Charles Van Domburg heeft zijn goede vriend Wim Soutaer de wondere wereld van het golfen doen ontdekken. Ondanks dat Charles al jaren aandrong om samen eens een potje te gaan spelen, hield Wim altijd de boot af.

Tot de coronaperiode althans. “Het is een buitensport waarbij je ver genoeg van elkaar kan staan”, gaat Wim van start in Primo. “Daardoor was het één van de weinige dingen die je nog kon doen tijdens de lockdown. Alle optredens waren toen geannuleerd, dus had ik eindelijk tijd om me te verdiepen in de wereld van birdies en bogeys.”

Het tweetal heeft ondertussen al een aantal gênante momenten op de golfbaan moeten ondergaan. “Nog niet zo lang geleden was ik vergeten de rem van mijn golfbag op wielen aan te trekken”, gaat Wim van start. “Gevolg? Mijn golfsticks en alle andere attributen rolden de berg af, recht de modderige gracht in. Achteraf bleek dat ik ook mijn afstandsmeter nog kwijt was... die vond ik later onder een rots.”

Lesley-Ann Poppe heeft zondagmiddag bekendgemaakt dat de boeken van I-Learning neergelegd worden. De onderneemster kwam de afgelopen maanden negatief in het nieuws en hoewel zij haar bedrijf probeerde te redden, is dat niet gelukt.

"Met pijn in het hart moeten we aankondigen dat we voor I-Learning de boeken neerleggen", schrijft Lesley-Ann op haar sociale media.

"Met de meeste schuldeisers is een akkoord bereikt, maar helaas niet met iedereen. Dit maakt dat we geen andere keuze meer hebben. We zijn dankbaar voor de vele mooie herinneringen die we mochten opbouwen", gaat Poppe verder.

"Tot slot wil ik iedereen bedanken die ons tot het einde is blijven steunen", besluit Lesley-Ann Poppe.

Wanneer de reporter van Story een aantal korte vragen op Peter Vanlaet afvuurt, zorgt dit soms voor verrassende antwoorden.

Zo wil de journalist graag weten wat het meest gênante is dat de zanger ooit al heeft meegemaakt op een podium. “Ik hou niet echt van draadloze microfoons, geef mij maar eentje met een kabel aan”, gaat Peter van start. “Onlangs was ik lassogewijs met mijn microfoon aan het zwaaien, bleek dat die niet goed in de kabel stak, waardoor hij in het publiek belandde. Gelukkig zonder iemand zwaar te raken ...”

Ook is de reporter nieuwsgierig naar het liefdesleven van de artiest en vraagt om deze reden wat het meest romantische is dat de zanger ooit gedaan heeft voor een partner. “Ik kan niet zeggen dat ik in mijn relatie de meest romantische persoon ben”, gaat hij van start. Maar ik ben natuurlijk veel met muziekteksten bezig en er gaan al eens wat liefdesliedjes over mijn partner. Als ze die dan hoort, doet haar dat wel iets”, besluit hij.

Marieke Robbrecht (31) droomde al van kinds af aan van een carrière in de geneeskunde. Ze begon aan een opleiding tot huisarts, maar gooide het roer om en specialiseert zich nu in de algemene pediatrie. Als arts-specialist in opleiding werkt ze onder andere op de neonatologieafdeling van het UZA — een dienst waar leven en dood soms akelig dicht bij elkaar liggen. Met heel wat nacht- en weekendshiften en een zoontje van 2 jaar is de combinatie met haar doctoraat absoluut niet te onderschatten. Maar juist omdat ze zelf mama is, kan ze zich als geen ander inleven in de ouders van zieke kinderen.

Topdokters van Morgen, vanaf dinsdag 2 september op Play4 en GoPlay

De zomer van 1990, Erik en Sanne zullen die niet snel meer vergeten. Zij scoorden een monsterhit met hun nummer ‘Veel te mooi’.

Het nummer ging over een onmogelijke liefde, iets waarmee hun liefde in het begin mee vergeleken kon worden.

“Niemand gaf onze liefde een schijn van kans. We kregen van alle kanten commentaar, maar we hebben ondertussen toch maar mooi bewezen dat we écht bij elkaar horen”, zegt Sanne Denotté in Primo.

Die zomer van 1990 was de zomer waarin hun leven helemaal veranderde. Erik had het nummer al heel lang in zijn schuif liggen, maar zocht de perfecte zangeres. Op het fanbal van Eric Flanders leerden ze elkaar kennen.

“Ik stapte van het podium en keek in de spiegel los in de ogen van Erik die zich aan het klaarmaken was. Ik ben hem toen om een handtekening gaan vragen. Achteraf zag ik dat hij op de foto 'Voor Sanny' had geschreven, met een 'y'.”

Kawtar Ehlalouch heeft altijd met veel plezier de ochtendblokken van MNM gepresenteerd. Ze heeft het graag gedaan, ze vond het geweldig, maar ze vond het ook heel erg slopend.

“Daarom koos ik er dit radioseizoen bewust voor om te vertragen. Ik focuste op de avondspits en gunde mezelf de tijd om te ontdekken welke richting ik daarmee uit wil. Trial-and-error”, zegt ze in De Morgen.

Deze zomer heeft ze het rustig gehouden. Ze heeft bewust geen losse opdrachten aangenomen en heeft haar agenda helemaal leeg gehouden.

“Misschien is dit wel de laatste zomer dat ik zó vrij ben. Voor hetzelfde geld zit ik volgend jaar weer helemaal volgepland en moet ik tussen de drukte door puzzelen om momenten te vinden waarop ik op adem kan komen."

Je hebt mensen die op reis vertrekken en ter plekke zien wat ze zullen gaan doen. Dat is niks voor Jan Verheyen. Elke reis die hij maakt is perfect uitgestippeld. Tot grote frustratie van zijn vrouw Lien.

“Op reis ga ik het liefst de buurt wandelend verkennen en dingen bezoeken. Mijn vrouw wordt er soms zot van, maar ik stippel onze reizen altijd volledig uit. En geloof me: daar kruipt best wel wat werk in. Ik zoek altijd uit wat de meest efficiënte en plezante manier is om er zoveel mogelijk uit te halen”, zegt hij in Story.

De afgelopen jaren hebben Jan en zijn gezin een aantal grote reizen gemaakt. Zo trokken ze naar Amerika, Canada en Zuidoost-Azië.

“Enkele maanden hebben we ons leven hier in België on hold gezet om nieuwe plekken in de wereld te ontdekken die een diepe indruk op ons hebben nagelaten. En vooral: dat we dit als gezin hebben beleefd. Er zijn veel redenen om zulke grote reizen niet te doen, er komt niets binnen van geld en er gaat veel buiten, maar het was een van de beste beslissingen in mijn leven. Ik koester die herinneringen enorm.”

Bert Cosemans is niet van onze tv-schermen weg te slaan. Hij is te zien in de heruitzendingen van ‘Lili & Marleen’, maar ook in de herhalingen van ‘Flikken’, waar hij vaak samen te zien is met Andrea Croonenberghs.

“We speelden een persoonlijke story tussen Britt Michiels en Johan Van Lancker. In de politieverhalen was ik niet aanwezig. Dat maakte het voor mij ietsje anders. Wat het extra leuk maakte, is dat Andrea ook een Limburgse is”, zegt hij in Primo.

Dat Andrea een Limburgse is, dat schept een band vindt Bert. Telkens wanneer ze elkaar zien, is het een en al gezelligheid.

“Ik merk dat het publiek het fijn vindt als ze kunnen terugkijken naar die reeksen van weleer. Soms voelen die qua beeld wat gedateerd aan, maar omdat de verhaallijnen zo sterk zijn, blijven de mensen ernaar kijken. Ik ook trouwens, al was het maar om mezelf terug te zien met die mooie volle haardos van toen.”

Motivatie en veerkracht, dat hebben de 11 rekruten in Special Forces volgens chef Blom nodig om de keiharde proeven uit de Special Forces-opleiding tot een goed einde te brengen. Hoe reageren de 11 bekende Vlamingen op fysiek en mentaal discomfort? Hoe groeien ze wanneer ze alle controle verliezen en hun leven in de handen van anderen moeten leggen? Aan de grens met Rusland ontdekken Nono Wauters, Faroek Özgünes, Jo Hens, Jean Janssens, Hanne Claes, Jonas Decleer, Karine Claassen, Thomas Van Der Plaetsen, Klaasje Meijer, Maksim Stojanac en Cerina Marchetta vanaf maandag 1 september wat de Special Forces-mindset écht inhoudt.
 
Van een warm welkom is in het ruwe, onherbergzame Estland geen sprake. Integendeel, de rekruten worden meteen van hun stuk gebracht wanneer elk herkenningspunt en laatste restje comfort plots worden weggenomen. Nog voor ze goed en wel beseffen waar ze zijn, worden de rekruten ontvoerd door anonieme gijzelnemers, geblinddoekt en afgevoerd naar de beruchte gevangenis van Rummu. Het verlaten strafkamp uit de Sovjet-Unie wordt een week lang hun thuisbasis. “In a prison environment, mental toughness is what keeps you going. If you’re weak, you will not last”, roepen de gijzelnemers hun toe. En die toughness, wordt meteen getest met… 300 burpees. De opleiding start zo met een slopende fysieke supertest, al klinkt deze voor “burpee queen” Cerina als muziek in de oren. Na afloop blijkt één van de gijzelnemers chef Rob te zijn, een Estse ex-SF-operator die de rekruten mee zal opleiden. Met een reëel conflictgebied slechts 1200 kilometer verderop is de dreiging van het nabijgelegen Rusland voor Rob en zijn collega’s dagelijkse realiteit.
 
Een snelle en eindeloze opeenvolging van opdrachten is eigen aan de opleiding van de special forces. De 300 burpees zijn dus nog niet verteerd, of de operatoren staan alweer klaar met een nieuwe opdracht. Eentje die de rekruten wel even gaan voelen. Een steengroeve waar de gedetineerden uit de Rummu-gevangenis tot zo’n 25 jaar geleden dwangarbeid verrichtten, vormt het decor voor de zware mountain run. Deze proef test niet alleen het uithoudingsvermogen en oriëntatiegevoel van de rekruten, maar ook of ze alert genoeg blijven om instructies te volgen. Met 300 burpees in de benen wordt de mountain run voor Faroek - met 60 lentes de oudste deelnemer in Special Forces - een ware uitputtingsslag. Maar ook de jongste deelnemer, Nono, krijgt het moeilijk… 
 
Hoe weerbaar blijven de rekruten wanneer ze fysiek zwaar uitgeput zijn? Dat mogen ze bewijzen tijdens de beruchte milling, waarbij ze twee minuten lang tegen een instructeur boksen. “Maar eigenlijk vechten ze vooral tegen zichzelf, het echte gevecht zit in het hoofd”, klinkt het bij de instructeurs.
 
Special Forces, maandag 1 september om 20u40 bij VTM en ook op VTM GO. 

Met ‘Het allermooiste’ stond Garry Hagger in 1995 acht weken op nummer één. “En een jaar later kon ik met ‘Als de zon verschijnt’ bewijzen dat ik geen eendagsvlieg was”, deelt hij met Dag Allemaal. Sindsdien heeft zijn carrière altijd als een trein gelopen.

Als zijn gezondheid het toelaat, wil Garry dan ook nog héél lang doorgaan als zanger. “Tot mijn 85ste, dat zou top zijn. Al is dat misschien wat hoog gegrepen. Ik zeg vaak tegen mijn entourage: ‘Zodra je ziet dat het niet meer gaat, haal me dan van het podium. Want ik heb al bij collega’s gemerkt dat je als artiest vaak niet onder ogen wil zien wanneer het op is”, zegt de zanger.

Op tijd stoppen is belangrijk, maar het lang genoeg volhouden al evenzeer, vindt Garry. “Ik ben trots dat ik het al 30 jaar lang volhoud. Maar ik blijf ook werken aan mijn stem. Ik neem nog altijd zangles. Mensen vinden het raar dat ik nog altijd lessen neem, maar een stem is een spier en die moet je blíjven trainen”, stelt hij.