Laurent, geboren in Alès, is een Franse professionele voetbaltrainer en voormalig speler die als centrale verdediger speelde en momenteel (nazomer 2022) de manager is van de Ligue 1 club Lyon. Hij heeft de bijnaam Le Président, die hem werd gegeven na zijn verblijf in Marseille (1997 - 1999) als eerbetoon aan zijn leiderschapskwaliteiten. Laurent speelde voor tal van clubs, waaronder Montpellier, Napoli, Barcelona, Marseille, Inter Milan en Manchester United.
Richard, ook wel Ricco genoemd, geboren in Casablanca (Marokko), is een voormalige Franse professionele wielrenner. Hij was één van de meest populaire Franse renners bij de Franse fans vanwege zijn jongensachtige persoonlijkheid en zijn lange, eenzame aanvallen in een koers.
Wat een leuk uitje had moeten worden voor Gunther Levi en zijn vrouw Charlotte, eindigde iets minder goed dan gehoopt. Charlotte kwam tijdens een ritje te paard ten val en brak vier ruggenwervels.
“Ik weet niet waarom, maar Charlotte is uit haar stijgbeugels geschoven, waardoor ze een wel erg ongelukkige val maakte. Mijn hart stond toen even stil, want ik weet dat je bij zo’n val zware letsels kan oplopen”, zegt Gunther Levi in Dag Allemaal.
Charlotte kwam na de val niet meteen recht en dat was voor Gunther een teken dat het toch serieus was.
“We hebben toen meteen de ambulance gebeld. In het ziekenhuis volgde dan de ontstellende diagnose: vier gebroken ruggenwervels. Heel heftig en vooral erg pijnlijk voor Charlotte. Die vier ruggenwervels zijn overal gebarsten en gebroken door de zware klap.”
Gelukkig was een operatie niet nodig en heeft Charlotte veel geluk gehad. “Ze is plat op haar rug gevallen, wat heel pijnlijk is. Maar daardoor is er niets verschoven. Anders was de diagnose een pak erger geweest.”
Kerrri, geboren in Tucson (Arizona), is een gepensioneerde Amerikaanse turnster. Ze was lid van de Magnificent Seven, het zegevierende allround damesturnteam dat de Verenigde Staten vertegenwoordigde op de Olympische Zomerspelen 1996. Kerri voerde de sprong uit die het goud won voor het Amerikaanse team, ondanks dat ze haar enkel had geblesseerd.
Peter, geboren in Wageningen, is een Nederlands voormalig prof-voetballer. Van 1999 tot 2014 was hij actief als verdediger bij o.a. Vitesse, N.E.C. en FC Twente. Ook kwam Peter 2 x uit voor het Nederlandse elftal bij trainer Bert van Marwijk (2010 - 2011).
Peter is nu werkzaam in het verhuurbedrijf van zijn familie.
Iedereen weet dat epilepsie het leven van Jens Dendoncker er niet eenvoudig op maakt. Hij kampt er al mee sinds zijn 14de en dat heeft al voor heel wat ongemakken gezorgd.
“De week nadat ik mijn eerste aanval kreeg, kreeg ik nog één. ‘Epilepsie’ zei de dokter, en dat hoefde niet zo erg te zijn want negen van de tien mensen waren geholpen met een pilletje, zei hij. Dat ging bij mij niet anders zijn, dacht ik. Maar dat was het dus wel”, zucht Jens in Het Laatste Nieuws.
Jens probeerde allerlei pillen uit, maar niks hielp. En dat maakt een puberende jongen niet meteen de vrolijkste persoon op de wereld.
“Tegen het zesde middelbaar had ik een pillendoos zoals de oude mensen. Ik nam er zestien per dag. Een jaar of vijf geleden heb ik gezegd: ‘We zijn nu vijftien jaar aan het prutsen, ik stop ermee.’ Sindsdien neem ik geen anti-epileptica meer en ik merk het verschil niet met ervoor. Ik heb af en toe nog een aanval, maar dat is niet nieuw, zo was het altijd al.”
Rond dezelfde periode dat Jens geconfronteerd werd met zijn epilepsie, kwam hij op de kunstacademie van Brugge terecht, zijn grote redding. “Was ik niet op de academie toegekomen, ik had waarschijnlijk acht keer m’n derde middelbaar moeten overdoen en ik was vandaag nog altijd niet afgestudeerd.”
Drie jaar geleden crashte Tom. Intussen is er van alles gebeurd. De pandemie, het klimaat, een nakende migratiecrisis, oorlog en dure energierekeningen. “We hebben thuis zelfs de binnendeuren die we hadden weggehaald om een open leefruimte te creëren, teruggeplaatst,” vertelt hij aan Dag Allemaal.
Voor het eerst stond Tom ook stil bij zijn leeftijd, 50 jaar. Vooral het verlies van zijn goede vriend Christophe Lambrecht, hakte er enorm in.
Maar ook Corona speelde een rol, hoewel niet enkel in negatieve zin. “Eerlijk gezegd, ik vond die pandemie eigenlijk fantastisch,” geeft hij toe.
Door plots een lege agenda te hebben, besefte Tom dat hij het acteren niet zo hard miste. Eindelijk tijd om te genieten van gezin en vrienden. “Lezen, eten, koken, spelletjes doen, vrienden ontvangen in mijn tuin… Heerlijk.”
Hierdoor pas, besefte Tom zelf hoe gestresseerd hij voordien leefde. “Zonder het te weten heb ik m’n gestel jaren geterroriseerd,” bekent hij in Dag Allemaal. “Ik voel me fysiek ook een pak beter nu.”
Alan, geboren in Workington (Cumberland), opgegroeid in Adelaide (Australië) is sinds 1969 een Britse gitarist, bassist, toetsenist, songschrijver en platenproducent. Hij is vooral bekend door zijn samenwerking met Cliff Richard en het produceren van de hit 'Take On Me' van het Noorse trio A-ha. Alan werkt graag samen met zijn songschrijvende en muzikale partner Trevor Spencer. Van 1973 tot 1977 speelde Alan voor en bij The Shadows.
Vanaf 25 november speelt in Theater De Roxy de gloednieuwe komedie ‘Als de kat van huis is…’. Regisseur van dienst is acteur Gunter Reniers (Patje uit ‘Thuis’) die ook één van de hoofdrollen op zich neemt.
Reniers: “Ons theaterseizoen draait op volle toeren in De Roxy. Maar dit stuk is toch wel een ‘specialleke’. Jaren geleden zag ik ‘Als de kat van huis is…’ in Antwerpen met Carry Goosens en Danni Heylen in de hoofdrollen. Het was een memorabele voorstelling. Een komedie met alles erop en eraan. Echt iets voor De Roxy dus! (lacht) Ik contacteerde actrice Katrien De Becker (Tania uit ‘Thuis’, June uit ‘Familie’) en comedienne Saskia Debaere. Beide dames schitterden vorig jaar nog in De Roxy in de voorstelling ‘Eén is geen!’. Die samenwerking verliep zo succesvol dat ze alle twee niet twijfelden om er opnieuw bij te zijn. We schakelen ook twee piepjonge, talentvolle dames in: Lotte Swartebroekx en Celine Corthaut. Ook zij zijn geen onbekenden voor ons trouwe publiek.”
De Becker: “Ook al wonen Saskia en ik niet echt kortbij, die afstand nemen we er graag bij. Meestal rijden we samen naar Limburg en kunnen we wat bijbabbelen in de auto. En Gunter en Yves zorgen ook voor een fijn logement op de avonden dat het wat later wordt. (lacht). Spelen in De Roxy is een feest!”
In ‘Als de kat van huis is’ besluit Chantal (Katrien) op tweede huwelijksreis te gaan met haar man Rik (Yves Caspar) om de sleur uit hun 20-jarig huwelijk te halen. Helaas kan ze haar saaie man Rik moeilijk overtuigen om mee te gaan. Ilona (Saskia), de hautaine zus van Chantal, heeft net haar man Benny (Gunter) laten zitten en komt uithuilen. Slechte timing voor Chantal, maar ideaal voor Rik. Hij maakt van de gelegenheid gebruik om te ontsnappen aan de huwelijksreis door Ilona mee te sturen met Chantal. Nadeel is wel dat hij dan opgescheept zit met zijn vervelende schoonbroer…
Caspar: “Vaak schrijf ik zelf onze Roxy-komedies maar deze keer niet. Het is een vertaalde, Engelse komedie van Johnnie Mortimer. Het is plezant om mij ook eens helemaal te kunnen concentreren op het acteren. De rol van Rik is een enorme uitdaging voor mij die ik met plezier aanga.”
De voorstelling loopt van 25 november tot en met 18 december in Theater De Roxy, Rijschoolstraat 51, 3800 St-Truiden. Tickets bestellen kan via www.deroxy.be. Daar vindt u ook alle andere info.
Wie houdt van kicks, adrenalines en een flinke dosis spanning, maar het zelf allemaal liever niet doorstaat, kan sinds kort vanuit zijn luie zetel kijken naar ‘Fear Factor’. Alle thema’s komen er aan bod, alleen zullen het de kandidaten van het programma zijn die alles moeten doorstaan.
Het programma wordt gepresenteerd door Alex Agnew, de bijna 50-jarige comedian uit Antwerpen. Hij komt bij Play4 terecht, een zender die mikt op een doelpubliek van 18 tot 54-jarigen.
“Ik ben dus nog 4 jaar commercieel interessant voor de zender. Artiesten hebben van nature de neiging om zich op een verhoog te plaatsen en te genieten van de aandacht. Hoe hard ik en mijn leeftijdsgenoten proberen om relevant te blijven, je weet dat die vervaldatum onvermijdelijk is. Hoe groot die angst is? Het sluimert, maar is niet alles overheersend.”
Naast comedy, muziek en presenteren is Alex ook druk bezig met zijn podcast ‘Welcome To The AA’. En dat was voor heel wat mensen een unieke manier om Alex op een andere manier te leren kennen.
“Dankzij die podcast hebben mensen plots door dat ik kan babbelen en luisteren naar anderen. En dat ik ook boeken lees. Dat ik geen debiel ben die op een podium flauwekul verkoop. Want een bepaald deel van het publiek dacht dat wel.”
