Je gelooft het misschien of niet maar binnenkort studeert Elodie Gabias af. Daardoor heeft ze drie diploma’s en een master communicatiewetenschappen op zak en laat ze zien dat er toch meer in haar zit dan men zou verwachten.

“Ik wilde dat laatste diploma zo graag. Ik had mezelf nog iets te bewijzen. Maar ik geef mijn leerkrachten van destijds geen ongelijk, ik was op mijn 18de niet klaar voor de universiteit. Ik ben tevreden met het parcours dat ik heb afgelegd”, vertelt ze aan Humo.

Elodie is tevreden met zichzelf en met het leven dat ze nu heeft. Ijdel kan je haar niet meteen noemen, of misschien net wel, al is het dan op haar eigen manier.

“Is ijdelheid altijd negatief? Tevreden zijn met je lichaam, ik vind dat zo slecht nog niet. Ik heb niet te klagen over mijn lijf, ik zou er niks aan willen veranderen.”

De influencster laat zich niet altijd van haar mooiste kant zien op sociale media, en dan schrikken mensen weleens als ze haar in het echt zien. “Amai, jij bent mooier dan ik dacht.' Of: 'Je bent precies vermagerd.' Dat is niet zo, maar ze dénken dat, omdat ik mijn vetrollen zo accentueer op Instagram. Sommigen vinden het moeilijk om een onderscheid te maken tussen de echte Elodie en Elo-van-op-Instagram.”

Het missjaar van Emilie Vansteenkiste zit er bijna op. Ze heeft een druk jaar achter de boeg en ze heeft heel wat mooie en leuke dingen mogen doen. Nochtans kan ze ook intens genieten van een dagje niks doen.

“k kan enorm genieten van luie dagjes. Laatst heb ik voor het werk een lange reis gemaakt, naar El Salvador en Egypte. Toen ik na een paar weken weer thuiskwam, was ik doodop. Ik was de hele tijd supersociaal geweest, had keiveel nieuwe mensen leren kennen, maar op dat moment wilde ik enkel nog op de sofa liggen en serietjes kijken. Dus dat heb ik ook gedaan, drie dagen aan een stuk”, lacht ze in Humo.

Emilie heeft het niet altijd gemakkelijk gehad. Zo kreeg haar mama te horen in 2020 dat ze pancreask***ker had.

“Toen we dat hoorden hebben we besloten om nog één keer met de hele familie naar Kreta te gaan. We hebben een chemokuur verplaatst en zijn vertrokken. Het was een prachtige reis, die mama bewust heeft kunnen meemaken. Terug thuis ging het pijlsnel bergaf: vijf uur later lag ze op de spoed. Het was alsof ze haar laatste krachten voor die reis had gespaard. Twee maanden later is ze overleden.”

2023 was een televisiejaar om U tegen te zeggen. Er zijn het afgelopen jaar heel wat pareltjes op televisie verschenen en er waren heel wat momenten die nog lang niet iedereen vergeten is.

Zoals het afscheid van weerman Frank Deboosere die klaar was voor zijn pensioen. De man kreeg een lang verdiend applaus van heel wat mensen in de gangen van de VRT.

“Ik denk dat niemand anders zo lang op tv is gekomen en toch zo bescheiden is gebleven. Hij heeft een aversie tegen aandacht, hij wordt bijna kwaad als je hem té hard bewierookt. Zijn afscheid op de zetel van Goedele Wachters en die enorm lange erehaag moeten vreselijk zijn geweest voor een introverte man als hij”, zegt Steven Van Herreweghe in Humo.

Hadden we het gisteren nog maar over dierenvriend An Lemmens die volgende enkele volgers haar 17 jaar oude hond moet laten inslapen, nu heeft An Lemmens helaas een overlijden te melden. Haar paard Draumur is overleden en dat had de presentatrice niet zien aankomen. 

"Veel te vroeg, veel te snel en zo onverwacht moest ik afscheid van je nemen. Mijn grote lieve vriend. Knuffelbeer. Mijn rustpunt. Mijn spiegel. Mijn therapeut. Bewaker van mijn hoofd en hart", schrijft An op haar sociale media.

"Je naam loog niet : je was een droom, een droom van een paard en liefde op het eerste gezicht. Je hebt me zoveel geleerd. Over jezelf. Over mezelf. Over in het nu zijn. Over vertrouwen geven en krijgen. Door jou heb ik zoveel fijne en inspirerende mensen leren kennen. Je hebt me door moeilijke jaren gesleurd, letterlijk en figuurlijk, op je sterke rug. Dank je voor alles, je was en blijft zo geliefd. Mijn Draumur", besluit An Lemmens. 

Heel veel sterkte, An. 

Hetgeen de familie Planckaert heeft gedaan voor mémé Clara, het is met geen woorden te beschrijven. Maar weinig kinderen en kleinkinderen zouden er zoveel voor over hebben om een dierbare tot het einde van hun dagen te blijven verzorgen.

Voor Stephanie Planckaert was het bijna een evidentie. Ze zou nu net hetzelfde doen voor haar eigen ouders.

“Maar je moet dat natuurlijk financieel en emotioneel aankunnen. En je partner moet daar ook voor te vinden zijn. Gelukkig staan onze neuzen in dezelfde richting wat dat betreft. Dan kopen we maar wat minder zodat we zeker voor onze ouders kunnen zorgen”, zegt ze in Story.

We zien Stephanie nu aan het werk in ‘Een Echte Job’. Daar kwam ze terecht op de afdeling thoraxheelkunde.

“Zij staan in voor de zorg van patiënten die een operatie hebben gehad aan de luchtwegen of slokdarm. Het is een technische afdeling, met veel jabeltjes en zuurstoftoestellen. Helemaal buiten mijn comfortzone. Ik vond het een enorme uitdaging en was enorm gestresseerd, uit schrik om iets verkeerd te doen.”

Een expeditie naar Groenland in de kou, sneeuw en niet zonder gevaar, je moet het maar zien zitten. Toch hebben enkele BV’s zich eraan gewaagd voor het programma: ‘De Expeditie: Groenland’.

Een van hen is Pommelien Thijs. Zij had wel wat zin in avontuur en heeft niet lang over haar deelname moeten nadenken.

“Ik was ook nieuwsgierig naar het feit of ik even gelukkig kon zijn als alles zou wegvallen. We leven in tijden waarin we alle luxe hebben die we nodig hebben, maar daar heb je bijna niets. Je gaat echt back to basics en het was fijn om te zien dat ook dat went. Niet alleen lichamelijk, maar ook geestelijk. Je verwachtingen worden bijgesteld. Natuurlijk was het bij ons maar voor een korte periode. Wij hadden het vooruitzicht om nadien weer in een warm en comfortabel bed te liggen, maar dat hebben de mensen die op straat leven uiteraard niet”, klinkt het in Story.

Thijs stelt zichzelf de vraag regelmatig of ze nog gelukkig is. En gelukkig kan ze daar nog altijd volmondig ‘ja’ op zeggen.

“Maar het is wel een vraag die ik mezelf altijd moet blijven stellen. Of het de juiste reden is waarom ik iets doe, of ik de juiste mensen om me heen heb... Om op die manier ook je geluk te blijven vasthouden, want als je het zelf niet doet, gaat het ook niet gebeuren. Ik merk trouwens dat als ik daar lang niet over nadenk, alles gewoon een pak minder leuk wordt. In alles wat ik doe, is het belangrijk om er plezier uit te halen. En zolang ik het om die reden doe, heb ik ook geen schrik voor de dag dat het er niet meer is.”

Toen Maaike Cafmeyer voor het eerst op televisie verscheen als Chantal in ‘Eigen Kweek’, had ze nooit durven dromen dat het personage zo’n succes zou worden. En hoewel ze er eerst niet verder mee wilde gaan, is ze blij dat ze het nu toch heeft gedaan.

Al snel werd besloten om een reeks rond Chantal te maken en dat was een schot in de roos. Maaike kreeg heel wat lovende reacties.

“Het was de eerste keer dat de mensen me echt aanspraken. Doorgaans waren ze heel vriendelijk, hoor. Ze hielden me staande om te praten over een scène die ze mooi vonden of waarin ze zich herkenden, of een grappige situatie. Er werd me ook gezegd dat ik hun week had goedgemaakt en dat ze het door mij zagen zitten om op maandag weer vol goesting naar hun werk te gaan. Heel fijn om te horen”, klinkt het in Story.

Maaike had zoiets nog nooit meegemaakt en ze merkte ook op dat mensen in Vlaanderen vooral heel erg beleefd zijn.

“En als dat niet zo is, heb ik altijd wel een woordje klaar, hoor. Ik ben niet iemand die die aandacht gaat opzoeken. Ik kom niet zo graag op evenementen waar veel volk is. Uitzonderingen maak ik voor projecten waaraan ik zelf heb meegedaan, of van vrienden van mij. Daar maak ik wel mijn opwachting. Ik ben ook heel vaak 's avonds weg: mijn leven speelt zich voor een groot deel af in een theaterzaal of op een set. Ik ben dan ook blij als ik eens gewoon thuis kan zitten.”

Toen Karen Damen nog deel uitmaakte van K3 werd ze een beetje geleefd. Dat was niet altijd makkelijk voor de jonge zangeressen toen. En toch moet Karen toegeven dat ze het geleefd worden toch wel een beetje mist.

“Ik mis niet per se dat geleefd worden, wel dat alles voor je gedaan wordt. Dat is zo’n luxe. Ik moet nu bijvoorbeeld doorgeven wanneer ik beschikbaar ben voor 'Familie'. Ik zeg dan gewoon dat ik die en die dag niet kan, en mijn management handelt verder alles af. Zalig gewoon! Ik voel me superbelangrijk omdat ik iemand heb die mijn agenda beheert. Ik kijk gewoon 's avonds op mijn telefoon: wat moet ik morgen doen, en om hoe laat moet ik waar zijn? Oké, prima, klaar”, zegt Damen in Dag Allemaal.

Het is erg druk voor Karen. Zo gaat in 2024 haar onewomanshow in première en zit ze nog eens in 3 verschillende programma’s tegelijk op VTM.

“Maar dat is allemaal verspreid opgenomen! Mensen zullen mij inderdaad aanspreken dit voorjaar: 'Amai, manneke, ge hebt het druk zeker?' Waarop ik dan waarschijnlijk zal antwoorden: 'Nee, nu niet meer.' Da's altijd zo: de momenten dat je niet op tv komt, denken de mensen dat je het kalm hebt, maar dan ben je achter de schermen net heel druk bezig. Maar ik werk zelfs niet elke dag, en nooit van 's morgens vroeg tot 's avonds laat. Ik denk dat ik gelijk sta met iemand met een nine-to-fivejob. Plus: ik doe alleen nog maar de dingen die ik gráág doe. Ja, vroeg opstaan om om zeven uur 's morgens al in de schminkstoel te zitten bij 'Familie', dat doe ik wél tegen mijn goesting, maar dat is altijd snel weer vergeten. Ik ben mij er echt van bewust dat ik in een luxesituatie zit.”