Showbizzsite 2020
Het begint als een gewone, routineuze dag. Geen vuiltje aan de lucht. Niets dat er op wijst dat deze dag een plaats zal opeisen in het collectieve geheugen. Laat staan dat hij de levens van alle betrokkenen voorgoed zal veranderen.
In Lotgenoten, een reportagereeks van Borgerhoff & Lamberigts in opdracht van VTM NIEUWS, doen getuigen uit eerste hand het relaas van acht van de grootste tragedies uit de recente Belgische geschiedenis: de storm die woedde over het Pukkelpopterrein, de kettingbotsing in Nazareth, de brand in het vermaarde Switel-hotel in Antwerpen, de appartement instorting in Luik, de treinramp in Wetteren waarbij acrylonitrilgassen vrijkwamen, het neergestorte vliegtuig op de Airshow in Oostende, de gasontploffing in Gellingen en de desastreuze treinbotsing in Buizingen.
Slachtoffers, familieleden, getuigen, hulpverleners,… allen worden zij lotgenoten van elkaar. Ze beschrijven op indrukwekkende wijze hoe zij die rampzalige dag vol drama en tragiek hebben beleefd. Hoe ze zweefden tussen hoop en wanhoop, tussen vreugde en verdriet. Hoe ze elkaar hebben geholpen, hoe ze elkaar hebben getroost.
Stuk voor stuk zijn het moedige verhalen van mensen die vaak voor het eerst getuigen over het leed en het verdriet waarmee ze vandaag nog steeds leren leven. Het zijn verhalen waarin duidelijk wordt dat de steun en de verbondenheid onder lotgenoten een lichtpuntje vormt in donkere tijden.
VTM NIEUWS-journaliste Julie Colpaert is het gezicht van deze reeks:
“Het is bijzonder indrukwekkend hoe de slachtoffers, nabestaanden en hulpverleners in Lotgenoten getuigen over misschien wel de moeilijkste dag uit hun leven. Het resultaat is een precieze reconstructie van de ramp, maar ook - en vooral - een sereen en eerlijk relaas van hoe levens voorgoed zijn veranderd. Zeer mooi is het om te zien hoe sommige lotgenoten mekaars leven hebben gered, of door hun steun en verbondenheid mekaars verlies helpen te dragen.
Kris Hoflack, algemeen hoofdredacteur VTM NIEUWS: “Lotgenoten is een indrukwekkende en aangrijpende reportagereeks over beklijvende rampen uit de recente Belgische geschiedenis. De afleveringen combineren fascinerende historische reconstructies met diepmenselijke verhalen van slachtoffers of nabestaanden. Met deze reeks levert Borgerhoff & Lamberigts een ijzersterk visitekaartje af in een uniek genre.”
Steven Borgerhoff, Borgerhoff & Lamberigts: Met Lotgenoten willen we het verhaal van de slachtoffers, familieleden en hulpverleners op een respectvolle manier brengen. We willen alle getuigen nog eens extra bedanken voor hun openhartigheid en hun kracht. En hopen hiermee dat Vlaanderen de slachtoffers nooit vergeet.”
De eerste aflevering van Lotgenoten op maandag 4 april 2016 blikt terug op het Pukkelpop-drama in 2011, toen een storm niet alleen de hele weide en camping verwoestte, maar ook verschillende mensenlevens. Naast de familie en vrienden van één van de slachtoffers en andere getroffenen, komen uitzonderlijk ook Chokri Mahassine, de organisator van Pukkelpop, en Skin aan het woord, de zangeres van Skunk Anansie die op de Main Stage stond toen de hel losbarstte.
Aflevering 1:
18 augustus 2011 begon als een stralende festivaldag. Broeierig wel en er was onweer voorspeld, maar dat het zo erg zou worden had niemand op de wei verwacht. Om 18 uur gaat het licht uit. Een buitengewoon onweer raast over het festivalterrein en de camping. De uren daarna heerst er alleen chaos en verwarring. En een trieste balans: er zijn 5 doden en 150 gewonden.
Eén van de dodelijke slachtoffers is de 21-jarige Marijke De Wilde uit het Oost-Vlaamse Hamme. Zij trok met haar zus Annelies, hun vriendjes en enkele vriendinnen naar Hasselt. Dorien De Ridder, een vriendin van Marijke: “Toen we in 2011 naar Pukkelpop gingen, was dat onze eerste keer. We hadden zo hard gestudeerd om geen herexamens te hebben. Het was ons allemaal gelukt dus niets stond ons in de weg om een fantastisch festival te beleven. Toen we aankwamen was het het gevecht om de tent neer te zetten op de beste plaats. Je wil toch altijd ergens in de buurt van een herkenningspunt staan. Dat we onder die lichtmast konden staan, vonden we dan ook fantastisch, want op die manier moesten we nooit zoeken als we in het donker naar de camping kwamen.”
Skin, Skunk Anansie: “The crazy thing is that we were doing interviews before our act, and one of the questions was if I knew that there was going to be a storm that night. We looked up at the sky and it was the clearest blue sky we had seen that summer. We looked happy and we just laughed. It was burning hot.” Enkele uren later, barstte de hel los.
“I remember how quickly it happened from going on stage with decent weather and by song three it was clouding over and starting to rain. By song four the audience started to get really wet and every 30 seconds it was like a new level of velocity. And then the wind came and that was when it started to feel a little different. The rain suddenly started to get towards us on stage and that’s when it started to get dangerous. A piece of wind just came over and it literally swept me of my feet. Then it started to get really scary. I remember being picked up by two roadies of one of the other bands and they literally carried me down the stairs.
Chokhri Mahassine, organisator Pukkelpop: “Uit alle radarbeelden bleek dat we aan de storm zouden ontsnappen. Vlak voor het begon, zit ik in mijn kantoor in de backstage en zie ik voor het raam ineens iets wegvliegen. Ik loop naar buiten om te bekijken wat er aan de hand is en ineens was het nacht. Ik ben erin geslaagd op de Main Stage te gaan en op dat moment vliegt Skin achteruit. Ik kon bijna niet meer ademen, zo veel wind kwam er op mij af. Het heeft een paar seconden geduurd eer ik kon zien wat er aan het gebeuren was op het terrein. Dan ben ik het podium afgerend. Via de nooduitgang ben ik in tegenstelling tot het publiek het terrein opgegaan en zag ik dat de pukkelpoppers zich probeerden beschermen tegen de hagel door onderdak te vinden.”
Flor Coussement, festivalganger in de Chateau-tent: “De vlaggenstokken werden echt kromgetrokken. Op een bepaald moment scheurde een zeil los van het dak en zag je hoe het er buiten aan toeging. Dat was het moment waarop mensen beseften dat dit niet zomaar een onweer was. Ik meen mij te herinneren dat ik een klap heb gehad op mijn hoofd. Ik had wel wat pijn, voelde aan mijn hoofd en mijn hand hing vol bloed.”
De Arendonkse Sam Leyte, zijn vriendin Isabelle Machilsen en enkele vrienden bevonden zich in de restauranttent. Isabelle Machilsen: “Ik kan niet meer zeggen wie de beslissing genomen heeft om naar buiten te gaan. Onderweg blies een enorme windstoot me echt weg en toen ik omkeek, zag ik mijn vrienden niet meer. De tent lag plat. Samen met Simon heb ik Sam onder de tent uit getrokken. Ik ben verpleegkundige maar je had geen medische achtergrond nodig om te zien dat Sam op dat moment eigenlijk dood was.”
De chaos en verbijstering die op de festivalweide heerst, bereikt de ouders van Marijke De Wilde via het nieuws.
Katrien Van Steen, moeder van Marijke: “Het eerste wat we deden was Marijke bellen maar we kregen geen antwoord. Toen stuurden we een berichtje maar ook daarop kregen we geen antwoord.”
Dorien De Ridder, vriendin van Marijke: “Het is pas toen ik op de camping kwam dat ik zag dat die paal niet meer recht stond. Toen, echt heel raar, was het eerste dat door mij heen ging: “Marijke is dood, ik overleef dat niet”. Toen we aan onze tentjes kwamen, zagen we dat die paal gevallen was en dat die plaats helemaal afgezet was met hekken en zwarte plastic. Er waren heel veel medewerkers van de camping die vanalles aan het doen waren. We mochten niet naar onze tenten, tot iemand ons opmerkte en vroeg of die tenten van ons waren. Dan zijn ze ons komen halen met een jeep en zijn we naar het crisiscentrum gevoerd.”
In Hamme krijgen de ouders van Marijke te horen hun dochter Annelies zwaargewond is en werd overgebracht naar het ziekenhuis, over Marijke is er geen nieuws. Ondertussen klinkt het op de radio dat er sprake is van 8 doden en tientallen gewonden.
Nele De Wilde, zus van Marijke: “Ook ik was onderweg naar daar met een andere wagen, en zat net als mijn ouders vast in de file. Toen zag ik hen passeren achter een combi. Dat is iets wat mijn ouders nooit zouden doen en toch vonden ze het op dat moment nodig een overtreding te begaan om toch maar sneller daar te zijn. Dat toont heel goed aan dat wij zo’n fout gevoel hadden.”
“Op een bepaald moment is men met twee mensen op ons afgestapt. Eigenlijk hoefden ze niets meer te vertellen. Ik besefte dat dat het slechte nieuws was waarop we al heel de avond zaten te wachten en gevreesd hebben. Ik heb enkel gezegd: “Zeg alsjeblieft dat het niet waar is”, maar toen konden ze enkel zeggen, sorry meneer maar Marijke is overleden”. Ik heb op tafels geklopt, op stoelen getrapt, op de muren en deuren gebonkt, ben op mijn knieën gevallen en Katrien zat stil op een stoel wezenloos voor zich uit te staren.”, zegt Dirk De Wilde, vader van Marijke.
Voor Marijkes ouders begint een lijdensweg. Katrien Van Steen, moeder van Marijke: “Er is een leven voor 18 augustus 2011 en er is een leven na 18 augustus 2011.”
Lotgenoten, maandag 4 april, elke maandag om 21.40 op VTM.
