In de jaren 90 was Johan Verstreken ontzettend populair. Hij was niet van televisie weg te slaan en vrouwen zagen hem als de ideale schoonzoon. Hij had een braaf imago en zag er goed uit. Een imago dat hem volledig werd opgelegd, zo blijkt.

“Ik heb het eens aangedurfd een kinderprogramma aan te kondigen in een jeanshemd. De volgende dag kreeg ik een boze nota van de directie: 'Meneer Verstreken, gelieve u aan de kledingstijl van de BRTN te houden, met vest, hemd en das. Indien dit zich nog eens voordoet, zullen wij genoodzaakt zijn u uw C4 te geven.' Dat was even schrikken, ik was blij toen ik van dat keurslijf verlost was”, lacht Johan in Dag Allemaal.

Dat imago van vroeger, daar blijft niet veel meer van over. En dat vindt Johan ook niet erg. Hij trekt het zich allemaal niet meer aan.

“Tijdens corona kwam een meer verwilderde look. De kappers waren dicht en ik heb mijn haar gewoon laten groeien. Nu is het in een dotje, maar vaak laat ik het gewoon los hangen. Niemand die mij dan herkent als ik op de dijk van Oostende wandel, zalig.”

Voor veel gezinnen is Kerstmis een belangrijke dag in het jaar. De hele familie komt samen en iedereen zit gezellig bij elkaar om er lekker te eten, te praten en cadeautjes te openen. Dat was bij Lucas Van den Eynde niet anders.

“We begonnen eraan om halftwaalf met een aperitiefje, dan volgden wat hapjes, een bouillonsoep van ossenstaart, een videeke - uiteraard - met kroketten of een rosbiefje. Alles zelfgemaakt. Na het dessert, meestal witte rijstpap, begon mijn moeder frikadellenbollen te bakken en broodjes te smeren met zalm en krabsla voor 's avonds. Het hield niet op. Wij zaten op kerstdag onafgebroken tot 's avonds elf uur aan tafel. De hele dag door eten en drinken met de hele familie. En kaarten”, glimlacht Lucas in Primo.

Toen de moeder van Lucas overleed, wilde zijn vader kerst niet meer vieren. Hij zonderde zich ook helemaal af. Maar sinds Lucas zelf kinderen heeft, wordt het weer groots gevierd.

“Ik vind het weer een fijne traditie. Gewoon wat lief zijn voor elkaar, dat kunnen we in deze barre tijden wel gebruiken, toch?”

Iets meer dan een jaar geleden werden Arno Louwette en Melanie Amollo uitgeroepen tot winnaars van het tweede seizoen van ‘Regi Academy’. Ze mochten samen met Regi een single uitbrengen en stonden met hem op de vele podia in Vlaanderen en natuurlijk ook in het Sportpaleis.

De twee hebben een erg goede band gekregen met Regi en maken nu echt deel uit van ‘De Regi Family’. Maar toch was het een jaar vol ups-and-downs.

“Eerst hadden we het druk met onze debuutsingle, maar erna vielen we in een zwart gat. Opeens was onze agenda leeg, en ik panikeerde: 'Is het nu al gedaan?' Maar Regi stelde ons gerust dat er meer zou volgen”, klinkt het bij het duo in Dag Allemaal.

Regi kreeg gelijk en de twee gingen samen met de hele ploeg een drukke zomer tegemoet. En zelf lanceerden ze ook hun allereerste eigen single.

“Het gaat over de twijfels die je in het begin van een relatie voelt.' Aan 'Als ik mezelf verlies' had Regi nog meegeschreven. Met hem achter ons haalden we twee miljoen streams. Deze keer hebben we die houvast niet, dat maakt het enger.”

Een tijdje geleden zagen we Annelien Coorevits nog schitteren in ‘De Slimste Mens Ter Wereld’. Haar deelname was helaas van korte duur en ze speelde twee afleveringen mee. Annelien was achteraf erg ontgoocheld want ze had er nochtans hard voor gestudeerd.

Maar gelukkig heeft Annelien niet veel tijd om bij haar korte deelname stil te staan. Ze heeft een ontzettend druk leven en is altijd wel met iets bezig.

“Maar ik zou mijn tijd graag meer zelf kunnen invullen. Op mijn leeftijd moet er nog te veel: werken, geld verdienen, een huis kopen… ik vind dat lastig, soms word ik geleefd. En mijn familie is natuurlijk héél belangrijk voor mij, ik denk dat wij het gelukkigst zijn als we samen zijn. Mijn zussen, mijn broer, mijn kinderen...”

De kinderen van Coorevits zijn niet elke dag bij haar. Door haar scheiding met Olivier Deschacht moet ze hen af en toe missen. En daar heeft ze het wel moeilijk mee gehad.

“En nog steeds. Scheiden is verliezen, het heeft lang geduurd voor ik mij daar overheen heb kunnen zetten. Gelukkig komen Olivier en ik weer goed overeen. Als ik Elena en Luís wil zien op momenten dat ze niet bij mij zijn, ga ik even langs bij hem. Of ik vraag of ik de jongste naar 't voetbal mag brengen. Dat geldt ook omgekeerd, onze regeling is niet zo strikt. Ik heb ervoor moeten vechten, maar dat is intussen gelukt.”