We moeten de fans van Sid Van Oerle teleurstellen. Hij mist ‘Thuis’ en zijn personage Kobe niet en hij is blij dat hij de reeks kon verlaten.

“Ik wil als acteur vooral een mooi verhaal vertellen. Mensen inspireren. Dat vind ik veel belangrijker dan met mijn gezicht op tv komen. En de goesting om weer theater te maken werd ook steeds groter. Vandaar dat ik ervoor gekozen heb om met ‘Thuis’ te stoppen”, vertelt Sid aan Primo.

Het is een moedige keuze om een vaste job en dus ook een vast inkomen op te geven. Als is geld niet meteen het belangrijkste waar Sid het voor doet.

“Ik zal nooit een beslissing in functie van geld of werkzekerheid nemen. De voorbije maanden heb ik trouwens genoeg om handen gehad. Ik heb veel stemmenwerk gedaan, ik ben een fictiereeks aan het schrijven en ik ben ook aan een eigen webserie aan het werken”, vertelt Sid nog over zijn plannen.

Sid amuseerde zich in het begin heel erg bij ‘Thuis’, maar het was nodig voor zichzelf dat hij ermee ophield. “Vooral Corona heeft dat veranderd. Door die maatregelen moesten we afstand houden van elkaar en mochten we elkaar niet meer aanraken. Je moest voortdurend in je loge blijven tot je weer aan de beurt was. De sfeer was plots helemaal weg  en dat zorgde ervoor dat het plezier gaandeweg verdween.”

Heel Vlaanderen was getuige van het pijnlijke moment in bed tussen Christiaan en Jana in ‘Blind Getrouwd’. Jana moest opbiechten dat Christiaan niet meteen haar type was en dat was iets wat Christiaan niet had zien aankomen.

“Op dat moment werd ik al snel defensief. ‘Ja dan gaat het niet werken tussen ons, he’, zei ik. Maar dat was mijn eerste reactie. Want tuurlijk voelde ik me gekwetst. Dat eerste moment toch. Daardoor reageerde ik dus erg kort waardoor Jana schrok van mijn reactie”, legt Christiaan uit in Tv Familie.

Zo’n uitspraak vroeg om meer uitleg, en dat is ook iets wat Christaan kreeg. “Ze plakte er een procent op: ‘jij bent 70% mijn type.’ Dat vond ik dan welk oké. Dat is geslaagd hé.”

Maar Graulus kan niet ontkennen dat hij geschrokken was van de uitspraak. Maar dankzij een goede communicatie tussen hen twee hebben ze het ook snel weer kunnen uitpraten.

Jana flirtte rustig verder met haar man en daar zei hij geen nee tegen. “Jana had bovendien al gezegd dat ik een ‘interessant uiterlijk’ heb. Ze bedoelde dat ik niet degene ben op wie ze zou afstappen, maar dat ze wel vindt dat ik iets aparts heb. Nadien zei Jana trouwens dat ze zéker nog interesse in mij had. Ze schreef me dus niet zomaar af. Er was nog hoop.”

Iedereen heeft altijd wel eens een kwaaltje waar hij of zij mee sukkelt. Dat is bij Wendy Van Wanten niet anders. Zij sukkelde enorm met haar linkerknie en kreeg te horen dat ze een gescheurde meniscus had.

“Iets waar ik al voor vreesde. Mijn knie ging op slot en zo’n blokkage is dikwijls te wijten aan een meniscusletsel. Gelukkig is hij niet doorgescheurd”, legt Wendy uit in Primo.

Voorlopig dus vooral rust voor de zangeres en dat laat Wendy haar geen twee keer zeggen. “Hij heeft ook gezegd dat ik me veel moet laten bedienen. Ik hoop dat Frans dat goed gehoord heeft.”

Wendy doet haar uiterste best om veel te rusten, maar kan haar optredens niet zomaar annuleren.

“Ik kan de fans niet in de kou laten staan. Tja, die beentjes van me zijn al wat brozer geworden, hé. Maar uiteindelijk doen ze nog altijd dienst. Als het dat maar is. Er zijn ergere dingen in de wereld. Ik ben alleszins al blij dat ik – voorlopig alleszins – niet geopereerd moet worden.”

Familie terugvinden waar je het bestaan niet van wist, het is iets wat je niet meteen zou verwachten. Toen Martin Heylen in ‘Uncle Martin’ op zoek ging naar zijn familie die nog in de Verenigde Staten woont, ging er voor hem een nieuwe wereld open.

“Dat ik heb mogen kennismaken met mensen met wie ik het karakter en het uiterlijk deel, dat maakt mij gelukkig. En ik mocht er dan ook nog een programma over maken. Vertellen, dat is de kern van mijn bestaan. Net als het zwerven, onderweg zijn naar nergens. Ik ben zo gelukkig dat dat na corona weer kan”, glundert Martin in Dag Allemaal.

Martin beschikt over heel wat krachten om zijn doelen tot een goed einde te brengen. Zo vond hij niet alleen zijn familie, maar liep hij in de jaren 90 ook drie marathons.

“En dat was echt niet op talent, maar op karakter. De laatste keer had ik me niet voorbereid omdat ik benieuwd was, wat dat zou geven. Ik denk niet dat ik ooit dichter bij een bijna-doodservaring ben geweest. Wilskracht is een van m’n weinige talenten, laten we het daarop houden.”

Maar het is wel een talent die hem ver heeft gebracht. “ Een serie als ‘Uncle Martin’ of het bijbehorende boek ‘Ik dacht dat ik een kleine familie had’, daar steek ik veel tijd in. Ook in mijn hoofd. Mochten ze me al die uren uitbetalen, ik zou schatrijk zijn.”

Met La Botte heeft Peppe Giacomazza een goed draaiend restaurant. Maar ook bistro Peppe’s draait goed. En alsof dat nog niet genoeg is werkt Peppe al sinds 2010 voor Njam! Je kan dus wel stellen dat Giacomazza het goed doet.

“En zeggen dat mijn culinaire verhaal toch niet evident is geweest. Mijn ouders zijn in 1977 in Genk komen wonen, na hun huwelijksreis. Papa werkte eerst nog een tijdje bij Ford, maar zijn hart lag in de keuken. La Botte deed zijn deuren open toen ik 2 jaar oud was”, doet Peppe zijn verhaal in Dag Allemaal.

Peppe had de kookmicrobe meteen te pakken en het kriebelde al heel snel om ook aan de slag te gaan. Toen hij 9 jaar was draaide hij al mee pizza’s en vijf jaar later trok hij naar de hotelschool. Daar leerde hij zijn partner Inez kennen.

“Voordien zat ik op de Europese school in Mol, om er les Italiaans te krijgen. Mijn ouders vonden dat belangrijk. Al was dat voor mijn Nederlands misschien niet ideaal. Maar ik ben wel blij dat ik nu perfect Italiaans spreek.”

Op de hotelschool en tijdens zijn stage besefte Peppe steeds meer wat hij met zijn leven wou doen. “Dat ik de gastronomische toer op wilde gaan, met minder couverts, daar is papa maanden depressief van geweest. En hij had gelijk, in het begin was het moeilijk. Maar toen ik in 2008 uitgeroepen werd tot beste Italiaanse chef is hij bijgedraaid.”

VRT MAX lanceert Roomies, een nieuwe fictiereeks over de zoektocht van twee twintigers naar hun identiteit en hoe je volwassen wordt. De reeks, geschreven en geregisseerd door Flo Van Deuren en Kato De Boeck, wordt muzikaal gekleurd door een exclusieve soundtrack met nummers van eigen bodem.
 
Roomies vertelt het verhaal van Bibi en Ama, twee lesbische vriendinnen in hun twintiger-jaren. In de hoop een betere versie van zichzelf te worden, trekken ze bij elkaar in op een appartement in Brussel. Elk op hun eigen manier, maar onder hetzelfde dak, komen ze tot nieuwe inzichten: het leven heeft geen handleiding, de liefde nog minder en zijzelf al helemaal niet. Het resultaat is een intieme reeks vol humor en herkenbaarheid. 
 
Tijdens hun laatste studiejaar beslissen Bibi (22) en Ama (25) bij elkaar in te trekken op een appartement in Brussel. Ondanks hun verschillende levensstijlen en uiteenlopende karakters denken de kersverse huisgenoten er samen helemaal klaar voor te zijn. Het enige wat hen nog rest, is uitzoeken wat die 'er' precies betekent. 
 
Al gauw blijkt dat Bibi en Ama elk met een heel eigen agenda aan dit avontuur beginnen. De verantwoordelijke Bibi verhuist voor het eerst van het platteland naar de bruisende hoofdstad. Ze droomt van een romantische relatie met een vrouw en hoopt stiekem dat samenwonen met Ama, die openlijk lesbisch is, haar zal helpen het pad van de liefde te betreden. De losbandige Ama, daarentegen, woont al heel haar leven in Brussel en wil voorlopig niets meer met de liefde te maken hebben. Ze wil vrij en onafhankelijk zijn en hoopt dat samenwonen met de volgzame Bibi in een eigen appartement haar die mogelijkheid biedt.
 
Vanaf dag één beginnen de kersverse huisgenoten aan een zoektocht naar zichzelf, elkaar, hun gsm en een vaste plek voor de huissleutel. Het samenwonen biedt Bibi en Ama vrijheid, maar ook de keerzijde daarvan: ze botsen al gauw op hun eigen grenzen en verwachtingen, en daarbij ook op die van elkaar.
 
Een reeks als Roomies, gemaakt door en over jonge, eigenzinnige vrouwen, vroeg om een aftiteling die daarvan in het verlengde ligt. In samenwerking met Mounir Hathout (Sonhouse) werd daarom aan acht vrouwelijke of non-binaire artiesten uit België gevraagd om, voor elke eindgeneriek, een exclusief nummer te schrijven. Enkel voor aflevering drie werd een bestaand nummer gebruikt van Martha Da'Ro. Zij speelt Telma in de reeks.
 
Het resultaat is een collectie frisse nummers van eigen bodem. Ondanks hun eigenheid en de verschillende genres hebben de nummers stuk voor stuk een potentieel om een breed publiek te bereiken. Onder meer Lara Chedraoui & Patrix, Juicy, Miss Angel en Tessa Dixson kropen in hun muzikale pen. Daarnaast werden er in de reeks ook nummers gebruikt van artiesten als Aili, B1980 en Fatal Error om een maximum aan Belgisch muzikaal talent aan bod te laten komen.
 
De exclusieve Roomies-nummers kunnen vanaf nu beluisterd worden op Spotify, Apple Music en andere muziekplatformen. De original soundtrack van Roomies is een samenwerking tussen VRT, Sabam For Culture, De Wereldvrede en Sonhouse Records. De distributie van de muziek gebeurt door PIAS.

Naast opkomend talent Ahlaam Teghadouini (Grond) en Laura De Geest zijn ook Martha Canga Antonio (Black), Romy Louise Lauwers, Khadija El Kharraz Alami, Dominique Van Malder (Albatros), Zouzou Ben Chikha (Bevergem/Grond), Nadia Abdelouafi, Goua Grovogui, Annie-Paris Sangi Nkinsi en Nacim Bessedjerari te zien in de nieuwe reeks.
 
Roomies werd geschreven en geregisseerd door Flo Van Deuren en Kato De Boeck. Kato won eerder met haar masterfilm 'Provence' de Publieksprijs op Film Fest Gent. Flo stond al in Cinefondation in Cannes met haar masterfilm 'Bamboe'.
 
Tijdens hun opleiding waren Flo en Kato huisgenoten en sindsdien ook beste vriendinnen. Dat was ook hun inspiratie voor Roomies. Hun eerste project samen was de kortfilm 'Echo' als onderdeel van de Vlaamse reeks Lockdown, die in januari 2021 te zien was op Eén, ook een productie van De Wereldvrede (o.a. Albatros).

Roomies: vanaf nu op VRT MAX. Vanaf maandag 17 oktober op Eén.

We willen het niet altijd over de energiecrisis hebben natuurlijk. Maar jammer genoeg kunnen we er ook moeilijk om heen. Iedereen gaat op zoek naar bespaartips, al zijn er ook zaken waar Andy Peelman vooral niet wil op besparen.

“Onze dieren moeten zowat het enige zijn waar we thuis niet op besparen. Als je beesten hebt, moet je er goed voor zorgen. Wanneer je kinderen ziek zijn, ga je ook naar de dokter. Zelfs als je krap bij kas zit”, zegt Andy in Tv Familie.

Andy vindt het schrijnend om te zien hoe mensen toeren moeten uithalen om toch maar te kunnen besparen. Al beseft hij dat het soms van moeten is.

“Zelf probeer ik het gezond verstand te laten zegevieren. Kwestie van nog een beetje te genieten. Van mijn dagelijkse douchebeurt bijvoorbeeld. Maar wat ik wel doe is proberen besparen op verlichting.”

En dat doet Andy heel efficiënt. “wat ik wél doe, is besparen op verlichting. In onze living hangt een vrij grote luster met tien lampen in. Wanneer ik ’s avonds televisiekijk of met de PlayStation speel, branden die allemaal. Tot voor kort toch. Ik heb vijf lampen losgedraaid. Daardoor is verlichten nu 50 procent goedkoper. Maar onze honden Barry en Oscar moeten niet lijden onder de infl atie, die oorlog en de energiecrisis. Wanneer ze via de garage naar buiten gaan, gaat voor hen het licht wél aan.”