Dat er niet zoveel vrouwen bezig zijn met kunst, dat is een feit. Het valt voor velen onder hen gewoon niet te combineren met hun taak als mama.

Voor Sofie Van de Velde is het hebben van kinderen geen belemmering voor haar werk. Daar heeft ze zelf voor gezorgd.

“Ik stond vroeger elke ochtend om zes uur op en om vier uur 's middags was ik weer thuis om de kinderen van school te halen en te helpen bij hun huiswerk. Na het avondeten kroop ik opnieuw tot laat achter mijn computer”, zegt ze in Primo.

Sofie en haar man hebben samen vier kinderen en ze zijn nog elke dag verbaasd over hoe ze dat met z’n twee hebben weten te redden, wetende dat ze ook een carrière hadden.

Een van de projecten waar Sofie mee bezig is, is natuurlijk ‘Stukken van Mensen’. Daar heeft ze al heel wat mooie stukken weten aan te kopen.

“Het duurste wat ik ooit gekocht heb was 215.000 euro voor 5 unieke beeldjes van William Kentridge. Ik vond dat spannend, die deal móest landen. Zulke bedragen geef ik natuurlijk alleen uit als ik daar een klant voor heb.”

De beste beslissing die Sam Gooris ooit maakte? Trouwen met zijn vrouw Kelly Pfaff. Hij heeft er nog geen moment spijt van gehad.

“Kelly is mijn álles. Zo staat ze ook in mijn gsm: 'Mijn alles'. Kelly en ik zijn vrienden voor het leven. Ik zal nooit iets doen wat mijn huwelijk op de helling zou kunnen zetten. Nooit”, zegt hij in Primo.

Kelly doet ook het management van haar partner en is ook nog eens zijn stylist. Kortom: ze doet alles.

“Mijn styling, daar heeft ze niet veel werk aan. Maar sinds ze mijn management doet, heb ik wel veel meer rust in mijn leven.

Vroeger kreeg Sam te horen wat hij moest doen. Dingen die gewoon goed waren voor zijn carrière.

“En ik stemde altijd maar toe. Ik durfde geen nee zeggen omdat ik bang was dat ik mensen zou ontgoochelen.”

Kelly pakt het anders aan. Zij is heel beschermend naar Sam toe en zorgt dat hij niks tegen zijn zin moet doen. Zeventien optredens op één weekend, dat is verleden tijd.

“Dat was gewoon niet gezond. En ons ma en pa reden maar met me rond van het één naar het ander. Nu doe ik er nog maximum twee op een dag. Dat is goed. Het laatste optreden moet even goed zijn als het eerste.”

Het was al van jongs af aan de grote droom van Karl Vannieuwkerke om op de sportredactie te gaan werken van een zender. Maar hij besefte ook heel goed dat het niet makkelijk zou zijn om daar binnen te raken.

Hij ging eerst nog een jaar geneeskunde studeren en in datzelfde jaar ontmoette hij Hugo Coorevits, toen nog sportjournalist bij Het Nieuwsblad.

“Toen is de bal aan het rollen gegaan. Ik heb uiteindelijk mijn droom kunnen waarmaken door een enorme drive en passie. Zodra ik een kans kreeg heb ik dat laten merken, waardoor er weer meer kansen kwamen. Je moet kansen krijgen, dat klopt en veel mensen krijgen die niet”, lezen we in Primo.

Als er iets met sport gedaan moet worden, dan is Karl er als de kippen bij. Hij zegt niet snel nee op een vraag, maar beseft ook dat hij zeker niet alles mag doen.

“Maar als ze me vragen, doe ik het wel. Ik heb fomo. Als ik er niet bij ben, denk ik wel: verdorie. Met ouder worden kan ik dat wel relativeren.”

Hoe zou het nog zijn met Michel Follet? Goed! De man heeft net zijn 18de boek uitgebracht en leeft zijn leven samen met zijn hond Patch.

“Hij is mijn eerste hond en door hem ben ik in een ander dagritme terechtgekomen. Hij dwingt me tot iets wat je een gepensioneerd leven kan noemen. Met veel wandelen, en dat doet deugd”, zegt hij in Dag Allemaal.

Patch was vroeger een blindegeleidehond en is ondertussen elf jaar. Zo’n hond stopt met werken na 10 jaar.

“Da's een proces, hé. Hij begint nu pas te begrijpen dat werken niet meer hoeft. Ik zal 'm nu zo goed mogelijk verzorgen richting het einde van z'n leven.”

Maar ook met de gezondheid van Michel en met zijn levenskwaliteit gaat alles prima. Al zullen zijn buren misschien iets anders denken.

“In de wijk vinden ze mij wellicht een parvenu, door hoe m'n huis eruitziet, maar dat zal me een zorg zijn. Als ik er niet meer ben, moeten ze het maar platgooien. Maar nu wil ik geen commentaar horen.”

Sinds april vorig jaar is housewife Annelies Schetters opnieuw vrijgezel. Aan mannelijke aandacht heeft ze geen gebrek. Al is het soms moeilijk inschatten wie er goede bedoelingen heeft en wie niet.

“Ik denk dat ik een beetje een derde oog heb. Ik zie het meteen: kom je voor de fame, of niet? Ik ben ook niet iemand die op een eerste date zegt: 'O leuk, we gaan lekker zoenen.' Dat doe ik niet”, vertelt ze aan Dag Allemaal.

Annelies wil liever eerst iemand goed leren kennen en goede gesprekken voor ze met iemand zal verdergaan.

“Ik ben geen straatkapelletje waar iedereen voor twee euro een kaarsje mag branden. Of een vaas waar je een bloemetje in mag zetten, of toch het stengeltje. Dat gaan we niet doen.”

Schetters is dus best wel kieskeurig wat betreft mannen. Niet iedereen komt door de selectie.

“Ik heb snel door wat de intenties zijn bij een man. En ja, ik ben opnieuw aan het daten, we zitten nog in de aftastende fase. Dus ik kan nog niet zeggen dat ik een nieuwe vriend heb, maar wie weet.”

Waar is de tijd dat Michiel Devlieger programma's als 'De Mol' en 'De Laatste Show' presenteerde? Ja, dat is al een tijdje geleden, dat klopt.

Maar nog langer geleden is het feit dat zijn moeder deze knappe man op de wereld zette. Dat is vandaag dag op dag 62 jaar geleden. Jawel, Michiel Devlieger is jarig vandaag en bij deze wensen wij hem en alle bekende en minder bekende jarigen een héél gelukkige verjaardag toe.

Afgelopen week werd een nieuwe reeks aangekondigd voor Streamz: ‘Clash’.

In dat programma zullen Sven De Ridder en Alex Agnew een nieuw flikkenduo spelen.

Of was het nu Sven De Ridder en Axel Daeseleire?

Alex Agnew kon zijn ogen in elk geval niet geloven toen hij zijn mailbox opende en de aankondiging van het nieuwe programma las.

Daarin stond ‘Sven De Ridder en Alex Agnew spelen onwaarschijnlijk flikkenduo in nieuwe reeks ‘Clash’.

Daarbij stond wel een foto van Axel en Sven en overduidelijk niet Alex.

“Iemand op een persredactie was niet goed waker op deze ochtend”, lachte hij. Terecht, want de persmensen van Streamz hadden zich van naam vergist.

Jammer, Alex als flik, we hadden het graag gezien.

Het laatste wat we kunnen zeggen is dat we in een vredevolle wereld wonen. Overal is er oorlog, onrust, ruzie en nergens lijkt het nog goed te gaan.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat ouders zich zorgen maken over de wereld waarin hun kinderen moeten opgroeien.

“Ik probeer de dingen zo positief mogelijk te bekijken, voor mijn kinderen. Zolang k er ben voor hen, komt het wel goed, heb ik het gevoel”, zegt actrice Vanya Wellens in Story.

Om gerust te zijn en te weten wat er speelt in de wereld, kijk Vanya dagelijks naar ‘Het Journaal’ en probeert ze ook regelmatig naar ‘De Afspraak’ te kijken.

“Het geeft mij juist rust om mee te zijn met wat er allemaal gebeurt. Toen de oorlog in Oekraïne uitbrak, werd ik heel angstig door naar het nieuws te kijken. Maar ik heb geëerd om daarmee om te gaan.”

Maar gelukkig vindt ze ook veel rust en geluk bij haar kinderen. Ze kan genieten van de kleine dingen en om die met hen samen te doen.

“Ik krijg ook een veilig gevoel van een dak boven mijn hoofd te hebben. Nergens beter dan thuis.”

Emi Pellarin en Kim Biets (Boer Zoekt Vrouw) kregen het hard te verduren. Emi werd getroffen door een molazwangerschap en moest daardoor een chemobehandeling krijgen.

De kans was eerst nog klein, maar doordat het zwangerschapshormoon maar niet genoeg daalde, ontsnapte ze er toch niet aan.

“In de week voor kerst kreeg ik de eerste chemobehandeling. In totaal kreeg ik 28 inspuitingen, met vier dosissen per week. Gelukkig vielen de bijwerkingen mee”, zegt ze in Het Laatste Nieuws.

De waarden daalden ondanks de chemo nog altijd niet voldoende en dus werd er getwijfeld over een nog zwaardere chemobehandeling.

“Ik was in paniek. Gelukkig bleek dat uiteindelijk niet nodig, maar ik heb veel stress gehad.”

Gelukkig waren alleen de ouders van Kim en Emi op de hoogte van de zwangerschap. Want Emi had geen behoefte om er veel over te praten toen het misliep.

“In het ziekenhuis kreeg ik psychologische begeleiding. Ik kijk ernaar uit om mijn leven weer op te pakken, maar mentaal ben ik nog niet klaar om weer te gaan werken. Ook de vermoeidheid speelt mij parten.”