Tijdens haar deelname aan ‘De Verraders’ merkte Els de Schepper bij zichzelf dat ze steeds stiller werd, en zich afvroeg wat ze daar deed, zo vertelt ze aan Dag Allemaal. En haar deelname bleek ook oude wonden open te rijten.

“‘De Verraders’ bleek een trigger, ik werd herinnerd aan het liegen, bedriegen en manipuleren dat ik zelf heb ik ondergaan in mijn leven. “Trauma’s die ik dacht verwerkt te hebben kwamen naar boven, zelfs gebeurtenissen uit mijn jeugd. En met zo’n hevigheid dat ik zelfs een beroep moest doen op de psycholoog die ons begeleidde”, zegt Els.

“Die mocht ik dag en nacht contacteren, want alle lof voor de productie, voor VTM en de ploeg die ons omringde. Die hebben mij goed opgevangen. Wat er gebeurde, heeft niets met hen te maken, maar met spoken uit mijn verleden”, benadrukt de cabaretière en comédienne.

In Viva La Vida, zondagochtend tussen 10u00 en 12u00 bij JOE, spreekt tv-maker Annemie Struyf openlijk over haar scheiding. “Het was als een donderslag bij heldere hemel. We waren bijna veertig jaar samen, dat is wel wat. Intussen begrijp ik het allemaal beter en heb ik er vrede mee. Het is goed zo. Als die breuk er niet was geweest, had ik mijn huidige partner niet ontmoet.” Voor Struyf was haar huwelijk geen mislukking. “We hebben veel mooie dingen gedeeld. Sommige relaties blijven duren, andere niet. Dat is deel van het leven. Soms blijkt iets wat je toen onderuit haalde, achteraf je bevrijding.”

Steeds meer Belgen zijn single, en het lijkt erop dat dat cijfer in de toekomst alleen nog maar zal stijgen. Relatietherapeute Chloé De Bie – momenteel te zien in ‘De Verraders’ op VTM – weet hoe het voelt om lang alleen te zijn.

Ze was elf jaar single en probeerde in die tijd zowat elke vorm van daten uit: van speeddates over single-events tot talloze swipes op datingapps. Het was een intensieve zoektocht vol boeiende maar ook vermoeiende en frustrerende ervaringen. Tot ze besloot om het anders aan te pakken. Ze keek eerlijk naar zichzelf, leerde bewuster te daten en stelde zich weer écht open voor de liefde.

Uit die persoonlijke en professionele ervaring groeide haar nieuwe boek ‘Waarheid, durven, daten!’ , een unieke gids die singles helpt om bewuster te daten. “We schrikken vaak als we de cijfers zien van hoeveel singles er in ons land zijn’, vertelt Chloé aan Flair. “En dat cijfer stijgt alleen maar. Binnen een aantal jaar zullen de vrijgezellen de grootste groep in onze samenleving zijn. Wat opvallend is, want we willen allemaal wel de ware vinden”, besluit ze.

Samen met Bea Van der Maat heeft Willy Sommers wonderlijke tijden meegemaakt. Ze presenteerden samen ‘Tien Om Te Zien’ en dat zorgt voor fijne herinneringen?

“Er stonden soms 15.000 mensen rond ons. Vooraan stonden kinderen die zelfs de veters van onze schoenen probeerden los te maken tijdens de presentaties”, lacht Willy in Primo.

Bea kon daar om lachen en bleef daar altijd heel rustig onder. Ze was professioneel, maar bleef ook speels en guitig.

“Telkens kwam ze huppelend de studio binnen met een brede glimlach. Ze was altijd goedgezind. Ik kreeg elke keer een dikke knuffel. Toen ze vertelde dat ze zwanger was, huilde ze ook van geluk. Op dat moment voelde ze als een zus voor mij. Zo hecht was onze band geworden.”

Samson & Marie, Piet Piraat en K3: het zijn maar enkele van de Studio 100 helden die op de pleister voor 2026 van Rode Kruis-Vlaanderen staan. “We zijn zeer dankbaar voor de steun van al deze Studio 100 iconen. Met onze jaarlijkse Pleisteractie halen onze vrijwilligers middelen op om hun werking te steunen. Dat gaat van het aankopen van ambulances tot tenten, EHBO-spullen en reanimatiepoppen,” zegt Vincent Verbeecke, woordvoerder van Rode Kruis-Vlaanderen.

2026 is een belangrijk jaar voor Studio 100: volgend jaar blazen ze namelijk 30 kaarsjes uit. Hoe kan je dat beter vieren dan op de verpakking van de pleister van Rode Kruis-Vlaanderen te staan?

“Samson & ik vinden het een hele eer om samen met onze Studio 100 vrienden op de pleister te staan en super dat we de Pleisteractie van het Rode Kruis mee kunnen ondersteunen. Voor ons is dit héél belangrijk, want helpen, dat doen we graag! En de Rode Kruisvrijwilligers? Dat zijn echte helden! Dankjewel voor alles wat jullie doen, en heel veel succes met de Pleisteractie!” klinkt het bij Samson & Marie van Studio 100.

Dit jaar verkochten de vrijwilligers van Rode Kruis-Vlaanderen in totaal 410.000 pleisters, het derde record op rij. De opbrengst van 4,1 miljoen euro ging zoals altijd integraal naar de vrijwilligerswerking.
Volgend jaar wordt de pleister, waarop de Studio 100 helden staan afgebeeld, van 23 april tot en met 7 mei verkocht door de meer dan 13.000 vrijwilligers. Ook aankoop via geselecteerde lokale handelaars en online via www.koopdepleister.be is mogelijk. De pleister kost 10 euro.

Wie zijn lokale Rode Kruisafdeling nu al wil steunen, kan dat uiteraard met een gift via https://rodekruis.be/gift-afdeling.

Tijdens een feestelijke gender reveal party hebben Jan Bauer en zijn vriendin Danique het geslacht van hun voorlopig nog ongeboren kindje bekendgemaakt. De twee sneden een grote taart aan waarvan de vulling in de klein van het geslacht van de baby was.

In een filmpje is te zien hoe Danique en Jan de taart aansnijden tijdens een feestelijke en gezellige gender reveal party. De hele familie was bij elkaar gekomen om dit mooie moment mee te maken.

De ontlading was dan ook groot toen er een blauwe vulling te zien was, de twee krijgen dus een zoon en dat tot grote vreugde van Mariska en Frans Bauer.

"It’s a boy 💙", schrijft het enthousiaste koppel bij de video. "Onze kleinzoon komt eraan! Het avontuur als opa en oma begint… en wat kijken we ernaar uit", glunderen Frans en Mariska Bauer.

 

 

 

 

Dit bericht op Instagram bekijken

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Een bericht gedeeld door 𝐌𝐚𝐫𝐢𝐬𝐤𝐚 𝐁𝐚𝐮𝐞𝐫 (@mariskabauer)

Na regen komt zonneschijn, ook in Patagonië. Want na een helse dag vol regen, sneeuw en wind ontwaken de expeditieleden in een sneeuwwit landschap onder een stralende zon. De groep herleeft: ook An Janssens en Amber Broos zijn opnieuw op krachten gekomen na hun lichte onderkoeling van de avond ervoor. “Ik zou liever een derde kind baren dan dit nog eens te moeten meemaken”, aldus An.
 
Met een vleugje muziek van Radio Patagonia op de achtergrond maken ze zich klaar voor de gletsjeroversteek. Maar dan krijgt de groep opnieuw minder goed nieuws: “In overleg met het basecamp hebben we besloten dat er een helikopterrescue komt. Door de verse sneeuw zijn de gletsjerspleten niet meer zichtbaar, en is het heel lastig om in te schatten waar je wel en niet kan lopen. De kans dat iemand in een gletsjerspleet zou vallen, is zeer groot,” vertelt Henk-Jan.
 
De expeditieleden balen als ze te horen krijgen dat ze de gletsjer niet te voet zullen oversteken, maar door het te grote risico is er geen andere keuze. Dat beseft ook An Lemmens: “Ik schrok wel even toen ik hoorde dat ze die beslissing genomen hadden. Dat wil toch zeggen dat het serious business is.” Safety first dus, maar dat betekent ook dat de groep extra tijd krijgt om hun kleren te laten drogen, hun rugzak opnieuw te organiseren én ze zelfs kunnen genieten van een verfrissende plons in het meer.
 
De Expeditie: Patagonië, elke zondag vanaf 20u bij Play, nu op Streamz. 

Wie naar ‘De jaren 00 voor tieners’ heeft gekeken, zag in aflevering 2 een heel opmerkelijke uitspraak van een twaalfjarige jongen. Die zei dat wanneer je twaalf bent, je toch al eens een pintje moet kunnen drinken.

Dat onze twaalfjarigen van nu, zo’n uitspraken zouden doen, dat is zo goed als ondenkbaar. Ook presentator Steven Van Herreweghe kan zich amper inbeelden dat een twaalfjarige nu zo’n uitspraak zou doen.

“Ik zat bijvoorbeeld op het college in Aalst in de jaren tachtig, waar 's middags tafelbier werd geschonken. Dat is bier met een laag alcoholpercentage, maar het werd aan alle kinderen gegeven zonder dat iemand daar vragen bij stelde. Gelukkig is dat nu een lang vervlogen tijd”, zegt hij in Story.

Alcohol was dan wel al heel vroeg aanwezig in het leven van Steven, maar een biertje of iets sterkers, daar is hij zelf toch pas op latere leeftijd mee begonnen.

“Ik was bijna zestien en op vakantie met mijn neven. Daar dronk ik mijn eerste pintje, maar mijn neven hadden me wijsgemaakt dat je van je eerste pintje altijd ziek werd. Ik raakte helemaal in paniek en heb die nacht geen oog dichtgedaan. Uiteraard is er niets gebeurd.”

De fans weten het waarschijnlijk wel maar Helmut Lotti heeft de diagnose van ASS gekregen. Lotti heeft daar altijd heel openlijk over gepraat en dat vond hij ook nodig. Hij ziet het ook helemaal niet als een ziekte.

“Sommigen zien het als een beperking. Het kan inderdaad raar overkomen, maar we kunnen niet genezen worden. Je kan een auticoach in de arm nemen, maar er is eigenlijk niet zo veel wat je voor ons kan doen, behalve zorg voor ons te dragen. Ik bedoel het niet arrogant, maar als je weet dat iemand zich niet comfortabel voelt bij onverwachte gebeurtenissen, probeer die dan niet te confronteren met onverwachte dingen. Zo simpel is het”, zegt hij in Dag Allemaal.

Dat hij autisme heeft, heeft geen invloed op het podium, maar vlak voor het optreden. Dan blijf je maar beter uit Helmuts buurt.

“Ik vind het heerlijk om op te treden. Maar twintig minuten voor een concert wil ik dat iedereen me met rust laat, zodat ik me kan concentreren. En zenuwachtig zijn op een kalme manier.”