Na Dany Verstraeten is er opnieuw iemand in pensioen bij de VTM Nieuwsdienst. Dit keer is het de beurt aan Bo Van Spilbeeck die van haar pensioen mag gaan genieten.

Bo heeft veel straffe dingen mogen doen voor VTM zoals verslag uitbrengen over veel oorlogen. Dat is heel pittig en intens.

“Onze jonge redactie werd al snel geconfronteerd met de gevaren, toen in het eerste jaar van 'VTM Nieuws' Danny Huwé werd doodgeschoten tijdens de revolutie in Roemenië. Hij had me de knepen van het televisievak geleerd. Zijn dood was een enorme schok voor ons. Toch ben ook ik naar oorlogsgebied geweest: Somalië, Burundi, Rwanda... In Rwanda had ik een kogelvrij vest mee dat voordien was uitgeleend aan een andere oorlogsjournalist. Dat vest was juist hersteld en zat nog in de verpakking, met de herstelbon erbij”, blikt Bo terug in Dag Allemaal.

Zo’n reddingsvest zette Van Spilbeeck meteen met haar beide voetjes op de grond. Want ze besefte heel snel dat die vest iemands leven heeft gered. En maar goed ook, want ze werden toen zelf beschoten.

“Maar ik heb nog gruwelijker dingen gezien. Tijdens de crisis in Burundi ben ik door dorpen gereden... (schudt het hoofd) Wat wij zagen, was verschrikkelijk. Mensen wier schedel opengekapt was met een machete, als een zachtgekookt ei. Ik zag een vermoord gezin van vier, hun varkens zaten in een hok naast hen. Die beesten probeerden met hun snuit door de tralies aan de tenen van die mensen te geraken, omdat ze geen eten hadden.”

Het is onvoorstelbaar hoeveel jaar Belle Perez al meedraait in onze Vlaamse showbizz. Ze begon met het nummer ‘Hello World’ wat een leuk hitje was en binnenkort staat ze in de Lotto Arena met een grote show om haar 25 jaar carrière te vieren.

De liefde voor muziek zit er bij Belle al van kinds af aan in. Ze stond op familiefeesten graag in de belangstelling en trok dan keer op keer haar flamencojurk en hakken aan.

“Maar toen ik begon te puberen, ben ik dat kwijtgeraakt. Mijn grootouders vertrokken definitief terug naar Spanje en ik verwaarloosde mijn Spaanse roots. Dat was te emotioneel geladen en ik had er genoeg van. Ik voelde me door die Spaanse achtergrond anders dan de anderen, dat was niet gemakkelijk. Nu besef ik dat dat een identiteit is. Later ben ik in een groepje met flamencogitaristen terechtgekomen, daar wakkerde de liefde terug aan”, vertelt ze aan Dag Allemaal.

In 1999 brak ze door met ‘Hello World’ en Perez moet toegeven dat dat eerste jaar heel overweldigend was.

“Mijn platenmaatschappij had de single wereldwijd rondgestuurd en er kwam reactie van Max Martin, de producer die werkte met Britney Spears, Backstreet Boys en Céline Dion. Ik heb opgetreden over de hele wereld, mijn kleedkamer zat tussen die van Enrique Iglesias en die van Jon Bon Jovi. Ik nam de limousine voor amper 10 meter en at in de duurste restaurants. Op dat moment onderging ik dat omdat ik niet beter wist.”

Er zijn koppels waarbij er meer dan 2 partners zijn. Dat is een bewuste keuze die deze koppels maken. Maar voor veel koppels in Vlaanderen is monogamie toch nog altijd de regel. En dat is bij Bart Kaëll en Luc Appermont niet anders.

“Bart en ik kiezen duidelijk voor elkaar, en dus voor monogamie, maar we hebben vroeger, in het begin van onze relatie, wel wat geëxperimenteerd. Ik denk dat dat in de homowereld vrij normaal is”, zegt Luc in Het Laatste Nieuws.

Dat experimenteren gebeurde al in het begin van de relatie van de twee. Toen verliep alles nog wat losser dan nu.

“We zagen elkaar wel, dan weer even niet, dan weer wel. Ik was heel jong toen ik Luc ontmoette. En dan komen er weleens andere mensen op je pad, tijdens het uitgaan bijvoorbeeld. Maar dat waren vooral flirts, hoor, niks serieus. Wel ben ik, verderop in onze relatie, ooit heel verliefd geweest op iemand anders. Ik ben toen zelfs weggegaan bij Luc."

Dat was er pijnlijk voor Luc, maar hij besefte ook dat het ook voor Bart een beetje lijden was. “Hij zag af. Ik wist dat hij in een vreselijke tweestrijd zat. Hoe zou je anders verklaren dat ik samen met hem op zoek gegaan ben naar een huis om te huren? Hij moest zichzelf terugvinden, het had geen zin om hem krampachtig bij mij thuis te willen houden. Toen hij bij me vertrok, wist ik niet: ben ik hem nu kwijt voor altijd, of niet? Voor mij was het daarna min of meer afgesloten, omdat de gast voor wie hij bij me wegging, onmiddellijk bij hem was ingetrokken."

Een vriendschap van zo’n 25 jaar, dat is het geheim achter het succes van Jelle Cleymans en Jonas Van Geel. De twee hebben samen een nieuwe plaat uit en trekken de Vlaamse theaters rond met hun nieuwe theatertour.

De nieuwe plaat heet ‘Morgen Beter’ en heeft een iets positievere vibe dan de vorige plaat. Het klinkt ook een stuk ruiger dan de musicalnummers die veel mensen van hun gewoon zijn.

“Een tegenreactie op die nummers is het in elk geval niet. Musicals zijn voor ons een heel andere wereld. Wat er wel achter steekt: wij staan al 20 jaar samen op het podium. Eerst als Mannen op de Baan, dat is intussen in de krochten der geschiedenis verdwenen. Van nature trokken we altijd naar de muziek van Tröckener Kecks, Stijn Meuris en De Kreuners. Door onze samenwerking met producer David Poltrock kwamen we erachter dat we nog altijd heel graag dat soort muziek maken”, begint Jelle in Dag Allemaal.

De twee mannen hebben voor hun nieuwe plaat iets meer hun intuïtie gevolgd en dat resulteerde in dit derde album.

“Onze grote sterkte ligt in het live spelen, althans, dat vinden wij. Tijdens de voorbereidingen van onze huidige theatertournee hebben we gevoeld dat die nummers zich daar heel goed toe lenen”, zegt Jonas.

Een echt leuk jaar was het niet voor Kelly Pfaff. Zo waren er de zorgen rond haar mama Carmen Pfaff, wat een grote invloed had op het leven van de hele familie. Maar Carmen en Jean-Marie Pfaff blijven gaan en geven niet op.

Gelukkig waren er ook veel mooie momenten, zoals hun reis naar Japan. Die avonturen kon je volgen tijdens ‘Expeditie Gooris’. Dat was een mooie reis, maar ook een leerzame reis.

“Ik heb vooral geleerd dat je open-minded moet zijn. Je moet niet altijd vergelijken, elke cultuur is anders, elk land heeft een andere geschiedenis of culinaire ervaring. Het moment dat je dat allemaal omarmt, kan je veel meer genieten. Dus onderga het zonder te oordelen, en zie wat je fijn vindt en wat niet”, zegt ze in Dag Allemaal.

De reizen die de familie Gooris heeft mogen maken voor hun programma ‘Expeditie Gooris’ hebben vooral Sam Gooris een belangrijke les geleerd. Zo heeft hij na al die jaren geleerd dat het leven meer is dan alleen maar werken.

“Het verschil zat erin dat ik dat al eens gezien had bij mijn vader. Ik heb Sam dus altijd wel gewaarschuwd voor die valkuil.”

De dochtertjes van Astrid Coppens zijn alles voor haar. Ze zijn het belangrijkste in haar leven en ze zou alles doen voor hen. Maar een leven in de showbizz, dat wenst ze hen toch liever niet toe.

“Dat is echt een keiharde wereld hoor. Ik zou ze zeker ook geen modellencarrière aanraden. Al die kritiek op je lichaam, je moet echt heel sterk in je schoenen staan. En die oneerbare voorstellen… ik heb daar veel meisjes ongelukkig zien worden. Neen, ik hoop dat Billie-Ray en ­Joey-Lee gaan studeren en een normale job zullen kiezen. Ze hebben de dubbele nationaliteit en kunnen dus ook heel gemakkelijk in de Verenigde Staten aan de slag. Mijn kinderen ­later in de showbizz? Toch maar liever niet”, klinkt het in Gazet van Antwerpen.

Er is wel vaker verontwaardiging als oudere vrouwen niet meer aan de slag kunnen in de media omwille van hun leeftijd. Maar daar ligt Astrid niet meteen wakker van.”

“Als het publiek me niet meer graag ziet, dan ga ik niet krampachtig proberen mezelf opnieuw uit te vinden uit mediageilheid. Ik heb nog zoveel plannen en ideeën om te ondernemen. Binnenkort gaan we een kamer bijbouwen aan ons huis in 's Gravenwezel. Het wordt een soort van showroom waar ik met leuke filmpjes stijltips ga geven met stukken uit mijn kast. Astrid Black Label combineren met vintage designerstukken, I love it.”

Bart Appeltans mag dan wel de vrolijkheid zelve zijn op televisie, ook hij heeft wel eens moeilijke momenten gekend. Vooral zeven jaar geleden toen zijn ouders het moeilijk kregen met hun gezondheid, werd het voor Bart ook even moeilijk.

“Opeens word je geconfronteerd met ziekenhuizen en krijgt het leven dat je tot dan geleid hebt een andere wending. Het lijkt alsof je jeugd voorgoed voorbij is. Je beseft plots dat je veilige nest weleens zou kunnen wegvallen. Ik word emotioneel als ik eraan denk”, zegt Bart in De Morgen.

Het was een zware periode en Bart ging toen even in het rood. Zowel mentaal als fysiek ging het niet zo goed en had hij heel veel stress.

“Plots word je je bewust van je sterfelijkheid. Ik kreeg overal pijn, zat niet goed in mijn vel, had te veel stress, sportte te weinig, at niet gezond, voelde me futloos. Ik werd er hypochon-drisch van. Voordien was ik nooit ziek geweest, maar toen had ik het gevoel dat mijn lijf mij in de steek liet.”

In de Battles van The Voice van Vlaanderen gaat de lat voor de kandidaten naar goede gewoonte de hoogte in en dat geldt op vrijdag 8 maart ook voor de toonladder. De coaches maken het hun pupillen niet makkelijk, met songs die balanceren tussen hoge noten en nóg hogere noten. “Sam Smith zingt dit zelf nooit live omdat het zo een moeilijk nummer is en ik geef dat aan twee jonge mensen die hiervoor nog nooit op een podium hebben gestaan”, beseft Mathieu tijdens één van zijn Battles. Wie nailt die hoge noten als de beste en verzilvert zo een plekje in de volgende ronde van The Voice?
 
Het zijn Marouane (19, Gent) en Axelle (20, Zomergem) uit team Mathieu die battelen op het moeilijke Writings On The Wall van Sam Smith. “Ze zijn alle twee nog jong en onervaren, maar hebben een zeer eigen authentiek stemgeluid”, klinkt het bij de coach. “Dit nummer gaat van laag naar hoog en héél hoog. Het is absoluut geen gemakkelijk nummer, maar dit kan een magische Battle worden.” Ook Sven (26, Aalst) en Paak (22, Tervuren) uit team Mathieu battelen tegen elkaar, op Don’t Dream It’s Over in de versie van Ariana Grande en Miley Cyrus. De twee krijgen waardevolle tips van gastcoach DAAN, maar om hen uit hun kot te lokken moet coach Mathieu tijdens de workshop toch “efkes aan de oren trekken”...

Team Jan geeft er een serieuze lap op. De coach zet Elmo (30, Antwerpen) en Sofie (26, Hasselt) tegenover elkaar: de ene heeft veel kracht in de hogere regionen, de andere is heel comfortabel in de lagere regionen. “Ik hoop dat ze elkaar daarin gaan inspireren”, klinkt het bij Jan. Ze knallen samen op Maniac van Awolnation. De tweede Battle is er een tussen Christophe (42, Roeselare) en Wouter (34, Deinze). Ook zij moeten vocaal een tandje bijsteken op Weak van Skunk Anansie. De Battle is “spek naar de bek” van An Lemmens, maar maken energieke grunger Wouter en rustige rocker Christophe ook hun coach blij?
 
In team Natalia worden Charlotte (22, Westerlo) en Sandy (18, Huizingen) als eerste de Battle-arena ingestuurd. Zij krijgen met What Do You Want From Me van Adam Lambert een pittige song voorgeschoteld. Gastcoach Jef Neve drijft de moeilijkheid graag nog wat op met adlibs. “Wat bij deze meisjes het meest spannende is, is de vraag: gaan ze het tot een goed einde brengen?”, aldus Natalia. Collega-teamgenoten Lola (19, Drongen) en Yasmine (23, Brecht) worden nadien de ring ingestuurd met Dance The Night van Dua Lipa. “Een happy song en niet iets dat ze gewend zijn om te zingen. Ze zullen allebei uit hun comfortzone moeten komen”, weet Natalia. Wie overtuigt het meest?

Coach Koen brengt zijn kandidaten samen op het racecircuit van Zolder. De Aalterse vrienden Charlotte (25, Aalter) en Wout (24, Aalter) vechten het tegen elkaar uit in de eerste Battle. “Twee goeie stemmen bij elkaar, dat kan alleen maar ‘wauw’ geven”, besluit Koen. Het duo brengt Easy On Me van Adele in de mix met Mild Voor Mij van Pommelien Thijs. Voor zijn tweede Battle zet Koen André Hazes-fan Remco (26, Schoten) oog in oog met Charlotte (22, Bissegem). Samen brengen ze Until I Found You van Stephen Sanchez. De emotionele Battle stelt de coach voor een aartsmoeilijke beslissing: “Ik heb mezelf zo te kakken gezet door jullie samen te zetten”. Wie trekt aan het langste eind?