Herman Verbruggen lijkt niet meteen de man te zijn die snel spijt heeft van iets. Maar in Story moet hij toch toegeven dat er één iets is wat hij liever langer had volgehouden.

“Ik heb een jaar of twee notenleer gevolgd in een plaatselijke academie en een tijd privéles accordeon gekregen. Maar een talent is maar zo groot als het zweet dat je ervoor wil laten, ik heb het dus – helaas – niet volgehouden. Daar heb ik oprecht spijt van, omdat ik weet dat muziek maken heerlijk is, en het verbreedt je mogelijkheden als performer”, zegt hij in Story.

Maar Herman is wel acteur geworden en mocht in de bekendste serie van ons land meespelen: ‘FC De Kampioenen’.

“Ik zie dan een zeer jonge versie van mezelf en maakt me telkens de bedenking dat het gezegde ‘Een man wordt mooier met ouder worden’ – gelukkig voor mij – toch een beetje klopt.”

In de rubriek ‘De 7 Hoofdzonden’ van Humo heeft radiostem en tv-gezicht Manu Van Acker eerlijk verteld over wat alcohol met hem doet: “Ik word er nóg luider van”, lacht hij. “Ik begin ook vaak te dansen. Agressief word ik niet, hooguit een tikkeltje baldadig”, moet hij bekennen.

“Ik heb bijvoorbeeld lange tijd graag glazen uit cafés gestolen. Nadat ik dat eens in een interview had laten vallen, was er bij de VRT trouwens een klacht binnengekomen: presentatoren als ik hebben een voorbeeldfunctie en zouden dus beter moeten weten”, vertelt Manu.

“Die persoon had natuurlijk volkomen gelijk”, onderschrijft de presentator. “In datzelfde interview had ik overigens al beloofd dat ik het nooit meer ging doen.” Een voornemen dat intussen aardig stand houdt, een zwak moment in Londen afgelopen zomer niet te na genomen.

Clémentine Caron is een van de revelaties van ‘De Verraders’. Ze vond het een onvergetelijk avontuur, maar zeker niet makkelijk omdat ze kampt met angststoornissen en een overactief brein. Dat zorgt ook nog eens voor slaapproblemen.

“Ik wou dat ik mijn brein af en toe kon uitschakelen, zeker voor het slapengaan. Dan zou ik veel beter functioneren. Al sinds mijn twaalfde heb ik enorme dwangstoornissen. Sindsdien neem ik medicatie, maar ik ben nog steeds erg angstig”, zegt ze in Het Nieuwsblad.

Vooral haar wekker kan Clémentine veel stress bezorgen. Door haar dwangstoornissen checkt ze wel tien keer of haar wekker wel goed staat.

“Ik heb negen uur slaap nodig. Dat zit ook in mijn hoofd, dus telkens als ik controleer, is het weer wat later en moet ik mijn wekker opnieuw instellen. Heel vermoeiend.”

Vanaf 2026 komt er opnieuw een einde aan het sabbatjaar dat Vlaanderens grootste tekstdichter Raymond van het Groenewoud eind vorig jaar inlaste. Vanaf dan trekt hij met zijn retrospectieve concertreeks ‘Archivaris’ weer langs de grootste theaterzalen van het land in Antwerpen, Hasselt, Brugge en Gent.

Nochtans heeft hij zijn sabbatical, naar eigen zeggen goed besteed. Zo trok hij eind 2024 naar het onherbergzame Spaanse binnenland. Een plek waar helemaal niks te beleven valt, vermoedt Primo. “Daar komt het op neer”, beaamt Raymond. “Daar was ik voor het eerst in al die jaren niet bezig met mijn vak, muziek”, zegt hij.

“Als ik daar 's morgens wakker werd, besefte ik: ‘Ik moet just niks’, om het met de woorden van Wout van Aert te zeggen. Een fantastische ervaring. Eentje die niet meer zal terugkomen, want voor alles is een eerste keer, maar het gaf me genot om eens een compleet ander leven te leiden. Het leven heeft ook nog andere dingen te bieden dan muziek, besefte ik toen pas voor het eerst”, moet hij toegeven.

Sinds haar negende vecht Celien Hermans tegen diabetes type 1. Een auto-immuunziekte die haar nog elke dag uitdaagt, maar nooit klein krijgt. Ze leerde door de ziekte al vroeg wat veerkracht betekent: prikken, meten, plannen... “Diabetes is een fulltime job waar je nooit vakantie van kan nemen”, vertrouwt de dochter van Margriet Dag Allemaal toe.

Bovendien blijkt de ziekte ook een niet te onderschatten impact te hebben op de kinderwens van de zangeres. Een kinderwens die desalniettemin alleen maar groter blijkt te zijn geworden: “Laten we zeggen dat eraan gewerkt wordt”, lacht Celien in Dag Allemaal.

“Maar met diabetes moet je extra voorzichtig zijn. Bij schommelende waarden is er meer kans op een miskraam of complicaties bij de baby. Daarom ben ik erg streng op m’n levensstijl. Ik zou het mezelf nooit vergeven als mijn onzorgvuldigheid mijn kind zou schaden”, zegt ze. “Maar ik blijf geloven dat het lukt. Met liefde, discipline en een beetje suiker”, knipoogt Celien.

Viv Van Dingenen en Lucas Van den Eynde lijken voorbestemd te zijn voor elkaar als acteurskoppel. Ze speelden al heel vaak samen en dat hebben ze ook elke keer aan hun partner verteld.

“Mijn vrouw heeft een goeie band met Viv. Sophie weet goed hoe het eraan toegaat op een set. Daarom laat ik haar ook altijd de scenario's vooraf lezen, zeker wanneer er bijzondere scènes in voorkomen. Dan vraag ik haar mening, zodat alles goed gecommuniceerd blijft”, zegt Lucas in Primo.

Ook Viv laat niks aan het toeval over en praat met haar tegenspeler over de scènes die ze samen moeten spelen. Heel vaak is dat dus Lucas.

“Wat zie jij zitten, wat niet? We maken dan duidelijke afspraken. Zodra dat gebeurd is, is er eigenlijk geen probleem meer. Ook niet voor mijn man Bruce. Er is dan totaal geen jaloezie. Gelukkig, want het blijft gewoon werk. Dat vertrouwen is de basis.”

Het derde seizoen van ‘Chantal’ is opnieuw een groot succes. Maaike Cafmeyer krijgt veel positieve reacties op haar acteerprestaties en merkt dat mensen van alle leeftijden met veel plezier naar het programma kijken.

“Het is een programma waar je met het hele gezin naar kan kijken. Dat is tof in een tijd waarin we vaak op aparte schermen naar verschillende reeksen kijken. Ik spreek uit eigen ervaring in ons gezin. Chantal verenigt iedereen in de zetel, en dat is fijn”, zegt ze in Flair.

Mensen zijn dol op Chantal en dat is volgens Maaike vooral te verklaren aan de humor die haar personage heeft.

“Ze kan mensen op hun plaats zetten, maar doet dat altijd met een kwinkslag. Ze zegt ook veel met haar gezichtsuitdrukkingen. Chantal is verder een écht persoon. What you see is what you get , en de Vlaming houdt daar wel van.”

Uit een interview in Het Laatste Nieuws blijkt dat Jeroen Meus en zijn vrouw Stéphanie een ontzettend gelukkig huwelijk hebben. Het koppel verklapt dat Stéphanie al eerder getrouwd was maar dat dit huwelijk na vier jaar strandde. “Daarna heb ik een stuk of twee vriendjes gehad, en toen kwam ik hem tegen en hebben we op een avond gekust. Een coup de foudre was er niet echt”, geeft ze eerlijk toe.

Jeroen merkt op dat hij destijds alleen woonde in een klein huisje in Lubbeek en mede-eigenaar was van een restaurant. “Ik was 23, mijn relatie was stukgelopen en ik was al een paar jaar alleen toen we op die stevige uitgaansavond hebben gekust. Stéphanie was toen net uit elkaar en moest weer bij haar mama gaan wonen. Die avond heb ik haar gezegd: Weet ge, ik woon in een tof huisje, maar ik ben daar nooit. Dus in plaats van weer bij uw ouders te gaan wonen, kom gerust bij mij wat crashen. De dag erna heeft ze mij gebeld. 'Geldt dat aanbod?'”

Toch woonde het tweetal lange tijd samen als vrienden. “Toen ze op een avond plots aan het twijfelen sloeg om terug naar haar vorige relatie te keren. 'Geen probleem', zei ik. 'Ik wens je een prachtig leven toe.' Bij die woorden is er iets geklikt in haar hoofd. Plots was er wel verliefdheid. Die avond is alles begonnen. In grote liefde, maar vooral in armtierige omstandigheden. Ik was gestopt met mijn restaurant en begon aan huis te koken. Steph is me daar niet veel later in gevolgd, maar werkte toen nog in een kledingzaak. We leefden van haar loon en hadden écht niks. Tot ons 32ste hebben wij op houten paletten geslapen. Toen kwam 'Dagelijkse kost'.”

In ‘De Ideale Wereld’ kan een politiek statement wel al eens een keertje. Maar past dat ook in een programma als ‘De Slimste Mens Ter Wereld’.

“Ik vind het prima wanneer mensen hun mening over bepaalde zaken willen geven, maar zelf voel ik die behoefte niet. Ik ben altijd meer op zoek naar wat ons bindt dan naar wat ons verdeelt. Niet alleen op tv trouwens, ook op familiefeesten ben ik niet diegene die de boel opstookt”, zegt Jade in De Morgen.

Het is anderen misschien ook al opgevallen, maar wanneer Jonas Geirnaert in de jury zit draagt hij een T-shirt met een watermeloen op. Dat staat als symbool voor steun aan Palestina.

“Ik zou het heel jammer vinden mocht de zender hem plots verplichten een iets neutraler T-shirt te dragen."

Natuurlijk is de scheiding van Debby Pfaff en Nicolas Liébaert een spijtige zaak. Maar spijt van haar scheiding heeft ze dan weer niet. Ze respecteert het en waardeert het.

“Er waren ook zoveel mooie momenten, maar ons verhaal was gewoon op en dat moet je accepteren. Wrok koesteren maakt je alleen maar ziek vanbinnen. Voor mij gaat het nu om het schrijven van een nieuw hoofdstuk, met de ervaringen uit het verleden als bagage”, zegt ze in Primo.

Debby was heel lang samen met Nicolas en plots is ze terug vrijgezel. Sinds haar scheiding heeft ze wel een andere kijk op de liefde dan eerst.

“Ik weet nu wat ik wil en vooral wat ik niet wil. Ik sta sterker in mijn schoenen en durf duidelijk mijn grenzen aan te geven. Lange tijd heb ik de liefde bewust van me afgeduwd, maar mijn zonen wezen me erop dat ik het opnieuw een kans mocht geven. Nu sta ik open voor een nieuwe man en heb ik geen angst meer om verliefd te worden.”