De zomervakantie zit erop en het najaar is gestart. Dat belooft voor Christoff nog een heel drukke periode te worden. Stilzitten zit er niet bij.

“Enerzijds zijn er mijn Christoff Zingt Tura 2-concerten, die heel goed lopen, en anderzijds mijn kerstconcerten. De teller staat al op 21. Maar omdat het twee dingen zijn die ik heel graag doe, voelt het niet aan als werken”, zegt hij in Story.

Christoff heeft een heel goeie band met Will Tura. De twee horen elkaar nog altijd regelmatig.

“Hij klinkt altijd helder als ik hem aan de lijn heb. Will weet ook goed waar ik mee bezig ben en heeft me zijn zegen gegeven om zijn muzikale nalatenschap live op het podium verder te laten leven. Of hij ook komt kijken? Dat zal afhangen van zijn gezondheid. Het is alleszins de grootste nachtmerrie van elke artiest: niet meer op een podium kunnen staan...”

Mooie tijden voor Garry Hagger in het jaar 2000. Het doet hem terugdenken aan de Duck Race van het Rode Kruis dat hij mee hielp te promoten.

“Wij nummerden tienduizenden plastic eendjes, die dan door Marijn Devalck in het water werden gelost. Het eendje dat als eerste aankwam in de sluis van Nieuwpoort won de wedstrijd”, blikt hij terug in Dag Allemaal.

De actie bracht steeds veel geld op voor het goede doel. Maar het bracht ook minder leuke herinneringen met zich mee. Garry kreeg een ongeval toen hij in een bootje wilde springen vanop de kade.

“We wilden met een hele groep artiesten de zee op om ons in een rubberboot te laten trekken door een speedboot. Ik, als kleinste van de bende, wilde vanop een ponton in dat bootje springen. Maar net op dat moment schommelde het door een golf en kwam ik volledig verkeerd terecht. Ik hoorde letterlijk mijn gewrichtsbanden scheuren.”

In Het Laatste Nieuws lezen we dat Wout Bru een echte Kempenaar is.

“Geboren in Beerse. En opgegroeid, als middelste, in een gezin van drie jongens”, gaat de chef van start. “Mijn vader is Oost-Vlaming, mijn moeder van de Limburgse Kempen, ze hebben elkaar leren kennen tijdens een soort scoutsreis naar Ieper, maar ze kozen als tussenweg voor de provincie Antwerpen en zijn daar altijd blijven wonen en werken. Hij als psychotherapeut, zij als lerares.”

Wout merkt op dat ze het thuis erg goed hadden al was de opvoeding wel met de harde hand. “Niet dat we slaag kregen, maar wel af en toe een lap rond onze oren.”

In tegenstelling tot zijn broers was Wout geen studiebol. “We waren, als broers, gewoon heel anders. Langs de ene kant twee nerds die 98 procent haalden op school. En dan ik, die actie wilde, en wilde spelen, en vol energie zat, en altijd maar met mijn broers wilde vechten. 'We zullen onze Wout wel aan een job helpen in de fabriek', zeiden mijn broers dan en ik ben dat altijd blijven meedragen. Mijn ouders lieten me weliswaar vrij om te doen wat ik wilde, en hebben al mijn keuzes gesteund, maar toch. Als je elke keer opnieuw het gevoel krijgt dat je dom bent: dat markeert je. Of ik daar een minderwaardigheidscomplex aan over heb gehouden, vraag je? Absoluut, ja. Ik heb een enorme bewijsdrang. Als ik iets wil, plooi ik niet. Dan moet ik het, koste wat kost, realiseren. Ik ben die straatvechtersmentaliteit nooit meer kwijtgeraakt.”

In 1997 won Sarah De Koster als zestienjarige ‘de Soundmixshow’ met een stomende versie van ‘You Oughta Know’ van Alanis Morissette. Zes jaar later scoorde ze een hit met ‘You Are the Reason’, een duet met Clouseau-zanger Koen Wauters.

In een gesprek met Het Laatste Nieuws blikt Sarah, die tegenwoordig voor de stad Leuven werkt, nu terug op haar ‘Soundmixshow’-overwinning: “Wat ik me nog herinner van mijn overwinning is dat het bijna niet doorging”, begint ze te vertellen. “Lady Di was net verongelukt en het was even spannend of het programma wel zou doorgaan.”

“Maar ik was verrassend rustig. En ja, op de beelden zie je mijn verbazing toen ik won”, lacht Sarah, wiens leven vervolgens drastisch veranderde: “Plots zat ik in een volwassen wereld. School, optredens, tv ... alles liep tegelijk. Zonder mijn beste vriendin had ik nooit mijn diploma gehaald.”

Als Charles Van Domburg het podium betreedt, dan is het meteen feest. Af en toe wat humor ertussen en Charles voelt zich als een vis in het water. Wie geen humor heeft, die zal niet veel van Charles gedaan krijgen.

“Mensen die niet kunnen lachen? Daar neem ik, bewust of onbewust, precies altijd wat afstand van. Een dag niet gelachen, is een dag niet geleefd, vind ik”, zegt hij in Primo.

Charles is goed bevriend met zanger Wim Soutaer. Als we Wim mogen geloven dan delen ze hetzelfde gevoel voor humor.

“Daardoor kunnen we altijd open en eerlijk met elkaar omgaan zonder dat het ongemakkelijk wordt. Zo ontstaat ook op het podium een sterke band waarin werken en lachen hand in hand gaan. Ondanks de chemie tussen Charles en mij nemen we het zingen tijdens ons optreden wel echt serieus.”

Op dinsdag 9 september 2025 barstte een bom in de Vlaamse mediawereld. Kort na de middag rolde toen op alle redacties een persbericht binnen waarin prins Laurent, de broer van koning Filip, erkende dat hij de vader is van Clément Vandenkerckhove, de 25-jarige jongste zoon van zangeres Wendy Van Wanten – wiens echte naam Iris Vandenkerckhove is.

Hoewel er hieromtrent al 25 jaar vermoedens en geruchten waren, werden deze door alle partijen steeds ontkend of doodgezwegen. Nog diezelfde avond volgde met ‘Clement – zoon van…’ het eerste deel van een tweedelige docuserie waarin ook Clément en Wendy zelf eindelijk hun verhaal deden.

Maar Wendy ziet het duidelijk nog niet zitten om dat in real life eens over te doen. Ze annuleert dan ook haar eerste publieke optreden na de bekendmaking van het nieuws, zo laat ze weten via Instagram: “Lieve fans, na deze zeer heftige periode voor mij, is het eventjes tijd voor me-time”, schrijft Wendy. “Hopelijk tot zeer binnenkort!”

Dat Wendy niet aanwezig is, heeft mogelijk te maken met de pers die vrijdagavond naar Stekene zou afzakken. Heeft Wendy schrik voor lastige vragen of heeft heel de onthulling haar toch één en ander gedaan?

Toen Marijn Devalck de theaters in ging met zijn theatershow ‘Een acteur kan niet zingen’, kondigde hij het aan als zijn afscheidstournee. Toch is hij niet gestopt met optreden.

“Ik weet niet of 'de theaters' geïnteresseerd zijn in 'Boma'. Dus doe ik voorlopig nog optredens met 'Boma on the rocks' en 'De Boma Slagerparade'. Nog een paar keer per maand ga ik optreden. Ook met mijn 'Frans Chanson'-programma of met 'Big Bands'. Ik blijf me amuseren”, zegt hij in Primo.

Als singer-songwriter is Marijn nooit echt succesvol geweest. Als acteur daarentegen wel. Maar als hij heel eerlijk moet zijn, dan had hij het misschien liever omgekeerd gehad.

“Awel... daar zou ik toch wel fierder op geweest zijn. In het begin van mijn toneelcarrière waren er veel collega's die achter mijn rug kwaadspraken over mij. In mijn gezicht was iedereen vriendelijk, maar achter de rug... Mobbing heet dat, als je wordt uitgesloten door een groep. Al heel mijn leven maak ik dat mee. Dat is niet plezant.”

In een dubbelinterview in Primo vertellen Mark Tijsmans en Ludo Hellinx dat ze zich ergeren aan influencers die gaan acteren. “Mannen, mogen we nog een beetje trots zijn op onze job?”, vraagt Mark zich geïrriteerd af. “Ik vind dat een pijnlijke evolutie. Hoeveel volgers je hebt, dat is tegenwoordig belangrijk.”

Thijsen begrijpt dan ook niet dat tv-zenders en producenten het tegenwoordig oké vinden dat er zo’n schabouwelijk Nederlands gesproken wordt in series en films. “Ik speelde ooit in een serie waarin ik te horen kreeg dat ik te mooi sprak. Echt waar. Ik moest wat 'afromen'. Ongelooflijk!”, geeft Ludo aan.

“In 'Flikken' was de taal top, omdat we van in het begin wisten dat de serie ook in Nederland zou uitgezonden worden”, merkt Mark op. “Maar nu is het van geen belang meer of je verstaanbaar praat of niet. Vorig jaar deed ik nog auditie voor een gastrol en ik zag aan de regisseur dat hij het niet goed vond. 'Zeg het eens 'gewoner'' zei hij. 'Gewoner'? Hij bedoelde eigenlijk 'platter'. En dat klikte niet. Ik kon dat niet. Dat is het tegenwoordig: alles moet platter.”

Ook al kende zijn eerste solo-wapenfeiten als zanger na de tragische dood van zijn geliefde Nicole behoorlijk wat succes, toch moesten de fans hem afgelopen zomer missen bij zowel ‘Tien Om Te Zien’ als ‘Zomerhit’. Maar daar had Hugo Sigal een goede reden voor.

“Het was een bewuste keuze om geen zomersingle uit te brengen, want ik was er lichamelijk onderdoor aan het gaan”, deelt Hugo met Dag Allemaal. “Vorig jaar had ik heel wat optredens met mijn ‘Dromen’-tournee, en meteen erna waren er 84 voorstellingen van het toneelstuk ‘De Instagrannie’.

“Die rol werd speciaal voor mij geschreven, waar ik heel dankbaar voor ben. Maar het was wel zwaar”, geeft Hugo toe. “Ik reed heel het land af, en ook na de voorstelling reed ik ’s avonds zelf terug naar huis. Die ritten waren moordend, ik ging eraan kapot!”, zegt de zanger en acteur.