Jelle De Beule en Sylvia Van Driessche waren nog erg jong toen ze een koppel werden. Toch heeft Jelle nooit getwijfeld aan zijn relatie met Sylvia. Integendeel, ze zijn net heel blij dat ze zo jong waren toen ze een koppel werden. 

“We horen trouwens genoeg verhalen van mensen die dachten dat het gras groener was aan de overkant. Het eerste jaar is dat tof, maar dan begint de ellende en hebben ze er dik spijt van”, klinkt het in Story. 

Natuurlijk spookt het wel eens door je gedachte dat het gras groener is aan de overkant. Zeker wanneer je met de verkeerde persoon samen bent. Maar dat is bij dit gelukkige koppel nooit het geval geweest. 

“Jelle en ik hebben dezelfde interesses en hobby's. Iedereen verklaarde me zot dat ik een relatie begon met zo'n jong gastje, dat toen ook nog studeerde. Al mijn vriendinnen hadden een lief met een wagen en eigen huis. Mij ma zei letterlijk: 'Wat ga je met zo'n broekventje aanvangen?' Ik antwoordde: 'Een beetje lachen, hoop ik.” 

De grote sponsor van ‘Aspe’ was natuurlijk Duvel. We hebben heel wat Duvels in de reeks zien passeren en dat tot groot jolijt van Herbert Flack die Pieter Van In speelde. 

“Er moest drie keer een Duvel in beeld komen, dus oké: we play the game. Maar het moest ook een échte Duvel zijn, vanwege de karakteristieke gasbelletjes en schuimkraag. Alcoholvrij bier is plat, het ziet er niet uit en het is bovendien niet te zuipen”, zegt hij in Dag Allemaal. 

Zijn personage mocht al niet meer roken en dat vond Herbert al een heuse aanslag op zijn personage. Alcoholvrij bier was dus voor hem niet aan de orde. 

Maar het gebeurde dus wel vaker dat Flack rond half 9 ’s ochtends al een dubbele Duvel had gedronken. En dat had soms wel wat versprekingen als gevolg. 

“In het laatste seizoen ben ik Duvel blijven drinken, ondanks dat ze geen sponsor meer waren. Zelfs Pierre (de schrijver van de Aspe-boeken) was er intussen mee gestopt en overgeschakeld naar zijn geliefde Omer. Onze middagen samen op de Boekenbeurs in Antwerpen... Daar ga ik nu best niets meer over vertellen.” 

Het is even schrikken als je leest dat Alex Callier zo diep zat dat hij zelfs niet meer wilde leven. De gedachte van zelfdoding spookte door zijn hoofd en hij wilde niet meer verder. 

“Op weg naar een show wou ik die liever niet spelen. Mijn dichte omgeving heeft me toen moeten overtuigen. Na het optreden had ik echter een compleet ander gevoel. Het publiek was die avond 'le meilleur prozac du monde'. Ik heb daar in de praktijk ondervonden dat muziek echt iets genezends had voor mij”, zucht hij in Primo. 

Ook zijn vrouw Griet was gedurende zijn hele depressie een belangrijke factor om er weer bovenop te komen. 

“Ze was de eerste persoon op wie ik kon terugvallen en dus cruciaal in de hele situatie. Griet was een enorme steun. In goeie en kwade dagen zeker? Al kon zij het niet doen voor mij, ik moest zelf weer sterker worden. Het was wellicht niet eenvoudig voor haar. Ik had niet om die depressie gevraagd, ze was er ineens. Mijn vrouw en ik zijn in die periode nog dichter naar elkaar toe gegroeid. We zijn gewoon de beste maatjes. Het feit dat we geen kinderen hebben, maakte het voor ons misschien iets eenvoudiger.” 

In 2022 overleed Gary, de partner van Ruth Beeckmans, geheel onverwacht. Het is dan wel al twee jaar geleden, het verdriet slijt helaas nooit. 

“Mijn twee dochters en ik proberen een zo hecht mogelijk gezin te vormen, maar dragen hun lieve papa mee in alles wat we doen. Ik vind het belangrijk dat hij deel blijft uitmaken van ons gezin. We nemen Gary mee in wie we waren, wie we zijn én wie we zullen worden. Ik wil dat niet in een verdrietige setting doen, want daar stond Gary niet voor. En ons gezin ook niet. Ik probeer dus vooral op die manier een zo mooi mogelijk leven uit te bouwen. Maar het gemis blijft groot”, zegt Ruth in Primo. 

Ruth is haar partner nog lang niet vergeten en post nog regelmatig over hem op sociale media. Op die manier kan ze haar verdriet delen en het helpt haar wel tijdens het rouwproces. 

“Het helpt mij wel om geregeld zijn naam uit te spreken en naar de buitenwereld te tonen hoe graag we Gary nog altijd zien. De liefde is nog steeds eindeloos en zal dat altijd blijven, ook als de rollercoaster ooit terug naar boven gaat. Er zit voor altijd een gat in ons hart en dat krijgen we nooit meer dicht. Zeker op bijzondere momenten als Vaderdag of zijn verjaardag voelt dat gemis nog harder.” 

Vlaanderen leerde Charlotte Van Brabander een beetje beter kennen dankzij de verraders. De professioneel pokerspeelster was op het moment van de opnames zwanger, maar verloor kort daarna haar kindje.

Daarna raakte ze opnieuw zwanger en beviel ze van Billie-June. Billie-June werd niet verwekt tijdens een natuurlijke zwangerschap, maar kwam er dankzij IVF.

En nu heeft Charlotte opnieuw groot nieuws te delen. Nee, ze is niet opnieuw zwanger, maar zij en haar vriend hebben wel besloten om voor een tweede kindje te gaan en hebben ook al meteen een afspraak gemaakt bij de fertiliteit.

Tijdens de eerste zwangerschap heeft Charlotte nooit veel gedeeld over het traject dat ze doorgingen, want haar vriend vond het een beetje ongemakkelijk.

Van Brabander wil het taboe een beetje doorbreken door er nu net openlijk over te praten en vrouwen op die manier een hart onder de riem te steken.

Wij duimen alvast voor Charlotte en haar vriend en voor alle toekomstige ouders die dezelfde stap willen zetten of misschien nog niet durven zetten.

Ondanks dat Josje Huisman in Antwerpen woont, zal ze toch altijd Nederlandse roots blijven hebben. Ze groeide op in Overijssel en ze kende een heel fijne en onbezorgde jeugd. 

“Steenwijkerwold is een groen dorp, in het noorden van Nederland. Ik heb er van mijn 4 tot 14de gewoond. Daarna zijn we naar Meppel verhuisd. In mijn herinnering telde het dorp drie straten, al is het wel iets groter. Mijn vader was dominee van de protestantse kerk en dus woonden we in de pastorie naast de kerk: een prachtig huis met aan de achterkant weilanden met koeien. Het was een leuke plek om op te groeien”, blikt ze terug in Gazet van Antwerpen. 

Ze groeide op met muziek en het is ook meteen een talent dat ze van haar ouders heeft geërfd. Beide spelen een instrument en haar moeder zingt ook bij een koor. 

“Zelf zat ik in het kinderkoor van de kerk. Dansen wilde niemand in ons gezin. Zelf heb ik dat wél altijd graag gedaan. Op mijn 5de wilde ik dolgraag naar de balletschool. Later combineerde ik ballet met streetdance en mocht ik meedoen in schoolmusicals.”