Itzhak, geboren in Tel Aviv, is sinds 1958 een zeer bekende en gerenommeerde Israëlisch / Amerikaans violist, viool / muziek leraar en dirigent. Zo speelde hij (en dat is maar een kleine greep) bij het staatsdiner in het Witte Huis voor de Britse koningin 'Elizabeth II' en tijdens de inauguratie van president 'Barack Obama'.
Met de gezegende leeftijd van 65 in aantocht is het voor zanger Jo Vally bijna tijd om zijn pensioen aan te vragen. Maar stoppen met optreden en zingen, daar denkt hij nog lang niet aan.
Het gemis naar applaus zou voor de zanger immers te groot zijn. “Het is volgens mij geen toeval dat zo veel artiesten nadat ze afscheid namen van het podium, toch een comeback maken”, zegt Jo in Primo.
Officieel op pensioen moet Jo toch, en hij heeft wel al eens vaker gefantaseerd over zijn leven als gepensioneerde.
“Het najagen van dromen mag je nooit uitstelen. Hoe vaak heb ik al niet gehoord dat mensen uit het leven geplukt worden uitgerekend het jaar dat ze met pensioen gaan. Je moet er niet over fantaseren of het koppelen aan een moment in de toekomst. Elke dag is een dag waarop je dromen kan waarmaken.”
Gelukkig zijn er de kleinkinderen van Jo die hem jong weten te houden. “Speciaal voor mijn nageslacht heb ik een jeep gekocht. Want anders kan ik nooit ergens naartoe gaan met Stan en Lio, Ella, Noa en de kleine Jules.”
Vincent, geboren in Évreux, is sinds 2001 een Franse songschrijver, pianist en zanger. Zijn muziek wordt gekenmerkt door originele arrangementen en zijn teksten door melancholie, humor en het noemen van veel merk- en eigennamen.
Jackson, geboren in Worcester (Massachusetts), is sinds 2012 bekend onder zijn artiestennaam 'Big Wild'. Deze Amerikaanse elektronische producent, componist, zanger en geluidstechnicus staat bekend om zijn grote liveshows waar hij vaak wisselt tussen meerdere instrumenten (drumpads, synths, keyboards en live zang). Gelijktijdig met de release van zijn debuutalbum 'Superdream', begon 'Big Wild' in het voorjaar van 2019 aan een wereldtournee.
Frank, geboren in Beaumont (Texas), was van 1956 tot 1976 een succesvolle en bekende Amerikaanse honkbalspeler, en daarna honkbalcoach en manager (1976 tot 2006).
Leroy, geboren in Wabbaseka (Arkansas), was een Amerikaanse schrijver en politiek activist en leider van de 'Black Panther Party' (1968).
Laura, geboren in Atherton (Greater Manchester) is sinds 2008 actief als Britse soul & jazz zangeres, pianiste en songschrijfster. Haar debuutsingle 'You Should Have Known' werd uitgebracht in 2009 en bereikte # 32 in de 'UK Singles Charts'.
Enkele maanden geleden kreeg Ann Van den Broeck te horen dat ze borstkanker had. Dat was even schrikken voor Ann, maar ook voor haar man Stany Crets.
Net zoals Ann had Anns moeder al een tijdje geleden dezelfde diagnose gekregen. Dat maakte Ann alerter waardoor ze zichzelf ook meer begon te controleren. Begin juni, tijdens een lang weekend ontdekten ze het gezwel.
“Ik had het toen net van dichtbij meegemaakt met mijn moeder en op een of andere manier wist ik direct: hier is iets niet in orde. Mijn moeder is er fantastisch doorgekomen, maar je weet direct waar je voor staat”, zegt Ann in Dag Allemaal.
Ann liet er geen gras over groeien en belde de dag nadien al haar huisdokter. “De volgende ochtend was ik al in het ziekenhuis voor een mammografie en een echo. De ochtend daarna belde mijn huisarts me wakker om te zeggen dat hij een afspraak had geregeld bij de Borstkliniek.”
Dat werd een helse week voor aan en kreeg er nog eens migraine bovenop van de spanning. “Je voelt van alles overal. Ze keren je dan ook helemaal binnenstebuiten. Maar achteraf geeft het een fijn gevoel als je weet dat er gene uitzaaiingen zijn.”
Enkele maanden geleden moest Christa Planckaert en de rest van de familie Planckaert afscheid nemen van mémé Clara. De vrouw werd 91 en werd op handen gedragen door haar kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen.
“Met pijn in het hart, maar het ging niet meer, ook al hebben we al het mogelijk gedaan. We hebben op een heel rustige en mooie manier afscheid kunnen nemen. Ik ben zo dankbaar dat ze dicht bij mij was en dat we nog zoveel tijd samen hebben kunnen doorbrengen, dat ik de mogelijkheid had om mijn mama bij mij in huis te nemen, want niet iedereen kan dat zomaar”, zegt Christa in Story.
Als je 91 bent, dan weet je dat je geen 20 jaar meer zal leven, maar dat maakt het er allemaal niet pijnlijker op. Maar Christa heeft gelukkig de tijd gekregen om afscheid te nemen.
“Ik heb dat eigenlijk in verschillende fases gedaan. Toen ze veel dingen begon te vergeten, nam ik al langzaamaan afscheid van mijn mama zoals ik haar vroeger kende. Dat was heel moeilijk, maar ik ben blij dat i kalle momenten heb meegemaakt.”
Christa is blij dat ze haar mama altijd dicht bij haar heeft gehad, op ieder moment van de dag. “Maar toch denk ik soms; had ik nog meer kunnen doen? Maar de realiteit is dat dat niet zo is.”
