Wat velen niet weten is dat Berre een lange tijd geen goed contact heeft gehad met zijn vader. Hij is dat contact nu weer aan het opbouwen, maar het gaat stapje voor stapje.

Het nummer ‘Sing Alone’ gaat over de breuk met zijn vader. Het is een van zijn meest persoonlijke nummers geworden op zijn plaat.

“Ik ben er nog niet uit of ik het ooit live ga spelen. Het gaat over mijn jeugd en dan vooral over de persoon die ik in die periode erg gemist heb: mijn vader. Tien jaar geleden gingen mijn ouders uit elkaar en heb ik mijn vader door omstandigheden een tijdje minder gezien. We zijn dat contact nu opnieuw aan het opbouwen, dat is mooi. Maar het had anders kunnen lopen”, zegt hij in Tv Familie.

Berre is vaak droevig geweest over het feit dat hij zijn vader niet altijd even vaak zag. En hij is ook kwaad geweest op zijn vader.

“Ik kon toen alleen niet uitleggen wat ik miste of waar ik me slecht bij voelde. Dat probeer ik in de song wel uit te spreken, zonder dat ik hem verwijten naar het hoofd slinger. Alles is ook nog niet verloren, we kunnen nog zoveel doen. Intussen heeft papa 'Sing Alone' gehoord. Dat was niet makkelijk.”

Bruno Wyndaele en zijn vrouw Jes hebben samen ‘De Filistijnen’ opgericht. Rond dat productiehuis is er al veel te doen geweest. Als we de pers mogen geloven zijn ze de voorbije twintig jaar ook al 5 keer failliet geweest.

“Ik kan niet anders dan ontroerd zijn door zoveel bezorgdheid. Maar ik moet de geruchten tegenspreken: we zijn al vanaf dag één rendabel, een faillissement is nooit aan de orde geweest”, verklaart Bruno in Dag Allemaal.

Wat wel kenmerkend is aan De Filistijnen is dat ze een harmonicabedrijf zijn, altijd al geweest. Het ene moment hebben ze veel personeel nodig, het andere moment iets minder.

Waar Bruno ook terecht trots op mag zijn, is het fit dat veel van zijn programma’s zoals ‘De Slimste Mens’ of ‘Eeuwige Roem’ aan het buitenland zijn verkocht.

“Als je een tv-programma maakt, zijn er een aantal indicatoren van succes: de kijkcijfers, de waardering van het publiek en recensenten, de appreciatie van de zender, en de vraag of het programma een goeie format is.”

Het mag ondertussen duidelijk zijn dat een snelle start in ‘Blind Getrouwd’ geen garantie is op een succesvol huwelijk. Vraag dat maar aan Britt Winnepenninckx en Jonas Lefevere.

Thomas Michielsen en Karlien Bongaerts kenden een iets tragere start daarentegen en lijken nu wel de goede richting uit te gaan.

“Het gaat erom die verwachtingen op elkaar af te stemmen. Maar da's niet evident. Ik begrijp ook wel dat er mensen zijn die niet in ons geloofden in het begin. Als kijker had ik ons allicht ook al afgeschreven”, zegt Thomas in Tv Familie.

Als Thomas zichzelf iets moet aangeven, dan is het wel dat hij geen doorsnee persoon is. Hij heeft geen rijbewijs, drinkt geen alcohol en slaapt met een apneumasker.

“Ik kan me inbeelden dat de kijker het idee had van: 'Amai, da's wel ne rare'. Maar ik wilde mezelf tonen zoals ik ben.”

De voorbije weken werd Spanje heel erg getroffen door overstromingen door het noodweer dat daar uitbrak. An Swartenbroekx woont in de regio waar het drama heeft plaatsgevonden, maar zij komt er nog goed vanaf.

“Mijn man Guido en ik hebben het geluk dat we op een berg wonen, zo'n twee kilometer boven Arenas. Maar zien wat voor een geweld de natuur soms heeft, vind ik schokkend. Auto's die weggesleurd worden, ondergelopen huizen of rotsblokken van wel 50 centimeter die van de berg vallen... Het is ongelooflijk hoe verwoestend een storm kan zijn”, zegt ze in Tv Familie.

Klagen wil An niet doen, want ze weet dat ze er goed vanaf komen. Maar ze blijft wel met een knoop in de maag achter bij het zien van alle beelden.

“De verwoestende taferelen blijven me nog steeds bij, en ik leef mee met de mensen die alles zijn kwijtgeraakt. Daarom hebben we samen met onze vrienden Geert Grommen en Patricia De Donder een inzamelactie op poten gezet om de slachtoffers financieel te steunen. Het doel van de inzameling is de mensen in de regio Valencia op korte termijn te voorzien van voedingswaren en levensnoodzakelijke producten om deze zware crisisperiode te overbruggen.”

Het overkomt heel wat artiesten best vaak dat ze een samenwerking aangaan met een manager die het niet zo goed voorheeft met de artiest in kwestie. Ook Sylver heeft samengewerkt met een foute manager. 

“Gelukkig maar één keer. Dat valt mee als je sommige collega’s hoort. Helaas overkwam het ons wel tijdens onze meest lucratieve jaren. Hij kostte ons een dikke villa op een Spaans strand. Inspector Silvy hier spitte alles boven, op intuïtie. Don't mess with her”, klinkt het bij Wout Van Dessel in Het Laatste Nieuws. 

Silvy voelde al heel snel dat er iets fout was met de manager. Het is voor haar een beetje zoals het ontdekken van bedrog in een relatie. 

“Ik voelde dat er iets scheelde, nog voor er aanwijzingen waren. In Rusland barstte de bom. Van onze centjes zagen we niks terug, maar ik geloof in karma. We eten er alleszins geen boterham minder om.” 

Er is een moment geweest dat Carice van Houten even werd gearresteerd tijdens een protestactie van kilmaatactivisten. Dat heeft haar zoontje natuurlijk ook gezien. Maar gelukkig werd hem snel uitgelegd waarom.

“Ik zei: ‘De bazen van het land geven heel veel geld aan bedrijven die de lucht heel vies maken. En daar ben ik echt heel boos over. Dat vind ik echt niet kunnen. Ik wil gewoon schone lucht. En daarom gaat mama heel even op de weg zitten. En dan hoop ik dat ze naar ons luisteren’”, zegt Carice in Het Laatste Nieuws.

Het klinkt natuurlijk heel eenvoudig en dan zou je bijna denken dat meerdere mensen gewoon haar voorbeeld zouden gaan volgen.

“Het is dan bijna niet te begrijpen dat niet meer mensen zo kwaad zijn. In de grondwet staat dat de overheid het aan haar inwoners verplicht is om de leefbaarheid van hun omgeving niet alleen te beschermen, maar te verbeteren. Tja… Er wordt totáál niet voor ons gezorgd. Daar ­zouden mensen woest over mogen zijn! En dat maakt die activisten, die met zoveel liefde en passie een weg gaan blokkeren, ook zo verdrietig: dat mensen niet zien dat wij daar natuurlijk ook staan voor hún kinderen en kleinkinderen.”

In ‘De Buurtpolitie’ zullen we Johan Kalifa niet meteen nog zien opduiken. Hij speelt nu vooral bij Sering vzw en heeft daar helemaal zijn draai gevonden. Hij kan er ook volledig zichzelf zijn. 

“Ik word hier aangesproken als Kalifa, mijn tweede voornaam. De naam Johan kreeg ik bij mijn adoptie in 1984. Destijds was een Vlaamse naam nu eenmaal gunstiger dan Kalifa. Maar nu gebruik ik professioneel graag beide namen. Zo verbind ik mijn Belgische achtergrond met mijn Malinese roots”, klinkt het in Dag Allemaal. 

Johan is een voorbeeld voor veel kleurlingen in België. Hij toont aan dat je nooit mag opgeven en in je dromen moet blijven geloven. 

“We werkten lang samen met Ligo, centra waar anderstalige nieuwkomers lessen kunnen volgen. Het feit dat ik als kleurling voor de klas sta, geeft hen vertrouwen en stimuleert hen om Nederlands te leren. Voor sommigen, die zelfs analfabeet zijn in hun moedertaal, is het leren van Nederlands extra uitdagend. Wij passen dan het 'belichaamd leren' toe, via lichaamstaal elkaar begrijpen.” 

Dat acteur Jan Van Hecke zware fouten heeft gemaakt, daar is iedereen het over eens. Sinds zijn daden bekend zijn geraakt, krijgt de acteur geen kans meer om te acteren en dat valt hem zwaar. 

Hij probeert zijn leven weer op de rails te krijgen, maar dat is moeilijk als niemand gelooft in tweede kansen. Bovendien weet hij niet of hij zich al goed genoeg vindt om weer in het openbaar te verschijnen, schrijft Dag Allemaal. 

Vrienden van de acteur geloven erin dat hij veranderd is en vinden ook dat hij een tweede kans verdient. Iedereen verdient tenslotte een tweede kans. 

“Oké, Jan heeft fouten gemaakt, maar hij is daarvoor hard aangepakt, zeker in verhouding tot andere daders. Het verhaal is niet zo zwart-wit als het lijkt. Uit het vonnis bleek immers dat niemand iets tegen zijn wil heeft ondergaan. Mensen maken fouten, maar daarom moet je hen niet uitsluiten van de maatschappij. Jan doet zijn best om zijn leven weer op de rails te krijgen, ik hoop dat hij daarin zal slagen”, klinkt het bij intimi. 

Het was serieus schrikken toen bekend raakte dat Debby Pfaff niet langer samen was met Nicolas Liébart. De twee waren vele jaren samen, maar hebben er nu toch een punt achter gezet.

“Het gaat goed met mij, en dat dank ik aan de mensen die er voor mij geweest zijn en nog altijd zijn. Mijn ouders, mijn vrienden, mijn zussen. Ik ben omringd door een hele goeie groep van mensen, met wie ik urenlange gesprekken heb gevoerd — en nog steeds”, zegt ze in Het Laatste Nieuws.

Spijt van haar huwelijk met Nicolas heeft ze niet. En er is ook maar weinig dat ze aan haar geschiedenis zou willen veranderen.

“Mijn verleden is wat het is, en natuurlijk zijn er moeilijke momenten geweest, maar die hebben me gemaakt tot de liefdevolle persoon die ik nu ben. Als ik iets zou veranderen, zouden het hooguit wat kleine dingen zijn, maar niets essentieels. Omdat de lessen die ik eruit heb getrokken waardevol zijn geweest en hebben bijgedragen aan mijn groei.”

Ten huize Marleen Merckx is de acteermicrobe stevig toegeslagen. Niet alleen Marleen houdt van acteren, maar ook haar dochter Britt Das staat graag op de set of op de planken.

Moeder en dochter hebben een erg goeie band met elkaar en hebben naar eigen zeggen nooit ruzie met elkaar.

“Met ouder worden en sinds ik alleen woon, merk ik meer en meer dat wij een sterk, gezond en stabiel gezin hebben. Buiten de normale akkefietjes tijdens mijn puberteit is er nooit écht ruzie geweest. Kinderen die breken met hun ouders: dat snap ik totaal niet. Dat zal bij ons nooit gebeuren”, klinkt het bij Britt in Het Nieuwsblad.

Binnenkort staan moeder en dochter samen in het theaterstuk ‘Thuis’, geschreven door Hugo Claus. Voor Marleen zijn er toch wel herkenbare situaties die in het toneelstuk aan bod komen.

“Voor mij toch wel, omdat mijn moeder een West-Vlaamse was - net zoals bij Hugo Claus. Ik herken veel West-Vlaamse attitudes in het stuk, zoals mekaar nooit eens goed vastpakken. Ik heb mijn moeder dat nooit verweten, maar gelukkig ben ik niet zo geworden. Ik denk vaak aan mijn moeder als ik de moeder in het stuk speel. Claus schreef over zijn eigen moeder dat ze verstijfde als hij haar vastpakte. Ik heb exact hetzelfde meegemaakt.”