Ondertussen mag Luc Appermont zich zelf een coryfee in Vlaanderen noemen, maar dat is deels ten verdienste van radiocoryfee Lutgart Simoens. Zij heeft Luc veel geleerd.

Dit jaar is zij 5 jaar overleden en denkt Luc in Primo terug aan de momenten die ze samen hadden en de lessen die hij van haar heeft geleerd.

“Het rechtstreeks contact maken met de luisteraar. Dat heeft ze me geleerd, zonder met het belerende vingertje te zwaaien. En ook: elk programma goed voorbereiden. Voor elk uur dat ze radio maakte, was ze een aantal uren op haar bureau aan het voorbereiden. Voor de muziekkeuze overlegde ze met muziekproducer Etienne Smet. Die twee voelden elkaar perfect aan. Hoewel ze altijd goed voorbereid voor de microfoon zat, leek het alsof ze alles ter plekke zat te verzinnen”, zegt hij.

Lutgart heeft altijd een goede neus gehad voor radio en dat voelde Luc ook. “Maar ze was vooral gewoon zichzelf. Ik vond haar een heel fijne vrouw in de omgang. Altijd lief en vriendelijk.”

Je ziet in de huiskamers van Vlaanderen steeds meer en meer de kerstboom opgezet worden. Mensen houden van de gezelligheid van een boom en beginnen er liefst zo vroeg mogelijk mee.

Ook Lisa del Bo heeft haar kerstboom als gezet. Hij staat al sinds de herfstvakantie. Het werd een momentje van haar en de kleinkinderen.

“Ik heb er ondertussen zes. Mijn dochter Krisia en zoon Eli hebben hun best gedaan. Krisia heeft vier kinderen, waarvan een tweeling, en Eli heeft er twee”, klinkt het in Nina.

Lisa en haar man weten hoe belangrijk grootouders kunnen zijn voor de kleinkinderen. Dat heeft ze geleerd uit eigen ervaring.

“Mijn ouders hebben altijd bij mij gewoond. Zij vingen mijn kinderen op als mijn man en ik het druk hadden. Ik wil hetzelfde doen voor mijn kinderen en kleinkinderen. Het is het belangrijkste wat er is: goed zijn voor elkaar."

Je hoopt het natuurlijk nooit te moeten meemaken: je huis die volledig afbrand. Maar voor Amber Broos en haar vriend Robbe werd de nachtmerrie werkelijkheid.

Mocht ze nu nog een keer de vraag krijgen over wat ze zou redden mocht er brand uitbreken, dan weet ze dat ze helemaal niks zou redden, behalve haar lief

“Er was ook geen tijd om na te denken. We zijn gewoon in paniek - 'Brand! Brand! Brand!' - naar buiten gespurt. Ik vind het wel jammer dat mijn vinylcollectie van zo'n 500 stuks, gekregen van mijn vader, naar de vaantjes is. Maar ja, 500 platen, dat neem je niet zomaar even op je schouder, zelfs niet als je een rugzak van 25 kilo gewend bent”, klinkt het in Humo.

Wat ze ook graag had willen redden was haar collectie vintage leren jasjes. Maar ook die is ze helaas kwijt geraakt in de brand.

“Mijn kast hing vol met stuks die ik in de loop der jaren had gevonden in tweedehandswinkels over de hele wereld. Soms hingen er ook herinneringen aan vast, zoals bij het topje dat ik aanhad tijdens mijn eerste set op Tomorrowland.”

An Lemmens vertelt in Het Nieuwsblad dat ze sinds haar deelname aan ‘De expeditie: Patagonië’ meer ruimte maakt voor zichzelf. Iets wat broodnodig was aangezien het tv-gezicht op korte tijd in aanraking kwam met heel wat zware klappen. Zo verloor ze op korte tijd haar vader, zus en een aantal zwangerschappen.

“Ik wilde even weggehaald worden uit al de zware gevoelens”, geeft An eerlijk toe. “Weg uit alle donderwolken. Dat is gelukt. Niet omdat ik kon bezig zijn met verwerken, eerder omdat ik moest bezig zijn met overleven. Er was geen ruimte voor iets anders. Eerlijk gezegd weet ik niet hoe het moet, dat verwerken. Het verdriet is er nog steeds.”

Hoewel An weet dat dit verdriet normaal is en er gewoon mag zijn, dwingt de maatschappij volgens haar de mensen om door te gaan. “Ik kan wel zeggen dat ik de persoon van vóór al dat verdriet heb terug­gezien. Ik weet weer wie ze was, en dat stelt me gerust. Patagonië heeft daar wel bij geholpen”

Na het succes van haar debuutsingle 'De Wereld Is Van Haar' is de Limburgse zangeres Ine Schonkeren terug met een nieuwe, warme popsong met een vleugje country: 'Op Zoek Naar Jou'.
 
Het nummer, geschreven door Steven Lambert en Lex de Groot, vertelt over de reis van twijfel naar (zelf)vertrouwen, herkenbaar en oprecht. Met haar herkenbare sound en aanstekelijke energie bewijst Ine opnieuw waarom ze “de muzikale kameleon” wordt genoemd.
 
“Op Zoek Naar Jou” is een nummer dat raakt én blijft hangen.

Het is gebeurd, Sarah Puttemans en Viktor Verhulst zijn verloofd, dat laat het koppel via hun sociale media weten. 

'YES! To the start of our forever 💍🤍", schrijft Sarah op Instagram bij een foto van het verloofde koppel én hun hondje.

De felicitaties stromen binnen, onder andere Emma Heesters, Celine Van Ouytsel, Stephanie Planckaert, Kurt Rogiers, Julie Vermeire, Nina Derwael en Ruth Beeckmans wensen het koppel proficiat met de belangrijke stap in hun leven.

Er is ondertussen ook een reactie van Ellen Callebout: "Zo blij voor jullie!!! 🥰Gefeliciteerd liefjes!! ❤️😘", schrijft zij.

Hoe het aanzoek gebeurd is, is niet duidelijk.

Dit bericht op Instagram bekijken

Een bericht gedeeld door Sarah Puttemans (@sarahputtemans)

In Primo vertelt Peter Van de Veire vol lof over radio-legende Lutgart Simoens. Zo is de presentator van mening dat het icoon een soort radio maakte dat je nu bijna niet meer hoort.

“Tegenwoordig is radio veel luider, drukker en sneller. Ik hou daarvan, maar Lutgart verstond de kunst om met minder meer te doen”, legt Peter uit. “Het was natuurlijk een andere tijd, iedereen praatte rustiger. Nu kan je berichten sturen via social media. Toen kwamen er alleen maar brieven en gele briefkaarten aan in postzakken. Ik kan bijna de sfeer ruiken waarin Lutgart Simoens mocht werken. Ze was ongrijpbaar voor veel mensen en toch zo dichtbij. Bij haar had je altijd een veilig gevoel.”

Wanneer de reporter vraagt of Peter ooit iets geleerd heeft van Lutgart, blijkt dit zeker het geval te zijn. “Luisteren tijdens een interview”, geeft de radiostem vastberaden aan. “Ik probeer altijd om te luisteren naar wat iemand echt wil vertellen, zodat ik kan inspelen en de gast nog meer op zijn/haar gemak kan laten voelen. Da's wat Lutgart deed: ze luisterde naar haar publiek. Ze had een extreme rust over zich. Ze was als een warme thermos. Als je die opendraait, krijg je het gevoel dat je had als je de stem van Lutgart hoorde. Dat was pure magie.”

Het is dit jaar twee jaar geleden dat Bea Van der Maat uit ons midden is weggerukt. De presentatrice leed aan ALS en koos voor euthanasie. Willy Sommers denkt nog vaak terug aan hun momenten samen.

De twee presenteerden onder meer samen ‘Tien Om Te Zien’. Dat Bea plots de showbizz verliet, dat vond de zanger vreemd.

“Bea had zoveel talent. Het leek alsof ze alles wat beu was. Ze trad enkel nog op als zangeres bij coverbands. Ik heb haar nog een keer gezien tijdens één van mijn cd-voorstellingen. De platenfirma had haar gevraagd het eerste exemplaar aan mij te overhandigen. Zo hebben we elkaar nog eens teruggezien”, blikt Willy terug in Primo.

Willy kreeg te horen dat ze was overleden, op het moment dat hij en zijn vrouw Cindy op restaurant zaten. Hij wist dat ze ziek was, maar had haar afscheid niet verwacht.

“Op de begrafenis in intieme kring voelde ik een diep verdriet toen ik alle foto’s zag passeren, ook van ‘Tien Om Te Zien’. We waren niet zomaar collega’s, we waren een ‘tv-koppel’.”

Lauranne en Ruslan uit ‘Mijn Restaurant’ zijn geen koppel, maar delen wel dezelfde passie. Samen hopen ze het programma te winnen en zo een eigen restaurant te kunnen uitbaten.

“Lauranne en ik begrijpen elkaar zonder veel woorden. En als er iets op onze lever ligt, zeggen we het gewoon rechtuit. Zo blijft er niks sudderen. We kunnen ook makkelijk de 'shit' van een drukke shift over ons heen laten stromen”, zegt Ruslan in Story.

Het duo weet wat het is om stress te hebben. Dat hebben ze deze zomer genoeg ervaren toen ze met de foodtruck van Ruslan op verschillende festivals stonden.

“Festivals, last minute wijzigingen, massa's volk... Maar vreemd genoeg presteren we dan net beter. Zodra het hectisch wordt, schakelen we over op turbomodus. We weten wat de ander bedoelt en gaan ervoor. We zijn allebei een beetje adrenalinejunkies. Hoe meer druk, hoe harder we erin vliegen.”