Als we Thomas Vanderveken mogen geloven dan weet zijn collega Britt Van Marsenille heel goed hoe ze voor zichzelf moet zorgen. En dat kan Britt niet ontkennen. 

“Er zijn periodes waarin ik heel hard werk, maar ik voel ook goed aan wanneer ik even moet bijtanken. En mijn telefoon staat altijd in stille modus: dan kan ik zelf bepalen wanneer ik iemand terugbel, en dat gebeurt niet altijd even snel. Zelfs met mijn lief heb ik daarover afspraken gemaakt. In dringende situaties sturen we elkaar een sms in hoofdletters: 'BELLEN”, lacht Britt in Humo. 

Bij dat harde werken, hoort natuurlijk ook haar job als presentatrice bij ‘Factcheckers’. Zij hebben onlangs nog een aflevering gemaakt rond phising. 

“Thomas, Jan en ik bestookten elkaar met van die valse mailtjes die je persoonlijke informatie proberen te ontfutselen. Ik ben er niet in getrapt, om de eenvoudige reden dat ik nooit e-mails aanklik waarvan het onderwerp me niet onmiddellijk aanspreekt. Als het écht dringend is, moeten ze me maar opbellen. Maar ja, mijn telefoon staat altijd op stil.” 

Als de familie Planckaert plannen heeft, dan moeten die vaak op elkaar afgestemd worden. Het zijn vooral Stephanie Planckaert en Magali Van Houtte die zich daarmee bezighouden. 

“Stephanie en ik maken de eerste planning op. Wij plaatsen alle data voor de glamping, themaweekends in de vierkantshoeve en werken aan het kasteel in een schema. Daarna sturen wij dat door naar de familie. De vrije momenten vullen we in zoals we zelf willen”, legt ze uit in Primo. 

Een heuse planning opstellen, dat is niet meer weggelegd voor Christa Planckaert. Dat is te veel verantwoordelijkheid en dat laat ze liever los. 

“Maar als ze mij iets vragen, dan ben ik daar. Ik help mee waar nodig: bedden opmaken, in de keuken, bij de wijnproeverijen op de glamping. De keuken, dat is het terrein van Junior en Stephanie. Pauline springt ook bij waar het moet, van 's morgens vroeg al. Ze is heel behulpzaam. Maar ik? Neen, ik neem geen verantwoordelijkheden meer aan.” 

Het had niet veel gescheeld of we hadden niet alleen van Nicole Josy afscheid moeten nemen, maar ook van Hugo Sigal. De zanger zag een leven zonder zijn vrouw niet zitten en de pillen lagen al klaar. 

Gelukkig heeft Hugo zijn plannetje nooit uitgevoerd en is hij uit het diepe dal gekropen. Hij zingt terug en staat zelfs regelmatig in het theater en dat verzet zijn gedachten gelukkig. 

“Ik weet niet waarom, maar ik heb op het laatste moment een kameraad gebeld, en die heeft mij omgepraat. Sindsdien is het ook nooit meer in mij opgekomen. En weet je waarom? Colleke zou zo kwaad geweest zijn op mij”, blikt hij terug op die bewuste nacht in Dag Allemaal. 

Hij kreeg ook hulp van een rouwconsulente. Ook zij heeft hem geholpen om die moeilijke periode te overleven. 

“Ik had het enorme geluk dat ze meteen tijd voor mij heeft gemaakt. Ik mocht de dag nadien al bij haar komen. De eerste sessies heeft ze alleen maar geluisterd, pas bij de derde sessie is ze vragen beginnen te stellen. En na de zesde sessie vertelde ze mij dat ik niet terug hoefde te komen. Ze staat klaar voor mij, dat weet ik, maar voorlopig heb ik haar ook niet meer nodig. De pijn en het verdriet draag ik nog altijd met me mee, maar 't gaat goed met mij, echt waar.” 

Dat Luka Cruysberghs niet blij is met de manier waarop ze uit Hooverphonic is gezet, dat weet nu wel iedereen. Ze krijgt er nog steeds vaak vragen over en het blijft iets wat ze haar hele carrière zal blijven meeslepen. 

“Het is een deel van mijn verhaal en ik snap dat mensen daar vragen over hebben. Het was niet leuk op het moment zelf, maar ik heb het snel een plaats kunnen geven. Alleen dat ik daardoor niet naar het Songfestival ben kunnen gaan - mijn grote droom - blijft een beetje zuur. Gelukkig organiseert de VRT volgend jaar weer 'Eurosong'. Ze mogen mij altijd eens bellen”, lacht Luka in Dag Allemaal. 

Door mee te zingen bij Hooverphonic heeft Cruysberghs natuurlijk direct veel ervaring opgedaan.  

“Ik ben heel snel volwassen geworden, en een stuk verantwoordelijker, vind ik. Ik heb veel van de wereld gezien, dat was echt fijn: Oost-Europa, Amerika, Japan... Enorm veel toffe mensen leren kennen ook in de muziekwereld.” 

Bijna tien jaar geleden moest Bart Peeters afscheid nemen van zijn vader en zijn mama Suz van haar man. Dat afscheid heeft hem toch veranderd. Bart is filosofischer geworden, terwijl Suz meer de neiging had om zich te laten gaan. 

Maar ook de band tussen moeder en zoon is er een beetje door veranderd. Maar alleen maar in de positieve zin. 

“Ons vader en moeder deden vroeger heel veel dingen samen, zij waren de perfecte twee-eenheid. Sinds het overlijden van mijn vader zien wij elkaar vaker. En het klinkt misschien vreemd, maar soms lijkt het alsof er ook fysiek iets gebeurd is”, zegt Bart in Dag Allemaal. 

Kwa karakter is Bart steeds meer op zijn moeder gaan lijken. Hij was een perfecte mix van zijn ouders, tot het overlijden van zijn vader. 

“Ik heb 't filosofische van mijn vader en de kracht, drive en energie van m'n moeder. Maar nu begin ik ook uiterlijk steeds meer op ons moeder te lijken. Om Stef Bos te parafraseren: 'Mama, ik lijk steeds meer op jou.'” 

Toen Mieke op vakantie in Tenerife in 2006 tijdens een avondwandeling op een terrasje live muziek hoorde, was ze erg gecharmeerd door de sympathieke man met cowboyhoed die daar aan het spelen was. Hij bracht er veel bekende countrysongs maar er was er eentje dat haar betoverde. Omdat ze  de liedjes zo mooi vond, bleef ze met haar gezelschap de hele avond luisteren en vroeg ze hem om het nog eens te spelen. De avonden daarna begon de man het liedje spontaan te spelen wanneer hij Mieke zag naderen. Ze nam een aantal van zijn cd’s mee naar huis en bleef altijd maar luisteren naar dat ene liedje. Toen ze jaren later terug naar Tenerife reisde en iets ging drinken op datzelfde terrasje hoorde ze dat de man overleden was.

Het liedje was ‘Crystal Chandeliers’ van Charley Pride uit 1965.  Het werd door onze Vlaamse countryman Bart Herman van een Nederlandstalige tekst voorzien en het is nu de nieuwe single van Mieke: ‘Zilver en Kristal’.  Een ode aan Tom Keenan als dank voor de mooie momenten die hij haar bezorgde op dat terrasje in Tenerife…

Voor wie van de betere ambiance, Nederlands- én Engelstalige meezingers, en een occasioneel polonaisetreintje houdt, is er méér dan goed nieuws. De unieke eventlocatie Owla Brugge ontvangt op de vierde editie van de felgesmaakte Uilenfeesten, die plaatsvinden op 21 augustus 2024, met  Bart Kaëll, Lindsay en George Baker een toptrio pur sang ambiancemakers uit de Lage Landen.

Ga dus op woensdag 21 augustus vanaf 20u30 op en neer in Owla Brugge met De Marie-Louise of Zeil je voor het eerst mee met Bart Kaëll en zijn La mamadora naar Duizend terrassen in Rome? Feest Van 's morgens vroeg tot 's avonds laat en Voor 100% mee met Lindsay of geniet met volle teugen van de onvergetelijke meezingers van de legendarische George Baker, zoals Little Green Bag, Paloma Blanca en Morning Sky. Een niet te missen feestje kondigt zich dus weer aan met de Uilenfeesten 2024 in Owla Brugge!

Tickets & info voor de Uilenfeesten 2024 via owlabrugge.be 

Nieuwe afleveringen worden er al eventjes niet meer gemaakt van ‘Aspe’, maar de herhalingen blijven het nog altijd goed doen. Toch zullen acteurs Herbert Flack, Francesca Vanthielen en Lucas Van den Eynde niet meteen rijk worden van al die herhalingen. 

“Och, in die tijd was dat allemaal niet zo goed geregeld als nu. Maar het is een ongelooflijk avontuur geweest en het is leuk om gehonoreerd te worden voor iets wat we twintig jaar geleden gedaan hebben en blijkbaar nog goed genoeg bevonden wordt”, zegt Herbert in Dag Allemaal. 

Toch vinden de acteurs het leuk dat de nieuwe generatie nu ook kennis kan maken met Aspe. Zo blijven ze toch een nieuw publiek aanspreken en kunnen ze nog even blijven verder bestaan. 

“Ik heb Van In nog paar keer gespeeld in het theater, zoals ook nu weer in 'Moord in de studio'. Het is mooi dat ik zo in actie blijf, binnen blijven zitten heeft geen zin. Ik amuseer me ermee”, zegt Herbert. 

Michael Lanzo  heeft een goedgevulde agenda en zal o.a te zien zijn in ‘ Het Witte Paard te Blankenberge in de show van Jacky Lafon. Door zijn overwinning van Belgium Got Talent heeft hij zijn grote droom kunnen waarmaken en al treedt hij al meer dan 10 jaar op, nog steeds is Michael Lanzo een veelgevraagd artiest.

Het is dus voor hem ‘ Sing, Sing, Sing’ in plaats van  ‘Sing Again’! Toch kampt Michael momenteel met andere problemen….  Zijn hart is gestolen en hij heeft dringend een dokter nodig.  In zijn nieuwe single hoort U het hele verhaal.

‘Dokter’ is een kei leuke up-tempo song geschreven door Udo Mechels en Yannic Fonderie. Een knaller van formaat waarin nogmaals duidelijk wordt dat Michael Lanzo alle stijlen aankan.  

Dokter van Michael Lanzo is als download verkrijgbaar zijn op iTunes, Spotify enz…

Alex Callier draait al vele jaren mee als artiest en als lid van Hooverphonic. Hij is nu 51 jaar en hij merkt toch wel een verschil met vroeger. 

“Ik voel dat ik niet meer zo zwaar moet feesten als vroeger, maar de rest is gebleven. De intense tours van enkele maanden aan een stuk doen we niet meer. Al die tijd op een tourbus zitten zegt me niks meer, ook al was het er gezellig en keek ik er altijd naar uit. Het leven dat ik leid is best vermoeiend, maar ik krijg er veel energie van terug. Als ik zie dat onze muziek mensen emotioneel raakt, vergeet ik alle zorgen. Liveshows zorgen na al die jaren nog steeds voor een extra adrenalineboost”, zegt hij in Primo. 

Het gaat ondertussen weer goed met Callier, maar dat is nog niet zo heel lang geleden anders geweest. Vlak na corona kwam hij in een serieuze depressie terecht. 

“Ik kan mezelf niet beloven dat ik nooit zal hervallen. Ik accepteer de negativiteit die ergens in mij is blijven hangen. Ik kan dat niet helemaal beheersen, wat niet evident is voor een controlefreak als ik. Actief bezig zijn is het beste medicijn. Ik was onlangs een week in Barcelona met mijn vrouw Griet, maar na die break voelde ik een sterke drang om weer te beginnen werken. Toen ik heel diep zat, nam ik ook een tijdje Prozac maar mijn lijf reageerde daar slecht op. Ik moest het op een andere manier doen en koos voor mijn creativiteit. Die hielp me om mijn depressie te overwinnen.”