#MeToo, het is een begrip die niet meer uit onze maatschappij is weg te slaan. Sinds enkele jaren maakt het zijn opmars ook in ons land en de term wordt steeds vaker gebruikt.

Ook Caroline Maes, die we kennen uit ‘Familie’ heeft al met grensoverschrijdend gedrag te maken gehad.

“Op vroeger sets wel. Het ging dan niet alleen over grijpgrage handen, maar ook over ongepaste commentaren of opmerkingen. Grijpgrage handen zijn niet alleen ter inleving, zeker niet als er afspraken worden verbroken. Je hoeft dat niet te tolereren”, zegt Caroline Maes in Primo.

Caroline moet toegeven dat ze nog vaak verhalen rond grensoverschrijdend gedrag hoort en zeker bij jonge actrices. En dat vindt ze erg jammer.

Daarom dat ze nu dus haar job als actrice combineert met die van intimiteitscoach. Al is dat niet altijd simpel. “Ik kom soms handen en tijd te kort want ‘Familie’ wordt gefilmd in twee studio’s en op locatie. Het is ook niet dat ik weinig scènes heb als Mieke. Maar de productie zorgt er wel voor dat puzzel kan gelegd worden.”

Familie is voor veel mensen het meest waardevolle wat hij of zij heeft. Dat is bij de familie Planckaert zeker niet anders. Maar voor Stephanie Planckaert zijn de harde schijven met foto’s en filmpjes van de kinderen ook erg belangrijk.

Zij vindt souvenirs heel erg belangrijk en heeft voor elk van haar drie kinderen een souvenirdoos gemaakt. “Daar zit onder andere ook een stukje navelstreng in, de haren van hun eerste kappersbezoek, vriendenboekjes… ja ik ben een echte verzamelaar. Ik heb zelfs nog cinematicketjes van toen Christopher en ik voor de allereerste keer hebben gekust, meer dan 20 jaar geleden”, lacht Stephanie in Dag Allemaal.

Stephanie en Christopher zijn onlangs verhuisd naar een nieuw huisje en hebben ze nog eens alle souvenirdozen bekeken. En dat bracht weer veel herinneringen naar boven. Tijd om in hun nieuwe huis nieuwe herinneringen te maken.

“Het is er nu nog wel een beetje leeg omdat we er pas sinds september echt wonen. Christopher zit vaak met de andere mannen in Frankrijk, dus schilderen of iets ophangen zit er voorlopig nog niet in.”

Eind 2020 moest Willy Sommers met spoed geopereerd worden wegens een verstopte kransslagader. Inmiddels voelt hij zich weer tiptop maar toch moet hij nog steeds regelmatig op controle.

Deze controle gaat nu door begin februari. “Hartspecialist Pedro Brugada heeft me gezegd dat ik nog eens onder de scanner moet. Om te zien of al de buisjes rond m’n hart nog goed openstaan”, onthult Willy Sommers aan TV Familie

“Dat komt allemaal wel goed. Ik ben er helemaal klaar voor om in het nieuwe jaar te knallen”, aldus Willy Sommers. Zijn vrouw Cindy vindt dat hij het wat rustiger aan moet doen en ook selectiever moet zijn in zijn opdrachten.

“En dat ben ik eigenlijk al meer. Want ik zit in een bepaalde prijsklasse, waardoor ik bijna uitsluitend op grotere evenementen sta. De kleinere vallen er dus wat uit”, bekent Willy Sommers aan TV Familie.

Hij kijkt alvast enorm uit naar ‘Tien om te Zien’ komende zomer. “’t Is altijd tof om met Anne De Baetzelier te werken. Ik zag haar recent op een event en dan vallen we altijd in mekaars armen”, aldus Willy.

Diep in de Kempen, in het Limburgse Bilzen beleeft kleine Luc Appermont, als middelste in een rijtje van vijf een gelukkige en zorgeloze kindertijd. Op een zonnige dag eind jaren vijftig gaat voor hem een wondere nieuwe wereld open als hij een bezoek brengt aan de toenmalige BRT. Betoverd door Nonkel Bob en het metier wordt Luc hét rolmodel voor elke presentator. Zijn verplichte legerdienst kan hem niet lang weghouden van zijn geliefde radio en televisiestudio en Luc geniet met volle teugen van alle kansen die hij krijgt.

En dan moest hij zijn échte grote liefde nog ontmoeten. James De Musical neemt Luc mee naar die ene bijzondere ontmoeting veertig jaar geleden met ober Bart in een restaurant aan de Belgische kust. Een relatie die lange tijd geheim moest blijven, maar later een steun en een voorbeeld werd voor velen.

Maar James De Musical brengt ons ook dichtbij de jarenlange strijd van zijn vader én moeder tegen dementie. Luc bleef tot het einde voor haar zorgen, terwijl ze stilletjes uit zijn handen glipte. ​

James Cooke: "Een man waar ik enorm naar opkijk. ​ Een icoon, een rolmodel, een coryfee, een vriend. Enorm gepassioneerd door zijn job, door taal, door theater, door muziek, door schoonheid.  De manier waarop hij al decennia lang door het leven gaat, ik heb daar veel bewondering voor. Daar willen we mee aan de slag. "

James De Musical, donderdag 12 januari om 21.00 op Play4 en Goplay.

De kijkers van ‘Familie’ hadden het al zien aankomen, Quinten verdwijnt uit de soap. Recent deelde Maxime De Winne, die al acht jaar de rol van Quinten in ‘Familie’ speelt, een foto waarop hij een heel andere look had. Het was een eerste signaal dat Quinten uit de soap zou verdwijnen.

En kijk, vanavond is het al zover schrijft Het Laatste Nieuws. Een jaar geleden al kreeg Maxime De Winne te horen dat Quinten zou verdwijnen. “Elke soapacteur weet dat zijn rol eindig is. De voorbije jaren heb ik mezelf weleens afgevraagd hoe lang ik dit nog kon blijven doen, maar zelf wilde ik nooit op de rem gaan staan. Ik ben blij dat de makers dit nu voor mij hebben beslist”, vertelt de acteur in Het Laatste Nieuws.

“Aanvankelijk zou Quinten maar drie weken meegaan. Omdat andere acteurs onbeschikbaar waren en de rol aansloeg, mocht ik langer blijven”, gaat Maxime verder. In plaats van drie weken werden het uiteindelijk acht mooie jaren. “Mijn rol is nu wel uitgespeeld en afgerond. Ik heb het gevoel dat ik er alles heb uitgehaald, ik kan niet met mijn rolstoel blijven vallen”, lacht Maxime De Winne.

De laatste opnames dateren al van een tijdje geleden, Maxime heeft in die periode niet stilgezeten. Zo geeft hij al jaren les en speelt hij ook in het theater. Maar ‘Familie’, dat is gedaan. “Ik heb ook echt zin om even op de rem te staan en meer thuis te zijn. Mijn gezin zal daar heel blij om zijn. Meer me-time: daar ben ik zelf ook echt aan toe. Het klinkt wellicht raar, maar dit afscheid voelt daarom ook aan als een bevrijding”, besluit de acteur.
 

Hiep Hiep Hoera voor actrice Tania Kloek want zij is vandaag jarig. Tania krijgt vandaag een nieuwe voordeur en wordt 50 vandaag. We kennen Tania uit onder andere ‘Familie’, ‘Team Spirit’ en ‘De Zonen van Van As’. Ze is al jarenlang een vaste waarde in de acteerwereld en is nog lang niet van plan om van het scherm te verdwijnen. Proficiat Tania!

Op 14 januari weten we eindelijk wie ons land zal vertegenwoordigen op het grote Eurovisiesongfestival in Liverpool in mei. Er zijn nog een aantal nummers in de running en het is nog even spannend afwachten wie met de overwinning gaat lopen.

Peter Van de Veire leidt alles in goede banen en supportert ook gewoon mee voor alle kandidaten die een gooi doen naar de overwinning. Één van de meest opvallende deelnemers is voor hem toch wel Gustaph.

“Gustaph is de artiest met de meeste Eurosong-ervaring. Hij nam al twee keer deel: één keer met Hooverphonic, toen hij achter een scherm verstopt zat, en één keer met Sennek, waar hij onder het podium moest zingen. Derde keer goeie keer?”, lacht Peter in Humo.

Peter moet zoals elk jaar heel hard geloven in de winstkansen van ons land, al is het maar omdat hij het contractueel verplicht is.

“Je moet blijven geloven. En zo slecht is het de laatste jaren niet geweest, vind ik. Ik verwijs graag naar Laura Tesoro die tiende is geworden en die nu zetelt in onze vakjury naast Jérémie Makiese, de Nederlandse Nikkie de Jager en oud-winnaar Alexander Rybak. Maar ik maak me vooral sterk dat er van de zeven songs die we in ‘Eurosong 2023’ voorstellen, toch een stuk of drie tot een hit zullen uitgroeien en dat er carrières worden gelanceerd.”

Deze week vindt Axel in het Belgisch Staatsblad een nieuwe zaak die zijn aandacht trekt: die van Angela Maria Alfonsina Vervinckt, op 100-jarige leeftijd overleden in 2003 in Gent. Haar laatste jaren bracht ze door in de Gentse Sint-Pietersnieuwstraat maar daar loopt Axel op een dood spoor: Angela komt niet voor in de archieven van het rusthuis aldaar. Na deze valse start hoopt hij bij de stad Gent meer info te krijgen en weten zij misschien waarom het laatste adres van Angela niet correct is. Maar zij geven hem die informatie niet zomaar door…
 
Axel verdiept zich ook opnieuw in de zaak van Jean Vanderhoeft, in 2001 gestorven in Sint-Truiden. Via de begrafenisondernemer verneemt Axel dat Jean een broer had: Arthur. Zou hij nog in leven zijn? Met die vraag trekt Axel naar Grazen, het kleine dorpje waar Jean Vanderhoeft geboren en getogen is, op zoek naar een spoor van diens broer.  

De andere zaak die Axel verder uitspit, is die van Antoine Vermeulen, op 75-jarige leeftijd overleden in 2015 in Nazareth. Via de voormalige buren komt Axel al één en ander te weten. Blijkbaar had Antoine, of Ivan zoals ze hem daar kennen, een levensgezel. Op het laatste woonadres van Antoine krijgt Axel nóg meer interessante informatie: de huidige eigenaar kan Axel vertellen dat Antoine en zijn partner een niet-officieel geadopteerde zoon hadden, Rex Quintyn. “De naam Rex Quintyn speelt in dit verhaal blijkbaar een grote rol maar roept tegelijkertijd ook heel veel vragen op. Voorlopig sta ik in deze case dus nog geen stap verder”, klinkt het bij Axel.
 
Erfgenaam Gezocht op 12 januari om 20u35 bij VTM en ook op VTM GO.

Op VTM 2 is de nieuwe reeks van ‘Expeditie Gooris’ van start gegaan. Dit keer trekken Sam Gooris, Kelly Pfaff, Shania Gooris en Kenji Gooris naar Amerika om er nieuwe avonturen te beleven.

Voor Kenji en Shania heeft Amerika een blijvende indruk op hen nagelaten. Zij hebben ontzettend hard genoten van hun reis en van the American Dream.

“Mensen denken vooral dat in Amerika alles groter en beter is. Veel dingen zijn inderdaad veel groter dan hier, maar het is er niet per se beter. De gebouwen zijn dikwijls bombastisch en de porties eten groter. Maar het droombeeld dat LA is, dat klopt volgens mij totaal niet. Van alle steden die we hebben bezocht bengelt LA qua glamour onderaan”, vertellen Kenji en Shania in Tv Familie.

Niet alleen de gebouwen en porties eten zijn groter, ook de problemen in Amerika zijn veel groter dan in ons Belgenland.

“Misschien omdat de steden er ook groter zijn? In Antwerpen zie je weleens een dakloze, maar in Amerika zie je zulke mensen op elke hoek van de straat. Ik had er altijd compassie mee.”