Op 21 maart is het Wereld Downsyndroomdag. Na het succes van de vorige edities van #steunkousen roept Eén iedereen opnieuw op om op 21 maart twee verschillende sokken te dragen. Twee verschillende sokken zijn het symbool geworden van Wereld Downsyndroomdag. Ze benadrukken dat anders zijn dik oké is. Net als vorige jaren werkt Eén ook samen met Veritas om sokken te verkopen voor het goede doel. Dit jaar is dat goede doel Theater Stap, een gezelschap dat kansen biedt aan acteurs met een beperking en dat we onder meer kennen van de reeks Tytgat Chocolat.

De boegbeelden van de #steunkousen-campagne zijn een mix van reisgenoten uit Down the road en een aantal onbekende gezichten. Maud en Maarten (seizoen 2), Peter en Jaimie (seizoen 3), Lisa en Lore (seizoen 1 & 4) stralen op de campagnefoto’s, samen met Minne, Thias, Yassine, Olivia, Maxim en Rayan. Je vindt de foto’s via de link onderaan en op het VRT-fotoportaal.

Per set verkochte sokken gaat 1 euro naar Theater Stap. Er zijn drie sets beschikbaar met telkens twee paar sokken. Zo kan iedereen die er een koopt, met twee verschillende sokken deelnemen aan de actie en de boodschap mee uitdragen. Het zijn kleurrijke roze, groene of blauwe sokken met telkens op de voetzool het symbool van Down (drie pijltjes).

De kousen werden ontworpen door Dieter Coppens van Down the road, samen met zijn partner van zijn grafisch bureau.

Dieter Coppens: “21 maart is een dag om te laten zien dat anders zijn helemaal ok is. Dat mensen met Down heel bijzonder zijn, dat weten we ondertussen. Maar nog mooier wordt het als wij allemaal samen met hen op Wereld Downsyndroomdag de boodschap verkondigen voor iedereen die zich anders voelt.”

Theater Stap is een professioneel theatergezelschap dat voorstellingen maakt waarin mensen met een mentale beperking centraal staan. Op hun werkplek in Turnhout kunnen acteurs met een beperking en valide vakmensen mekaar ontmoeten en worden de acteurs ondersteund in het uitbouwen van hun loopbaan. Theater Stap maakt eigen producties en werkte ook al mee aan tal van films en tv-producties, zoals de bekroonde Eén-reeks Tytgat Chocolat.   

Marc Bryssinck, artistiek leider Theater Stap: “Dankzij de actie #steunkousen kunnen wij een ferme STAP in de wereld zetten. Met de opbrengst van de actie willen wij mensen met een beperking op een positieve manier in de kijker zetten. We willen tonen wat zij in hun mars hebben: acteren bijvoorbeeld.”

Eén roept dus ook dit jaar alle Vlamingen op om twee verschillende sokken te dragen op 21 maart, Wereld Downsyndroomdag. Meedoen is simpel: neem een foto van de twee verschillende sokken en post hem op sociale media met de hashtag #steunkousen.

Jill Peeters is terug als weervrouw op VTM en keert daardoor na 2 jaar terug naar haar grote liefde, het weer en het klimaat. De afgelopen twee jaar kreeg Peeters de kans om een programma te maken over het klimaat, mensen te informeren over wat er op klimaatvlak aan de hand is en was ze te zien in het VTM-nieuws om er het VN-klimaatakkoord te bespreken. Dat alles werd niet altijd even positief onthaalde en vooral uit politieke richting kreeg ze heel wat kritiek te verwerken.

Jill ontkent volledig dat ze probeert globalistische propaganda te verspreiden, iets wat haar meermaals werd verweten. “Ik ga mijn weerberichten zo goed mogelijk maken. Als er zich extremiteiten in het weer voortdoen, dan ga ik de kijkers daarover informeren. En als het weer gelinkt kan worden met de klimaatverstoring, dan ga ik dat ook doen”, klinkt het in Dag Allemaal.

Bovendien stelt ze de kritiekgevers ook meteen gerust. “Storm, regen of zon voorspellen, da’s toch niet aan politiek doen? Natuurlijk is dat mijn bedoeling niet, ik ben namelijk geen politica en heb geen ambities in die richting.”

Bart Peeters en zijn vrouw Anneke zijn al heel wat jaren een onafscheidelijk duo. De twee leerden elkaar tientallen jaren geleden kennen. Bart toen nog gekleed in boerenkleren en met altijd vuile handen. Toch viel Anneke voor de man.

“Als je toen aan Anneke had gevraagd wat de kans was dat haar man later in een blinkend pak en teveel mascara een programma zou presenteren, dan had ze zonder twijfel gezegd: nooit. Kort daarna kwam ook cocaïne ter sprake”, begint Bart in Humo.

Bart ging het onderwerp niet uit de weg, maar schrok dat Anneke daar toen over begon. “Alsof het iets was in het rijtje: je moet als presentator je haar goed leggen, je moet een kostuum aantrekken en nu moeten we ook nog eens een lijntje snuiven. Anneke heeft mij toen naar de andere kant van de kamer gebruld. Waarop ik dacht: ‘Nee? Oké, dan niet.”

Jamie-Lee Six werd tijdens de eerste aflevering van ‘De Verraders’ aangeduid als één van de drie verraders uit het spel. Een rol die ze helemaal zag zitten en die haar nu ook op het lijf lijkt geschreven te staan. Niemand verdenkt deze onschuldige twintiger ervan om een verrader te zijn, en dat is mooi meegenomen voor Six.

“Ik heb doorheen de opnamen mijn eigen tactiek behouden, en dat zal nog voor flink wat spanning zorgen”, klinkt het bij Jamie-Lee in Tv Familie. Maar toch was het ook niet altijd even eenvoudig als verrader, want haar collega-verraders Loïc Van Impe en Walter Damen hielden er een andere strategie op na.

“Ik dacht altijd in naam van de verraders, niet in mijn persoonlijke naam. Ik wilde ook telkens bij mijn idee blijven, en dat zorgde soms voor wrijvingen. In ieder geval, het was bère zwaar om continu te moeten liegen.”

Met ‘De Kemping’ heeft Tijs Vanneste een populair programma beet op één. Dat zorgde ervoor dat de zender Tijs exclusief in huis wilde halen en hem een exclusiviteitscontract aanboden. Een mooie kans voor Tijs en vooral veel financiële zekerheid.

“Dat was dan ook de bedoeling. Ik wil geen zorgen hebben. Ik ben een dromer en het leven moet plezant zijn. Maar ik ben ook supernuchter, bijvoorbeeld op financieel vlak. Ik was vrij in mijn tattoozaak, en mijn levensstijl was afgestemd op mijn inkomen. Ik wil niks tegen mijn goesting doen en ik wil er financieel niet op achteruitgaan”, zegt hij in Humo.

En ook al werkt Tijs nu voor productiehuis ‘De Chinezen’, hen zomaar laten vallen dat doet Tijs niet. “Ik heb met de VRT afgesproken dat ik pas met andere productiehuizen werk als De Chinezen niet kunnen. Ik had trouwens nooit durven dromen dat ik een contract zou tekenen bij de VRT. Al besef ik wel dat het morgen ook gedaan kan zijn.”

Dina Tersago moest in ‘Therapie’ op Canvas bekennen dat ze vaak te maken heeft met bepaalde tics in haar leven. Maar ook Celien Deloof, dochter van Margriet Hermans moet toegeven dat ze hier en daar bepaalde handelingen uitvoert, elke keer op het zelfde stramien.

“Er is iets wat ik van mama heb geërfd. Elke keer als ik kook en ik wil de lepel of spatel afkloppen aan de pot, doe ik dat op een bepaald deuntje. Ik had dat zelf niet door, tot mijn vriend me er attent op maakte. Ik heb er toen op gelet en inderdaad: mijn mama doet dat ook”, lacht Celien in Tv Familie.

Maar niet alleen van mama Margriet heeft Celien iets overgenomen, ook van papa Frank heeft ze iets. “Wanneer ik mijn wagen sluit, blijf ik nog even rondhangen om zeker te zijn dat hij op slot is. Een beetje stom, wan als mijn sleutel niet in de buurt van mijn auto is, gaat die na vijf minuten vanzelf op slot.”

Bockie De Repper lijkt niet meer weg te slaan van de televisie. Eerst dook hij op als jurylid in 'De Slimste Mens Ter Wereld', daarna in programma’s als ‘Scheire en de schepping’ en nu heeft hij ook een eigen programma op VTM 2 ‘Dat eet dan gelukkig zijn’.

Het is Bockie zelf die deze titel heeft bedacht. Een idee waar hij al lang mee in zijn hoofd zat. Het is een feel-goodprogramma helemaal in de stijl van Bockie De Repper. Een programma dat ook de kijkende medemens doet glimlachen en genieten. Want zeg nu zelf, hoe kan je niet lachen met de liftsituatie waarin Bockie terecht komt met Limburger Frans Billen?

“Op het moment dat die liftdeur vijf of zes keer open en dicht ging, wist ik: dit is een instant klassieker: Het was een extreem awkward situatie en ik gedij in extreem awkward situaties. Ik maak ze dan graag nog tien keer awkwarder”, lacht Bockie in Humo.

Je hoort wel eens vaker dat zingen bij ‘The Masked Singer’ heel erg leuk is, maar ook hard labeur. De maskers en pakken zijn loodzwaar en de emoties om te genieten worden vaak overspoeld door pijn. Iets waar Tine Embrechts, alias Flamme Fatale, ook over kan meespreken. Zij had na Johnny Logan het tweede zwaarste pak en dat bezorgde haar helse pijnen in haar nek en hoofd.

“De zwaarte van dat masker maakte het onmogelijk om goed te kunnen zingen. Ik weet dat ik niet de beste zangeres ben, ik haal mijn energie tijdens een optreden uit mijn expressie, en uit het contact met het publiek. Dat kon niet door dat masker en ik voelde me erg op mezelf aangewezen. Daarbovenop kwam ook nog eens dat ik veel last had van stress”, doet Tine haar verhaal in Dag Allemaal.

De kandidaten weten als geen ander wat Tine doormaakte, want ze worstelden met dezelfde problemen. Zeker Johnny Logan, die het zwaarste pak van de reeks had. “Na de eerste repetitie stond ik backstage in de armen van Johnny te wenen. Die begreep mij helemaal. Een mooi momentje, achteraf bekeken.”