De WK-gekte slaat weer toe in ons land. Iedereen zit aan de buis gekluisterd om de verschillende matchen te volgen, en zeker die van De Rode Duivels. Het vertrouwen in onze Rode Duivels is bovendien ook niet erg groot en het zou wel eens snel voorbij kunnen zijn.

Maar gewezen topatlete Kim Gevaert heeft dan weer wel veel vertrouwen in onze Duivels. Zij denkt dat ze het heel goed gaan doen.

“Ik verwacht namelijk dat ze een statement zullen willen maken, dat ze zullen willen tonen dat ze er wél nog kunnen staan. Zelf zal ik de Belgen alleszins op de voet volgen, ook al is het wat vreemd dat het WK niet in de zomer plaatsvindt”, zegt ze in Dag Allemaal.

Kim wil in elk geval geen enkele wedstrijd van De Rode Duivels missen, al zal dat moeilijker worden dan ze misschien zelf denkt.

“Doordat het WK in de winter plaatsvindt zal ik moeten oppassen dat ik niet vergeet wanneer er gesupporterd moet worden. Maar daar heb ik dan m’n fanatieke kinderen voor, die zullen me er wel tijdig aan herinneren.”

Jarenlang kwam Tanja Dexters nooit echt positief in het nieuws. Ze heeft heel wat dingen gedaan die niet door de beugel konden, en heeft daar erg onder geleden. Ondertussen is Tanja een paar jaar ouder en ook wijzer geworden.

Zo zien we haar sinds lange tijd terug op televisie verschijnen in ‘Alex Agnew’s Fear Factor’, waar ze een duo mocht vormen met Dominique Persoone. Zij hebben een erg bijzondere band met elkaar.

“Dominique heeft ooit een chocoladejurk op mijn maat gemaakt om te showen op de luxebeurs Eccentric. Net voor ik het podium op ging, moest ik dringend plassen, maar ik kon niet bewegen in dat breekbare kostuum. Dus ging Dominique met mij mee naar het toilet. Met gesloten ogen en zijn rug naar mij gekeerd, trok hij mijn slip naar beneden”, lacht Tanja in Story.

‘Fear Factor’ gaat vooral over het overwinnen van angsten en die van Tanja is claustrofobie. “Ik heb mijn grenzen moeten verleggen bij een proef waarbij ik in het nauw werd gedreven. Op een bepaald moment sloeg ik in paniek en voelde ik echt angst. Andere kandidaten durfden zelfs niet aan de proef te beginnen en ik zou het ook niet meer opnieuw doen.”

Het verbaasd ons bijna dat Tanja ondanks haar zin voor sport en avontuur ook angsten heeft. “Maar die zin voor avontuur en sport heb ik te danken aan Zillion-baas Frank Verstraeten. Hij wist dat ik sportief en avontuurlijk was en spoorde me aan om te basejumpen. We hebben samen ons brevet voor skydiven proberen te behalen, maar dat is bij hem niet gelukt door het breken van zijn voet.”

Het zijn triestige tijden voor Karen Damen. Zij verloor recent haar vader, Ward Damen, op 80-jarige leeftijd, en dat amper 2 dagen na de verjaardag van haar papa, die 77 werd.

“Rust zacht, papa. Je hebt het verdiend”, kondigde Karen zijn overlijden aan op Instagram. Karen was Wards oogappel, iets wat hij eerder al in een interview met Dag Allemaal vertelde.

Karens mama en papa waren niet meer samen en hij was niet altijd de meest aanwezige vader voor Karen en haar zus Kirsten. Iets waar hij vaak mee heeft geworsteld.

“Ik heb me daar zo schuldig over gevoeld. Ook over de scheiding met hun moeder. Zoiets is nooit plezant, zeker niet als er kinderen zijn. Karen was dertien, oud genoeg om ten volle te beseffen wat er gebeurde.”

Vorig jaar verloor Karen ook al haar pluspapa René, en dus krijgt ze nu weer een harde klap te verwerken. Gelukkig krijgt ze veel steun van vrienden, familie en collega’s. En ook wij wensen haar veel sterkte toe.

De filmliefhebber of de fans van Koen Crucke mogen blij zijn want er is een nieuwe film uit: ‘Passé’. Daarin speelt Koen Crucke de rol van terminaal zieke man. En we moeten het toegeven, Koen is onherkenbaar geworden in de film.

“Meneer François is een man die een belangrijke rol speelt in het katholieke verenigingsleven van Sint-Amandsberg. Hij is stervende, hij heeft prostaatkanker en hij is zijn begrafenis aan het regelen. Hij heeft niet lang meer te leven”, vertelt Koen het verhaal in Primo.

Een echt plezant onderwerp kan je het dus niet noemen, en het is ook meteen een hele uitdaging voor een acteur om zo’n rol neer te zetten.

“Het is een gevoelig thema. Het is niet evident, maar ik heb de rushes gezien en het is echt goed gelukt. Ik ben zeer fier op het resultaat.”

Zo’n onderwerp, dat zet Koen wel al eens aan het denken over de dood. “Ik ben 70, dus ik ben daar uiteraard mee bezig. Ik ben net aan mijn ene oog geopereerd en in januari wordt het andere aangepakt. Ik heb ook wat last van mijn rug, dus ja, er scheelt altijd wel iets. Gelukkig zijn dat kwalen die nog op te lossen zijn.”

Enkele weken geleden stond de wereld even stil voor Leah Thys. Na een spoedoperatie is de actrice, die we kennen uit ‘Thuis’, volop aan het revalideren.

“Herstellen vraagt z’n tijd, maar alles evolueert perfect”, vertelt ze aan Dag Allemaal. Wat er aan de hand was? “Men stelde een botinfarct bij mij vast. Plots werd lopen en staan erg moeilijk, waardoor ik met spoed een heupoperatie heb ondergaan,” blikt de ‘Thuis’-actrice terug.

Vandaag stelt ze het behoorlijk goed. We vinden Leah zo’n drie keer keer per week bij de kinesist maar ze is vooral blij dat ze verder thuis kan revalideren.

Het zijn bewogen tijden geweest voor Leah. “Vier weken ziekenhuis was meer dan genoeg,” zucht ze. Intussen kan ze al terug zelfstandig stappen, maar de krukken blijven voorlopig nog even binnen handbereik.

Op onzekere momenten zijn die nog nodig, bijvoorbeeld bij vermoeidheid. Autorijden is voor de actrice nog niet aan de orde, maar gelukkig kan ze rekenen op een chauffeur.

‘The Sky Is The Limit’ is terug en kan ook dit seizoen weer rekenen op heel wat trouwe kijkers. Dit seizoen maken we kennis met Yves Maes. Op televisie nog een heel pak struiser dan nu, twee jaar later. De ondernemer verloor maar liefst 40 kilo.

Yves zijn succes begon toen hij pas zestien was en hij beerputten ging ruimen voor veertig euro per stuk, om in het weekend ook nog eens varkens te gaan slachten. Yves had ontzettend veel energie en een bijzonder grote ondernemingszin.

“Iets wat ik niet van mijn ouders heb alleszins. Zij zijn heel hun loopbaan leerkracht geweest. Als twintiger kocht ik mijn eerste loods om slibafval te verwerken. Van vergunningen had ik nog nooit gehoord, een week later stond er al een milieu-ambtenaar aan mijn deur. Ik heb het geleerd met vallen en opstaan”, vertelt Yves in Dag Allemaal.

Maar het zat Yves niet altijd mee, zo ging hij in 2008 bijna overkop en kende hij een aantal woelige crisisjaren. Maar ook daar kwam hij terug bovenop.

“Ik moet de bank nog altijd 40 miljoen en ik heb 400 mensen vast in dienst. Die verantwoordelijkheid is enorm.”