Peter Vanlaet is niet alleen een trotse zanger en partner, mar ook een trotse vader. En mocht hij kunnen kiezen, dan weet hij wel welke karaktertrek hij van zichzelf graag aan zijn kinderen wil doorgeven.

Zo zou hij graag willen dat zijn dochters iets minder impulsief zijn wat aankopen betreft.

“Ik ben niet impulsief, zeker niet wat aankopen betreft. Dat zouden mijn dochters misschien wel wat meer van mij mogen hebben. Ze shoppen graag en veel. Ik probeer dat toch een klein beetje te temperen, zodat ze twee keer nadenken voor ze iets kopen.”

In een interview in Humo blijkt dat Emma Rotsaert het erg moeilijk heeft met het dwingende aspect van een groep. De actrice zou naar eigen zeggen te individualistisch ingesteld zijn hiervoor.

“In m'n eerste jaren op de middelbare school zat ik in een ASO-richting, en dat werkte echt niet voor mij”, herinnert ze zich. “Ik zat alleen maar uit het raam te kijken. Nu, die school had wel een kapel, en in die kapel stond een piano. Ik vroeg gewoon altijd de sleutel en ging daar dan tijdens de speeltijd pianospelen. Nooit een speelplaats gezien. Voor mij voelde dat evident: ik deed wat ik graag deed. Maar het was ook dubbel, want daarmee onttrok ik mezelf aan de groep, en dat hielp me natuurlijk niet om vrienden te maken.”

Emma zou het tot op de dag van vandaag nog altijd heel moeilijk hebben om uit te maken wat er nu het eerst was, de kip of het ei. “Zoek ik de eenzaamheid van de kapel op omdat ik buiten de groep val? Of val ik buiten de groep omdat ik van de eenzaamheid van de kapel houd?”, vraagt ze zich af.

De meeste mensen kennen Jo met de Banjo als publieksopwarmer. Maar hij was ook tv-presentator. In de jaren 70 presenteerde hij ‘Singe Sange Jo’ op BRT en op VTM was dat ‘De Shoplijn’.

“Leuk allemaal. Ik ben nog altijd presentator van shows en evenementen. Ik blijf dat graag doen. Zo af en toe, want zoals je weet: ik word een dagje ouder”, zegt Jo in Primo.

De voorbije jaren is Jo gescheiden van zijn ex-partner, maar hij heeft opnieuw de liefde gevonden bij zijn vriendin Maggy die dertien jaar jonger is.

“We kennen elkaar van heel lang geleden. Toen haar man is verongelukt, zijn we elkaar weer tegengekomen. Zij had me uitgenodigd om iets te gaan eten en bij te praten. Het klikte nog altijd. We hebben nu al zes jaar een latrelatie.”

De zomervakantie zit erop en het najaar is gestart. Dat belooft voor Christoff nog een heel drukke periode te worden. Stilzitten zit er niet bij.

“Enerzijds zijn er mijn Christoff Zingt Tura 2-concerten, die heel goed lopen, en anderzijds mijn kerstconcerten. De teller staat al op 21. Maar omdat het twee dingen zijn die ik heel graag doe, voelt het niet aan als werken”, zegt hij in Story.

Christoff heeft een heel goeie band met Will Tura. De twee horen elkaar nog altijd regelmatig.

“Hij klinkt altijd helder als ik hem aan de lijn heb. Will weet ook goed waar ik mee bezig ben en heeft me zijn zegen gegeven om zijn muzikale nalatenschap live op het podium verder te laten leven. Of hij ook komt kijken? Dat zal afhangen van zijn gezondheid. Het is alleszins de grootste nachtmerrie van elke artiest: niet meer op een podium kunnen staan...”

Mooie tijden voor Garry Hagger in het jaar 2000. Het doet hem terugdenken aan de Duck Race van het Rode Kruis dat hij mee hielp te promoten.

“Wij nummerden tienduizenden plastic eendjes, die dan door Marijn Devalck in het water werden gelost. Het eendje dat als eerste aankwam in de sluis van Nieuwpoort won de wedstrijd”, blikt hij terug in Dag Allemaal.

De actie bracht steeds veel geld op voor het goede doel. Maar het bracht ook minder leuke herinneringen met zich mee. Garry kreeg een ongeval toen hij in een bootje wilde springen vanop de kade.

“We wilden met een hele groep artiesten de zee op om ons in een rubberboot te laten trekken door een speedboot. Ik, als kleinste van de bende, wilde vanop een ponton in dat bootje springen. Maar net op dat moment schommelde het door een golf en kwam ik volledig verkeerd terecht. Ik hoorde letterlijk mijn gewrichtsbanden scheuren.”

In Het Laatste Nieuws lezen we dat Wout Bru een echte Kempenaar is.

“Geboren in Beerse. En opgegroeid, als middelste, in een gezin van drie jongens”, gaat de chef van start. “Mijn vader is Oost-Vlaming, mijn moeder van de Limburgse Kempen, ze hebben elkaar leren kennen tijdens een soort scoutsreis naar Ieper, maar ze kozen als tussenweg voor de provincie Antwerpen en zijn daar altijd blijven wonen en werken. Hij als psychotherapeut, zij als lerares.”

Wout merkt op dat ze het thuis erg goed hadden al was de opvoeding wel met de harde hand. “Niet dat we slaag kregen, maar wel af en toe een lap rond onze oren.”

In tegenstelling tot zijn broers was Wout geen studiebol. “We waren, als broers, gewoon heel anders. Langs de ene kant twee nerds die 98 procent haalden op school. En dan ik, die actie wilde, en wilde spelen, en vol energie zat, en altijd maar met mijn broers wilde vechten. 'We zullen onze Wout wel aan een job helpen in de fabriek', zeiden mijn broers dan en ik ben dat altijd blijven meedragen. Mijn ouders lieten me weliswaar vrij om te doen wat ik wilde, en hebben al mijn keuzes gesteund, maar toch. Als je elke keer opnieuw het gevoel krijgt dat je dom bent: dat markeert je. Of ik daar een minderwaardigheidscomplex aan over heb gehouden, vraag je? Absoluut, ja. Ik heb een enorme bewijsdrang. Als ik iets wil, plooi ik niet. Dan moet ik het, koste wat kost, realiseren. Ik ben die straatvechtersmentaliteit nooit meer kwijtgeraakt.”

In 1997 won Sarah De Koster als zestienjarige ‘de Soundmixshow’ met een stomende versie van ‘You Oughta Know’ van Alanis Morissette. Zes jaar later scoorde ze een hit met ‘You Are the Reason’, een duet met Clouseau-zanger Koen Wauters.

In een gesprek met Het Laatste Nieuws blikt Sarah, die tegenwoordig voor de stad Leuven werkt, nu terug op haar ‘Soundmixshow’-overwinning: “Wat ik me nog herinner van mijn overwinning is dat het bijna niet doorging”, begint ze te vertellen. “Lady Di was net verongelukt en het was even spannend of het programma wel zou doorgaan.”

“Maar ik was verrassend rustig. En ja, op de beelden zie je mijn verbazing toen ik won”, lacht Sarah, wiens leven vervolgens drastisch veranderde: “Plots zat ik in een volwassen wereld. School, optredens, tv ... alles liep tegelijk. Zonder mijn beste vriendin had ik nooit mijn diploma gehaald.”

Als Charles Van Domburg het podium betreedt, dan is het meteen feest. Af en toe wat humor ertussen en Charles voelt zich als een vis in het water. Wie geen humor heeft, die zal niet veel van Charles gedaan krijgen.

“Mensen die niet kunnen lachen? Daar neem ik, bewust of onbewust, precies altijd wat afstand van. Een dag niet gelachen, is een dag niet geleefd, vind ik”, zegt hij in Primo.

Charles is goed bevriend met zanger Wim Soutaer. Als we Wim mogen geloven dan delen ze hetzelfde gevoel voor humor.

“Daardoor kunnen we altijd open en eerlijk met elkaar omgaan zonder dat het ongemakkelijk wordt. Zo ontstaat ook op het podium een sterke band waarin werken en lachen hand in hand gaan. Ondanks de chemie tussen Charles en mij nemen we het zingen tijdens ons optreden wel echt serieus.”

Op dinsdag 9 september 2025 barstte een bom in de Vlaamse mediawereld. Kort na de middag rolde toen op alle redacties een persbericht binnen waarin prins Laurent, de broer van koning Filip, erkende dat hij de vader is van Clément Vandenkerckhove, de 25-jarige jongste zoon van zangeres Wendy Van Wanten – wiens echte naam Iris Vandenkerckhove is.

Hoewel er hieromtrent al 25 jaar vermoedens en geruchten waren, werden deze door alle partijen steeds ontkend of doodgezwegen. Nog diezelfde avond volgde met ‘Clement – zoon van…’ het eerste deel van een tweedelige docuserie waarin ook Clément en Wendy zelf eindelijk hun verhaal deden.

Maar Wendy ziet het duidelijk nog niet zitten om dat in real life eens over te doen. Ze annuleert dan ook haar eerste publieke optreden na de bekendmaking van het nieuws, zo laat ze weten via Instagram: “Lieve fans, na deze zeer heftige periode voor mij, is het eventjes tijd voor me-time”, schrijft Wendy. “Hopelijk tot zeer binnenkort!”

Dat Wendy niet aanwezig is, heeft mogelijk te maken met de pers die vrijdagavond naar Stekene zou afzakken. Heeft Wendy schrik voor lastige vragen of heeft heel de onthulling haar toch één en ander gedaan?