Copyright
© Fonny Gijsels
Showbizzsite 2020
Neem me mee is de voorbode van een nieuwe conceptplaat die dit najaar verschijnt. John stond erop om er persoonlijk tekst en uitleg bij te geven, het is dan ook een erg persoonlijk project voor hem, een droom die werkelijkheid wordt.
Sedert het prille begin van mijn zangcarrière maakte ik er een gewoonte van om in mijn optredens ook Engelstalige songs te brengen. Steevast was er altijd één nummer van Neil Diamond bij. Neil Diamond werd in America ook wel eens de Joodse Elvis Presley genoemd en ik begrijp dat ook wel, want Elvis was mijn schoolvoorbeeld als performer maar ook als een van de beste zangers ooit. Bij Neil erkende ik dezelfde ingrediënten als bij Elvis: een stem die opviel tussen alle andere stemmen, zeer erkenbaar en een stem die door merg en been gaat. Alleen heeft Neil een streepje voor op Elvis: hij componeerde zelf zijn liedjes en schreef zelf zijn teksten. Maar hun impact op mij als jonge zanger was even groot. Ik herinner me dat ik tot tranen toe bedwongen was van ontroering als ik hun liedjes met koptelefoon beluisterde. Ik kan rustig stellen dat zij samen met de Beatles in mijn muzikale genen vertoeven.
Met de liedjes van Neil Diamond oogstte ik op mijn optredens het meeste succes. Songs zoals: Holly Holy, Thank the lord for the night time, Cherry Cherry, You got to me, I'm a believer en natuurlijk Sweet Caroline waren hoogtepunten in die optredens. Ik voelde gewoon dat het publiek het zeer apprecieerde. Aan sommige van de opgenoemde titels voel je dat ik al zeer jong gebeten was van de Neil Diamond - microbe: in zijn early days pure eenvoud ook in begeleiding: drums, bass, gitaren, keyboard en 2 meisjes als vocals - en dan die hemelse stem, soms krakend, dan weer verleidend zacht en intiem, maar altijd juist qua uiting van pure emotie. En dan die timing: onverwacht en toch vanzelfsprekend als een volleerde Frank Sinatra... Ik mag rustig zeggen dat hij mijn grote leermeester is geweest.
Mensen die mijn optredens volgen weten dat ik vroeg of laat ooit mijn droom zou waarmaken: een full - CD met Neil Diamond songs maar in mijn eigen taal.
Een moeilijke opgave, want wie ooit een optreden bijwoonde van Neil Diamond weet dat hij gemakkelijk drie uur kan vullen met alleen maar wereldhits. Ik had een lijst van meer dan 30 titels die allemaal heel veel voor me betekenen. Ik denk dat de uiteindelijke keuze te maken heeft met zijn grootste hits maar ook met die nummers die het best bij mij passen. Maar er zijn zeker titels die ik met pijn in mijn hart moest laten vallen. Sommige teksten wijken af van de oorspronkelijke tekst omdat het taal technisch soms niet doenbaar was; andere teksten zijn bijna letterlijk vertaald. Grote dank gaat hierbij uit naar Susy Baels en Geert Vanloffelt (De Geest) voor hun enorme bijdrage, niet alleen op tekstueel niveau, maar ook op vriendschappelijk gebied. Ik ben zeer blij met wat zij ervan gemaakt hebben.
Alle arrangementen wilde ik uitgevoerd zien door live muzikanten: the old fashioned way, but for me the best way to do it... Mijn platenfirma volgde deze redenering en hadden goede ervaringen op dat gebied met Marty Townsend: een Amerikaanse gitarist-producer. Ik dook dus ergens in het duister door met Marty te gaan samen werken, want ik kende hem niet, maar van bij de eerste gesprekken herkende ik mijn muzikale bloedsbroeder. Samen met Ralph Benatar (JJ - band) schreef hij de arrangementen en is voor mij de producer die aan al mijn verwachtingen voldoet. Ik was zeker dat ik met deze - van ervaring overlopende muzikanten - een goed resultaat kon bereiken, hun Amerikaanse roots drukken dan ook een stempel op deze productie.
De eerste singel heeft als titel Neem Me Mee. De tekst werd geschreven door Geert Vanloffelt (De Geest) en wijkt af van het originele Désiree, maar het idee van de tekst sprak mij aan en de tekst bekt goed, wat niet zo vanzelfsprekend is in het Vlaams...Het is een stevige versie geworden. Ik heb er mijn hart en ziel in gelegd. Ik ben er ontzettend blij mee. Ik hoop dan ook, dat ik hiermee vele mensen blij kan maken.
