Showbizzsite 2020
Kort nadat ze haar zoon heeft verloren, krijgt huismoeder Laura Peterson (Sheila Kelley) bezoek van de zonderlinge, maar knappe David (Dan Stevens). Laura’s gast beweert dat hij nog samen met haar kroost in het leger heeft gediend en wordt met open armen ontvangen, al is dochter Anna (Maika Monroe) een stuk sceptischer. Zowel tijdens een feestje met Anna als in een bar met zoon Luke (Brendan Meyer) toont David dat hij bijzonder agressief uit de hoek kan komen en uiteindelijk beslist Anna om bij Davids voormalige werkgever te polsen of zijn verhaal wel klopt. Daar ziet men echter onmiddellijk dat zijn dossier geheim is. Het telefoontje laat de spreekwoordelijke alarmbel rinkelen, waarop Anna dan maar te horen krijgen dat David niet (meer) bestaat. Wanneer er ook nog eens lijken beginnen te vallen, is het hek helemaal van de dam…
Soms kent een film een enorm boeiende ontstaansgeschiedenis. Neem nu The Guest. Het oorspronkelijke script was een serieuzer wraakverhaal oer een soldaat met post-traumatische stressstoornis die net was teruggekeerd van de oorlog. Scenarist Simon Barrett was echter niet tevreden van zijn eigen werk en gaf er de brui aan voor het scenario af was… tot regisseur Adam Wingard met het idee kwam aandraven dat na nauwelijks 8 weken schrijven uiteindelijk The Guest zou worden.
The Guest is opzettelijk gestructureerd als een horrorfilm, maar met het tempo van een thriller. Het resultaat is een bloedstollend, origineel kijkstuk dat de kijker haast voortdurend in spanning laat. Dat hoofdrolspeler Dan Stevens heel erg gemotiveerd was, staat buiten kijf. Voor de opnames had hij immers net zo’n 14 kilo verloren voor A Walk Among the Tombstones, waardoor hij eigenlijk veel te dun was geworden voor de rol. Wingard en Stevens beschreven hem zelfs als ‘Christian Bale in The Machinist’, terwijl ze de Christian Bale uit Batman Begins nodig hadden. Stevens beloofde echter dat hij als een gek zou gaan bodybuilden en hield zich aan zijn woord door 2 uur per dag te trainen met personal trainers, zich te laten begeleiden door diëtisten, 11 kilo aan spieren bij te kweken en een ‘sixpack’ te ontwikkelen. De scène waarin hij in bloot bovenlijf te zien is, werd tijdens de laatste week van opname gefilmd en zorgvuldig voorbereid: Stevens dronk en at de dag voor hij op de set aanwezig moest zijn niet, dronk enkel vooraf een cola en deed nog slechts 100 situps en evenveel pushups voor de camera begon te draaien.
Let overigens ook naar de vele knipoogjes naar vorige films van Wingard. Zo staat de uitdrukking ‘You’re Next’ in een van de latere scènes in bloed op een muur geschreven, wordt het militair bedrijf KPG ook in You’re Next en V/H/S 2 vernoemd en dragen David en Anna tijdens een Halloweenfeestje dezelfde vossenmaskers die ook in You’re Next worden gebruikt. Ook opmerkelijk is de soundtrack, die stevig teruggrijpt naar de krautrock- en newwave-hoogtijdagen. Overigens is componist Steve Moore, die de muziek componeerde op dezelfde synthesizers die ook werden gebruikt voor Halloween 3: Season of the Witch (waarvan de maskers in een scène geprojecteerd worden), ook te zien als feestvierder tijdens een party.
