Beeldend kunstenaar Rebekka Vanderhaeghen koos als thema voor haar nieuwe tentoonstelling “Alfa en Omega.” De eerste en laatste letter van het Griekse alfabet staan voor haar symbool voor de eenheid van het geheel dat beide letters omvat, een geheel van uitersten die heel dicht bij elkaar liggen en uiteindelijk verbonden worden. Een punt waar alles samenkomt: leven en dood, begin en einde.
Rebekka zoekt in haar werk het spanningsveld op tussen kracht en breekbaarheid, tussen lichaam en materie, én dramatiek en ingetogenheid. Vertrekkende van een heel persoonlijk verhaal, legt ze steeds het vergankelijke vast. De gelaagdheid in haar werk rijkt verder dan de materie en de structuur die ze in haar composities aanbrengt. Lichamen worden met subtiele materie beschilderd, zo ook de omgeploegde aarde van haar laatste werk. Het individuele en seksuele lichaam ontdoet zich van zijn mannelijkheid of vrouwelijkheid om opgenomen te worden in een universele menselijkheid. Alles vloeit. De mens is één met de natuur. Hij komt voort uit de natuur en keert ernaar terug. Hij kan zijn lot niet ontlopen. Ruimte en tijd lijken onbelangrijk geworden.
5 jaar na het onverwachte overlijden van haar moeder, modeontwerpster en kunstenaar Kaat Tilley, neemt Rebekka Vanderhaeghen de draad van haar eigen werk weer op. Die periode van afscheid heeft haar niet onberoerd gelaten. Er is een kracht in haar werk geslopen, een diepte die men slechts moeizaam verwerft. Doorheen de lagen van haar werk en haar leven slaagt ze erin om met een poëtische blik de essentie aan te raken. Het fotografisch werk van Vanderhaeghen in “Alfa en Omega” is een gesamtkunstwerk: schilderkunst, beeldhouwkunst en fotografie vloeien in elkaar over. Waar begin en einde verdwenen zijn, is de aardse begrenzing overwonnen en kan naar absolute volmaaktheid gestreefd worden.
De tentoonstelling overspant een periode van de laatste twee jaar, een periode met een duidelijke evolutie. De reeks “Imaginary Rooms” start als een studie naar de grens tussen lichaam en materie. Rebekka isoleert het lichaam in een koperen structuur en door het te bewerken met vergankelijke materies zoals klei, as en kalk sculpteert ze de lichamen tot een abstracte vorm waarin kracht en breekbaarheid heel dicht bij elkaar komen. Geïnspireerd door de klassieke Italiaanse stillevens met hun dramatische clair-obscur komt er vervolgens kleur in het werk van Vanderhaeghen.
In haar reeks “Still Life” rusten lichamen met een gouden gloed op een keurrijke bedding van bloemen. Schoonheid en vergankelijkheid staan hier centraal. In het derde en laatste luik “Entre l’Ombre et la Lumière” komen alle essentiële elementen van haar leven en werk samen: materie en structuur, overgave, kracht en kwetsbaarheid, ingetogenheid, dramatiek en schoonheid, steeds opnieuw schoonheid als leidraad.
Rebekka Vanderhaeghen heeft ervoor gekozen om naast “Alfa en Omega” ook een aparte ruimte te voorzien om haar allereerste werk “Pur Sang” te tonen, waarin onschuld en kwetsbaarheid centraal staan. Een aantal van de thema’s van haar recent werk zijn hier reeds aanwezig. De tegenstelling tussen de lichtheid en geladenheid van ons bestaan, de ingetogen dramatiek en het gesculpteerde lichaam.
Alfa en Omega is een slagveld van draagkracht en schoonheid en vraagt door zijn gelaagdheid om een trage lezing, als balsem voor de ziel.
Gedurende de maand december 2017 is de tentoonstelling drie weken lang te bezoeken in de oude ateliers van Christophe Coppens op de Nieuwe Graanmarkt, in het hart van Brussel.
Tentoonstelling loopt van 7 tem 23 December 2017.
De Nieuwe Graanmarkt 22, 1000 Brussel
Openingsavond donderdag 7 December, tussen 18u en 22u.
Open op zaterdag, zondag en maandag tussen 13u en 19u.
Verder kan de tentoonstelling bezocht worden op afspraak: info@rebekkavanderhaeghen.com
(l.t.)
