40 jaar, zolang presenteert Guy De Pré al ‘De Pré Historie’ op Radio 2. Hij raakt het programma maar niet beu en combineert op die manier zijn 2 grote passies met elkaar: muziek en actualiteit.

“Het concept is ook al enkele keren aangepast. Aanvankelijk belichtten we enkel de jaren 50 en 60. Nu zijn we al verjongd naar de jaren 2000. Daar kwam wel wat kritiek op, maar toen het programma begon, blikten we ook maar twee decennia terug in de tijd. Het leuke is dat het VRT-archief nu gedigitaliseerd is. Ik kan 's ochtends van thuis in mijn pyjama tussen oude fragmenten snuisteren”, glimlacht hij in Primo.

Het programma bestaat 40 jaar, dat wil ook zeggen dat Guy intussen 40 jaar ouder is geworden. En dat vindt hij toch een beetje confronterend.

“Tezelfdertijd ben ik blij dat ik het nog kan en mag doen. Wellicht beleef ik nu nog meer plezier aan het maken van mijn programma. Toen ik nog voltijds werkte, was ik niet alleen daarmee bezig, maar zat ik, bij wijze van spreken, vaker aan een vergadertafel dan achter mijn microfoon. Nu maak ik mijn programma en that's it. Normaal zou dat moeten resulteren in een beter product.”

Toen Emma Salden voor de radio ging werken, had ze niet helemaal rekening gehouden met de bekendheid die er bij zou komen. Het besef kwam pas toen ze op reis vertrok.

“Ik vertrok op reis om mijn batterijen op te laden. Echt vlak voor ik het vliegtuig instapte, vroeg iemand een foto. Met mijn hoofd zat ik al op een strandstoel in de zon. Soms vergeet je dat je herkend wordt”, lacht ze in Nina.

Als radiopresentatrice ben je natuurlijk vooral op de radio te horen, maar wie kanaal 39 heeft op zijn televisie, kan ook kijken naar Qmusic. En dan zie je al eens een gênant momentje, ook van Emma.

“Mijn meest gênante moment is toen ik een oprisping kreeg en ongecontroleerd moest boeren. Ik deed alsof er niets aan de hand was. Bij het terugluisteren viel het héél hard op."

In de jaren 90 was Linda De Ridder één van de populairste actrices van ons land. Ze speelde mee in ‘Bompa’ en ‘Nonkel Jef’, maar verdween daarna ook even van het scherm. Na een pauze van enkele jaren kreeg ze uiteindelijk de smaak weer te pakken.

Het is ondertussen zo’n 30 jaar geleden dat het doek viel over de populaire reeks ‘Bompa’. Daar was een mooie rol voor Linda in weggelegd.

“Ik kan het nauwelijks geloven. Het theaterstuk in de Arenbergschouwburg was destijds zo'n groot succes dat er dus een tv-reeks kwam met dezelfde cast. Voor ons was het spelen voor camera's een compleet nieuwe en spannende ervaring. De scripts waren anders en er werd gekozen voor binnen- en buitenopnames. Voor VTM was 'Bompa' de eerste soap ooit. Dat kwam omdat Mike Verdrengh en Guido Depraetere grote fan van het genre waren. En van ons”, lacht Linda in Primo.

Het programma haalde hele hoge kijkcijfers en dat valt volgens Linda op een eenvoudige manier te verklaren.

“Het was een huiselijke reeks die voor veel mensen heel herkenbaar overkwam. De verhalen uit de soap konden zich bij iedereen afspelen. Het ging om een grootvader en de relatie met zijn omgeving.”

Toen Tine Embrechts de vraag kreeg of ze wilde meedoen aan ‘De Expeditie: Groenland’ heeft ze daar geen moment over getwijfeld. Ze heeft zich dan ook met veel plezier voorbereid op dat spannende avontuur.

“Als ik een doel krijg, vind ik het fijn om daarnaartoe te werken. Ik dacht altijd dat ik best wel een goede conditie had, maar toen we voor het programma testen aflegden, bleek dat toch tegen te vallen. Dat was best confronterend! Ik ben normaal gezien een loper, maar dat zijn korte inspanningen, terwijl we nu echt dagenlang aan een stuk moesten wandelen. Daarom begon ik thuis enorm veel te wandelen”, begint ze in Flair.

Naast wandelen deed Tine ook aan krachttraining zodat ze die zware slee makkelijker zou kunnen voortrekken op hun tocht.

“Verder ben ik een ijsbeer, dus dat deed ik duchtig verder, omdat ik geloofde dat het me zou helpen te wapenen tegen de koude. Ik heb me daar echt in vastgebeten! Al zit er tussen droom en daad natuurlijk een groot verschil. Idealiter trainde ik driemaal per week, maar daar stak het leven een stokje voor, natuurlijk.”

Toen Regi Penxten in het huwelijksbootje stapte met Elke Vanelderen liet hij zijn huwelijk op televisie komen. Nu hij ook een tweede keer trouwde, dit keer met Kristel Hubeny, was ook dat huwelijk op televisie te zien.

Niet elke vrouw zou dat misschien leuk vinden, maar Kristel zag er geen problemen in.  Een eerste huwelijk is voor haar geen issue.

“Ik zit in hetzelfde schuitje. En die camera's maken gewoon deel uit van zijn leven. Ik zou niet willen dat hij dat opgeeft voor mij. Wij geven en nemen: hij begrijpt dat ik het belangrijk vind om als koppel veel tijd door te brengen met vrienden en familie en ik sta open voor zijn leven in de schijnwerpers. Ik heb de mediahype rond zijn eerste huwelijk op televisie ook niet meegekregen, want ik woonde in Dubai met mijn ex-man. We leefden toen elk in onze eigen bubbel en hadden geen contact.”

Kristel en Regi gaven elkaar al eens het jawoord op 2 december 2023 in Genk.  Dat was toen voor de wet. Maar het werd niet de mooiste dag van hun leven, jammer genoeg.

“Het was een vreselijke dag. Alles liep in het honderd, ik heb daar echt niet van kunnen genieten. Mijn make-up bijvoorbeeld - Jezus - die was zo overdreven: ik herkende mezelf niet meer. Dus heb ik mijn gezicht tien minuten voor we naar de Limburghal reden, maar zelf onder handen genomen. En dan bleek dat we onze paraplu's waren vergeten… waarmee we ons wilden verstoppen voor de pers. Het was helemaal niet de bedoeling om die dag al in de kranten te verschijnen. We wilden het bescheiden houden, met een hapje en een drankje in het huis van Regi voor een beperkt aantal mensen. Maar zodra cateringbedrijven 'Regi Penxten' op een aanvraagformulier zien staan, gaat de eindafrekening maal drie of vier... Hij beseft dat niet altijd, maar ik geef écht geen 15.000 euro uit aan een receptie. Dus heb ik de boel zelf in handen genomen, wat voor veel stress en gedoe heeft gezorgd”, zegt Kristel in Het Nieuwsblad.

Familie is het allerbelangrijkste in het leven van Kamal Kharmach. Zijn vrouw, zijn kinderen, maar ook zijn papa. Hij is heel erg bang om zijn vader te verliezen.

“Hij is ziek, een stuk van zijn longen is verwijderd. Ik denk dikwijls: 'Ik moet meer bij hem zijn. Stop gewoon met tv en ga bij je papa zitten!' Wat ben ik met al dat geld als papa er niet meer is? Of als mijn kinderen niet gelukkig zijn? Ze worden ook zo snel groot. Soms kijk ik naar filmpjes en zeg ik: 'Stop met groeien! Blijf gewoon zo, ik onderhoud je wel de rest van mijn leven”, zegt Kamal in Dag Allemaal.

Kamal lacht openlijk met zijn obesitas, maar hij moet ook bekennen dat die obesitas altijd een litteken zal blijven. De presentator is nooit erg mager geweest en hij is jammer genoeg ook nooit echt gelukkig geweest over wie hij is en hoe hij zich voelt.

“Ik heb mezelf nooit echt aanvaard. Hoe kan ik dan gelukkig zijn met hoge kijkcijfers? Als je de basis nog niet hebt, als je muren nog niet in orde zijn, dan kan je nog niet beginnen te schilderen. Ik merk dat hoe meer ik professioneel bereik, hoe harder ik dat begin te voelen, hoe groter het contrast wordt. Ik ben gelukkig omdat ik weet dat ik dat móet zijn, niet omdat ik het echt voel. Ik ga in therapie, hé, daarom kan ik daar open over zijn.”

Toen Karen Damen nog deel uitmaakte van K3 was het een groot taboe om zich ziek te melden. Ze kon het zich niet veroorloven om ziek of afwezig te zijn en dat was behoorlijk zwaar.

“Tijdens een opvoering van de musical 'Doornroosje' stond ik eens met 39 graden koorts op het podium. Je móet wel, hé. De mensen hebben betaald, en de duizenden kinderen zitten te wachten in de zaal. Maar dus: nee, dat wil ik niet meer. Het leven als K3'tje was bij momenten echt gekkenwerk”, klinkt het in Primo.

Het was een helse job, maar wel eentje waar Karen met een goed gevoel op terugkijkt. Nu zou het haar niet meer lukken om datzelfde helse leven te leiden.

“Maar als je 56 optredens moet afhaspelen op drie weken tijd... Ik zou het nu niet meer kunnen. Het was voortdurend van hier naar daar. Soms werden we zelfs met een helikopter naar de volgende locatie gevlogen, omdat we het anders niet op tijd zouden halen. En wat deden we dan? Slapen in de helikopter.  In plaats van te genieten van de ervaring en het uitzicht. Sommige mensen doen zoiets maar één keer in hun leven! Het toont dus wel aan hoe zot het allemaal geweest is destijds.”

Daten na je 60ste, vraagt het aan mensen van die leeftijd en velen zullen bevestigen dat het niet makkelijk is. Ook Erik Van Looy kan erover meespreken. Hij is na een relatie van enkele maanden terug op vrijersvoeten.

Erik heeft al enkele relaties achter de rug en heeft dus al wat meer ervaring in de liefde. En net dat zou er misschien voor kunnen zorgen dat je minder energie in een relatie gaat steken wanneer je voelt dat het niet de juiste richting uitgaat.

“Het gaat er vooral om dat 60-plussers doorgaans meer mensenkennis hebben en van zichzelf ook beter weten wat ze willen en nodig hebben. Waardoor ze heel snel iets herkennen dat hen niet zint. Ze willen niet aanmodderen. Da's niet per se negatief, veel zestigers bevinden zich gewoon op een fijne plek in hun leven en willen dat niet op het spel zetten. Als ze dan bedenkingen hebben bij een relatie, pikken ze dat niet”, zegt relatie therapeut Vanessa Muyldermans in Dag Allemaal.

Zij vindt in elk geval dat Van Looy niet mag opgeven en dat de kans op de liefde nog niet voorbij is voor de presentator.

“Die leeftijdsvakjes zijn al langer aan het vervagen. Het is niet zo dat hij zich moet beperken tot vrouwen van een bepaalde leeftijdscategorie bijvoorbeeld. Je moet iemand vinden die in eenzelfde fase zit in het leven, dat wel, maar met leeftijd heeft dat weinig te maken. Zeker een man als Erik, met een actieve levensstijl en een boeiende carrière waarin hij allerhande contacten legt, hoeft absoluut niet te wanhopen. Hij heeft een boeiend verhaal, straalt fun uit, dan word je vanzelf makkelijker 'gevonden.”

Als Kelly Pfaff een goede eigenschap van zichzelf zou moeten opsommen, da zou ze kunnen zeggen dat ze een echte doorzetter is. Een eigenschap die ze ook herkent bij haar vader Jean-Marie Pfaff en haar moeder Carmen Pfaff.

“Het fysieke doorzettingsvermogen heb ik van papa, maar het mentale heb je nodig om jezelf fysiek te kunnen pushen, en dat heb ik van mama. Mijn vader was dag in dag uit bezig met zijn sport, maar werkte ook nog bij de post en later had hij z' n jeanswinkel. Hij speelde eerst bij Beveren, dan bij de nationale ploeg, en toen ik drie, vier jaar was, verhuisden we naar Duitsland. Ik weet nog dat hij thuiskwam en maar bleef trainen. Zelfs daarna zat hij nog voetbalwedstrijden te analyseren die hij opgenomen had. Maar mama heeft ook altijd doorzettingsvermogen getoond, ook nu weer”, klinkt het in Dag Allemaal.

Carmen heeft al veel meegemaakt, maar ze is en blijft een sterke vrouw. Zij leerde haar kinderen de positieve kant te zien van alles, zo wordt het makkelijker om de tegenslagen op te vangen.

“Ze zei altijd: 'Zodra je zegt: 'Ik kan dit niet', stopt je brein met oplossingen te zoeken.' Maar als je zegt: 'Het komt goed', dan krijg je toch ergens een klik en vind je de oplossing. Misschien duurt het even, maar dat is niet erg. De grootste vijand zit tussen je oren, maar je grootste coach ook. Vroeger konden Kenji en Shania 's morgens soms lusteloos in de auto stappen. En dan moesten ze van mij tien keer zeggen: 'Ik ben goed gezind en heb superveel zin in school!' Tegen dat de schoolbel ging, hadden wij in de auto al luidop zitten zingen.”