1-0,2-0, 3-0, Gewonnen! Een overwinning van de bekendste voetbalploeg van Vlaanderen zou voor onze jarige van de dag een mooi cadeau zijn. Niemand minder dan An 'Bieke Crucke' Swartenbroekx is vandaag jarig. An speelde niet alleen mee in het populaire televisieprogramma, ze schreef ook enkele scenario's voor de bekende reeks. Haar verjaardag viert ze vandaag ongetwijfeld in het zonnige Spanje waar ze sinds kort een huisje heeft.

Danni Heylen speelde vrijwel het grootste deel van haar leven de rol van Pascaleke in ‘F.C. De Kampioenen’. Toch houdt ze vol dat ze in het echt leven niet op Pascale is beginnen lijken. “Die pruik vond ik verschrikkelijk, idem voor mijn oorbellen”, vertelt ze.

Danni vertelt aan Primo wat haar eigen bevindingen zijn over die legendarische rol van Pascaleke die ze voor altijd met zich mee zal dragen: “Er zijn nog steeds mensen die zeggen dat ze me liever zien in het theater dan in de rol van Pascale, en dat houdt het een beetje in evenwicht.” Volgens haar blijft een acteur voor altijd een acteur in de ogen van de mensen.

“Mijn personage zaten de rekwisieten als gegoten, maar ik ben zo niet”, vertel Danni.

Ook al probeert ze niet te veel op haar personage te lijken, toch geeft Danni toe dat een personage altijd een beetje begint bij jezelf.

“Ook mijn mama had een paar karaktertrekken van Pascaleke. “Typische uitspraken van haar waren ‘Kleed je goed aan’ of ‘Wat gaan de mensen zeggen”, besluit Danni in Primo.

Presentator Steven Van Herreweghe lijkt altijd de vrolijkheid zelfde als we hem op televisie zien verschijnen. Steven probeert alles altijd wel positief in te zien, maar er zijn toch wel mensen die hem een beetje ongelukkig kunnen maken.

“Domme mensen en mensen die humorloos door het leven gaan, zijn zo’n mensen. Ik zie, zeker sinds corona, veel mensen vastzitten in hun domheid. Ze zitten vol angst, zijn boos en ze denken dat de wereld vergaat en geraken niet uit het tunneltje van hun eigen gelijk”, geeft Steven toe in Het Laatste Nieuws.

Volgens Steven kunnen veel mensen er niet meteen aandoen, dat ze zo zijn, maar hij wordt er toch wat moedeloos van.

“Ze zijn er soms gewoon als peuter al ingeduwd. Maar ik verwijt het wel hen die aan het stuur zitten. Geef mensen terug hoop! Pomp er nieuwe inzichten in en geef hen perspectief want zo breng je hen wijsheid bij. Met ontmoetingen. En input.”

Gelukkig zijn er ook dingen die Steven ontzettend gelukkig maken. En dat zijn vooral zijn kinderen. “Mijn kinderen en het voorrecht om hen bezig te zien maken mij gelukkig. Onlangs, in de badkamer waren ze aan het trekken en duwen. We hebben thuis een codewoord ‘stop’. Als iemand dat zegt, stop je. Onze Flynn was aan het trekken en Lenni zegt ‘stop’. Ik zeg tegen Flynn ‘het woord stop is gevallen!’ Waarop Flynn antwoordde met: ‘Oei, heeft het zich pijn gedaan?’ Dan denk ik: geniaal.”

Annemie Struyf blikt in Humo met veel afschuw terug op haar eerste reisverhaal, waar ze pas op haar 38ste mee begon: “Ik heb eerst vier kinderen op de wereld gezet, daarna ben ik pas beginnen reizen.”

“Als eerste grote reis ging ik naar India voor een Humo-reportagereeks. De vriendin met wie ik meereisde wilde me het echte India laten zien. We wouden onszelf zo weinig mogelijk luxe permitteren”, vertelt Annemie.

Die reis was voor Annemie eigenlijk verschrikkelijk: “Bij aankomst begon het al goed, er lag namelijk een lijk op de stoep. Iedereen stapte erover, alsof het niks was.”

Annemie nam toen ook Lariam. Dat zijn malariapillen. De angstaanvallen en hallucinaties waar Stromae mee kampte, kwamen ook daardoor. “Ikzelf had vooral last van psychische bijwerkingen waardoor ik mijn Engels verloor en te maken kreeg met achtervolgingswaanzin”, vertelt Annemie.

“Het leek wel alsof ik op de maan was beland en ik er niet meer af kon. Ik kon me niet voorstellen dat ik ooit nog thuis zou geraken”, besluit Annemie in Humo.

Wie Jonas Van Geel op televisie ziet, of ziet acteren in 40-45, de musical, of gewoon op een podium ziet staan met boezemvriend Jelle Cleymans, ziet elke keer een vrolijke frans. Het lijkt wel of Jonas niet ongelukkig kan en wil zijn. Hoewel hij het de laatste niet makkelijk heeft gehad door de breuk met zijn partner Evelien Bosmans.

“Die vrolijke Frans is niet zomaar iets, da’s een vak. Wij hebben al wat kilometers op onze teller staan. Maar ik kan wel de vrolijke Frans uithangen wanneer ik die moet zijn. Da’s ook het leuke eraan: mensen hebben in se geen zaken met hoe ik mij voel. Wel met wat ze zien van mij”, zegt Jonas in Het Laatste Nieuws.

Door samen met Jelle vaak op de baan te zijn, heeft Van Geel de nodige afleiding om zijn zinnen wat te verzetten. De twee willen plezier maken op het podium en ze willen dat de mensen zich amuseren.

“Iemand zei onlangs tegen mij: ‘Het leven moet je soms verdragen’. Die uitspraak geeft ergens wel rust. Het is wat het is. Als Jelle en ik morgen samen op het podium kruipen, is het fun. Alleen maar fun.”

Een breuk verwerken, het is niet eenvoudig. Maar zijn geloof in de liefde heeft Jonas nog niet verloren. “Al heb ik nu vooral een haat-liefdeverhouding met de liefde. Ze is superschoon als het goed gaat en vreselijk kut als het slecht gaat. De liefde heeft ons heel veel zeer gedaan Maar misschien denk ik er anders over binnen een jaar.”