Als er iets is wat aantoont dat de vader van Bart Peeters de moeder van Bart Peeters echt graag zag, dan was het wel door zijn artiestenbestaan op te geven voor zijn gezin. Al was het misschien ook een beetje onder lichte dwang van de schoonfamilie. 

“'t Is te zeggen: ik was maar 16 toen ik verliefd werd op Marcel. Hij studeerde af aan Studio Herman Teirlinck, ik was nog een kind met een schooluniform. Het eerste wat mijn ouders vroegen, was: 'Wat doet hij voor de kost?' Toen ik zei dat hij acteur was, vroegen ze wat hij écht deed om geld te verdienen”, blikt Suz terug in Dag Allemaal. 

Toch is Suz ervan overtuigd dat de schoonfamilie niet de grootste invloed heeft gehad op zijn keuze om zijn artiestenbestaan op te geven. 

“Hij heeft dat voor míj gedaan. Ik denk overigens dat Marcel een grote fout heeft gemaakt door zijn artiestenleven op te geven. Als hij dat niet had gedaan, was hij volgens mij nooit een hartpatiënt geworden.” 

Wie aan ‘Liefde Voor Muziek’ denkt, denkt ook vaak aan de vele huilbuien van de deelnemende artiesten. Maar wie de meeste tranen heeft gelaten, dat zal toch wel Laura Tesoro zijn geweest. 

“En zeker niet alleen wanneer artiesten nummers van mij coverden. Heel wat nummers kwamen hard binnen bij mij. Ik ben zo blij dat ik dit opnieuw mocht meemaken, want er gebeuren elke keer magische dingen! Het is ook fijn om een hele week door te brengen met mensen die hetzelfde doen als ik en mijn leven dus volledig snappen. Alles moet wijken voor muziek, dat is bij elk van ons zo. Dat zorgt wel voor bepaalde dilemma’s en worstelingen, en die andere artiesten voelen dat ook”, zegt ze in Flair. 

Laura is bijna tien jaar bezig maar heeft nog een hele carrière voor zich. Ze is nog jong en heeft wel nog wat dromen op professioneel gebied. 

“Artiest zijn is een aaneenrijging van doelen stellen en die bereiken. Ik wil sowieso nog een album uitbrengen, een tour doen en ooit in het Sportpaleis staan. Het is niet echt mijn ambitie om door te breken in het buitenland en te concurreren met Ariana Grande of Dua Lipa, want dat lijkt me heel dom. Ik ben blij dat ik al tien jaar mag optreden in België en teken meteen als ik er nog tien jaar bij zou mogen doen.” 

We hebben nieuws dat vers van de pers komt en het nieuws komt van weerman Bram Verbruggen en zijn vrouw Lien. Zij hebben een negental maanden werk gemaakt van een nieuw project en dat project liet woensdag voor het eerst van zich horen. Woensdag kwam dochter Niene namelijk op de wereld, het tweede kindje van de weerman van de openbare omroep.

Zusje Flore is in de zevende hemel met haar kleine speelkameraadje. Nu ja, met haar 52cm is Niene niet zo héél klein. Bij de geboorte woog zij 3.740 gram en nog meer goed nieuws: alle tien de tenen en eventueel vingers werden er door mama en papa geteld. 

Proficiat Lien en Bram.

Dit bericht op Instagram bekijken

Een bericht gedeeld door Bram Verbruggen (@meteobram)

Veel mensen zullen Bas Van Weert natuurlijk kennen als dokter Abel uit ‘Thuis’. Maar hij werkt ook als chef-kok in een restaurant. En dan kijken mensen wel eens vreemd op als ze hem in de keuken zien staan. 

“'Wat doet de dokter in de keuken?' vragen sommigen zich luidop af. (lacht) Maar al bij al valt het wel mee, die reacties. Het restaurant ligt in het Brusselse, en dat is een zegen. Niet zo heel veel mensen kijken er naar de Vlaamse zenders. Ik woon ook in Brussel, in Vorst, en ik word zo goed als nooit herkend. In andere steden gebeurt dat vaker”, zegt Bas in Primo. 

Voorlopig kan de acteur het koken en acteren nog blijven combineren. Maar het is nog maar de vraag of dat zal blijven lukken. 

“Ik heb die passie voor koken de laatste jaren echt ontwikkeld en ik doe het enorm graag. Ik vind het moeilijk om één van de twee op te geven. Dus zolang het ene het andere niet in de weg staat, ga ik die keuze niet maken.” 

Er zijn wel al wat programma’s op tv geweest waarbij een BV te gast is om te praten over zijn of haar leven, verleden, toekomst,… Denk maar aan ‘Het Huis’, ‘De Columbus’ en ‘Zomeravonden’.  ‘Door De Bomen’ past perfect in dat rijtje.  

Een van de gasten in dat programma was Rani De Coninck. Zij vertelt in De Morgen wat het programma zo bijzonder maakt. 

“Ik vind het woord BV eigenlijk heel lelijk. Ik vind een bekende Vlaming niet per se een boeiende Vlaming. Zo mag ik hopen dat je mij nu geen vragen stelt omdat ik gewoon bekend ben, maar omdat het je interesseert, omdat je ergens wel geboeid bent. Ik ben blij dat de makers van Door de bomen daar ook zo over denken. Zij wilden vooral boeiende Vlamingen in dat huisje hebben en dat hoefde niet per se een A-list BV te zijn.” 

Voor de selectie aan BV’s werd gemaakt, zijn er verschillende lange gesprekken gevoerd met potentiële kandidaten. Daar werd vooral gepraat over het leven. 

“Wij hadden, tot we in de natuur bij dat huisje werden gedropt, geen flauw idee waaraan we meededen, dus het was belangrijk om elkaar echt goed te leren kennen, zodat er vertrouwen kon ontstaan. Een veilig gevoel is binnen zo'n format heel belangrijk, net omdat je jezelf naar de kijker toe volledig openstelt." 

Toen Luka Cruysberghs Hooverphonic moest verlaten, heeft ze het wel nog geprobeerd als solozangeres. Ze heeft een aantal singles uitgebracht, maar een hit heeft ze nog niet echt gescoord. 

“Het is niet gemakkelijk. Ook omdat ik er ineens in gesmeten werd. Ik had niet echt een duidelijk idee welke stijl ik wou brengen, het duurde even voor ik daar mijn draai in vond. Het is niet omdat ik zelf graag elektronische pop hoor, dat mijn stem daar het beste bij past, hé. Het mag orkestraler, met meer échte instrumenten”, zegt Luka in Dag Allemaal. 

Luka heeft wel het gevoel dat ze heel hard werkt aan haar muziek en haar carrière, maar ze heeft niet zo vaak het gevoel dat ze vooruit geraakt. 

“Dat gevoel heb ik in de tekst van mijn vorige single 'What's Wrong with Me' verwerkt. Maar intussen zijn er wel een paar mooie kansen en nieuwe projecten op mijn pad gekomen. Het begint de goede richting uit te gaan. De aanvragen voor optredens beginnen stilletjesaan beter binnen te komen, vaak akoestisch wel.” 

Het is ondertussen dertig jaar geleden dat de laatste aflevering van ‘R.I.P.’ werd ingeblikt. Ee van de hoofdrolspeelsters was Gerda Marchand. Zij heeft nog altijd heel wat mooie herinneringen aan die periode.

“Het was toen een heel drukke tijd. Het theatergezelschap van de KVS (Koninklijke Vlaamse Schouwburg, nvdr) was ontbonden en alle acteurs stonden op straat. De tv-productiehuizen zijn erop gesprongen en plots had ik immens veel werk. Ik vloog van het één naar het ander. Een auto had ik niet. Ik deed alles met het openbaar vervoer”, klinkt het in Primo.

Volgens velen voelde de reeks heel Brits aan en dat bracht ook veel kritiek met zich mee. Maar de reeks was ook ontzettend populair.

“In Vlaanderen was het not done om met de doden te lachen. Toch was het een succes. Ik denk dat de cynische humor en de fantastische vertolkingen van Simonne Peeters en Marc Lauwrys daarvoor zorgden.”

Hoewel Ingeborg niet zo gek is van wedstrijden waarbij elke week een kandidaat moet afvallen, wilde ze toch heel graag deelnemen aan ‘Het Perfecte Plaatje’. Een van de kandidaten kende ze al heel goed en dat was Filip Peeters. 

“Dat was een blij weerzien. Filip en ik zaten samen op Studio Herman Teirlinck in Antwerpen. Ik studeerde kleinkunst, hij toneel en dus hadden we soms gemeenschappelijke uren. Onze persoonlijkheden waren toen al zeer complementair. Filip was een grote rebel terwijl ik een heel braaf meisje was”, blikt ze terug in Story. 

Ingeborg is iemand die met iedereen goed overeenkomt en een goeie band heeft. En iedereen is ook gewoon dol op Ingeborg. 

“Dat maakte het afscheid nemen elke week bijzonder zwaar, want je bouwt een band op. Bovendien hield ik er ook telkens rekening mee dat ik eruit zou liggen. Een beetje uit zelfbescherming, om niet teleurgesteld te zijn. Maar toen ik naar huis moest, heeft me dat toch wel meer geraakt dan ik op voorhand dacht. Ik wilde iedereen nog bedanken en zo, maar er was alleen maar plek voor ontroering.” 

Jelle De Beule en Sylvia Van Driessche waren nog erg jong toen ze een koppel werden. Toch heeft Jelle nooit getwijfeld aan zijn relatie met Sylvia. Integendeel, ze zijn net heel blij dat ze zo jong waren toen ze een koppel werden. 

“We horen trouwens genoeg verhalen van mensen die dachten dat het gras groener was aan de overkant. Het eerste jaar is dat tof, maar dan begint de ellende en hebben ze er dik spijt van”, klinkt het in Story. 

Natuurlijk spookt het wel eens door je gedachte dat het gras groener is aan de overkant. Zeker wanneer je met de verkeerde persoon samen bent. Maar dat is bij dit gelukkige koppel nooit het geval geweest. 

“Jelle en ik hebben dezelfde interesses en hobby's. Iedereen verklaarde me zot dat ik een relatie begon met zo'n jong gastje, dat toen ook nog studeerde. Al mijn vriendinnen hadden een lief met een wagen en eigen huis. Mij ma zei letterlijk: 'Wat ga je met zo'n broekventje aanvangen?' Ik antwoordde: 'Een beetje lachen, hoop ik.” 

De grote sponsor van ‘Aspe’ was natuurlijk Duvel. We hebben heel wat Duvels in de reeks zien passeren en dat tot groot jolijt van Herbert Flack die Pieter Van In speelde. 

“Er moest drie keer een Duvel in beeld komen, dus oké: we play the game. Maar het moest ook een échte Duvel zijn, vanwege de karakteristieke gasbelletjes en schuimkraag. Alcoholvrij bier is plat, het ziet er niet uit en het is bovendien niet te zuipen”, zegt hij in Dag Allemaal. 

Zijn personage mocht al niet meer roken en dat vond Herbert al een heuse aanslag op zijn personage. Alcoholvrij bier was dus voor hem niet aan de orde. 

Maar het gebeurde dus wel vaker dat Flack rond half 9 ’s ochtends al een dubbele Duvel had gedronken. En dat had soms wel wat versprekingen als gevolg. 

“In het laatste seizoen ben ik Duvel blijven drinken, ondanks dat ze geen sponsor meer waren. Zelfs Pierre (de schrijver van de Aspe-boeken) was er intussen mee gestopt en overgeschakeld naar zijn geliefde Omer. Onze middagen samen op de Boekenbeurs in Antwerpen... Daar ga ik nu best niets meer over vertellen.”