‘Over eten’ is terug op VRT en daarmee ook het gouden duo Danira Boukhriss en Kobe Ilsen. Na een tijdje niks meer samen gepresenteerd te hebben, was het tijd om toch nog eens te doen.

Kobe en Danira zijn niet alleen heel goede collega’s, maar ook hele goede vrienden. Geen koppel, dat zijn de twee naar eigen zeggen nooit geweest.

“Maar het had gekund. We zijn al samen op reis geweest en hebben vele gemeenschappelijke vrienden. Maar toch is er nooit geen relatie geweest. Ik beschouw Kobe als mijn grote tv-broer”, zegt Danira in Dag Allemaal.

De mensen zijn een lange tijd blijven insinueren dat de twee een relatie hadden en Kobe begrijpt wel waar de gedachten vandaan kwamen.

“Wij speelden dat spelletjes soms ook mee. We vonden het leuk om ermee te lachen. Maar we hebben gewoon een hele hechte vriendschapsband, da’s supermooi. Wij geven elkaar raad over een goede advocaat of een architect, geven elkaar tips over verbouwingen en noem maar op. Danira is ook degene die heel goed voelt als ik een minder moment heb.”

Toen Ann Van den Broeck aan Evi Hanssen vertelde dat ze borstkanker had, was dat even schrikken voor Evi. Al keek ze er ook niet verbaasd van op omdat maar liefst 1 op de 8 vrouwen ooit die diagnose krijgt.

“Ann en ik hebben een heel goed gesprek gehad. Ze gaat nuchter en met een positieve ingesteldheid met haar ziekte om. Ik bewonder haar kracht, zeker omdat ze de avondshows van ‘Mamma Mia!’ blijft spelen. Op een podium staan geeft haar veel energie. En ik weet ook dat Ann in een fantastisch traject stapt, zowel medisch als psychologisch. Dat heb ik haar ook gezegd”, vertelt Evi in Story.

Bij de mama van Evi, Arlette, werd tien jaar geleden ook borstkanker vastgesteld. Ze herstelde volledig, tot ze vorig jaar opnieuw de diagnose kreeg.

“De kanker bleek uitgezaaid te zijn naar de lever en de botten. Ik ben niet meer te genezen”, zegt Arlette. “Ik voelde me vooral opgelucht, nu wist ik tenminste waar ik voor sta. Ik ben bevriend met de dood en samen gaan we op een elegante manier het einde tegemoet. Ik vecht ook niet tegen mij ziekte. Ik accepteer en onderga het.”

Evi heeft een grote bewondering voor haar mama en kan het bij haar iets beter plaatsen dan bij Ann. “Mama is met haar 75 jaar een oud vrouwtje. Ann heeft nog een heel leven voor zich en dan steek je er energie in om beter te worden. Maar als mama al haar energie in dat vechten zou steken, dan schiet er nog heel weinig tijd over om goed te leven.”

Het is al een aantal jaar geleden dat Michiel De Meyer ‘Steracteur Sterartiest’ heeft gewonnen. Na zijn overwinning bracht De Meyer 2 singles uit, maar het gehoopte succes bleef uit.

Mijn nummers werden vaak als te ‘musical’ gezien en niet commercieel genoeg. Ik vind zoiets verschrikkelijk om te horen, want ze zeggen dat alleen omdat ze weten dat ik in musicals speel. Bij Jelle Cleymans en Jonas Van Geel wordt dat ook gezegd. Maar dat slaat echt nergens op”, zucht Michiel in Dag Allemaal.

Ondertussen heeft Michiel een eigen band opgericht samen met Martijn Claes. Die band doopten ze tot ‘Bruurs’, en ze hopen er volgende zomer volop mee te kunnen optreden.

Spijt dat zijn carrière als zanger niet van de grond is gekomen, heeft Michiel niet. Want hij heeft heel wat andere mooie kansen aangeboden kregen. Zoals de hoofdrol in ‘40-45’

“Je moet vooral veel geluk hebben in onze branche dat je wordt opgepikt, al moet je die kansen natuurlijk ook grijpen en daarvoor moet je hard werken. De bal blijft niet vanzelf rollen, af en toe moet je er eens goed tegen sjotten.”

Enkele maanden geleden, bij de release van haar videoclip bij de single ‘Ongewoon’, outte zangeres en actrice Pommelien Thijs zich als biseksueel. De reacties waren ontzettend positief en het was voor Thijs een last die van haar schouders viel.

Pommelien stak haar blijdschap niet onder stoelen of banken, in tegenstelling tot wanneer het minder goed met haar gaat. Dan toont ze iets minder makkelijk haar gevoelens.

“Dan lukt het alleen bij de juiste mensen, als we elkaar goed kennen. Zeker wanner het leven door raast en het dan wat minder gaat, ben ik geneigd die gevoelens weg te steken. Dan heb ik iemand nodig die tegen me zegt; ‘Ik zie dat er iets scheelt.’

Pommelien kan altijd bij haar moeder terecht als er iets scheelt. En daar is ze haar heel dankbaar voor. Maar ze trekt niet altijd naar haar moeder wanneer er iets scheelt.

“Soms is dat ook gewoon iemand anders. Mijn ouders gaan binnenkort deels in het buitenland wonen, dus dan zijn ze sowieso minder beschikbaar. En ik ben ook veel minder thuis dan vroeger. We zullen dus een nieuwe manier meten vinden om met elkaar om te gaan. Maar dat hoort bij volwassen worden, zeker?”