Joke Devynck is al eventjes niet meer op televisie verschenen in een nieuwe rol en dat komt omdat ze vooral achter de schermen als regisseur aan het werk was. En dat is ze van plan om ook de komende tijd te doen.

“Ik regisseer een stuk bij een toneelgezelschap in Lebbeke. Daarnaast volg ik de opleidingen psychodrama en mixmedia. Ik hoop enkele performances en installaties te maken en zou me graag nog meer in kunst uitdrukken door te schilderen en te tekenen. Ik kijk uit naar boeiende maanden, waarin ik van betekenis kan zijn in een job waar kunst en welzijn samenkomen. Corona was voor mij fijn, omdat ik enkel geschilderd heb en naar een tentoonstelling toegewerkt heb”, zegt ze in Primo.

Net als iedereen heeft ook Joke wel eens nood aan wat rust in haar leven. Dat in afwisseling met een actief leven is de perfecte combinatie.

“Ik wil blijven zoeken in mezelf wat ik nodig heb en een kader maken voor alle creatieve ideeën die in me leven. Ik blijf verstilling en rust nodig hebben, maar natuurlijk moet er ook brood op tafel komen. Dat spelen maakt me nog altijd blij.”

Als actrice plots een liefdesscène moeten spelen met een andere man, het is te begrijpen dat de partner in kwestie het misschien niet altijd even leuk vindt. Ook Tom, de partner van Tine Priem vond het niet altijd even leuk in het begin.

“In het begin had Tom het wel wat moeilijk als ik Bob (vertolkt door Christophe Haddad, red.) of Lowieke (vertolkt door Mathias Vergels, red.) moest kussen. Hij wilde dat liever niet zien. We hebben dan gewoon eens afgesproken met elkaar: Tom komt sindsdien keigoed overeen met Christophe en Mathias. Hij ziet met eigen ogen dat het puur professioneel is. Ik ben absoluut niet het type dat iets met een collega zou kunnen hebben”, zegt Tine in Het Laatste Nieuws.

Nu gaat alles prima met Tine, maar dat is drie jaar geleden toch anders geweest. Toen had ze een burn-out en ging het helemaal niet zo goed met haar.

“Ik denk dat ik er nog maar een half jaar voor honderd procent vanaf ben. Sindsdien heb ik mijn energie en focus terug - een half jaar geleden ging dat nog moeizamer. Het is zot hoe lang het aan- sleept. Die burn-out is me letterlijk overvallen, al zat het er al langer aan te komen zonder dat ik het zelf besefte.”

De laatste opnamedagen van Christophe Haddad liggen al een tijdje achter hem. Het was een emotionele dag, maar hij heeft niet gehuild. Al raakte zijn afscheid hem wel.

“Ik was niet verdrietig, maar voelde eerder een big smile opkomen, omdat het gelukt is om het mooi af te ronden. Ik blik dankbaar terug op al die prachtige jaren, maar voel vooral veel opwinding, want er komt nu veel ruimte vrij voor andere uitdagingen. De voorbije jaren ging ik nooit zelf op zoek naar andere opdrachten, maar kreeg ik wel af en toe aanbiedingen. Korte opdrachten, zoals een rol in een kortfilm, nam ik aan. Maar als je in een soap speelt, weet je dat grote producties uitgesloten zijn”, zegt hij in Story.

Nu hij niet meer in een soap meespeelt, liggen alle wegen weer open om ook in andere producties te gaan meespelen.

“Mijn vrouw is in elk geval ook heel blij. Sanne zei: 'Nu gaan we elkaar meer zien.' We gaan vieren dat we zo'n mooie relatie hebben, want Sanne is mijn maatje, mijn liefje, mijn alles.”

De fans van het televisieprogramma ‘Nonkels’ zijn blij. Want eindelijk is het tweede seizoen er van de populaire reeks.

Sinds 1 april is de reeks te zien op Streamz en waarschijnlijk hebben de grote fans al alle afleveringen bekeken. De fans zonder Streamz kunnen dan weer elke week kijken naar het tweede seizoen op Play4.

Wie ook blij is met het tweede seizoen is de drijvende kracht achter het programma: Jelle De Beule. Hij is een van de zes scenaristen van het programma, maar speelt zelf ook mee als een van de nonkels.

Jelle komt steeds vaker en vaker op tv als acteur, en dat terwijl het nochtans niet echt zijn ambitie is.

“Ik wil niet altijd met mijn stomme kop op tv komen, maar ik acteer gewoon enorm graag. Vorig jaar had ik kleine rollen in drie internationale coproducties die in België gedraaid werden. In Vlaanderen zit ik toch meer in de comedyhoek. Het is hier net iets moeilijker om auditie te doen voor dramaseries. Maar buitenlanders kennen mij niet”, klinkt het in Dag Allemaal.

Het kan Siska Schoeters plots overvallen: een paniekaanval. Meestal bevindt ze zich dan in een kleine, afgesloten ruimte en krijgt ze ook het gevoel dat ze geen lucht meer krijgt. Om te weten waar die angst vandaan komt, heeft ze een psycholoog ingeschakeld.

“Sowieso ga ik al vele jaren naar een psycholoog. Die sessies helpen me om mezelf beter te leren kennen en bewuster in het leven te staan. Ik ga nooit rustiger zijn, maar ik ben wel gelukkiger. Ik ben van plan om het de rest van mijn leven te blijven doen. En wat die fetisjisten betreft: ik snap nu waarom mensen het doen”, zegt ze in Story.

En net dat is ook een beetje het opzet van haar programma ‘Durf te vragen’. Het is een feit dat iedereen vooroordelen heeft. Wie zegt dat dat niet zo is, die liegt.

“Maar het gaat vooral om wat je ermee doet. Ik leer van elke aflevering ontzettend veel bij, en in dit geval denk ik vooral: leven en laten leven, vrijheid blijheid. Zolang die mensen daar niemand kwaad mee doen, is er echt geen probleem. Er is zoveel onverdraagzaamheid, maar als je een babbeltje slaat met die mensen, krijg je een heel ander beeld.”

Geld is niet het allerbelangrijkste in het leven, maar het maakt het leven wel een stuk makkelijker. Dat wil Lindsay haar dochter ook leren. En dat zal ze later doen aan de hand van zakgeld.

“Kris en ik storten elke maand op haar spaarboekje, maar daar kan ze pas aan zodra ze 18 wordt. Voor zakgeld is het nog te vroeg, maar wanneer ze mij helpt met het opplooien van de was geef ik haar soms 1 of 2 euro. Daar mag ze dan zelf iets mee kopen. Spelenderwijs probeer ik haar de waarde van geld bij te brengen”, zegt ze in Tv Familie.

Net zoals iedereen zou Lindsay wel eens de lotto willen winnen. Al zou ze dat geld toch eerst een maand op haar bankrekening laten staan om er aan te wennen dat ze miljonair is.

“Dan zou ik mezelf schaamteloos trakteren op enkele nieuwe outfits. Maar het leeuwendeel zou ik investeren in zaken die in waarde toenemen. Daarnaast zou ik mijn familie laten delen in mijn rijkdom én een bedrag aan goede doelen schenken.”

Wie Olga Leyers heeft bezig gezien in ‘De Slimste Mens Ter Wereld’ en ‘Celebrity Masterchef’ weet dat ze een behoorlijk competitiebeest kan zijn. Niet per se omdat ze wil winnen, maar wel omdat ze nog niet naar huis wil.

“Ik amuseer me veel te hard en wil niet dat het feestje snel gedaan is. Al geef ik toe dat ik ook wel slecht tegen mijn verlies kan. Ik doe altijd mee om te winnen”, zegt Olga in Story.

Om het goed te doen bij ‘Celebrity Masterchef’ heeft Olga zich niet echt heel grondig voorbereid. Een week ervoor heeft ze wat geoefend, al heeft ze niet alles geoefend.

“Ik heb nooit geoefend op dresseren. Al had ik dat beter wel gedaan. Ik ga ook nooit eten in sterrenzaken. Als mijn man Giancarlo en ik naar Parijs gaan, zullen we eerder kiezen voor een goed Chinees restaurant of de beste kebabzaak. Maar voor Celebrity MasterChef mocht hij thuis proefkonijn spelen en het viel in de smaak.”

Naast televisiemaker is Rob Vanoudenhoven ook een echte kunstenaar. Hij heeft er net een tentoonstelling in Brussel opzitten en presenteerde daar als blikvanger een grote Belgische Vlag gemaakt met 40.000 gele, rode en zwarte paperclips.

“Als je de paperclips dicht laat, glijden ze van elkaar af. Maar als je ze open plooit, haken ze in elkaar. Dat is een mooie metafoor voor ons land: als we ons zouden openstellen voor de ander, zouden we ook beter aan elkaar hangen”, zegt Rob in Dag Allemaal.

Zelf is Rob niet tot dat inzicht gekomen, daarvoor kreeg hij de hulp van zijn Amerikaanse vriendin. Hij ontmoette haar drie jaar geleden op een vernissage.

“Angela werkt in de communicatie en woont al negen jaar in ons land. Ze zit in de public relations business, schrijft voor Brussel Times Magazine en bbc.com. Angela vindt dat wij ons te veel laten meeslepen door negativisme en niet trots genoeg zijn op ons eigen land. Wij zijn zoveel meer dan bier, chocolade en mosselen. De oerknal, het Higgs-deeltje, Kuifje, Magritte, Rubens, Stromae, Angèle, computerchips, asfalt, Emmy Awards, het homohuwelijk, onze baggeraars, noem maar op: wij zijn echte pioniers!”

Tijdens de eerste uitzendingen van ‘Boer Zkt Vrouw’ werd duidelijk dat boer Robbe en kandidaat Joffrey een grote boon hadden voor elkaar. Toch bleef Robbe een beetje op zijn honger zitten na het verblijf van Joffrey op de boerderij.

“Er gebeurde helemaal niks en uit onze gesprekken kwam niets nieuws. Het kabbelde gewoon een beetje voort. Uiteindelijk heb ik Joffrey dan toch het voordeel van de twijfel gegeven, al heeft het aan een zijden draadje gehangen. Ik blijf hopen dat Joffrey zich op den duur toch wat meer openstelt, zodat onze relatie een stapje verder kan gaan”, bekent hij in Dag Allemaal.

Eerst leek het nog of die openheid wel zou komen, want de twee hadden al meteen een heel intiem gesprek tijdens de eerste kennismaking. Tijdens dat gesprek vertelde Joffrey dat hij door zijn ouders op straat is gezet omdat hij homo is.

“Ik vond dat heftig, mijn outing is thuis nooit een probleem geweest en ik wist niet meteen hoe ik daarop moest reageren. Ik ben daar toen niet echt dieper op ingegaan, het leek me beter om dat gesprek voor een ander moment te bewaren. Joffrey heeft het moeilijk om zijn ziel bloot te leggen, en dat brengt me een beetje aan het twijfelen, maar het maakt me ook nieuwsgierig. Wie is Joffrey écht en kan het iets worden tussen ons? Je moet je ook wel een beetje open durven te stellen, hé. Misschien heeft hij het daar moeilijk mee door zijn verleden, dat kan, maar hij heeft altijd laten uitschijnen dat het hem niks meer doet.'”

Peter Van Asbroeck was net klaar met zijn examens in het middelbaar, toen plots de politie aan de deur stond. Zij moesten komen vertellen dat de vader van Peter was overleden na een auto-ongeluk. Hij werd amper 48 jaar.

“Het moeilijkst van al was nog dat ik dat aan mijn grootmoedertje moest gaan vertellen. Vreselijk. Mijn mama was niet alleen haar man kwijt maar ook haar vriendenkring, want ze voelde zich verloren tussen al die gelukkige koppels. Het was een dramatische tijd, die ik iets beter kon verwerken dan mijn zus omdat ik voor mijn studies naar Antwerpen verhuisde terwijl zij onze moeder opving. Ik ben mijn zus daarvoor nog altijd heel dankbaar”, zegt Peter in Dag Allemaal.

Het was een heel droevige tijd voor Peter en zijn familie, en het verwerken heeft tijd gekost. Maar dag na dag ging het altijd weer een beetje beter.

“Mama heeft mijn vader 13 jaar overleefd en ook al hertrouwde ze, altijd is er een nostalgie gebleven naar vroeger. Moeder stierf in '93 aan een aneurysma, ook veel te jong. Ik ben ondertussen al 14 jaar ouder dan mijn vader is geworden. Ik realiseer me pas nu hoeveel hij gemist heeft.”