Vlak voor haar deelname aan ‘De Verraders’ vertelde Charlotte Sieben dat ze eigenlijk nooit liegt. Maar wie het programma heeft gezien, heeft ook gezien dat het nog geen halve aflevering heeft geduurd voor we Charlotte zagen liegen.

“Dat was puur van de stress omdat ik nog niemand kon inschatten. Het was een soort verdedigingsmechanisme. Niemand mocht iets weten over mij, want dat wordt tegen je gebruikt. Ik begon dus over de kleinste dingen te liegen. Als je mij toen gevraagd had of ik twee broers en een zus heb, had ik waarschijnlijk nee gezegd”, lacht ze in Dag Allemaal.

De kandidaten van het programma vertellen achteraf vaak dat ze nachtmerries hebben overgehouden aan het programma en dat het programma hen ook veranderd heeft. Dat lijkt bij de actrice niet anders te zijn.

“Ik ben als een getraumatiseerde Charlotte teruggekeerd. Ik ben mezelf wel tegengekomen, in de zin van: ik reageer soms heftiger dan ik zelf had verwacht. Als ik die beelden nu terugzie denk ik: 'Amai, ik ben naïef, mij kan je alles wijsmaken.' Chapeau ook voor de productie: ze doen er alles aan om je te doen vergeten dat het een spel is. Op dat moment gaat het echt over leven en dood.”

Als het van Andy Peelman afhangt dan is zijn droomhuis niet het eerste, maar zeker ook niet het laatste dat hij heeft gebouwd en verbouwd.

“Ik woon hier graag, maar ik denk niet dat ik hier mijn pensioen zal vieren. Ik zie mezelf tegen dan ergens in Wallonië wonen, midden in het groen met een weimaraner in de tuin, de kleinkinderen die op bezoek komen...”, zegt Andy in Primo.

Andy omschrijft het zo mooi als ‘Ik ben niet getrouwd met stenen’. Maar hij is wel getrouwd met Tine en zij ziet verbouwen en bouwen echt niet meer zitten.

“Ik ben al van Duitsland naar België verhuisd en vervolgens van Denderbelle naar Buggenhout, naar Haaltert en nu naar Ninove. Het is genoeg geweest. In het zuiden van Frankrijk of in Spanje zie ik me ooit nog wel wonen. Voor de zon. Maar goed, als je kleinkinderen hebt gaat een mens wellicht ook niet meer naar ginder verhuizen.”

Je zou kunnen denken: daar is de zoveelste persoon weer met een kookboek. Er zijn nu eenmaal kookboeken in overvloed. Maar Louise Goedefroy is ervan overtuigd dat haar kookboek net dat tikkeltje anders is dan die tientallen andere kookboeken.

“De QR-code bij elk recept bijvoorbeeld, die de lezer doorsluist naar een video. Dat past natuurlijk helemaal bij mij en sommige mensen vinden het makkelijker om zo een recept te volgen”, geeft ze als voorbeeld in Dag Allemaal.

Als je een kijkje neemt in het kookboek dan zie je dingen zoals quiche, pasta carbonara en chocomousse. Je zou kunnen stellen dat dit toch gewoon gerechten zijn die je in zowat elk kookboek kan terugvinden.

“Dat is een bewuste keuze. Ik kook nooit met ingrediënten die je niet in de doorsnee supermarkt vindt. Er is al jaren een hype rond proteïnerijk, glutenvrij, koolhydraatarm... Dat zal allemaal wel z'n nut hebben, maar waar blijft de 'normale kost'? Niet iedereen zit te wachten op die dieettrends.”

An Lemmens is als een nieuw mens naar huis gekomen na ‘De Expeditie: Patagonië’. Ze heeft leren loslaten en dat heeft alleen maar een positief effect gehad op haar leven.

“Mijn man moet een paar keer gedacht hebben: what the fuck, wat is er in Patagonië gebeurd. In het begin was het wennen, iedereen zit in zijn eigen rol verankerd dus iedereen moest zich aanpassen. Mijn kinderen hebben ook een andere mama nu. Eentje die meer ruimte maakt voor zichzelf”, zegt An in Het Nieuwsblad.

In Patagonië kon An even ontsnappen van de realiteit. Ze verloor op korte tijd haar vader en zus en heeft ook enkele miskramen gehad. In Patagonië kreeg ze de tijd om erover na te denken.

“Ik wilde even weggehaald worden uit al de zware gevoelens, dat klopt. Weg uit alle donderwolken. Dat is gelukt. Niet omdat ik kon bezig zijn met verwerken, eerder omdat ik moest bezig zijn met overleven. Er was geen ruimte voor iets anders. Eerlijk gezegd weet ik niet hoe het moet, dat verwerken. Het verdriet is er nog steeds.”

Geert Hunaerts heeft twee kinderen. Zijn dochter Lewis is 18 e, zat volop in haar puberteit. De puberteit was alleen zo heftig dat ze haar ouder verweet dat ze haar niet altijd goed begrepen.

De acteur en zijn vrouw wilden hun dochter natuurlijk kunnen begrijpen en zochten naar meer verbinding met hun dochter. Dat deze ze door hulp in te schakelen van een gezinstherapeut.

“In deze tijden van smartphones mogen die gasten misschien wel fysiek in dezelfde ruimte zitten, maar vaak zitten ze in een andere wereld. Wij waren dat beu en toen heeft Fien geopperd om eens met een therapeute te gaan praten”, zegt hij in Dag Allemaal.

De bezoekjes aan de gezinstherapeut zijn in elk geval niet voor niets geweest. Geert en Fien begrijpen nu beter de standpunten van hun dochter en omgekeerd.

“Fien en ik hebben ingezien dat het niet zo erg is als er niet de hele tijd verbinding is, terwijl Lewis en Sid beseffen dat het belangrijk is om af en toe te práten. Dat doen we meestal 's avonds aan tafel. Zwart en wit zijn grijs geworden, en meer moet dat ook niet zijn.”