Sam De Bruyn was ooit betrokken bij een zwaar verkeersongeval. Dat ongeval veroorzaakte een angst die hem maandenlang in de greep hielp. Maar dat is niet de enige angst waarmee de radiopresentator kampt.

In 2013 raakte Sam De Bruyn in een file geplet tussen twee vrachtwagens. “In mijn achteruitkijkspiegel zag ik die gele tientonner in volle vaart op mij afkomen en ik kon geen kant uit,” getuigt Sam De Bruyn in Story. “Ik dacht echt dat mijn leven voorbij was.” Maar een mirakel geschiedde en Sam De Bruyn overleefde de knap ook al was zijn wagen helemaal platgedrukt. De angst hield hem anderhalf jaar in de greep. “Ik heb toen anderhalf jaar niet meer gedurfd om in de buurt van vrachtwagens te rijden,” getuigt de radiopresentator. Maar ook in zijn relatie is er een angst die Sam De Bruyn bezighoudt…

Zowel Sam De Bruyn als zijn echtgenoot Wannes leiden een druk professioneel leven, en dan bestaat altijd het gevaar dat je náást elkaar begint te leven. “Dat is een groot gevaar, maar wij spreken dingen af en zetten die in de agenda. Niet echt romantisch, maar het zorgt er wel voor dat onze relatie fantastisch werkt.” Zo fantastisch dat er binnenkort aan kinderen gedacht wordt? “Ik heb altijd gezegd dat er pas kinderen komen als we plaats en tijd hebben,” verduidelijkt Sam De Bruyn in Story. “Dat eerste hebben we al, maar tijd voorlopig nog niet,” vertelt de radiopresentator. “Dus houden we het nu even bij een hond. Die luistert beter dan een kind,” lacht Sam De Bruyn.

Alle zondaars kunnen zich op zaterdag 1 december weer herenigen voor de hoogmis van new wave en punk! Na een jaar afwezigheid is SINNER’S DAY weer helemaal terug, bovendien met een speciale verjaardag…. 2018 is het jaar dat new wave veertig kaarsjes uitblaast en ook Sinner's Day heeft met deze 5de editie een extra reden om te vieren.

Op de bijbehorende 3 CD SINNER’S DAY 2018 – 40 YEARS OF NEW WAVE niets dan hoogtepunten! Met de grootste New Wave Classics van de afgelopen 40 jaar van oa. Sisters Of Mercy, The Cure, Fad Gadget, Anne Clark, Joy Division, Simple Minds,… Exclusief is er ook 1CD met alleen maar de beste New Wave uit eigen land zoals The neon Judgement, Front 242, De Brassers, O Veux, Arbeid Adelt,…!

Koop hier deze release

Twee weken geleden bracht Herbert Verhaeghe het album ‘VerWONDERd’ uit. De reacties zijn lovend, en de verkoop verrassend goed. Op de CD staan 12 pareltjes die de mooiste tijd van het jaar muzikaal inkleuren. Nu de feestmaand ècht voor de deur staat, is het tijd om de single ‘Kerstdagen Van Toen’ los te laten; een nummer waarin Herbert met heel veel gevoel terugblikt op de kerstdagen van z’n kindertijd.

‘Kerstdagen Van Toen’ verpakt in één nummer al het nostalgische waar de kerstperiode voor stond of staat. Het versieren van de boom, de pakjes, de middernachtmis, besneeuwde winterlandschappen waar een arrenslee een zacht spoor doortrekt…

Ook Herbert heeft mooie herinneringen aan de kerstdagen die hij als kind meemaakte. “Ik kom uit een warm nest waar de kerstdagen gevierd werden met het gezin. Tot op vandaag heeft die periode van het jaar nog altijd iets magisch, vertelt Herbert met fonkelende ogen. “Hoewel ik nu nog steeds kan genieten van al het moois dat de kerstperiode te bieden heeft, heb ik ook heimwee naar de nostalgische kerstdagen uit m’n kindertijd.”

Bij de zoektocht naar nummers voor ‘VerWONDERd’, was Herbert op zoek naar een song die al die magie, die nostalgie in drie minuten verpakt. ‘Kerstdagen Van Toen’ is een relatief onbekend nummer van wijlen Benny Neyman. Hij bracht het in 1987 uit en het verscheen op een handvol kerstcompilaties. “Ik kende het nummer niet en ontdekte het per toeval op YouTube,” vertelt Herbert. “Toen ik het nummer beluisterde, werd ik geraakt in het diepste van m’n zijn. De nostalgie die het uitstraalt is uniek. ‘Als kind vond ik die kerstboom al het mooiste wat er was, maar dat begreep ik later pas’ vat het hele nummer samen. Om het nummer nog meer ‘Herbert’ te maken, herschreef ik de tweede strofe. ‘Kerstdagen Van Toen’ is m’n favoriete song op de plaat geworden!”

Klaasje Meijer van K3 wordt wel eens omschreven als “de knapste” van het succesvolle meidentrio, maar evenzeer minder mooi als “het domme blondje”. Klaasje geeft ook toe dat ze twijfelt over haar toekomst…

Het begon allemaal met die bewuste uitspraak van Klaasje in Gert Late Night, dat ze zich nog steeds niet echt thuis voelt in Vlaanderen. In Story vertelt ze dat een terugkeer naar Nederland zeker tot de mogelijkheden behoort. Klaasje wil haar uitspraak bij Gert Late Night toch graag wat uitdiepen in Story. Zo voelt ze zich wèl thuis en aanvaard binnen haar werksfeer en bij de mensen die ze de afgelopen jaren ontmoet heeft. Maar soms voelde ze zich gewoon ook heel erg eenzaam. “Het lukte met niet om hier een sociaal netwerk op te bouwen,” vertelt Klaasje openhartig in Story. Verhuizen naar Antwerpen toen ze nog maar net bekend was geworden was een moeilijkere horde om nemen dan eerst gedacht…

Toch heeft Klaasje ondertussen meer evenwicht gevonden in haar leven. Klaasje weet nu dat ze geen Vlaming moet worden, dat het oké is om Nederlandse te blijven. Nochtans was ze van plan in Vlaanderen haar leven op te bouwen. “Hier lag mijn toekomst,” geeft Klaasje mee in Story. Maar daar is ze nu van afgestapt. “Ik ben hier graag, maar ik wil het combineren met Nederland, waar mijn vriend Max en mijn vrienden en familie wonen.” Intussen spendeert Klaasje al haar vrije dagen in Nederland. Een terugkeer naar Nederland behoort dan ook tot de mogelijkheden maar zoals het nu gaat is het ook goed voor Klaasje. Toch kijkt ze uit naar de momenten wanneer ze samen is met Max. “Het liefst zijn we natuurlijk altijd samen. Elkaar knuffelen of in mekaars armen liggen: zalig. Dat zijn momenten waar ik echt naar uitkijk,” aldus Klaasje over haar langeafstandsrelatie met Max.

En ook voor haar kinderen heeft Klaasje nu reeds een duidelijk toekomstplan klaar. Ze wil namelijk dat haar kindjes naar een Nederlandse basisschool gaan, en daar heeft ze een duidelijke reden voor. “Ik zou het vreemd vinden als mijn kinderen Vlaams praten.” Maar een Nederlandse basisschool hoeft nog niet te betekenen dat Klaasje op dat moment terug naar Nederland verhuist. “Dat kan ook vlak over de grens zijn,” aldus Klaasje in Story. Maar ze voegt er ook nog met een knipoog aan toe dat Max en zij nog niet toe zijn aan kindjes.

Oud worden is de enige manier om lang te leven.” Het is een grapje dat Chris Lomme graag maakt, maar het zijn ook woorden waar ze naar leeft. Op woensdag 5 december wordt de legendarische Vlaamse actrice 80.

Naar aanleiding daarvan maakt ze samen met KVS-directeur Michael De Cock de theatervoorstelling Reverence. Lisbeth Gruwez staat in voor de choreografie. De voorstelling komt in februari 2019 in de zalen. .

Tussen de repetities door filmde Canvas een eerlijk en intiem portret van de actrice. Want ouder worden heeft ook rauwe kantjes. Gesprekken over eenzaamheid, rouw en verval worden verweven met herinneringen aan gelukkige momenten, haar hardnekkige koppigheid om door te gaan en haar liefde voor het spelen. Nooit eerder gaf Chris Lomme zo’n diepe inkijk in haar leef- en denkwereld. Ze spreekt openhartig over de eerste periode na het overlijden van haar echtgenoot Nand Buyl, denkt na over het gemis aan kinderen en vecht tegen de gedachte dat ze minder tijd voor zich heeft dan achter haar ligt.

De documentaire Chris Lomme, een reverence wordt in première getoond in de KVS op dinsdag 4 december, één dag voor haar verjaardag. Canvas zendt de documentaire uit op donderdag 6 december om 21.20 uur.

Rijke carrière
Chris Lomme draagt meer dan zestig jaar film, TV- en vooral theatergeschiedenis in zich. Na haar studies aan het conservatorium werd ze deel van het collectieve Vlaamse geheugen als Marieke in de legendarische televisiereeks Schipper naast Mathilde. Als vaste actrice aan de Brusselse KVS speelde ze rollen in klassiekers als Macbeth en De Kersentuin. Daarnaast acteerde ze freelance bij onder meer de Blauwe Maandag Compagnie, De Tijd, NTGent en ’t Arsenaal.

Boeiend leven
Niet alleen de personages die ze vertolkt, maar ook haar eigen levensverhaal is fascinerend: haar ontvoogding op een katholieke kostschool, haar verhuis van West-Vlaanderen naar Brussel op piepjonge leeftijd, en natuurlijk haar passionele liefdesrelatie met de veel oudere Nand Buyl, die in 2009 overleed.

Terugblik
Zowel Chris als Nand hebben een stevige band met de Brusselse KVS, waar Nand twintig jaar artistiek directeur was. Chris zelf was meer dan 30 jaar als vaste actrice verbonden aan het huis. Goede vriend en huidige KVS-directeur Michael De Cock droomde er dan ook van om samen met Chris een voorstelling te maken. Over afscheid nemen, verlies, ouder worden en hoe ze daarmee omgaat. Een persoonlijke, moedige zoektocht.

Reverence
Chris Lomme, een reverence is een intiem portret waarin Chris terugkijkt naar haar eigen leven en haar eigen archief, repeteert voor de voorstelling met Michael de Cock en choreografe Lisbeth Gruwez en mijmert over universele thema’s. Hoe draagt ze de jaren? Hoe kijkt ze terug op het verleden? Wat betekent schoonheid voor haar, en hoe is haar blik op die schoonheid veranderd? Hoe kijkt ze naar de dood? Waarvan moest ze al afscheid nemen? Wat wil ze zich nog lang herinneren en wat zo snel mogelijk vergeten? Wat wil ze niet vergeten, maar glipt toch weg? Wat zegt ze als tachtiger over liefde, over seks, over eenzaamheid? Moest ze het allemaal opnieuw kunnen doen, zou ze dan andere keuzes maken? Aan de hand van al die vragen maakt Chris met woorden, dans en (archief)beelden een reverence naar haar publiek en haar leven.

Goedele Liekens loopt sinds enkele dagen rond met een brace rond haar linkerschouder. Liekens heeft een ongelukje gehad, maar al wel vijftien jaar geleden. Pas nu vond ze de tijd om er iets aan te doen. Destijds liep ze een letsel op met het snowboarden op skivakantie. De pijn die sindsdien optrad, werd behandeld door inspuitingen met cortisone. Nu is er een heelkundige ingreep aan te pas gekomen, en moet de schouder herstellen. Liekens had nu tijd omdat ze pas vanaf januari weer op tv moet.

Vanthilt heeft àlles van 2018 beluisterd en fileert de snert van het goud. Kritisch & genadeloos, ja. Maar devoot aanbiddend, als fan, dat ook.



2018, dè playlist, toegelicht & horizontaal geklasseerd door Marcel Vanthilt. Met gegarandeerd géén gezang van hemzelf. Of toch niet te veel, een beetje, misschien… maar wel heerlijke anekdotes, een meeslepende vertelstijl en visueel gepimpt met foto's van meesterfotograaf Koen Bauters.

Een eerste kleine seizoen om dan jaarlijks de podia te bespelen met de Playlist van dat jaar!



Speeldata:

29/11/2018: CC De Muze - Heusden Zolder

4/12/2018: CC Nova Wetteren

12/01/2019: Arenberg Antwerpen

19/01/2019: Cultuurcafé Heffen

22/02/2019: CC De Kern Wilrijk