De experten hebben de voorbije weken al heel wat verkopers zien passeren, maar deze week is het de beurt aan de jongste verkoper van dit seizoen. Louis uit Mechelen is 16 jaar oud en heeft het werk What’s new van Herman Brood meegebracht. Net als zijn vader, die het werk kocht op 16-jarige leeftijd, is ook Louis enorm grote fan van de Nederlandse kunstschilder. En ook de dealers kunnen hun belangstelling moeilijk onder stoelen of banken steken. Maar niet iedereen zal in onderhandeling kunnen gaan met de 16-jarige Louis, want er ligt een bekende geheime koper op de loer: Dean Delannoit. Hij is al jarenlang grote fan van Herman Brood en heeft zelfs een werk van hem laten tatoeëren op zijn arm.

Zal de jongste verkoper van dit seizoen een werk van Herman Brood verkopen?
En wie is de geheime koper? Stukken van Mensen, zaterdag in de app van GoPlay en op Play4.

De volgende verkoper heeft een heel speciaal werk meegenomen waar een nog specialer verhaal aan verbonden is. Werner komt een juweel van de Belgische kunstenaar Octave Landuyt verkopen. Zijn ouders, eigenaars van een juwelierszaak, hebben het stuk zo'n dertig jaar geleden ontvangen van mensen die het hadden opgegraven in hun tuin, gewikkeld in een jutten zak. De dealers zijn alvast enorm geïntrigeerd door het bijzondere verhaal en zullen dan ook ver gaan om het prachtige juweel binnen te rijven.

Stukken van Mensen, elke zaterdag om 21u30 op Play4 en op GoPlay.

Hugo Sigal heeft zijn allereerste soloplaat klaar. Hij had nooit gedacht nog muziek te maken zonder Nicole Josy aan zijn zijde, maar kijk, 76 jaar is nog niet te oud om een eerste album uit te brengen.

De zanger heeft veel moeite gehad om de dood van zijn vrouw te verwerken. Maar het maken van zijn cd ‘Dromen’ heeft hem daar wel stevig bij geholpen.

“Bij het inzingen van 'De dozen staan klaar' ben ik zelfs gecrasht. De producer zei: 'Huil maar, Hugo, dat mag.' De tekst komt recht uit mijn hart. Ik mis haar geur in bed, en haar oorbellen liggen nog altijd in een potje, op dezelfde plaats in de badkamer. De poetsvrouw zet dat na het schoonmaken iedere keer netjes terug, dat vind ik lief van haar”, klinkt het bij Hugo in Dag Allemaal.

En naar aanleiding van dat nummer, deed Eric Goens in ‘Het Huis’ zelfs een straffe uitspraak. Zo zei hij dat Clouseau het vanaf nu mag vergeten met ‘Afscheid van een vriend’.

“Voortaan wordt jouw nummer op begrafenissen gespeeld’, zei hij. Dat is ook zo, heb ik al gehoord. Dat doet me veel plezier.”

In 2009 overleed Lei Clijsters, de vader van Elke Clijsters en Kim Clijsters ten gevolge van uitgezaaide huidkanker. Nu kreeg Elke zelf de diagnose te horen dat ze de voorbode van de ziekte heeft. En dat is voor de tennisster toch even slikken.

“Ik denk nog vaak aan mijn vader, maar niet met veel verdriet. Ik geloof dat papa me tekens stuurt. Op zijn sterfdag, hij is thuis gestorven, zaten er duizenden lieveheersbeestjes op het raam van de veranda. Toen ik nadien huilde, liep er eentje over mijn computerscherm. En toen mijn ex-man en ik verhuisden naar een nieuwbouwwoning, zaten er veel lieveheersbeestjes in de kinderkamers. Toeval misschien, maar voor mij zijn dat signalen van papa”, zegt Elke in Dag Allemaal.

Elke kan in elk geval rekenen op veel steun van collega’s en kreeg al tientallen lieve en bemoedigende berichtjes. Zo stuurden onder andere Martine Prenen, Katja Retsin en Barbara Sarafian een berichtje.

Je kent het wel: de discussie wie zal rijden na het feestje waar jullie naartoe gaan. Wie BOB is mag niet drinken en dat is voor velen toch een beproeving. Een feestje zonder alcohol is voor velen geen echt feestje.

Bij Evi Hanssen en haar vrienden is die discussie sinds enkele maanden niet meer nodig. Evi drinkt niet meer en dus is zij altijd BOB.

“Vroeger ontsnapte ik liever aan die verantwoordelijkheid, maar nu vind ik het niet erg om chauffeur te zijn als er gefeest wordt. Als je nuchter bent, worden de gesprekken na een bepaald uur 'iets minder interessant'. Maar als de mensen plezant blijven en er goede muziek wordt gespeeld, vind ik dat niet erg, zeker omdat er steeds vaker meer niet-alcoholische dranken geserveerd worden dan alleen cola en spuitwater”, vertelt ze aan Dag Allemaal.

Evi begrijpt dat wanneer je stopt met alcohol, alles in het begin nogal saai is en weinig spannend. Maar je moet je lichaam tijd geven om daaraan te wennen.

“Na een drietal maanden zonder alcohol, voel je die verandering. Eens per jaar een maand stoppen met drinken is goed om je lichaam te laten herstellen, maar te kort om die mentale verandering te voelen. Zelfs na vier jaar krijg ik nog de vraag 'Allez, waarom drink je er niet eentje mee?' Het is confronterend om te zien hoe diepgeworteld drinken in onze cultuur zit.”

Toen Jean-Marie Pfaff 12 was, overleed zijn vader. Hij werd amper 59 jaar. Hij was een deur-aan-deurverkoper. De familie Pfaff woonde in een woonwagen en in de zomer mocht het hele gezin hun vader helpen met verkopen.

“Mijn moeder bleef achter met negen kinderen. Dat was niet vanzelfsprekend. Ook niet voor mij. Als kind heb je iemand nodig die je steunt én die je corrigeert als je fouten maakt. Dat viel voor een groot deel weg. Pas op, ik heb een mooie jeugd gehad, hè. Maar toen mijn pa wegviel, werd alles toch wat moeilijker”, blikt Pfaff terug in Humo.

Jean-Marie mist zijn vader nog elke dag. Tot op de dag van vandaag is hij altijd een connectie blijven voelen met zijn vader, ook al is het al zestig jaar geleden.

Op sommige momenten is het gemis sterker dan op andere momenten, en dat was bij Jean-Marie als kind niet anders. Vooral als hij ging voetballen, kwam het gemis sterk naar boven.

“Als we met de jeugd van Beveren op verplaatsing moesten spelen, waren er altijd vaders die chauffeur waren. Ook mijn vader. Na zijn dood moest ik met iemand anders meerijden. Eerst moest ik te voet naar het huis van die ploegmaat, een kilometer of twee stappen. En het regende. Zijn vader, een bekende man in Beveren, had net een nieuwe auto gekocht. Hij brieste: 'Gij zijt te nat en te vuil, gij komt mijn auto niet in.' Hij reed voort en liet mij staan. In de regen.”

Jits Van Belle heeft al veel gedaan in haar leven. Maar toch kan ze zichzelf nog steeds verrassen. Zo had ze van zichzelf nooit gedacht dat ze nog zou beginnen sporten. Ze heeft namelijk een grote hekel aan sporten.

“Maar ik merk dat lichaamsbeweging mijn spieren en gewrichten soepel houdt. Enkele jaren geleden heb ik een meniscusoperatie ondergaan en toen ik een tijdje niet kon sporten, besefte ik hoeveel baat mijn lichaam erbij heeft. Mentaal merk ik dan weer dat ik tegenwoordig automatisch kwaliteit boven kwantiteit verkies”, zegt Jits in Primo.

Jits is op een punt gekomen waarbij ze wil eten op haar boterham wat ze lekker vindt en dat ze nog liever water drinkt dan slechte wijn.

“Om dezelfde reden vind ik een kleine gouden oorbel mooier dan van die grote brolexemplaren. Less is more, weet je wel? En fear of missing out? Tot mijn verbazing heb ik er steeds minder last van. Ik ga liever één keer deftig op stap dan mijn neus binnen te steken op elk feestje.”

Iedereen verandert naarmate hij of zij ouder wordt. Niet alleen je uiterlijk verandert een beetje met ouder worden, ook je karakter en je eigenschappen evolueren naarmate de jaren. Nu Luc Steeno 60 wordt, blikt hij in Primo terug hoe hij veranderd is gedurende al die jaren.

“Vroeger had ik die opvliegendheid, het moeilijk zijn, het moeilijk doen, nooit tevreden zijn... Met de jaren ben ik milder geworden. Voor mezelf, maar ook voor mijn omgeving. In het begin van mijn carrière kon ik bijvoorbeeld uitvliegen wanneer de drummer op het podium niet het juiste tempo aantikte. Mijn standaard ligt nog steeds hoog, maar mijn aanpak is veranderd. Ook ben ik warmer geworden in mijn relaties met familie en vrienden. Vroeger werd ik als een koude kikker beschouwd”, zegt hij in Primo.

Ook op vlak van vriendschappen is er hier en daar wel eens iets veranderd. Maar gelukkig heeft de zanger ook nog vele vriendschappen van vroeger die stand zijn blijven houden.

“Maar ik heb geleerd dat op professioneel gebied vrienden komen en gaan. Er zijn collega's met wie ik een goeie klik heb en weleens een pint ga drinken, maar er zijn ook artiesten die hun neus ophalen wanneer ze me in de backstage zien. Misschien heeft dit te maken met het feit dat ik een sterkere band heb met de artiesten die 'Tien om te Zien' meegemaakt hebben dan met de jongere generatie?”

1    Thuis    1.073.225‏
2    Het 7 Uur-Journaal    948.845‏
3    De Slimste Mens Ter Wereld    791.284‏
4    Iedereen Beroemd    737.117‏
5    Blokken    649.785‏
6    Nieuws 19u VTM    636.650‏
7    Familie    486.680‏
8    Mijn Eerste Reis    472.304‏
9    Huis Gemaakt    444.576‏
10    Dagelijkse Kost    384.535

Wie de naam Peter Goossens ziet bij een restaurant die verwacht fantastische kwaliteit en uitermate lekkere gerechten. Dat was in elk geval zo bij La Ringue. Toch kon het restaurant en Peter zelf bij de start op heel wat commentaar rekenen.

Ook de prijzen waren volgens sommige klanten bijzonder duur. Maar voor Peter Goossens zelf, is het de normaalste zaak van de wereld.

“In La Rigue betaal je gemiddeld 120 à 150 euro per man. Dat zijn geen sterrenzaakprijzen maar brasserieprijzen tegenwoordig. Ik heb in De Tafel van Gert ook uitgelegd wat de prijszetting is vandaag. Mensen vergeten dat, maar op restaurant gaan voor vijftig euro? No way, die tijden zijn voorbij. Ofwel kies je om in een fantastisch decor te komen zitten en iets meer te betalen, ofwel kies je om op de dijk te zitten op een plastic stoel onder een plastic zeil. Dat is een beslissing die iedereen zelf moet maken”, zegt hij in Het Laatste Nieuws.

Eens lekker op restaurant gaan, het is niet meer voor iedereen weggelegd. Maar dat vindt Peter ook niet correct. Volgens hem werd het gewoon een beetje te makkelijk om uit eten te gaan.

“Mensen moeten anders gaan denken. Op een zeker moment was het ook té. Dat kon niet blijven duren. Alle dagen op restaurant gaan is niet mogelijk, maar als je gaat, kies dan voor goed en kwalitatief. Het is soms beter dat je iets meer uitgeeft maar lekker eet, dan dat je elke dag een spaghetti gaat eten, bij wijze van spreken. Je moet jezelf afvragen: wil ik één keer in de week goed gaan eten, of ga ik alle dagen slecht gaan eten? Die keuze maakt iedereen zelf. In Hof van Cleve komt een gegoed cliënteel, maar evengoed mensen die daar lang voor gespaard hebben."