dinsdag 22 november 2016
Cathérine in de gevangenis
Cathérine Moerkerke laat zich vrijwillig opsluiten.
Voor het eerst sinds de grote cipiersstaking van voor de zomer krijgt een televisieploeg toegang tot een gevangenis. Cathérine Moerkerke kreeg na lang aandringen en onderhandelen de toelating drie cipiers te volgen in de gevangenis van Gent.
Cathérine komt er terecht tussen 397 gevangenen: drugsdealers, brandstichters en moordenaars. De grote meerderheid zijn mannen, maar er zijn ook 42 vrouwen. Cathérine: “Ik vraag me af hoe cipiers er in slagen iedereen gelijk te behandelen, want de ene keer zit je met een babymoordenaar en de andere keer met iemand die een diefstal heeft gepleegd. Cipier Frank heeft daar geen problemen mee. “Voor mij blijft dat hetzelfde. De straf wordt uitgesproken op de rechtbank. Wij zijn hier niet om de mensen te veroordelen. We zijn hier om de mensen te begeleiden, binnen hun detentie.” Toch moeten de cipiers altijd alert blijven. “Vorig jaar zijn er hier nog enkele collega’s gegijzeld”, zegt Irena. “De cipiers hebben zich toen moeten opsluiten in hun bureaus of zelfs in de keuken.”
Cathérine gaat ook mee op celcontrole. Elke dag wordt minstens één cel helemaal doorzocht op zoek naar zelfgemaakte wapens en drugs. Ook drugs blijven een groot probleem in de gevangenis. “Door een nieuwe wet op de privacy, zijn naaktfouilles niet meer mogelijk. Daardoor komen er veel drugs binnen, waar wij machteloos tegenover staan. Om de zoveel tijd komen er drugshonden. Wanneer die bij de eerste gewaarwording van drugs beginnen te blaffen, kan je de liters water door de toiletten horen spoelen.”
Wanneer Cathérine even in de gang staat te babbelen, merkt ze al snel dat de gevangenen absoluut geen lieverdjes zijn. Een jonge gedetineerde vertelt: “We zitten hier 22 of 23 uur per dag in een celletje. Zo kweek je ook de aard van het beestje. Als ik hier buitenkom, ga ik niet lief aan iemand vragen of die zijn portefeuille wil afgeven. Ik ga hem afkloppen, want anders herkent hij me misschien en zit ik hier de volgende dag opnieuw.”
De cipiers staakten voor de zomer 52 dagen aan een stuk. Tegen de onderbemanning en de hoge werkdruk. Late en vroege shiften wisselen elkaar in een hels tempo af. “Ik werk vanavond tot 22u”, zegt Pascale. “Maar morgenochtend moet ik om 4u al weer opstaan omdat mijn volgende shift om 6u begint.” Veel cipiers moeten dubbele shiften draaien en hun verlof opnemen lukt ook al niet. “Ik heb nu 400 overuren en nog zeker 100 dagen vakantie te goed,” zegt Irena.
Cathérine, dinsdag 22 november om 21.45 op VTM.
Cathérine komt er terecht tussen 397 gevangenen: drugsdealers, brandstichters en moordenaars. De grote meerderheid zijn mannen, maar er zijn ook 42 vrouwen. Cathérine: “Ik vraag me af hoe cipiers er in slagen iedereen gelijk te behandelen, want de ene keer zit je met een babymoordenaar en de andere keer met iemand die een diefstal heeft gepleegd. Cipier Frank heeft daar geen problemen mee. “Voor mij blijft dat hetzelfde. De straf wordt uitgesproken op de rechtbank. Wij zijn hier niet om de mensen te veroordelen. We zijn hier om de mensen te begeleiden, binnen hun detentie.” Toch moeten de cipiers altijd alert blijven. “Vorig jaar zijn er hier nog enkele collega’s gegijzeld”, zegt Irena. “De cipiers hebben zich toen moeten opsluiten in hun bureaus of zelfs in de keuken.”
Cathérine gaat ook mee op celcontrole. Elke dag wordt minstens één cel helemaal doorzocht op zoek naar zelfgemaakte wapens en drugs. Ook drugs blijven een groot probleem in de gevangenis. “Door een nieuwe wet op de privacy, zijn naaktfouilles niet meer mogelijk. Daardoor komen er veel drugs binnen, waar wij machteloos tegenover staan. Om de zoveel tijd komen er drugshonden. Wanneer die bij de eerste gewaarwording van drugs beginnen te blaffen, kan je de liters water door de toiletten horen spoelen.”
Wanneer Cathérine even in de gang staat te babbelen, merkt ze al snel dat de gevangenen absoluut geen lieverdjes zijn. Een jonge gedetineerde vertelt: “We zitten hier 22 of 23 uur per dag in een celletje. Zo kweek je ook de aard van het beestje. Als ik hier buitenkom, ga ik niet lief aan iemand vragen of die zijn portefeuille wil afgeven. Ik ga hem afkloppen, want anders herkent hij me misschien en zit ik hier de volgende dag opnieuw.”
De cipiers staakten voor de zomer 52 dagen aan een stuk. Tegen de onderbemanning en de hoge werkdruk. Late en vroege shiften wisselen elkaar in een hels tempo af. “Ik werk vanavond tot 22u”, zegt Pascale. “Maar morgenochtend moet ik om 4u al weer opstaan omdat mijn volgende shift om 6u begint.” Veel cipiers moeten dubbele shiften draaien en hun verlof opnemen lukt ook al niet. “Ik heb nu 400 overuren en nog zeker 100 dagen vakantie te goed,” zegt Irena.
Cathérine, dinsdag 22 november om 21.45 op VTM.
