Sinds enkele weken kan je op VRT Max kijken naar ‘Heizel 1985’. Daarin blikt onder andere Frank Raes terug op het vreselijke drama dat die dag heeft plaatsgevonden. Een drama waar hij zelf bij was.

En dat is ook meteen waarom Frank voor de reportage is gevraagd. “Als jonge radioreporter, aan de zijde van mijn grote leermeester Jan Wauters. Toen het onmogelijke zich voltrok, zat ik boven in de perstribune, waarop ik met mijn microfoon naar beneden snelde”, blikt Frank terug in Humo.

Al was het ook gewoon een beetje ‘brute pech’ dat de grote finale tussen Juventus en Liverpool net in België terecht kwam.

“De UEFA heeft dat stadion goedgekeurd, maar dat had niet mogen gebeuren, want het gebouw was tot op de draad versleten. Er waren gaten in de muren waar je als supporter doorheen kon kruipen om tot op de tribunes te geraken, en als je tegen de pilaren stampte, vielen daar brokstukken af door betonrot.”

En die brokstukken werden tijdens het Heizeldrama veelvuldig gebruikt door de Engelsen om mee naar de Italianen te gooien. “Voor die dag wist België amper wat hooliganisme was. Er was wel de Schlachtenbummler in Duitsland, maar daar kwam amper geweld bij kijken.”

Week na week stonden er fantastische artiesten op het podium en was het genieten van al de mooie Vlaamse muziek die ons landje te bieden heeft.

Al kwam er ook heel wat commentaar omdat veel artiesten steeds leken terug te komen. Denk maar aan Pommelien die zowat elk week op het podium stond, net als haar ‘#LikeMe’-collega en goede vriendin Camille.

Ook Luc Steeno was niet zo gelukkig dat er niet meer variatie in het programma zat. “Ik wil echt niet vitten op gelijk wel muziekprogramma, maar ik kan me niet van de indruk ontdoen dat het feit dat ‘TOTZ’ geen kijkcijferhit was, misschien komt omdat de ‘oude garde’ nauwelijks aan bod kwam”, zegt hij in TV Familie.

Steeno wil dit niet als commentaar geven op het vele jonge talent dat we tegenwoordig hebben. Maar voor hem is er toch een groot verschil.

“Het verschil met nu is dat dat toen niet ten koste ging van gevestigde waarden zoals Willy Sommers, Paul Severs zaliger en Will Tura. Het succes zat hem volgens mij in de mix van aanstormend talent en artiesten die al populair waren.”

“Mijn moeder was onderwijzeres. Zij zag dat ik het moeilijk had op school”, onthult James Cooke in het dagblad. En James geeft toe dat hij worstelde met zichzelf…

“Ik vond het verschrikkelijk, kon me niet concentreren”, doet James Cooke zijn verhaal in Het Nieuwsblad. Er moest worden ingegrepen…

“Ingrijpen was nodig, mijn concentratieprobleem was echt gigantisch groot”, geeft James Cooke toe. “Ik zat tot vijf uur ’s ochtends te studeren tijdens de examens. In zo’n geval moet je iets doen.”

“Ik moest wel rilatine nemen om tot mezelf te ­komen”, onthult James Cooke in Het Nieuwsblad. “Nu is dat niet meer nodig, door mijn werk.”

Bram Spooren, Wannes Lacroix en Ivana Noa zijn sinds een goed jaar de jeugdige invulling bij ‘Thuis’. Ze moeten niet alleen voor de verjonging van de reeks zorgen, de scenaristen en makers van ‘Thuis’ hebben zo’n vertrouwen in de jongere generatie dat ze ook al enkele stevige verhaallijnen kregen.

Alleen voor Bram voelde het tot voor kort nog even anders. “Ilias was de schelm, de jongen die zich vrolijk in en weer uit de problemen lult. Maar dat is intussen veranderd. Ilias’ moeder is in de reeks geïntroduceerd en dat zal nu voor mijn personage voor een stevige verhaallijn zorgen”, zegt Bram in Humo.

Maar dat de makers van het programma vertrouwen hebben in de drie jonge acteurs, daarin hebben ze groot gelijk. Ze hebben dan ook alle drie al wat ervaring.

Zo maakte Ivana Noa al haar eerste kortfilm toen ze amper 9 jaar was. “Volkomen onbegrijpelijk dat dat juweel geen Oscar heeft gekregen”, lacht ze. “Ik voelde al heel jong de nood om creatieve dingen te doen. Om iets te maken. Een gedichtenwedstrijd op school was de eerste elektroshock: ik voelde meteen dat ik de deur naar een andere wereld opentrapte.”

En Bij Wannes is het vooral zijn moeder die de drijvende kracht was. “Ze zag al snel dat ik interesse had in alles wat met muziek en acteren te maken heeft. Ik mocht woord-kunst-drama studeren. Vanaf mijn twaalfde reed mijn moeder me rond van productie naar productie.”