De kans is groot dat jij een hele tijd geleden ook genoten hebt van de aanwezigheid van Marc in het programma 'Restaurant Misverstand'. 

"Afgelopen week koos hij voor euthanasie laat zijn vrouw Chris weten. “Euthanasie uit liefde voor zijn eigen unieke zijn, uit liefde voor zijn vrouw en kinderen en kleinkindjes, uit heel veel liefde voor elkaar", lezen we op de Instagramaccount van VRT1. 

Een uitspraak die presentator Dieter Coppens onthouden heeft. "Euthanasie uit liefde voor zijn eigen unieke zijn, uit liefde voor zijn vrouw en kinderen en kleinkindjes, uit heel veel liefde voor elkaar. We gaan je missen Marc ❤️", reageert hij op zijn eigen profiel.

Dieter en vele anderen bewaren mooie herinneringen aan Marc. Veel te vroeg van ons heengegaan, dat is een feit. Sterkte aan familie en vrienden.

Het Play-programma Boris won maandagavond samen met de veelbesproken reeks Godvergeten van VRT CANVAS de Ha! van Humo, de prijs waarmee de redactie van het weekblad het beste en origineelste tv-programma van het afgelopen jaar bekroont. Boris raakte televisiekijkend Vlaanderen diep in het hart en liet dus ook de jury van de Ha! van Humo niet onberoerd. Boris werd gemaakt door Woestijnvis en is net zoals de andere Play-programma’s die een nominatie in de wacht sleepten nog steeds te bekijken via de site en de app van GoPlay. Daarnaast is Boris tijdens de kerstvakantie opnieuw te zien op Play4, telkens van maandag tot en met donderdag om 19u55.

Boris werd enorm warm onthaald door pers en publiek als ‘intense en aangrijpende televisie’, ‘het perfecte evenwicht tussen humor en ontroering’ en ‘één van de ontroerendste docureeksen van het jaar’. Nadat Jeroom eerder deze maand door het weekblad Knack werd uitgeroepen tot ‘mens van het jaar’ en Boris in de krant De Standaard één van de vijf beste televisieprogramma’s van 2023 werd genoemd, valt Jeroom met Boris vandaag dus opnieuw in de prijzen met de Ha! van Humo. En dat laat hem zeker niet onberoerd:

Jeroom Snelders: "Ik ben ontroerd door alle aandacht die we met Boris krijgen, en trots om aan te schurken tegen een zeldzaam impactvol programma als Godvergeten. Met een kleine ploeg en nog kleiner hartje zijn we aan het avontuur begonnen maar ik ben fier dat mijn broer Boris na al die jaren nog voor troost en zalving heeft kunnen zorgen. Een dikke merci aan mijn emotionele sherpa’s Bockie enJonas, aan mijn Woestijnvis-familie en aan Play, die ons van in het begin onvoorwaardelijk zijn blijven steunen. Merci voor de compagnie."
Ook programmadirecteur Annick Bongers is erg trots op deze prijs en looft het unieke talent van Jeroom:

Annick Bongers: "Ik wil heel graag Jeroom en het hele team van Boris feliciteren met deze mooie prijs. Zij maakten een uniek programma met veel impact en van een bijzondere schoonheid. Met Boris vonden zij de perfecte balans tussen humor en emotionele geladenheid, iets wat absoluut niet evident is. Maar Jeroom is dan ook uniek in zijn soort. Hij is origineel, creatief en weet als de beste wat hij kan of wil en wat hij niet kan of wil. Ook het grote vertrouwen dat er was tussen Jeroom, Jonas, Bockie en de hele ploeg zorgde mee voor dit staaltje authentieke en integere televisie. Op geen enkel programma kregen we zoveel reacties als op Boris. Kijkers vonden elkaar in verdriet én in humor, en dat is één van de mooiste dingen die je als televisiemaker kan bereiken denk ik. Ik wil ook heel graag de hele ploeg achter Godvergeten feliciteren. Het is een eer om de Ha! van Humo met zo’n indrukwekkend programma te mogen delen."

In Boris maakt Jeroom samen met zijn twee goede vrienden Jonas Geirnaert en Bockie De Repper een roadtrip door Canada, in een iets te grote camper en gewapend met een Lonely Planet uit 1997. Het doel van de reis: naar het mooiste plekje van Canada trekken om daar de as van Jeroom z'n broer Boris uit te strooien. 22 dagen lang draagt Jeroom zijn broer door het land van zijn dromen. Ondanks het emotionele verhaal over het afscheid van Jerooms broer, is Boris een ode aan het leven, het verhaal van drie mensen die ondanks hun emotionele bagage de reis van hun leven beleven in één van de mooiste landen ter wereld. 

We kennen Noa Neal al van lang voor zij hoopte om via K2 Zoekt K3 de plaats van Kathleen in te nemen. Gelukkig was er ook een leven na die wedstrijd voor Noa Neal, een leven dat haar toelachte. Helaas was dat in 2023 een tikkeltje minder. Ja, 2023 was een rampjaar voor de zangeres en presentatrice, mogelijk zal 2024 nog harder worden.

Even terug naar het voorjaar van 2023, toen kreeg Lutgarde, de moeder van Noa, een hersenbloeding. De knappe vrouw heeft op dat moment een groothandel in horecameubilair en dat is haar grote leven. Van de één op de andere dag is Lutgarde er helaas niet meer, Noa werd plots bedrijfsleiders en hoewel zij al 13 jaar voor haar mama werkte, was dat iets wat niet meteen op haar bucketlist stond. Een bedrijf leiden en je mama in het ziekenhuis bezoeken waar Lutgarde na een operatie in coma lag. En die vegetatieve toestand is er nog steeds, nu al bijna een jaar lang.

Noa komt nu pas met het verhaal naar buiten omdat zij een nummer ‘Tranen van zout’ heeft gemaakt, een afscheidsnummer voor haar mama. "Ik schreef het nummer om al m’n emoties een plaats te geven en omdat het zo’n lading draagt speel ik misschien wel met de gedachte als de dag ooit komt om het voor mama op de begrafenis te brengen, maar ze besloot samen met haar vrienden bij Pickx+ het nummer tijdens ‘Vlaanderen Muziekland’ te zingen. Je ziet het resultaat volgende week op de zender van Proximus.

Noa lijkt klaar om afscheid te nemen van haar mama, misschien ook niet. Dat haar fantastische mama ondertussen elf maanden in coma ligt, dat is zwaar. Dat de man waarmee Noa misschien wel in 2024 zou trouwen haar in de steek liet, ook dat moest de jongedame een plaats geven. Gelukkig kan Noa de steun rekenen van iedereen die haar graag heeft.

Noa beseft als geen ander dat de situatie met haar mama zo goed als uitzichtloos is. "Er zal altijd hoop zijn, alleen is de hoop op een volledig herstel stilaan uitgedoofd en dat is best een harde realiteit". Ook al opent Lutgarde haar ogen en rolt er soms wel eens een traantje, veel meer dan dat kan zij helaas niet. 

Lutgarde werd na zes maanden uit het ziekenhuis ontslagen en verblijft in een verzorgingscentrum. Voor Noa moet het bijzonder zwaar zijn om dit grote verdriet te verwerken. Wij hadden onlangs een video-interview met haar en wisten op voorhand al hoe de vork aan de steel zat. Wij vreesden het zelf niet droog te houden. Mocht Noa één traantje gelaten hebben, dan waren we gestopt en zouden we haar meteen getroost hebben. We zagen echter een sterke vrouw, die ergens toch een beetje op een kerstmirakel hoopt. Konden wij haar dat maar geven…. We zouden het meteen doen.

Niet om een nieuw pretpark te openen of een nieuwe show te lanceren. Alle aandacht gaat vandaag naar zijn vrouw Ellen Callebout want zij is jarig. Dat de verhulstjes wel van een feestje houden, dat wisten we al langer. Op een euro meer of minder moeten ze alvast niet zien dus zal het sowieso een spetterend verjaardagsfeest worden.

Als bekende en populaire zanger heeft Helmut Lotti alles wat zijn hart begeert. Toen hij nog een kind was, was dat alles behalve het geval. Ze hadden thuis niet veel, maar waren ook niet ongelukkig.

“Ik schaamde me wel. Ik liet mijn beste maat niet naar het toilet gaan bij ons thuis, want dat was een plank met een gat erin. Dat vond ik pijnlijk, maar voor het overige was er niets dan geluk. Ik mocht gaan fietsen, van 's morgens vroeg tot het donker werd, op de prachtige vélo die mijn vader speciaal voor mij in elkaar had gestoken. En 's avonds zorgde mijn moeder voor iets lekkers op tafel, en speelden we samen gezelschapsspelletjes. Dat is niet ongelukkig zijn, hè? Dat er weinig geld was, heeft me nooit bezwaard”, vertelt hij aan Humo.

Nu hoeft Helmut zich natuurlijk geen zorgen te maken om geld. Maar hij moet ook toegeven dat hij nu pas voor het eerst voor zichzelf aan het werken is.

“Wat ik zeg: dat wat er binnenkomt, nu écht van mij is, en niet gebruikt wordt om anderen vooruit te helpen. Het weinige dat er was, werd thuis gedeeld, en dat principe heb ik ook in mijn volwassen leven altijd toegepast. Ik had oog voor de mensen rond me - maar dat was naïef, besef ik nu.”

Christoff heeft al een mooie carrière achter de rug. Hij heeft altijd veel optredens gehad, albums gemaakt en maakte zelfs in Duitsland carrière. Veel mensen denken dus al snel dat hij binnen is voor de rest van zijn leven.

“Ik wou dat het waar was, maar ik denk dat ik zeker nog een jaar of dertig ga moeten werken. En ik doe het ook graag, het geeft me energie. Zo sta ik bijvoorbeeld volgend jaar in de Lotto Arena met mijn jubileumconcert, Christoff 3.0 XXL. Ik kijk er al naar uit”, zegt hij enthousiast in Story.

Het harde werken zal in elk geval lonen. Niet alleen voor hem, maar ook voor zijn petekind Lisa-Marie. Hij zorgt nu al voor een mooie spaarrekening voor het dochtertje van zijn zus Lindsay.

“Je nabestaanden een mooie som nalaten zonder dat ze je kennen vind ik heel onpersoonlijk. Het is beter dat je hen een mooie herinnering kan meegeven. En ze moeten ook een beetje respect hebben voor geld, ze mogen niet denken dat je alles zomaar krijgt zonder ervoor te werken. Dat doet meer kwaad dan goed, denk ik.”