De finale van ‘De Allerslimste Mens Ter Wereld’ was één van de spannendste van de afgelopen jaren. Zou het Bart Cannaerts worden, zoals velen hadden gehoopt, of was het toch Danira Boukhriss Terkessidis die het finalespel zou winnen… het antwoord kennen we ondertussen allemaal.

Danira Boukhriss kreeg de oorkonde uit handen van Jeroom en de jonge actrice Jennifer Heylen, en net zoals Danira een vrouw van kleur.. Die was ontzettend blij dat Danira de wedstrijd had gewonnen.

“Ik stond er niet bij stil, tot dan inderdaad. Ze zei ‘Kleine meisjes zijn nu aan het kijken en je bent voor hen een voorbeeld’. Dat heeft me echt ontroerd. Adil El Arbi heeft het al eens gewonnen, maar nu als eerste vrouw van kleur, dat is wel iets cool”, klinkt het in Het Nieuwblad.

Dat ze als vrouw van kleur de overwinning heeft binnengehaald doet Danira deugd en is een mooie tegenreactie op alle mensen die vooroordelen hebben.

“Ik heb veel racistische commentaren gekregen, dus mijn overwinning is nu wel een kleine: ‘hier zie!’. Tijdens het eerste seizoen van ‘Over Eten’ kwam er een Marokkaanse vrouw naar me die zei dat haar dochtertje van acht me gezien had op tv, en zei: ‘Betekent dat dan dat ik ook misschien op tv kan komen?’ Ik was daar zo van aangedaan.”

Naast zanger en acteur heeft Jelle Cleymans nog een andere belangrijke rol in zijn leven: die van nonkel Jelle. Zijn zus en actrice Clara Cleymans heeft 2 kinderen en zijn Jelles grote oogappels.

“Sinds Clara kindjes heeft, ben ik daar veel mee bezig. Ik zie plots twee spruiten groter worden. En er zijn ineens twee meisjes die me nonkel noemen. Dat woord kennen we niet in onze kleine familie: er zijn geen nonkels of tantes”, legt Jelle uit in Gazet van Antwerpen.

Jelle is zelf al 37 en heeft geen partner, en ook geen kinderen. Al wil hij niet te veel stilstaan bij het idee of hij al dan niet zelf ooit kinderen zal hebben.

“Ik weet dat niet. De kans is klein. Ik wil daar niet te diep op ingaan, ik geniet te veel van de vrijheid in het leven. Ik fladder graag rond. Dat maakt het leven aangenaam en boeiend. Ik kan het ene moment bij de kinderen van Clara zijn en het volgende moment naar Azië fladderen. Als ik zelf kinderen heb, is dat een pak moeilijker.”

Met zijn nieuwe plaat ‘Roubaix’ wil Jelle mensen een andere kijk geven op de liefde. “Het is aan of het is af, zo zien we dat meestal. Maar ik denk dat de meeste liefde net tussen die twee in zit. In de liefde ga je over kasseien, vandaar de titel ‘Roubaix’.”

Wanneer er gevraagd wordt aan Wendy Van Wanten die al 16 jaar lief en leed deelt met Frans Van Coppenolle, of ze in de seven-year itch gelooft, dan geeft ze hierop een persoonlijk antwoord.

“Ik heb niet het gevoel of de ervaring dat zeven jaar een breekpunt is in relaties “, zegt Wendy Van Wanten aan TV Familie. Het is wel een feit dat bij alles wat men doet er sleur om de hoek loert. De vraag is echter of dat altijd slecht is? Op de automatische piloot varen hoort nu eenmaal bij het leven.

“In een relatie kiezen we graag voor het vertrouwde”, aldus Wendy Van Wanten in TV Familie. In de praktijk gaat dat niet altijd over rozen zodat men zich af en toe prikt aan de doornen. Het is echter dat wat je relatie levendig houdt.

“Misverstanden en conflicten maken deel uit van een sterke relatie maar zolang je je fysiek nog aangetrokken voelt is er zelden een probleem”, aldus Wendy.

“Goeie, ‘nachtelijke gesprekken’ strijken alle plooien glad” vertelt Wendy Van Wanten nog aan TV Familie.

Na 7 mooie jaren huwelijk, komen er volgens een gezegde ook 7 minder mooie jaren. Iets wat Nuria Gilizintinova en Stijn Van Poucke, ex-deelnemers aan ‘Blind Getrouwd’, hebben mogen ondervinden.

Het koppel kreeg steeds meer en meer frustraties en maakten steeds meer en meer ruzie met elkaar. Iets wat ook de kinderen van het koppel erg opviel.

“Victor kwam dan bij ons en zei: ‘Mama en papa, stop nu eens met ruziemaken.’ En dan schrik je wel, maar ik besef dat het oké is dat onze zonen zien dat we ruziemaken. Ze zien mama en papa ook genoeg knuffelen, zoentjes geven en zeggen: ‘Ik zie je graag’”, geeft Nuria toe in Dag Allemaal.

De ruzies gingen zelfs zover dat het woord ‘scheiden’ ook wel al eens een keertje viel. “Maar het is niet het uitspreken van het woord dat telt, maar wel wat je ermee doet. We zien onze relatie als een engagement, dat af en toe op punt gezet moet worden.”

Stijn en Nuria denken dus nog lang niet aan opgeven en vechten voor hun relatie. Ze zijn niet alleen geliefden, maar hebben ook een sterke vriendschap. “Zet ons samen in een ruimte met een fles wijn en we liggen heel de avond plat van het lachen.”

Voor jongeren is Eddy Planckaert vooral ‘de vader van de Planckaerts’, de TV-figuur die ‘dat château’ renoveert in Frankrijk. Maar Eddy zegt het zelf in de intro van de televisiereeks: ‘Mijn naam is Eddy Planckaert, altijd coureur geweest’. Want de koers, dat is en blijft Planckaert ten voeten uit. Zijn twee oudere, ook koersende broers Willy en Walter achterna reed hij een bepaald machtige erelijst bijeen, met daarbij de Ronde van Vlaanderen, Parijs- Roubaix en de Groene Trui in de Ronde van Frankrijk. En ook na zijn actieve carrière bleef wielrennen belangrijk: als vader van Francesco die het niet waarmaakte als prof, als grootvader van kleinzoons die het ook willen proberen als coureur en als wieleranalist. Bovenal is hij een verhalenverteller over de koers en zijn eigen wedervaren op en naast de fiets. Met een lach en een traan, met sterke anekdotes en pittige meningen. De familiemens Eddy Planckaert is dezelfde als de coureur Eddy Planckaert: boeiend, geestig en levenswijs.

Koop hier deze nieuwe release

In zes gesprekken die zijn opgenomen aan de keukentafel van Arlette, de mama van Evi Hanssen, wordt open gepraat over doodgaan. Die gesprekken vormen de podcast ‘Afscheidstournee van mijn moeder’, die samen met Gazet van Antwerpen werd gemaakt.

Bij Arlette is er uitgezaaide borstkanker vastgesteld vorig jaar. Behandelen is niet meer mogelijk.

“Het leven is al moeilijk genoeg. Misschien kun je het draaglijker maken als je er niet te stug op reageert”, zei Arlette aan Evi toen er sprake was over het maken van een podcast.

“Soms vraagt men: Evi, hoe gaat het nu echt met jou? Ik zeg dan: euh goed. En dat is de waarheid”. Toch zijn er ook momenten waarop moeder en dochter samen huilen. “Ons mama is altijd de laatste die huilt. Behalve als ze alleen is met haar man Staf. Dan begeeft ze ook wel eens”, vertelt Evi aan Gazet van Antwerpen.

Moeder en dochter hebben blijkbaar altijd goed kunnen praten. “Behalve in de puberteit misschien, maar dat is de bedoeling, dat ouders en kinderen elkaar dan minder goed begrijpen”, zegt Evi. Volgens Arlette was er bij geen enkel van haar kinderen pubergedrag.

Proficiat voor Florence en Jiri, kandidaten van ‘Blind Getrouwd’. Hoewel Vlaanderen maar weinig vertrouwen had in een geslaagd huwelijk tussen hen twee, bewijzen de twee toch het tegendeel. Ze zijn nog altijd samen en de vonk is heel snel na het programma over geslaan.

“Over samenwonen hebben we al gepraat, maar voorlopig gaan we nog over en weer. Eens drie dagen bij de één, dan twee dagen bij de ander”, legt Jiri uit in Dag Allemaal. “En vooral, nu gaan we eindelijk volop kunnen genieten van elkaars gezelschap. Gedaan met al die geheimdoenerij, we kijken ernaar uit om gewoon op date te kunnen gaan.”

De toekomst ziet er in ieder geval erg rooskleurig uit voor de twee en Jiri zit al boordevol plannen voor als het blijft duren tussen hen.

“Ik ga Florence toch nog eens deftig ten huwelijk vragen hé. En zeker nog eens een groot trouwfeest geven ook.”

En ook over de volgende stap hebben ze al nagedacht. “Kinderen? Tja we hebben allebei voor het experiment laten weten dat we graag binnen de twee tot vijf jaar aan kindjes zouden beginnen. Dus ja, als het zo blijft evolueren tussen ons… graag”, zegt Florence.