Hoewel Robby Longo er altijd van gedroomd heeft om papa te worden, zal zijn droom nooit waar worden gemaakt. Zijn toekomstige vrouw Melissa kan geen kinderen krijgen en dus heeft het koppel besloten om die droom uit hun hoofd te zetten.

“Twee schoonzussen van Melissa waren op hetzelfde moment zwanger. Die hebben allebei een kindje gekregen. Dat was heftig. We hebben even aan adoptie gedacht, maar dat zagen we uiteindelijk niet zitten. Als het op de natuurlijke manier niet gaat, hoeft het voor mij niet”, zegt Longo in Dag Allemaal.

Robby en Melissa hebben er zich bij neergelegd en gaan weer verder met hun leven. Gelukkig hebben ze ook heel wat neefjes en nichtjes die graag bij hen gaan ravotten.

“We kunnen nu ook meer andere dingen doen. Meer op verlof gaan bijvoorbeeld. En we leven ons uit in de paardensport. Als Melissa tien dagen naar Texas wil met haar vriendinnen, dan doet ze dat. Met kinderen zou dat moeilijk zijn.”

Het leven gaat inderdaad verder en Robby is dan ook nog gewoon aan het werk als vrachtwagenchauffeur. “Vlak voor corona heb ik m’n eigen transportbedrijf opgestart. Ik doe dat graag, met een truck rijden. Ik vind dat rustgevend.”

Zaterdag is het ’30 jaar Familie’ in de Lotto Arena in Antwerpen. De afgelopen weken werd er druk gerepeteerd om er een prachtige show van te maken. En ook vrijdag is het bijzonder druk in de Lotto Arena, want de cast is aan het repeteren.

“Super blij weerzien op repetitie 30 jaar Familie in de Lotto Arena”, schrijft Jef De Smedt. En het blij weerzien is het weerzien met Jacky Lafon. Want ja, zij is er zaterdag écht wel bij.

Rita deelt trouwens de kleedkamer met Vanessa, Véronique, Mieke en Samira. Dat gaat daar een dolle boel worden!

‘Thuis’ stond eventjes helemaal op stelten toen drugsbaron Chris (gespeeld door Danny Timmermans) zijn intrede maakte. Hij zorgde mee voor een ijzingwekkend spannende seizoensfinale, maar moest het met zijn dood bekopen.

Al lijkt niet iedereen ervan overtuigd te zijn dat Chris ook echt dood is. Zowel de personages in de reeks niet, als de trouwe kijkers van het programma.

Fans en personages hebben in elk geval alle redenen om te twijfelen aan zijn dood. Chris zou gevlucht zijn naar Thailand en stuurde van daaruit nog een postkaartje. Nadien bereikte hen het nieuws dat hij daar was overleden. Niks meer en niks minder.

Harry (gespeeld door Stan Van Samang) lijkt het plannetje van Chris door te hebben en het is een kwestie van weken of maanden om te zien of hij ook wel degelijk gelijk heeft.

Voor de fans hoeft de verhaallijn van Chris alvast niet voorbij te zijn. Velen zouden zelfs uitkijken naar zijn terugkomst, schrijft Tv Familie. “Chris is een tweede Jacques en niet zoals die slechterik komt hij ook nog wel terug om orde op zaken te stellen”, schrijft iemand op sociale media.

De reizen die worden gemaakt in ‘Down The Road’ zijn keer op keer bijzonder prachtig. Dit jaar trokken ze naar Thailand, een prachtige exotische bestemming waar Dieter Coppens al eens eerder naartoe is getrokken.

“Ik was net vier maanden weggeweest voor ‘Poolreizigers’, waarin Mathias Coppens en ik van pool naar pool hadden gelift. Toen ik thuiskwam zei Rut, mijn vrouw dat ze ook eens een verre reis wilde maken. In de kerstvakantie zijn we dan twee weken naar Thailand geweest”, lacht Dieter in Dag Allemaal.

Wanneer Dieter op reis vertrekt voor ‘Down The Road’ moet hij zijn gezin eventjes achterlaten. Maar hen missen, dat doet hij niet. “Daar was ook geen tijd voor. Wij draaiden gemiddeld 16 uur per dag, dat kan tellen. ’s Morgens vroeg uit bed en ’s avonds laat gaan slapen. Dat is intens. Gelukkig lachen we ook heel wat af.”

En dat doet Dieter meteen denken aan een heel grappig moment. “In een bergdorpje verbleven we in een soort guesthouse, op een platform met een prachtig uitzicht. ’s Avonds moest iedereen z’n hoofdlampje aandoen, maar die trokken heel hard insecten aan. Er kwamen joekels van kevers aangevlogen en krekels van een enorm kaliber. Precies een brommer die langs je oor zoefde.”

Vooral een moment waarop iedereen erg schrok. Al was het vooral Bob die toen doodsbang bleek te zijn. “Hij kroop in zijn slaapzak letterlijk onder mijn oksel. Ruben, die eerder een stille jongen is, kreeg dan weer de slappe lach.”

Er wordt heel vaak bij de jeugd op gehamerd dat een diploma halen ontzettend belangrijk is. Eerst dat van het middelbaar en daarna een universitair of hogeschool diploma. Zonder zou je niks waard zijn. Nuria Gilizintinova bewijst het tegendeel.

Zij maakte haar middelbare school nooit af, maar wist wel haar bachelor in de verpleegkunde te behalen. Al ging dat niet zo vlotjes als ze zou willen.

“Het was met vallen en opstaan. Op mijn achttiende ging ik voltijds in de horeca werken en tussendoor behaalde ik mijn middelbaar diploma in volwassenonderwijs. Ik ben nadien afgestudeerd als verpleegkundige, maar ik vind het jammer dat ik geen universitair diploma heb. De drang is groot om mezelf te bewijzen en iets van mijn leven te maken”, zegt Nuria in Story.

Ze hoopt in ieder geval dat haar kinderen Théodore en Victor het later wel kunnen, dat universitair diploma behalen. Al was het maar om haar droom te kunnen waarmaken.

Maar ondanks dat diploma van verpleegkundige, beoefent Nuria de job niet langer. Zij ging aan de slag als content creator. “Daarin heb ik een postgraduaat gevolgd en wil ik me verder ontplooien als influencer. Maar ik kan de zorg niet volledig loslaten, ik zal halftijds in nachtshiften als  verpleegkundige blijven werken, maar dan op zelfstandige basis.”

Close van Lukas Dhont doet een gooi naar de Oscar voor Internationale Speelfilm. De Belgische jury verkoos de winnaar van de Grand Prix in Cannes zopas tot officiële Belgische inzending voor de Academy Awards.
 
Een eerste reactie van regisseur Lukas Dhont: "Ongelofelijk vereerd om uit de vele sterke Belgische films dit jaar geselecteerd te worden als de officiële inzending voor de Oscars. Als kind droomde ik ervan ooit een Oscar te winnen, die droom lijkt nu iets dichterbij te komen. Close is een film over vriendschap en connectie na een voor velen afgezonderde periode. Ik hoop dat de film het publiek gaat raken en zo België trots kan maken. Daar gaan we de komende maanden al het mogelijke voor doen."
 
Close ging, net als Dhonts speelfilmdebuut Girl in 2018, in wereldpremière op het Festival van Cannes. De eerste vertoning werd door het publiek in Cannes onthaald met een staande ovatie van ruim 15 minuten. De goede ontvangst door de aanwezige pers en filmprofessionals werd uiteindelijk bekroond met de Grand Prix van de Jury.
 
Close gaat over Leo en Remi, 13, vrienden sinds altijd. Tot een ondenkbare gebeurtenis hen uit elkaar drijft. Vol onbegrip zoekt Leo toenadering tot Sophie, Remi’s moeder. Close is een film over vriendschap en verantwoordelijkheid.
 
De hoofdrollen in Close worden vertolkt door nieuwkomers Eden Dambrine en Gustav De Waele, naast gevestige waarden als Emilie Dequenne en Léa Drucker. Ook Kevin Janssens heeft een bescheiden rol in de film.
 
Voor Close werkte regisseur Lukas Dhont, net als voor Girl in 2018, samen met co-scenarist Angelo Tijssens. DOP is Frank van den Eeden, Alain Dessauvage deed de montage. Producenten zijn Dirk Impens en Michiel Dhont voor Menuet, in coproductie met Diaphana Films, Topkapi Films, Versus Production, VTM en RTBF.
 
Op 11 oktober zal Close bij ons het Film Fest Gent openen, waarna distributeur Lumière de film op 2 november in de Belgische bioscopen brengt. Sinds de wereldpremière in Cannes verkocht sales agent The Match Factory de distributierechten al aan meer dan 100 territoria wereldwijd. MUBI verwierf de rechten voor het VK/Ierland, Latijns-Amerika, Turkije en Indië, en A24 voor Noord-Amerika.
 
De jury voor de officiële Belgische inzending voor de Academy Awards bestond dit jaar uit Frédéric Cornet (artistiek directeur Cinema Galeries), Gilles Coulier (regisseur en voorzitter Unie van Regisseurs), Hilde De Laere (producent, FBO), Juliette Duret (hoofd BOZAR Cinema) en Reinhilde Weyns (directeur RITCS School of Arts). De jury werd voorgezeten door Karin Beyens (onafhankelijk consultant voor de distributiesector).
 
De ingezonden films worden de komende maanden bekeken door de leden van het Foreign Language Committee van de Academy of Motion Picture Arts and Sciences. Op basis van hun beoordelingen wordt in het najaar een shortlist van negen films samengesteld. Daarvan worden maximaal vijf speelfilms genomineerd voor een Oscar. De officiële nominaties worden bekendgemaakt op 24 januari 2023. De Oscars worden uitgereikt op 12 maart 2023 in het Dolby Theatre in Hollywood.
 
De vorige Belgische Oscarinzending uit Vlaanderen dateert van 2019 en ook toen was die voor Lukas Dhont, met zijn speelfilmdebuut Girl dat naast de Caméra d’Or in Cannes ook nominaties voor de Césars en de Golden Globes binnenhaalde. Vlaamse producties die ook een nominatie voor de Oscars in de wacht sleepten, waren The Broken Circle Breakdown (2013), Rundskop (2011), Iedereen beroemd! (2000) en Daens (1992).
 
Close kwam tot stand met de steun van het VAF/Filmfonds van Vlaams minister van Cultuur Jan Jambon, het Nederlands Film Fonds (NFF) en het Netherlands Film Production Incentive, het Centre du Cinéma et de l’Audiovisuel de la Fédération Wallonie-Bruxelles, Canal+, Ciné+, Sacem en Eurimages, met de hulp van de Tax Shelter Maatregel van de Belgische Federale Overheid en Casa Kafka Pictures.

Wat een drukke, maar prachtige zomer is het toch geworden voor zangeres Camille Dhont. Zowat elke dag stond ze op het podium en soms zelfs meerdere keren per dag. Voor de jonge zangeres een droom die werkelijkheid werd.

“Ik wilde dit al van kinds af aan, en er was gewoon geen plan B, moest het niet lukken. Natuurlijk dacht ik als kind niet: ik wil zwerver worden. Ik had gewoon geen andere droom dan zingen. En stiekem ook acteren”, geeft Camille toe in Gazet Van Antwerpen.

En om haar droom waar te maken, had Camille veel over. Ze deed tientallen audities, maar ze haalde het vaak elke keer net niet. Zo heeft ze zelfs auditie gedaan voor ‘The Voice Kids’. Eentje dat de uitzending nooit heeft gehaald.

“Er is één moment geweest waarbij ik dacht: nu kap ik ermee. Ik greep toen naast de rol omdat ik te netjes sprak. Je moet weten: thuis, in Wevelgem, spraken we altijd AN en geen West-Vlaams. Toen heb ik echt gedacht om ermee te stoppen. Ik was te ontgoocheld elke keer en ik vond het niet meer leuk.”

Maar de droom was te groot en Camille begon aan een musicalopleiding. Bovendien vond er nog een tweede auditieronde plaats voor ‘#LikeMe’ en waagde ze toch haar kans. “Het productiehuis zei toen: jij hoeft niet meer te komen, want we weten wat je kan. Maar ik wou toch opnieuw auditie doen. Ze waren toen verbaasd hoe hard ik vooruit was gegaan. ‘Jij bent gewoon de rol’, zeiden ze toen.”