Geen sant in eigen eigen land. Zelden is een spreekwoord zo van toepassing geweest als op Jean-Marie Pfaff. Als hij voor Kroost voor het eerst sinds het roemrijke WK Voetbal in 1986 terugkeert naar Mexico wordt hij daar bedolven onder de loftuitingen en de aandacht. De voorpagina van de populairste sportkrant, studiogast bij de grootste sportzender van Latijnse-Amerika, tientallen interviews: de terugkeer van El Sympatico is wereldnieuws in de Mexicaanse media. Jean-Marie is in zijn nopjes, voelt zich zichtbaar goed en geniet van de aandacht.

Terug in België staat hij voor een gesloten poort bij… SK Beveren, de club waar het voor hem allemaal begon en die hij eind jaren ‚70 naar zijn eerste landstitel in zijn bestaan leidde. Zò overweldigend als de aandacht was in Mexico, zo treurig is de confrontatie met zijn Beveren. „Ik word hier al 30 jaar niet meer uitgenodigd, ze kennen mij hier niet meer.”

Het is de vreemde paradox in het leven van Jean-Marie Pfaff: bejubeld in het buitenland, verguisd in zijn eigen achtertuin. Het gebrek aan erkenning doet hem zichtbaar pijn en zal als een rode lijn door de Kroost-uitzending lopen.

Ander frappant gegeven: de onvertelde familiegeschiedenis. Ondanks de honderden uren in prime time bleef het échte verhaal van Jean-Marie Pfaff al die jaren een blinde vlek: het veel te vroege afscheid van zijn vader, zijn jeugd in een woonwagen, het eeuwige gevecht met zijn afkomst. Na een promotiewedstrijdje in Nurnberg kraakt Jean-Marie als hij de herinnering aan zijn vader ophaalt. „Mijn vader heeft me welgeteld één keer zien spelen. Dat zal mij blijven achtervolgen, tot het einde van mijn dagen.”

Tot slot is er ook de confrontatie met Casa Hogar, het weeshuis in het Mexicaanse Toluca dat in de nasleep van het succesvolle WK in 1986 werd opgericht door de Belgische voetbalbond. Een toelage van 100.000 euro per jaar zorgde er voor dat tientallen weeskinderen onderdak en een opleiding kregen. 25 jaar lang. Maar vandaag blijft van dat project nauwelijks iets over, sinds stichter Michel D’Hooghe drie jaar geleden in alle stilte de stekker uit het project trok. Sindsdien wonen er nog een tiental kinderen in plaats van tachtig. Alleen de kerk in de tuin van Casa Hogar - Saint-Michel (!) - herinnert nog aan de doortocht van de président-fondateur.

Jean-Marie Pfaff in Kroost, zoals u hem eigenlijk niet kent, zoals niemand hem ooit eerder heeft gezien. Een bewogen en ontroerende aflevering. Maandag 13 april om 21.00 op VIER.

Kate Ryan en haar kniezwengel: ze worden vaak in één adem genoemd. Zelf vergat Kate haar bekende move te doen op het Eurovisiesongfestival in 2006, maar Christoff blaast de hype op maandag 13 april 2015 nieuw leven in in de vierde aflevering van Liefde voor Muziek.

Met de songs van Kate Ryan staan de artiesten opnieuw voor een grote uitdaging: wie durft zich aan haar Franstalig repertoire te wagen? En wat doen de muzikale vrienden met de stevige dance beat in haar muziek? Ook voor Kate zelf wordt het een bijzondere avond. “Ik ben zeer benieuwd naar wat ze met mijn nummers gaan doen. Mijn liedjes liggen voor iedereen heel ver weg van het genre dat zij zelf brengen, dus het wordt voor hen een grote uitdaging. Heel spannend!”, aldus Kate.

Slongs Dievanongs mag de spits afbijten in de vierde aflevering van Liefde voor Muziek. Zij kiest voor Voyage, Voyage, maar overgiet het nummer met een reggae-sausje. “Ik heb er een filosofisch nummer van gemaakt”, vertrouwt ze Kate toe. En er mag weer stevig gerapt worden… in het Frans. De keuze van Christoff was dit keer snel gemaakt. Hij brengt zijn favoriete Kate Ryan nummer Je ’t Adore, het lied waarmee ze in 2006 ons land vertegenwoordigde op het Eurovisiesongfestival. De ideale gelegenheid voor Christoff om de beroemde kniezwengel van Kate nog eens over te doen. Maar ook met zijn andere dansmoves weet Christoff Kate en Slongs te imponeren…

Stan Van Samang wist zijn collega’s al enkele keren te ontroeren, maar gaat nu resoluut voor een nummer met power. Hij smijt zich helemaal met zijn cover van Alive. Zelf laat Stan zich ontroeren door de song die Guy Swinnen onder handen heeft genomen. Hij verrast iedereen met een Johnny Cash-versie van I Surrender, een nummer waarin hij naar eigen zeggen “klein Katrientje met haar akoestische gitaar” hoort. Tom Helsen sluit de aflevering af met een emotionele ode aan zijn 11-jarige dochter Emma. Hij draagt Kates grote hit Ella Ella L’a aan haar op en doopt het nummer om tot Emma Emma. In alle rust oefenen doet Tom alvast… op het toilet.

Liefde voor Muziek, maandag 13 april om 20.35 op VTM.

Deze week vinden we maar liefst 6 Vlaamse singles in de Top 50 volgens de Ultratop-verkoopcijfers. Dit is een unicum in de Vlaamse muziekgeschiedenis van de laatste 5 jaar.

Vlaamse artiesten konden de laatste jaren maar moeilijk doordringen tot de Ultratop 50. Hooguit enkelen, zoals Christoff, Sergio, Slongs Dievanongs en De Romeo's, slaagden daar sporadisch in. Voor een top 50 met meer dan 5 Vlaamse songs moeten we al teruggaan tot “10 om te Zien”. Deze week overspoelt een golf van Vlaamse producties de Ultratop 50.

Op 46 is de Tourist Lemc nieuw met “Koning liefde”. Deze Antwerpenaar houdt het midden tussen rap en volksmuziek, en dat slaat blijkbaar aan. Zijn nieuwe album “En route” doet het ook elke week beter.

“K3 loves you” en het omgekeerde is ook nog altijd waar. Vlaanderen houdt van K3, ook al stoppen Karen, Kristel en Josje er binnenkort mee. De nieuwe single komt binnen op 44.

Op 17 is Christoff nieuw met “Ik ben toch geen bank”. Het is een bewerking van Slongs Dievanongs rapnummer “Ik zen ni de bank” tot een vlotte Nederlandstalige popsong, die ons doet denken aan “Een eigen huis (een plek onder de zon)”, een dikke hit van René Froger uit 1989.

Enkele plaatsen hoger, op 13, vinden we Slongs zelf met haar nieuwe single “iFoon”, die twee weken geleden door Kate Ryan werd gezongen in “Liefde voor muziek”.

Het nieuwe themalied van Kom op tegen Kanker slaat eveneens enorm aan. “Iedereen is van de wereld” is een samenwerking tussen Thé Lau van The Scene, die zelf aan keelkanker lijdt, en 30 Vlaamse artiesten. De opbrengst gaat naar het goede doel. Het lied staat al meteen op nummer 2.

De nummer 1 van de algemene Ultratop-verkooplijst is ook Vlaams. Het gaat om Stan Van Samangs versie van “Goeiemorgend goeiendag” van Slongs Dievanongs. Net als Christoffs “Ik ben toch geen bank” met dank aan “Liefde voor muziek”, elke maandag op vtm.

Met een beetje geluk wordt het aantal Vlaamse songs de komende weken nog opgedreven. Zo valt “Maan” van De Geest, dat de voorbije 3 weken de Top 50 haalde, deze week net uit de boot. Ook de komende uitzendingen van “Liefde voor muziek” zullen wellicht enkele nieuwe hits opleveren.