Pommelien Thijs is al even succesvol als haar collega Camille Dhont. Ze scoren de ene hit na de andere en worden op handen gedragen door vele jonge kinderen, tieners en volwassenen. Pommelien Thijs heeft ook een nieuwe single klaar ‘Zilver’, volledig door haarzelf geschreven.

“Vroeger schreef ik mijn liedjes samen met een team. Mijn nieuwe nummer ‘Zilver’ is voor het eerst helemaal van mezelf. De aanleiding was de afschaffing van het abortusrecht in een deel van de Verenigde Staten. Ineens kwamen er zo veel emoties bij me binnen over wat er allemaal misloopt in de wereld”, zegt Pommelien in Gazet van Antwerpen.

Pommelien raakte helemaal gefrustreerd omdat ze zich vooral heel erg machteloos voelde om dat ze niks kon doen. “Het liedje gaat over een soort vrees voor de toekomst en de moeilijke zoektocht naar de zilveren rand, het positieve, in dat verhaal. Ik wil mijn positieve mensenbeeld behouden, ook al wankelt het weleens.”

21 is een nog erg mooie leeftijd waarop je nog veel kan leren. En dat merkt Thijs ook. Zij wordt nog iedere dag sterker en zekerder van zichzelf.

“Ik ben ook al vroeg in het wereldje gestapt. Het was niet gemakkelijk en je houdt het alleen maar vol als je het echt heel graag doet. Voor mij is het erg belangrijk om zo dicht mogelijk bij mezelf te zijn en te blijven.”

Net voor de feestdagen heeft Jo Vally twee dagen in het ziekenhuis gelegen. Ondertussen werd de zanger uit het ziekenhuis ontslagen en daar is hij maar wat blij mee. En zijn fans ook, want zij vreesden dat de kerstconcerten niet door zouden kunnen gaan.

"Beste vrienden, beste fans ik hoor dat heel wat fans ongerust waren daar ze vernomen hadden ik werd opgenomen in het ziekenhuis , ik wil iedereen geruststellen dat alles ok is", reageert Jo Vally op zijn sociale media. "Na twee dagen ziekenhuis en een grondig onderzoek mocht ik weer naar huis , maar het kon wel eens veel erger geweest zijn .Heel veel dank aan aan het verzorgend personeel van het ziekenhuis te Vilvoorde . Ik voel me goed en alle kerstconcerten gaan gewoon door", besluit Jo Vally. En dat laatste is goed nieuws.

Verzorg je, Jo. 

Het zullen zware weken en maanden worden voor Anja Yelles. De zangeres van onder andere 'De soep is aangebrand' ligt in het ziekenhuis. Daar werd zij vrijdag geopereerd. De zangeres kreeg een nieuwe knie, de oude was versleten. Anja liep er de afgelopen dagen bijzonder nerveus bij, maar de ingreep is achter de rug. Deel 1 kan zij dus afsluiten, nu is het revalideren geblazen. Maar Anja kennende, komt alles goed. Héél veel succes en niet té hard op de tanden bijten, dat kan namelijk ook pijnlijke gevolgen hebben.
 

Geen Koen Wauters tijdens Dakar. De wagens werden afgekeurd en dus mogen ze niet vertrekken. Een serieuze domper op de vreugde voor Koen Wauters en zijn team. Koen had er nochtans heel erg naar uitgekeken.

Al vragen heel wat mensen zich ook af wat Koen nu net zo leuk vindt aan het rijden van een Dakar-race. Het is tenslotte 8.000 kilometer in stof en hitte, het klinkt niet meteen erg plezant.

“Het is avontuur, hé. Ook al moet ik er een paar weken van recupereren, voor mij is het een soort gekke vakantie. Een week aan het zwembad is niets voor mij. Ik hou van auto’s en het racegevoel. Je kan zo’n wedstrijd maar doen als je bereid bent op je tanden te bijten en dieper te gaan dan je op het eerste gezicht zou willen”, zegt Koen in Dag Allemaal.

Koen haalt bijzonder veel voldoening uit het rijden van zo’n race en hij heeft ook een liefde voor de woestijn. Die vindt hij erg fascinerend. Dat er ook harde omstandigheden en korte nachten zijn, neemt hij er wel bij.

Maar een Dakar-race is niet altijd even veilig. Zo verloor Koen de voorbije jaren ook heel wat vrienden. Zelf werd Koen ook al beschoten tijdens zo’n race. “Dat laatste was brute pech. Soms raak je verzeild in politieke turbulenties, maar de kans om beschoten te worden blijft klein. Wel denk ik vaak aan de mensen die ik verloren heb. Er is een vriend verongelukt tijdens een gelijkaardige rally als nu, en dat is toch één van de redenen dat ik gestopt ben.”

Het repertoire van Jaak Van Assche is ruim. Jean De Pesser in ‘De collega’s’, Fernand Costermans in ‘FC De Kampioenen’, Frans Van As in ‘De zonen van Van As’. Op zijn minst gezegd een indrukwekkende prestatie. En het gaat niet enkel over toneel  maar ook over films en soaps.

Op niveau van voldoening is Jaak heel duidelijk: “Het liefst van al heb ik altijd theater gespeeld. Niet dat televisie of film geen voldoening geeft, integendeel, maar spelen in een theater is toch een andere dimensie”, onthult Jaak Van Assche aan Het Nieuwsblad.

“Het heeft het grote voordeel dat je publiek daar geëngageerd is. Die mensen hebben een kaartje gekocht, ze hebben zich verplaatst om naar je te komen kijken. In deze tijden is dat toch niet vanzelfsprekend”, zo deelt Jaak mee aan Het Nieuwsblad.

Wat je met toneel hebt en niet met film niet is de enorme spanning bij de première. Dat blijft een uitdaging. “Tegelijk vind ik het verschrikkelijk”, zo vertelt Jaak.

Een première is een hel voor mij, nog altijd, na zoveel jaar. Een week paniek. Ik vraag me elke keer weer af waarom ik het me in godsnaam aandoe”, vernemen we van Jaak.

Familie is er altijd voor elkaar. Bij elke heugelijke gebeurtenis, elke trieste gebeurtenis, het zijn de mensen op wie je onvoorwaardelijk kan rekenen. En dat is bij de familie Planckaert zeker het geval.

“Het verlies van mémé Clara was een zware klap voor de familie. Toch was er ook een mooie kant aan haar heengaan. Al die warme herinneringen die we aan haar overhouden, zijn goud waard”, begint Iluna in Billie.

Stephanie koestert een grote bewondering voor haar mama, Christa, die tot het einde van mémé Clara’s leven voor haar heeft gezorgd. Het was niet altijd even makkelijk. Maar door elkaar te steunen, is het ons wel gelukt.”

Voor elkaar zorgen is heel erg belangrijk binnen de familie, maar ook aan jezelf werken om steeds de beste versie van jezelf te worden, is daar heel erg belangrijk.

“Maar het mag niet betekenen dat je jezelf wegcijfert. Te vaak willen we de perfecte moeder, vrouw en professional zijn. Dat is te veel van het goede. Ik heb geleerd om het streven naar perfectie los te laten, want daardoor cijfer ik mezelf te veel weg. Zoals mémé Clara altijd zei: ‘Neem niet te veel hooi op je vork’. Ik wil mijn kinderen ervoor behoeden om dezelfde fout te maken”, zegt Stephanie.

Op zondag 18 december sturen Mathias en Staf Coppens hun gasten naar een verschrikkelijke plek. Eentje waar vaak een penetrante geur hangt en waar orde en netheid een aanslag op de mensheid lijken te zijn: een tienerkamer. De broers Coppens zouden de broers Coppens echter niet zijn, moesten ze de tienerkamer niet nòg een pak schrikwekkender maken dan die op het eerste zicht al lijkt. Slachtoffers van dienst? Jamie-Lee Six en Nicolas Caeyers, en Leen Dendievel en Ian Thomas. Welk duo weet als eerste te ontsnappen? 

De vier BV’s infiltreren in de kamer van een tiener die van plan is om de wereld te vernietigen. Tenzij Jamie-Lee en Nicolas, of Leen en Ian de puber te snel af zijn. Geen evidente opdracht, want zien tieners niet alles vanuit een ander perspectief? Enter: optische illusies én een verkleiningsmachine: hoe kleiner ze worden, hoe groter de problemen… En alsof het nog niet genoeg is dat Jamie-Lee, Nicolas, Leen en Ian in de tienerkamer geconfronteerd worden met allerlei vuile zakdoekjes, moeten ze zich ook nog eens verkleden in levende spermatozoïden in een allerlaatste kans om de Code van Coppens te breken. 

Code van Coppens, zondag om 20.30 op VTM.