De Belgische bioscoopuitbaters begrijpen en zijn solidair met de beslissing om het dragen van mondmaskers – voor de veiligheid van hun bezoekers en hun personeel – te verplichten op openbare plaatsen waar mensen zich in menigte verplaatsen.

De beslissing daarentegen van de overheid om – één week na de heropening en zonder enig overleg met de sector - het dragen van mondmaskers te verplichten in bioscoopzalen tijdens de projectie van een film, heeft voor een daling van het bioscoopbezoek met meer dan 25% gezorgd ten opzichte van vorig weekend en met 80% ten opzichte van hetzelfde weekend in 2019. Ook al is het toegelaten om het masker uit te doen om een hapje en een drankje te consumeren tijdens de film, is de consumptie ervan eveneens ernstig verminderd. Een bioscoop rendabel uitbaten was reeds bijzonder moeilijk onder de eerder opgelegde restricties (fysieke distancing van 1,5 meter + maximaal 200 bezoekers, hetgeen neerkomt op een daling van de zaalcapaciteit met ongeveer 70%), maar wordt met deze bijkomende maatregel effenaf onmogelijk.

Op sociale media blijkt dat de bioscoopbezoeker niet begrijpt dat hij in de bioscoopzaal, waar er rondom hem niemand op minder dan 1,5 meter van hem zit en waar er niet gesproken wordt tijdens de film, eveneens verplicht is om zijn mondmasker op te houden. Het onbegrip wordt alleen maar groter wanneer hij daarna naar een café of restaurant – waar mensen zich verplaatsen en met elkaar praten – niet meer verplicht is een mondmasker te dragen.

België is het enige land in Europa waar er een dubbele veiligheidsmaatregel – én fysieke distancing én het dragen van een mondmasker – geldt. Landen als Frankrijk en het Groot-Hertogdom Luxemburg verplichten het mondmasker eveneens in publieke ruimten, maar laten toe dat het mondmasker voor de duur van de film afgezet wordt om de bioscoopbezoeker op een comfortabele manier te laten genieten van de film.

De leden van de Federatie van Cinema’s van België vragen dat de Nationale Veiligheidsraad vanaf woensdag de beslissing om mondmaskers ook tijdens de duur van de film te verplichten herbekijkt, zoals in de Horeca, om te vermijden dat nog meer exploitanten binnenkort hun deuren zullen moeten sluiten.

Leah Thys blikt in Dag Allemaal terug op het tragische overlijden van Fabienne, de echtgenote van Herbert Flack. “Het nieuws kwam als een donderslag bij heldere hemel,” klinkt het bij de Thuis-actrice.

Fabienne Arras overleed op amper 66-jarige leeftijd nadat ze ten val kwam in Spanje. Ze vormde al 32 jaar een hecht koppel met Herbert Flack, de acteur die jarenlang aan de zijde van Leah Thys speelde in Thuis.

“Die arme Herbert heeft de laatste tijd toch wel echt te veel meegemaakt,” vertelt Leah Thys. Eerst zijn openhartoperatie en nu dit…

“Fabienne was zo’n lieve, zorgzame vrouw,” herinnert Leah Thys zich. “Mijn hart is bij Herbert nu. Herbert zal tijd nodig hebben om dit te verwerken. Het is jammer dat hij door de coronacrisis op dit moment niet kan spelen, want dat is zijn hele leven. Het zou hem misschien kunnen helpen om deze verschrikkelijke gebeurtenis een beetje te verwerken. Het enige wat we nu kunnen doen, is de tijd zijn helend werk laten doen,” aldus Leah Thys in Dag Allemaal.

Het gaat hard voor Patrick Hamilton. Hij staat weer op nummer 1 in de Classical charts in het Verenigd Koninkrijk, dit keer met het album ‘Cinema Paradiso’ van Katherine Jenkins. Zelfs in de popcharts is het album binnengekomen als hoogste nieuwkomer op nummer 3 !!

Al 6 jaar lang is Patrick Hamilton de vaste producer, arrangeur en componist van Katherine sinds ze naar het legendarische Decca Records label is teruggekeerd. Het is ook het vierde album op rij dat onder zijn leiding de hoogste stek haalt in de UK. Daar is nog geen enkele Belgische producer eerder in geslaagd.

De Welsche mezzo-sopraan is uitgeroepen tot de best verkopende klassieke artieste van de afgelopen 25 jaar maar iets minder gekend in Vlaanderen. In de UK, Amerika en de rest van de wereld is ze een ster aan het firmament.

‘Google haar maar eens’, aldus Patrick, ‘dan weet je niet wat je ziet…’

De VRT en Boek.be slaan de handen in elkaar om een bijzonder alternatief voor de Boekenbeurs te organiseren van zondag 1 tot en met woensdag 11 november. Boek.be nam daarvoor boekenliefhebber Tom De Cock onder de arm. Elf dagen lang zal hij vanuit Antwerpen zo'n 300 grote namen uit de Vlaamse en internationale boekenwereld interviewen. En een vliegende reporter trekt door Vlaanderen om lezers en auteurs te ontmoeten en zo mee het leesvirus te verspreiden.

De VRT capteert al die interviews en zendt ze via livestream uit op VRT NU. Alle radio- en televisiezenders van de VRT zullen daarnaast de alternatieve Boekenbeurs op hun eigen manier centraal zetten in de programmatie, met veel aandacht voor de kracht van boeken, de stem van lezers en de visie van auteurs. Zo willen de VRT en Boek.be heel Vlaanderen aan het lezen krijgen en de auteurs, boekhandels, uitgeverijen en bij uitbreiding de hele boekensector een hart onder de riem steken.

Vé Bobelyn, verantwoordelijke Boekenbeurs Boek.be: “Ik ben heel trots op deze sterke samenwerking met de VRT. Het is een straf project geworden waarmee we auteurs en boekenliefhebbers verbinden op diverse manieren en waarbij de boeken te bewonderen zijn in de vele boekhandels en culturele verenigingen die ons continu blijven steunen. En volgend jaar nodigen we iedereen opnieuw graag uit in Antwerpen voor een groots boekenfeest!

De herfstvakantie staat traditiegetrouw in het teken van de Boekenbeurs. Elk jaar betekent dat een feestweek voor de vele boekenliefhebbers. Door de coronacrisis kan de Boekenbeurs dit jaar echter niet doorgaan in fysieke vorm. Om dat gemis te verzachten hebben de VRT en Boek.be beslist om de handen in elkaar te slaan en een alternatief uit te werken dat de kracht van de Boekenbeurs behoudt: lezers inspireren en in contact brengen met auteurs, en hen een brede waaier aan nieuwe en oudere boeken aanbieden.

Van zondag 1 tot en met woensdag 11 november zal de Boekenbeurs er opnieuw zijn voor alle Vlamingen, met genres voor alle leeftijden en oog voor vernieuwing, verandering, moderne technieken en digitalisering.

Tom De Cock slaat zijn tenten op in Antwerpen en geeft op zondag 1 november de aftrap voor een heuse boekenmarathon. Tot en met woensdag 11 november interviewt hij zo'n 300 auteurs over hun werk. Grote namen uit de Vlaamse en internationale boekenwereld zullen de revue passeren, met aanraders en inspiratie voor het leespubliek. Daarnaast trekt er een vliegende reporter door heel Vlaanderen die in gesprek zal gaan met lezers en auteurs in boekhandels, culturele centra, scholen en op andere verrassende plaatsen. Zo verspreidt het leesvirus zich over heel Vlaanderen.

Tom De Cock: “De Boekenbeurs is voor meer dan 120.000 lezers – waaronder ikzelf – elk jaar dé plaats waar ze hun nieuwe literaire liefde leren kennen, leuke cadeaus vinden of kinderen laten kennismaken met het unieke plezier van het lezen. Dat kunnen we niet gewoon een jaartje overslaan. Ik ben dan ook oprecht blij en trots dat ik mijn schouders mee onder een spannend alternatief mag zetten. Driehonderd interviews kan je onmogelijk voorbereiden. Ik ga ervan uit dat ik samen met alle kijkers en luisteraars van de ene verbazing in de andere ga vallen.”

Marie Verhulst woont al bijna vier jaar samen met haar beste vriendin Charlotte. Nadat ze een kamer deelden op internaat leek het een logische stap om ook nadien samen te gaan wonen. “Bij Charlotte kan ik altijd mijn verhaal kwijt,” onthult het nieuwe baasje van Samson in Story.

Nochtans zijn beide jongedames soms tegenpolen van elkaar. “Charlotte is heel ordelijk, ik ben een echte sloddervos. Ik ben ook iets meer teruggetrokken, terwijl zij graag uitgaat. Maar telkens ze mij mee op sleeptouw neemt, ben ik achteraf heel blij.”

Charlotte heeft als hypochonder dan weer het voordeel dat Marie Verhulst alle ziekenhuisseries gezien heeft. “Dan vraag ik raad aan Marie,” lacht de 24-jarige Charlotte. “’t Is net omdat we zulke tegenpolen zijn, dat we elkaars advies zo waarderen,” vertelt Charlotte in Story.

“Charlotte is heel makkelijk om mee samen te leven. Voor haar is bijna altijd alles goe,d ik heb meer ‘vreemde’ trekjes,” onthult Marie Verhulst in het weekblad.

Zo onthult Charlotte dat Maries doucheproducten steeds gerangschikt staan op kleur. “Als je mekaar zo goed kent, hou je automatisch en zonder problemen rekening met dat soort zaken,” klinkt het nuchter bij de beste vriendin van Marie Verhulst.

Meer dan 150.000 exemplaren van de Liese Meerhout-boeken gingen al over de toonbank. Toni Coppers is de sympathieke commissaris nog lang niet beu, maar na het schrijven van Val werd het voor hem duidelijk: hij zou vanaf nu twee thrillerreeksen schrijven.

Een reeks over een man, en een over een vrouw. Het wisselen tussen deze twee hoofdpersonages geeft Coppers extra zuurstof en houdt hem scherper dan ooit.

Om te vieren dat er rond de eigenzinnige privédetective Alex Berger een nieuwe reeks komt, krijgt De zaak Magritte nu een nieuwe look. In deze thriller uit 2017 verscheen Alex Berger voor het eerst, en het boek werd ook in het Frans vertaald als L'affaire Magritte.

Het boek werd een hommage aan schrijver Georges Simenon en zijn legendarische personage Maigret. Alex Berger is niet dezelfde rust gegund als de gelukkig getrouwde Maigret, maar je zal bij het lezen van De zaak Magritte wel eens glimlachend aan Maigret en aan Parijs denken.



De thriller is daarnaast ook een ode aan de schilder Magritte. De meeste mensen weten niet dat de surrealist een grote fan was van spannende boeken. Zo las hij heel graag Edgar Allen Poe en Maigret. Referenties naar die twee zitten subtiel verborgen in De zaak Magritte.

Wie Alex Berger (na Val te hebben gelezen) nóg beter wil leren kennen, weet dus wat te doen aan het zwembad deze zomer!

Alex Berger is me vanaf mijn eerste pennestreken heel dierbaar geworden. Een eigenzinnig man, sterk en kwetsbaar tegelijk. Hij is een blijver, reageert Toni Coppers.

Het verhaal van De zaak Magritte...

Het leven van Alex Berger, ex-chef van de Moordbrigade, staat in de wacht sinds zijn vrouw Camille omkwam bij de terroristische aanslagen in Parijs. Ze werd neergeschoten op het terras van bar Le Carillon. Alex had erbij moeten zijn maar miste die avond de trein. Sinds hij haar verloor, is hij een man zonder hoop: hij drinkt te veel en geeft nergens nog om. Zijn nachten worden gevuld met gruwelijke nachtmerries waarin Camille hem smekend komt vragen waarom hij niet bij haar was, waarom hij haar niet gered heeft.

Wanneer zijn ex-collega’s op een dag zijn hulp inroepen bij een vreemde moordzaak, weigert Berger aanvankelijk iedere medewerking. Hij wil met rust gelaten worden. Zijn schuldgevoel is huizenhoog. Sara Cavani, een jonge inspecteur, trekt hem langzaam over de streep. Hoe vaker de moordenaar toeslaat, hoe groter Bergers obsessie met de zaak wordt: dit keer wil hij de trein niet missen.

Als hij in het spoor van de moordenaar wordt meegesleurd naar Parijs, bereidt Alex Berger zich voor op de ultieme confrontatie. Daar, in de stad van zijn vermoorde vrouw, zal hij zijn eigen demonen onder ogen moeten zien…