Zoals heel wat mensen had ook Riadh Bahri het destijds niet makkelijk om uit de kast te komen. “Ik was lang als de dood te vrouwelijk over te komen en als gay bestempeld te worden”, vertelt hij aan Gazet van Antwerpen.

Na zijn 22ste besloot hij dan toch de stap naar buiten te zetten en achteraf bleek dat hij dit veel vroeger had moeten doen.

“Ik denk dat, als ik dat vroeger had durven doen en me vroeger had kunnen bevrijden van dat heteronormatieve hokje waarin ik mezelf lang heb gepropt, ik veel sneller mijn geluk had gevonden”, onthult Riadh Bahri aan Gazet van Antwerpen.

“In de kast dacht ik lang: is zo’n uitbundig feest als de Pride nu wel nodig? Ja, dat is het, weet ik vandaag. Omdat het in de grond een protest blijft dat nog steeds nodig is: kijk maar wat er overal in Europa met de LGBTQI+-rechten gebeurt”, aldus Riad.

“Voor het eerst had ik het gevoel dat ik in mijn stad mezelf kon zijn, hoe mannelijk of vrouwelijk ook. Ik voelde me bevrijd. En eerlijk: als ik met veren in mijn gat wil rondlopen, et alors? Wie doe ik daar kwaad mee?”

“Ik zou graag eens een babbeltje met hem doen, en misschien zelfs een scène spelen waarin ik twee zinnen tegen hem mag zeggen. Ja, ik vind Tom de meest charismatische acteur die er is”, zo vertelt Sven De Ridder aan Het Laatste Nieuws.

Voor Sven De Ridder mag dit dus zeker het cadeau zijn dat onder de kerstboom ligt.

Toch zal het toch net iets anders zijn. Er is namelijk gezamenlijk beslist om allemaal samen te leggen voor een nieuwe afwasmachine. “We doen nu alles met de hand. Op zich heeft dat ook zijn charmes”, onthult Sven De Ridder aan Het Laatste Nieuws.

Sven eet bovendien nooit voor een voorstelling. Zijn vrouw Cindy houdt dan een bordje apart, dat hij in de microgolf kan opwarmen.

“Alleen duurt me dat wat te lang, dus eet ik het koud op. Dat is trouwens best wel lekker, hoor”, aldus Sven. Een ietwat vreemde gewoonte maar niet meteen iets wat hij aan zichzelf zou veranderen. Wat hij wel zou veranderen aan zichzelf is het feit dat hij steeds in slaap valt als hij naar een film kijkt. “Dus nu moet ik films in drie of vier keer zien”, wat Sven De Ridder verschrikkelijk vindt.

Er is de voorbije weken al heel wat te doen geweest rond de bekendmaking van de Vlaamse cast van ‘Les Misérables’. Amper 3 Vlamingen krijgen de kans om mee te doen en voor de rest overheerst een Nederlandse cast.

Heel erg jammer vinden musicalliefhebbers en vooral musicalacteurs. Al weet Lulu Aertgeerts dat ze dit keer bij Studio100 met besloten audities hebben gewerkt.

“Ze selecteerden zelf een groep acteurs die volgens hen in aanmerking kwamen. Die werden nadien dan ook nog eens door de Nederlandse producent en de Britse rechtenhouder geëvalueerd. En daarna werden de rollen verdeeld. Het is dus zeker niet zo dat er massaal veel Vlaamse musicalacteurs zijn afgewimpeld.”, zegt Lulu Aertgeerts in Tv Familie.

Maar Lulu heeft ook een mooie boodschap voor al het musicaltalent in Vlaanderen. Zij steekt hen graag een hart onder de riem.

“Ze moeten vooral onthouden dat deze opzet van ‘Les Misérables’ in oorsprong een Nederlandse productie is. Een Hollands eilandje dat tijdelijk in Vlaanderen neerstrijkt. En dat het dus logisch is dat ze met een Nederlandse cast en ensemble spelen. Anders zouden ze, na voorstellingen in Nederland, opnieuw acht weken moeten repeteren en zouden de productiekosten oplopen. Bijgevolg kiezen ze om commerciële redenen voor een aantal Vlaamse namen. Die moeten het Vlaamse publiek naar de zaal lokken. Meer is hier niet aan de hand. Vlaamse acteurs moeten niet aan zichzelf gaan twijfelen.”

Kinderen hebben, het brengt veel plezier en geluk in je leven, maar het vraagt ook heel wat organisatie. Dat ondervond ook Natalia. Na de geboorte van haar tweede kindje, stond ze amper 8 weken later al op de set van ‘The Voice’.

“Mentaal was ik daarop voorbereid, maar fysiek was het een hele zware omdat ik borstvoeding gaf. Als ik enkele opnamedagen na elkaar had, kelderde mijn melkproductie. Het was ook heel moeilijk om die telkens weer op gang te brengen. Dat heeft veel gevraagd van mijn lichaam. Apollo voelde dat ook”, zucht Natalia in Dag Allemaal.

Natalia nam haar zoon af en toe mee naar de workshops die ze organiseerde in ‘The Voice’. Maar vooral omdat ze weinig andere keuze had.

“In de studio kon ik moeilijk een kleine aan mijn borst leggen, maar daarbuiten… ik heb met de productie afgesproken dat ik het niet van een tv-programma zou laten afhangen of ik borstvoeding kon geven of niet. ‘Ik neem mijn kleine mee, punt’. Daar is respect voor getoond.

Natalia is niet alleen al 7 jaar coach, ze is ook erg geëvolueerd als coach. Ze laat iets vaker een moederlijke kant zien tegenover zeven jaar geleden. “Er kan al eens een extra knuffel vanaf. Ik ben een knuffelbeest. Maar op andere momenten, als ik voel dat ik iemand voor mij heb die het nodig heeft om gechoqueerd te worden, dan doe ik dat ook.”

Tientallen jaren ging ze door het leven als ‘Bieke van De Kampioenen’. En op den duur werd An het beu om enkel nog daarover te praten en sloot ze zichzelf op.

Nu kan ze, na 32 jaar, eindelijk terug zichzelf zijn op haar berg in Spanje. Samen met haar man besloot An Swartenbroekx namelijk te verhuizen naar Andalusië. Voor haar is het hoofdstuk dus afgesloten.

“Ik ga ook geen actes de présence meer doen als ‘Bieke’. Maar alle respect voor mijn collega’s die wel die behoefte voelen. We zijn nog steeds één grote vriendenploeg”, vertelt An aan Story.

Beginnen met een schone lei geeft haar nieuwe energie. “De grote verbouwingswerken zijn achter de rug, nu zijn het vooral nog wat kleine dingen zoals het aanleggen van een padje op de berg om naar de fruitbomen te gaan. Geen overbodige luxe, want ik ben er al een paar keer bijna afgedonderd”, verklaart An aan Story.

Ze hadden oorspronkelijk de intentie de villa te verhuren maar willen nu zelf eerst eens alle seizoenen ter plaatse beleven. Ook op financieel en familiaal vlak willen ze eerst alle opties bekijken.

Jaak Van Assche is geen open boek als het om zijn gevoelens gaat. “Het is mij al vaak verweten dat ik er niet in slaag mijn emoties te uiten”, bekent hij in Dag Allemaal. “Misschien ben ik daarom wel acteur geworden, om dat te compenseren”.

Dat geslotene komt wellicht door zijn opvoeding. Jaak verhaalt over zijn strenge vader en de soms hardhandige aanpak op school. “Wij moesten ons gedeisd houden, zeker wat het uiten van emoties betreft. En ik ben altijd zo gebleven.”

De harde tijd en de angstige periode waarin Jaak Van Assche opgroeide hebben zijn persoonlijkheid getekend. “Ik ben een kind van de oorlog, hé. Wij moesten sterk zijn, zagen en klagen werd als zwakte aanzien”, verklaart hij in Dag Allemaal.

In de tijd dat Jaak Van Assche nog aan politiek deed, reageerde hij weleens emotioneel en boos op sommige vragen of situaties. “Toen ik mezelf daarop betrapte, heb ik eraan gewerkt om wat cerebraler te zijn, logischer en zonder al te grote emoties.

Jaak volgt nog wel de politiek, maar zonder zelf aan het debat deel te nemen. “Het is nu aan de jongere generaties, al voel ik dat de kandidaten schaarser worden”, merkt hij op.