Een tijdje geleden werd Evi Hanssen door haar partner Kurt ten huwelijk gevraagd. Een huwelijk die plots in een stroomversnelling kwam nadat Arlette, de mama van Evi, de diagnose van kanker kreeg. Evi wilde maar wat graag dat haar mama haar huwelijk nog zou meemaken.

“We waren ook al twee jaar verloofd, dus het werd ook gewoon tijd dat we gingen trouwen. Maar om 11 uur ’s avonds was ze wel kapot. Mama kon niet meer wandelen, haar lichaam was op”, zegt Evi in Story.

“Nadien heb ik twee dagen in mijn bed gelegen om te bekomen van dat fantastische trouwfeest”, lacht Arlette. Maar ze moet ook realistisch zijn, sinds het trouwfeest gaat haar gezondheid heel fel achteruit en moet ze vaker naar het ziekenhuis.

Maar ondanks de diagnose van Arlette maakte de hele familie er toch een fantastisch feest van.  “Als je geen maanden of jaren voorbereidt, is er ook geen tijd om te stressen. Oorspronkelijk ging het een tuinfeest worden, maar het is toch uit zijn voegen gebarsten”, lacht Evi.

Nu Evi als getrouwde vrouw door het leven gaat, kijkt ze een mooie toekomst tegemoet. Zo brengt ze met Jutta Borms en Hilde De Baerdemaeker een boek uit over kindermeditatie en start ze daarna in Nederland met try-outs van theatershows rond haar boek. En hopelijk mag ze nog veel mooie momenten beleven met haar mama ook.

Zoveel artiesten in Vlaanderen, zoveel getalenteerde zangeressen en zangers, maar wie daarvan moeten we naar het Songfestival sturen. Jong talent? Of toch liever iemand met ervaring?

“Wij zijn in elk geval te oud voor het Songfestival en BOBBY, de groep rond Aaron Blommaert mist wellicht wat ervaring. Maar het Songfestival zou hen veel kansen bieden”, zegt Koen Bruggemanss, bekend van Get Ready in Tv Familie.

“Wie ik ook nog een goeie beurt zie maken is Maksim Stojanac. Die zingt goed en ziet er fantastisch uit. Van mij krijgt hij nu al douze points!”

Maar ook Natalia zou volgens Koen hoog kunnen eindigen, dankzij haar opvallende stem en tonnen showgehalte.

“Maar ik kan me niet inbeelden dat zij staat te springen om deel te nemen aan de ‘slachtbankshow’ die het Songfestival kan zijn. Hoe meer je al bewezen hebt in eigen land, hoe meer je kunt verliezen op het festival.”

In de bioscoop speelt momenteel ‘Het Ritueel’, een film van regisseur Hans Herbots. In de hoofdrol zien we Marie Vinck en daardoor maakt ze haar terugkeer naar het witte doek.

Daarvoor en nu nog altijd ligt haar focus vooral bij FC Bergman, een veelgeprezen theatergezelschap van haar, haar partner Stef Aerts en enkele studievrienden. Maar wie een kijkje gaat nemen op de site vindt er een lege speellijst terug.

“Oei! Maar ja, die site is een ramp. Maar ik probeer er werk van te maken. Want ik kan wel zeggen dat er veel voorstellingen gepland staan. We zijn net terug uit Genève en vertrekken binnenkort naar Stockholm. Eind september staan we in new York. We zijn vaak op tournee de komende maanden. Enorm fijn”, klinkt het in Het Belang Van Limburg.

Door een eigen theatergezelschap te hebben, voelt Marie ook meteen minder druk om aan de bak te komen.

“Ik hoef niet elke dag te wachten op een telefoon voor een nieuwe rol in een film of tv-serie. Ik zou perfect gelukkig kunnen zijn, mocht ik alleen dat theater hebben. Al moet ik wel zeggen dat ik recent weer beseft heb hoe fantastisch ik het vind om op een nieuwe filmset te staan.”

Celien Deloof wil als zangeres in de voetsporen van mama Margriet Hermans treden, maar ook Celien geeft toe dat de hoge energieprijzen haar treffen… Wie heeft er immers nog geld voor tickets?

Celien Deloof staat dit najaar in het theater maar in Dag Allemaal spreekt ze haar vrees uit…

“Als alle prijzen blijven stijgen, moeten mensen dat ergens compenseren”, klinkt het realistisch bij de zangeres in Dag Allemaal.

“Ik ben een jonge artieste, ik heb nog geen hele carrière kunnen sparen voor mocht het eens minder gaan. En als twintiger is het onmogelijk om maandelijks 500 euro opzij te zetten”, aldus Celien Deloof in het weekblad. Al was er één groot voordeel…

“Gelukkig had ik afgelopen zomer 50 optredens, dus zijn er voor het eerst veel inkomsten naar het spaarboekje gegaan.” En zo kon Celien Deloof toch een buffer aanleggen voor moeilijke tijden…

Vlak voor de opnames van ‘Vrede Op Aarde’ vorig jaar kreeg Sven de Leijer verschrikkelijk nieuws te verwerken. Hij en zijn partner verloren hun kindje nog voor de geboorte en dat was een harde klap om te verwerken.

Maar ‘the show must go on’ in de showbizz en dus moest Sven naar de opnamestudio voor de opnames. Hij liet zich van zijn vrolijkste kant zien, terwijl hij vanbinnen kapot ging.

“Ik vind het tof om te blijven knallen voor iets als ik erin geloof. Dat is een van mijn sterktes. Ik heb geen diploma, schoolgaan lukte mij niet. Maar ik kan me vastpinnen op iets”, zegt hij in Dag Allemaal.

Dat Sven zich boos kan maken over bepaald onrecht in de wereld, daar twijfelen we niet aan. Maar er zijn ook kleinere zaken waar Sven zich heel boos over kan maken.

“Als mensen afspraken niet nakomen, kan ik heel teleurgesteld zijn. Als jij zegt: ‘Ik ben er om 14u’, maar je komt niet en laat niets weten, dan vind ik dat heel vervelend. Ik heb veel vertrouwen in mensen, en meestal komt dat dik in orde, gelukkig.”

De oorlog tussen Rusland en Oekraïne is voor niemand leuk. Zeker niet wanneer je zelf veilig zit, maar nog familie hebt wonen in één van beide landen. Zoals Nuria Gilizintinova. Zij houdt contact met haar familie via Skype.

“Ouders die hun kinderen alleen naar Europa sturen of mannen die hun gezin moeten achterlaten om naar het front te trekken… hartverscheurend. Maar dat geldt voor iedereen die in oorlog moet leven. Ik ben samen met mijn moeder kunnen vluchten. Er was wel crisis, maar gelukkig geen bombardementen”, zegt Nuria in Story.

Voor Nuria is het moeilijk om te kiezen tussen Rusland of Oekraïne, want ze leeft met beide landen heel erg mee. En zelf voelt ze zich noch Russisch, noch Belgisch.

“Dat heb ik vooral gemerkt toen ik voor mijn zonen kinderliedjes moest zingen. Ik heb ‘Klein, Klein Kleutertje’ op een muziekapp moeten ontdekken.”

Nuria praat nooit vaak en graag over haar migratieachtergrond omdat ze er erg emotioneel van word. “Niet dat ik me schaam, maar ik heb toch schrik m anders bekeken te worden. En hoewel ik bijna nooit racistische opmerkingen kreeg, ben ik bang voor vooroordelen vanwege mijn andere cultuur.”