Will Tura met de grond gelijk gemaakt
Wat bezielde die man?
Will Tura is een zanger en niet echt de beste prater en voor dat laatste is er een reden. Will Tura heeft ooit een trauma opgelopen en daar draagt hij deels nog de gevolgen van.
Will Tura zong liever dan dat hij op de schoolbanken zat. De jonge Arthur Blanckaert was dan ook niet super aandachtig op school. Hij stond véél liever op het podium en deed tijdens weekends mee aan corchetwedstrijden. Daar kwam hij regelmatig als winnaar uit maar één keer zakte hij van pure schaamte bijna door het podium. Tijdens een gesprek informeerde de presentator naar hoe het op school was en Arthur kreeg enkele wiskundevragen voorgeschoteld. Arthur stond aan de grond genageld en de man maakte de kleine Arthur met de grond gelijk. Een voorval dat Will nooit vergeten is. Meer zelfs, Will is er vandaag de dag nog altijd van overtuigd dat hij aan dit voorval nog altijd een afkeer heeft overgehouden. Nog liever dan tegen het publiek te praten, zong Will Tura liever drie extra liedjes tijdens een optreden.
Gelukkig slaagde Christel Van Dyck er in haar programma wel in om Will ronduit te laten praten. Over het afscheid in het leven bijvoorbeeld. Will Tura moest al afscheid nemen van twee van zijn broers en momenteel ligt zijn oudste broer in het ziekenhuis. “Hij is door een auto aangereden. Het is héél moeilijk voor hem, ik ga er volgende week naartoe. Dat zijn dingen uit het leven”, vertelt de 77-jarige zanger. Will Tura verloor in de loop der jaren ook Staf, de broer die altijd bij de optredens van Will aanwezig was. Het was een donkere periode in het leven van Will, zo moeilijk zelfs dat hij er écht aan heeft gedacht om ermee te stoppen. Tijdens een concert in Vorst Nationaal weende Will dan ook tijdens het zingen van het nummer Alleen Gaan. Staf was belangrijk in het leven van Will, Will was er niet bij toen Staf overleed en daar heeft hij nog altijd spijt van. “Het is héél vlug gegaan. Met ziektes en dood gaan, dat kan je niet plannen. Staf had net zo goed nog zes uur langer kunnen leven. De avond ervoor was ik er, de minste tijd dat ik had was ik bij hem. Hij weet dat ik hem in het hart droeg, hij zal me zeker vergeven hebben, zo was hij.”
