Karen Damen maakt dit seizoen haar debuut als coach in The Voice Senior. De zangeres geeft toe dat ze daar een heel raar gevoel bij had.

“Ook al ben ik al 46, ik heb nog steeds het gevoel dat ik nog maar net kom piepen en dan moet ik tegen mensen van boven de zestig zeggen hoe ze het moeten doen? Heel raar”, onthult Karen Damen in Story.

“Dan denk ik: ‘Wat kan ik hen bijleren?’ Vooral mensen naar huis sturen vind ik moeilijk. Mijn hart breekt als je moet kiezen tussen goed en nog beter.”

Karen wist echter wel heel goed waar ze naar op zoek was: “Of iets mij raakt of niet. Dat kan door een stem zijn, maar ook door een nummer waar ik zelf iets mee heb”, verduidelijkt Karen Damen in Story.

En natuurlijk polst het weekblad ook of er traantjes gevloeid zijn tijdens de opnamen: “Is er al ooit een programma geweest waarin ik niet geweend heb?” besluit Karen Damen met een retorische vraag…

Phara de Aguirre maakte voor Canvas een reeks over asielzoekers in Vlaanderen. “Vijf jaar hier” is een vijfdelige reeks die achttien asielzoekers volgt die in 2015 tijdens de grote Europese asielcrisis in ons land aankwamen.

Asiel en migratie liggen Phara na aan het hart. “Dat komt door de familiegeschiedenis van mijn vader. Hij is als tienjarig jongetje met twee broers in 1937 geëvacueerd uit de Spaanse Burgeroorlog”, onthult Phara de Aguirre in Story.

De journaliste geeft toe dat asiel en migratie thema’s zijn die polariseren. “Deze reeks wil geen pleidooir zijn voor een of ander standpunt in die discussie. Dit is een poging om de realiteit te tonen, zoals die beleefd wordt door de asielzoekers zelf.”

Vanavond start het tweede seizoen van het datingprogramma ‘First Dates’ op Eén. Na ‘Dezelfde deur, 20 jaar later’ is het weer zover en start het populaire realityprogramma waarin vrijgezellen uit heel Vlaanderen hun kans wagen in een blind date op restaurant. Ze zijn zorgvuldig gekoppeld, maar daarna is het aan hen.

Atlete Jolien staat sterk in de sport, maar minder sterk in de liefde. Stien en Glenn houden van zoetigheid. Vinden ze elkaar boven het dessert? 'Burlesque-danseres' Ann overdondert haar date Ivo. Marie-Maud is 3 keer getrouwd geweest. Maar nu opnieuw alleen.

First Dates, vanavond om 21.20 uur op Eén.

Olé, Olé, Olé, Olé, we are the champions. Dat geldt ook in dit tweede deel van het Belpop-tweeluik over merkwaardige Belgische composities die de wereld veroverden. Van voorlopers van de disco over Belgisch/Spaanse volksliederen tot vrolijke dansdeuntjes.

Begin jaren ’70 stoot een sensueel nummer door tot de top van de Amerikaanse Billboard Hot 100. Met zijn latin beat en hitsig gekreun jaagt Jungle Fever de temperatuur op de dansvloer de hoogte in. De band is minder exotisch dan het nummer doet vermoeden. De Chakachas zijn een Belgisch orkest onder leiding van drummer Gaston Bogaerts: alleen zangeres Kari Kenton heeft Cubaanse roots. De Chakachas maakten vooral furore van eind jaren ’50 tot half jaren ’60. Tot Gaston Bogaerts er de stekker uittrok om zich toe te leggen op zijn andere passie: schilderen. Begin jaren ’70 vraagt Bogaerts aan producer Roland Kluger of ze de draad met de Chakachas niet weer zouden oppikken. Het resultaat is een studioplaat die bij ons weinig potten breekt, maar wanneer de single Jungle Fever bij een Amerikaanse platenfirma belandt, is het bingo: het plaatje gaat maar liefst 2.000.000 keer over de toonbank en zal de geschiedenis ingaan als één van de voorlopers van de disco.

Francis Weyer rijdt in de jaren ’60 een verdienstelijk parcours als gitarist bij onder meer Placebo (de groep van jazz-pionier Marc Moulin) en de J.J. Band (die met Jess & James de monsterhit ‘Move’ scoorde). Half jaren ’70 beslist hij een nummer op te nemen om zijn vader te verrassen. De nostalgische gitaarballade komt Nederlands platenproducent Bart van der Laar ter ore die er meteen goud in hoort. Weyer krijgt de artiestennaam Francis Goya en de single wordt in december ’75 als Nostalgia in Nederland gereleaset. Net op dat moment ontrolt er zich een drama bij onze noorderburen: een groep militante Molukse jongeren kaapt een trein in het Drentse Wijster. De kaping duurt 12 dagen en eist drie levens. Heel Nederland zit aan de tv en radio gekluisterd. Die radio past zijn programmering aan en bant alle vrolijke nummers. Nostalgia komt als geroepen. Luisteraars vragen het nummer massaal aan als ‘troetelschijf’ en het wordt een enorme hit. Het Nederlandse succes opent de deuren naar de rest van Europa tot in Rusland toe. Goya wordt één van de best verkopende Belgische artiesten allertijden.

In 1985 bestelt platenbaas Hans Kusters (Hans Kusters Music) bij producer Roland Verlooven een liedje voor voetbalkampioen Anderlecht. Verlooven klopt aan bij Brussels volkszanger Lange JoJo en samen schrijven ze Anderlecht Champion. Wanneer België zich even later kwalificeert voor het WK in Mexico wordt het paarswitte kampioenenlied herwerkt: Allez, allez, allez wordt Olé, Olé, Olé en met wat mariachi-trompetjes erbij is Olé, Olé, Olé, Olé, we are the champions een feit. De voetbalhymne wordt wereldwijd overgenomen en evolueert steeds meer naar een universeel vrijheids- en zegelied. Wanneer in ’89 de muur in Berlijn valt, zingt een uitzinnige mensenmassa Olé Olé Olé! Als The Rolling Stones in 2016 voor het eerst in de geschiedenis optreden in Havana, scandeert een miljoen uitgelaten Cubanen Olé Olé Olé in het stadion. The Stones brengen een documentaire uit van het legendarische concert en vernoemen de film naar het al even legendarische nummer uit België.

Louis Van Rijmenant is nauwelijks twintig als hij aan de slag gaat bij de vermaarde jazzorganisatie ‘Hot Club de Belgique’. De jonge concertorganisator haalt grote namen als Charlie Parker, Dizzy Gillespie en Duke Ellington naar België. Half jaren ‘50 bekeert hij zich tot de lichtere muziek. Als onafhankelijk producer wordt hij de drijvende kracht achter Vlaamse vedetten als Marc Dex en Micha Marah. Begin jaren ‘70 hoort Louis in zijn skihotel in Davos de Zwitserse accordeonist Werner Thomas een vrolijk deuntje spelen. Een eigen compositie, zo blijkt. Louis koopt de rechten. Thuisgekomen laat Van Rijmenant het nummer opnemen door de populaire Bobby Setter Band. Bobby Setter (Bob Verhelst) vindt het nummer maar niks en wordt liever niet op het platenhoesje vermeld; hij bedankt ook voor Louis’ aanbod om te delen in de auteursrechten. Tchip tchip wordt een hitje en vaste waarde op elke Vlaamse trouwpartij en pensenkermis. Wanneer het singletje enkele jaren later in handen valt van de Nederlandse producer Johnny Hoes, begint het een tweede leven. Hoes laat het opnieuw opnemen door amateurorkest De Electronica’s. Ze bedenken er een dansje bij en De Vogeltjesdans wordt een megahit in Nederland en Duitsland. Dat motiveert Louis Van Rijmenant - nog steeds rechtenhouder - om het nummer ook in de rest van de wereld te verkopen. Mét succes. Er zullen wereldwijd maar liefst 40 miljoen stuks over de toonbank gaan in minstens 140 verschillende versies.

Met getuigenissen van: Jean Kluger (producer), Roland Kluger (producer), Bob Verhelst (orkestleider), Adri-Jan Hoes (zoon Johnny Hoes), Fred Limpens (studiotechnicus), Paul Hougardy (studiotechnicus), Ad Visser (presentator), Gaston Bogaerts (bandleider), Ralph Benatar (muzikant), Hans Kusters (producer), Lange Jojo (zanger), Francis Goya (muzikant), Jan Delvaux (Belpop-kenner), Jimmy De Wit (Belpop-kenner).

Belpop, vanavond om 21.20 uur op Canvas

De voorlaatste ‘gewone’ week bij ‘De Slimste Mens Ter Wereld’ start vandaag met nieuwkomer Fatma Taspinar. Kan de journaliste vanavond er samen met Catherine Van Eylen voor zorgen dat politicus Conner Rousseau naar huis moet? Conner is nu al zeker van een terugkeer in de finaleweken, de kans is groot dat hij pas in de voorlaatste aflevering terug zal keren en dat hij het in de finale opneemt tegen onder andere Olga Leyers. Maar zover is het nog niet. Eerst zien of de dames van de nieuwsdienst van de VRT opgewassen zijn tegen de politicus.

De Slimste Mens Ter Wereld, vanavond op VIER.

Zou Martine Tanghe vandaag werken of niet? Het is een speciale dag voor het nieuwsanker van de openbare omroep: zij viert namelijk vandaag haar 65ste verjaardag. Wij kunnen ons niet voorstellen dat ze dat bij de VRT zomaar laten passeren. Hoewel, door corona en het feit dat Martine Tanghe eigenlijk volgende week officieel van haar pensioen mag beginnen genieten, zou één en ander later wel eens gecombineerd kunnen worden.

Hoe en wanneer Martine Tanghe precies afscheid van de kijker zal nemen, dat is een publiek geheim. Daarover wou de VRT tot hiertoe niet communiceren.

Martine Tanghe 65, een monument in de Belgische tv-geschiedenis. Wat doet zij dat nog goed, niet? Gelukkige verjaardag, Martine. Geniet!

Pieter Aspe droomde er als kind allerminst van om schrijver te worden. “Op school had ik een hekel aan opstellen”, onthult de schrijver in Story. “Ik zag het eerder als mijn laatste kans om aan mijn uitzichtloze situatie te ontsnappen. Zo zag Aspe het levenslicht. Het was een schot in de roos.”

Pieter Aspe onthult hoe de televisiereeks op VTM de boekenverkoop een enorme boost gaf. “In de gouden jaren leverde elk boek een klein appartement op. Nog steeds verdien ik er een aardige duit aan. Elke aflevering op televisie was ook goed voor 20.000 euro extra. Mooi meegenomen”, geeft Pieter Aspe toe in Story.

Al die jaren bij de wegpolitie, het heeft één en ander met Yann Cools gedaan. De inspecteur is één van de meest aanwezige personeelsleden van de wegpolitie in het programma ‘Alloo bij de wegpolitie’ op donderdagavond. Al een jaar of 8 is Yann Cools aan de slag bij de federale wegpolitie. In een vroeger leven was hij leraar godsdienst en wiskunde. De lokroep van de politie was er al op jonge leeftijd, maar mama en papa stonden erop dat Yann eerst een diploma zou halen. Na zes jaar les gegeven te hebben, volgde Yann zijn opleiding en ging hij aan de slag bij de wegpolitie. Dat was toch heel anders dan ganse dagen voor een klas te staan. “In het begin neem je je job natuurlijk mee naar huis. Toen ik drie weken aan de slag was, is er iemand in mijn armen gestorven. De ene gaat daarmee om met humor, de andere door er over te praten, anders word je zot”, vertelde hij eerder in een interview met Gazet Van Antwerpen.

Caroline Maes is ondertussen al 23 jaar samen met haar echtgenoot Peter. Het koppel heeft met Arthur, Arno en Daan drie zonen en in Story onthult de Familie-actrice het geheim achter haar huwelijk.

“Peter en ik hebben allebei nood aan passie”, onthult Caroline Maes in Story. “Als we elkaar in de hectiek van het dagelijks leven toch even uit het oog verliezen, zijn we mondig genoeg om de aandacht van de ander te vragen. Minstens één keer per week doen we sowieso iets met ons tweeën, drukke agenda of niet.”

“Praten en tijd maken voor elkaar is de sleutel van onze relatie. Ik ben ervan overtuigd dat we daarom al 23 jaar samen gelukkig zijn”, onthult Caroline Maes het geheim van een goed huwelijk.

Al moet de actrice toegeven dat het niet altijd rozengeur en maneschijn is in haar relatie. “Ik heb al zeker honderdduizend keer gezegd: ‘En nu ben ik weg!’” lacht Caroline Maes in Story. “Maar kijk, ik heb het nog nooit echt gedaan.”

“Over sommige dingen raak je het als koppel nooit eens, daar moet je je bij neerleggen. Beseffen dat jij en je partner twee verschillende karakters zijn die elkaar sterker maken, doet ook veel”, onthult de actrice nog een extra geheim over haar huwelijk.

Herman Brusselmans is ondertussen vijf jaar samen met zijn Nederlandse vriendin Lena. Tussen hen beide is er een leeftijdskloof van 33 jaar, maar Lena draagt al een stevig rugzakje levenservaring op haar 30ste.

Lena vertrok uit Nederland omdat ze nood had aan een nieuwe start, vertelt ze in Humo. “Sinds mijn zestiende sta ik al op eigen benen. Mijn moeder is vrij jong overleden. Op een paar jaar tijd verloor ik tal van mensen, waarmee ook veel herinneringen verloren gingen. Ik denk dat ik daarom ook ‘gemakkelijker' een nieuw leven kon beginnen”, onthult Lena in het weekblad.

Lena kon niet opschieten met de nieuwe partner van haar vader en verliet daarom het ouderlijke huis. “Vanaf dan heb ik een tijdlang overal en nergens gewoond en heb ik op korte tijd van alles meegemaakt, van ontslagen worden tot verkracht en aangerand. Het waren roerige jaren in Brussel, als jonge vrouw helemaal alleen. Maar door zoveel shit mee te maken, leer je hoe vluchtig het leven is. Ik schenk weinig aandacht aan negativiteit. En ben veel veerkrachtiger geworden.”