Een nieuw jaar dient zich aan en dat wil zeggen dat er opnieuw een Miss België zal verkozen worden.

Ooit was Véronique De Kock zelf deelneemster aan de schoonheidswedstrijd en won ze die ook. Sindsdien is ze de verkiezing op de voet blijven volgen en zetelde ze zelfs even in de jury van de verkiezing.

Iemand op haar sociale media is benieuwd of ze dit jaar ook mag zetelen in de juryzetels, maar Véronique moet die volger helaas teleurstellen.

“Waarschijnlijk niet. Ben nog niet gevraagd”, begint ze. En ze denkt meteen even terug aan d tijd waar het voor haar allemaal begon.

“Waar is de tijd…30 jaar geleden binnen 4 maand”, klinkt het nostalgisch.

We mogen nog zo gelukkig zijn in het leven, er zal altijd iets zijn wat ons verdrietig maakt. Al lijkt dat bij Eric Goens in 2024 niet het geval geweest te zijn.

“Hout vasthouden, maar er is niemand overleden in mijn nabije omgeving, dus wat moet ik daarop zeggen? Mag het ook ontroering zijn? Twee dingen ontroeren mij altijd: mijn kinderen en sport. Ik kan niet naar een wedstrijd van de Belgian Cats kijken zonder een traan weg te pinken.”, geeft hij toe in De Zondag.

We kennen Eric nu als journalist die vaak bekende mensen aan het wenen brengt. Maar ooit is Goens begonnen als basketjournalist.

“Dat was toen ik in Parijs speelde. Ik had geld nodig. Een leraar had mij aangeraden om te solliciteren bij Eurosport. Een tijdelijke job. Ik heb daar alle sporten gedaan, van muurklimmen tot aerobics. De allerlaatste opdracht was een basketbalwedstrijd.”

Nu Lut Hannes gestopt is bij ‘Thuis’ droomt ze ervan om te gaan smeden en kleren te maken. Ze heeft het altijd al willen doen, maar vond er nooit de tijd voor.

“Ik heb hier mijn eigen atelier waar ik smeedwerk maak. Mijn dagen zijn goedgevuld. Mijn moeder leeft nog en ik vind het belangrijk dat ik regelmatig bij haar op bezoek kan gaan”, vertelt Lut over haar bezigheden in Primo.

De beslissing om te stoppen met ‘Thuis’ kwam voor veel mensen ietwat onverwacht. Maar de meesten leken het wel te begrijpen.

“Er waren collega's die me zeiden dat ze dat nooit zouden gedaan hebben, maar daar speelt de thuissituatie natuurlijk een belangrijke rol in. Mocht ik alleen zijn, had ik het misschien ook niet gedaan. Want een mens heeft nood aan contacten. Maar voor mij was het de beste beslissing. Mijn man is al vijf jaar met pensioen en zo kunnen we meer tijd met elkaar delen.”

Voor de opnames van hun nieuwste film moest K3 6 weken naar Malta voor opnames. Het achterlaten van geliefden ging voor Julia gepaard met traantjes en ook voor Marthe was het niet zo eenvoudig. Zij blijft graag thuis.

“Ik ben niet zo graag weg van huis. Dat was vroeger al zo, ik kreeg er stress van wanneer ik op klasuitstap moest. Ik kon er zelfs ziek van worden. Dat is gelukkig niet meer het geval. Ik geniet van het avontuur. En van het filmen onder de zon, dat was een zalig pluspunt. Maar ik kom ook heel graag thuis. Dus na opnamedagen van zestien uur of nachtopnames miste ik mijn man wel om even bij te babbelen, hij is mijn beste maatje”, zegt ze in Het Nieuwsblad.

Marthe was op dat moment ook nog maar pas zwanger en dat maakte het allemaal een beetje specialer. Gelukkig had ze Hanne en Julia als steun. Al doen ze ook niet alles samen.

“Ik heb veel me-time nodig. Ik vond het heerlijk om af en toe roomservice te bestellen en rustig alleen te eten op mijn kamertje”, zegt Hanne heel eerlijk.

Het is bijna niet te geloven dat Kelly Pfaff en Sam Gooris tijdens hun 25 jaar huwelijk nog nooit een moeilijke periode hebben gehad. Maar Sam en Kelly zouden niet weten waarom.

“Als ge elkaars cheerleaders zijt, waarom moet ge dan kijken op een ander? Als er andere vrouwen geïnteresseerd zijn in hem, kan ik ze geen ongelijk geven, maar dat is zijn verantwoordelijkheid, hè. Alle dagen kies je ervoor dat het leven er samen beter uitziet dan alleen”, zegt Kelly in Het Nieuwsblad.

En als we Kelly mogen geloven, dan gaat ze ook nooit met Sam in discussie. Al denkt hij daar toch een beetje anders over.

“Onze afspraak is: je verandert elkaar niet, want je wilt over tien jaar nog altijd diezelfde persoon zien. Ik tut me graag op, full glam. Maar als hij met mij mee gaat in een hemdje, een jasje, een jeans en op sneakers, is dat ook goed. Dat is Sam, er moet niks, da's key .”

Nu is Pommelien Thijs vooral heel bekend in Vlaanderen. Maar dankzij het internationale succes van ‘Knokke Off’ zou daar wel eens verandering in kunnen komen.

“Af en toe krijg ik wel eens een bericht van mensen uit Duitsland, Brazilië en Canada, of posten ze een reactie als ik iets deel over Knokke Off. Dat is leuk. Zeker omdat het een Belgische reeks is, daar mogen we best trots op zijn. Maar persoonlijk merk ik daar weinig van”, zegt Pommelien in Story.

Als je berichten krijgt uit het buitenland, dan kan je jezelf wel al een beetje een wereldster noemen. Al houdt Pommelien het liever bescheidener.

“Zo zie ik mezelf totaal niet. Ik denk ook niet dat dit de start zal zijn van een internationale carrière. Hollywood heeft nog niet gebeld. Doen ze dat op een dag wel, dan zal ik zeker eens horen wat hun project is. Als het iets heel cools is, dan wil ik de sprong wel wagen. Maar voor alle duidelijkheid: die ambitie heb ik niet.”

Naar goede gewoonte was er dit jaar ook weer een actie voor ‘De Warmste Week’ waarin radiopresentatoren worden verplicht om met elkaar een week lang samen te leven en samen radio te maken.

Dit jaar was ook Fien Germijns erbij. Zij voorzag niet meteen problemen voor haar collega’s om met haar samen te leven.

“Ik denk dat ik redelijk makkelijk ben om mee samen te wonen, maar ik babbel wel graag en veel. Wie gesteld is op rust, is er dus aan voor de moeite”, lacht ze in Story.

En als je 24/7 met elkaar moet samenwonen, dan kan het ook al eens gebeuren dat er ergernissen ontstaan. Maar is er iets waar Fien zich snel aan ergert?

“Ik ben niet zo makkelijk te irriteren, maar als er iemand bij zit die heel slordig is, kan dat wel eens een struikelblok vormen. Ik hecht veel belang aan orde en netheid. Als iemand zijn leeg potje yoghurt op tafel laat staan, zal ik denken: ruim dat eens op. Om het dan uiteindelijk zelf weg te gooien.”

Mocht Bockie De Repper kunnen, dan zou hij graag een ader hoofd willen. Althans, toch liever een hoofd dat minder hard nadenkt dan het nu doet.

Sinds zijn 24ste heeft hij door dat vele nadenken vaak paniekaanvallen en dat al tien jaar lang.

“Ik zag overal dood en ziekte en dat voelde alsof er met zekere regelmaat een strakke plastic folie over mij heen getrokken werd. Niet constant. Soms was hij weg, maar hij kwam altijd terug en ik wist nooit wanneer”, zegt hij in Het Laatste Nieuws.

Op zijn 34ste heeft Bockie de stap gezet naar de psycholoog. Hij deed het niet alleen voor zichzelf, maar ook voor zijn omgeving. Voor hen was zijn houding niet meer leefbaar.

“Er valt niet te leven met jou', zeiden ze, en dat klopte. Mijn lieven moesten voor mij zorgen alsof ze een extra moeder waren. Ik heb tien of vijftien sessies gevolgd en ik zweer het: ik was ervan af. Of toch zo goed als. Die plastic folie, dat was gewoon ikzelf geweest.”

Stany Crets is 60 geworden en hoewel hij droomde van een groot feest met al zijn vrienden en kennissen, zit er ook niets anders op dan velen onder hen te ontgoochelen omdat ze net met zoveel zijn.

Maar op zijn verjaardag zelf zal Stany vooral bezig zijn met de musical Peter Pan, die onlangs in première ging. Al speelt hij zelf niet mee in de musical.

“Op het einde van het seizoen keer ik terug op de planken. Dan sta ik in de comedy 'Stilte AUB!' naast onder meer Nathalie Meskens en Jonas Van Geel. Voor de rest ben ik enkel als regisseur actief. Al toen ik 25 was, zag ik dat als mijn roeping”, zegt hij in Primo.

Stany speelt wel graag, maar voor hem is het niet het summum. De laatste keer dat hij zichzelf een rol gaf, was in ‘Mamma Mia!’ en toen nam hij de regie er ook nog eens bij.

“Sindsdien voel ik weer acteerhonger. Vandaar dat ik terug ga spelen bij elke interessante kans die zich voordoet. Als ik repetities leid, heb ik nogal de neiging om de acteur in mij naar boven te laten komen. Ik ben en blijf een speler.”

Jeroom Snelders zat enkele weken samen met bekende collega’s op een boot voor ‘Over De Oceaan’. En ook al stap je met een schaamtegevoel op de boot, dat gevoel voor schaamte gooi je snel overboord.

Ook van privacy is op zo’n boot weinig sprake. Maar ook daar had Jeroom heel weinig moeite mee.

“Ik trok voor Boris door Canada in een mobilhome met twee van m’n beste vrienden en een kleine ploeg, dus ik was het wel al wat gewend om een kleine oppervlakte te moeten delen met veel volk. Je weet dat privacy geen optie meer is en ik kan die knop wel goed omzetten”, zegt hij in Flair.

En dan kan het al eens gebeuren dat je in een ietwat gênante situatie terechtkomt. Zo ook bij Jeroom.

“Op de boot was de deur van het toilet de eerste dag al kapot. Ik trok die open en keek recht naar Riadh Bahri die zijn behoefte zat te doen. Ik zag verder alle kanten van Steven Van Guchts lichaam, dat is logisch als je samen in een kleine, bloedhete kajuit slaapt. Er is geen tijd en plaats voor schaamte.”