Op professioneel vlak heeft Kürt Rogiers niet te klagen. We kunnen de komende maanden niet om Kürt heen en zo heeft hij het graag. Het is vooral uitkijken naar zijn humaninterestprogramma ‘Tussen leven en dood’.

“Hoe kut het laatste jaar geweest is op persoonlijk vlak, des te sensationeler was het professioneel. In bijna dertig jaar bij VTM ben ik altijd heel gelukkig geweest met wat ze me aanbieden. Op de vraag 'Wat wil je graag ooit eens doen?' was mijn antwoord steevast 'human interest'. Dat kwam er nooit van, omdat men me eerder in shinyfloorproducties zag. Maar voor dit programma dachten ze aan mij. Ik sprong een gat in de lucht”, zegt Kürt in Het Laatste Nieuws.

In het programma praat Kürt met mensen die iets heel heftig hebben meegemaakt en bijna dood zijn geweest. De dag van het ongeluk wordt gereconstrueerd, via interviews en via getuigen.

“Bij sommigen ga ik langs voor een gesprek. Ik ben heel benieuwd hoe de kijkers mij in zo'n programma zullen ervaren. De perceptie in Vlaanderen is: 'Kürt is die jongen die altijd happy is en wiens fictiepersonages veelal womanizers zijn.' Nu laat ik voor het eerst een andere kant van mezelf zien. Een die heel dicht bij Kürt zit.”

Toen Josje Huisman nog bij K3 zong, volgde ze ook een cursus hoeden maken. Josje bracht zelfs ooit een collectie uit, die ze vooral online verkocht. Dat ze die cursus begon te volgen, daar had ze een goeie reden voor. 

“Ik wilde graag iets met mijn handen doen. Elke maandag ging ik naar de avondschool. Tijdens het toeren met K3 zat ik na de shows op mijn hotelkamertje mijn hoeden af te werken voor de volgende les”, blikt ze terug in Gazet van Antwerpen. 

In 2022 lanceerde ze haar eigen label Cornelia. En maakte ze al hoeden voor onder andere prinses Delphine en Kate Ryan. Maar of er ook een nieuwe collectie komt, dat valt af te wachten. 

“Misschien wordt Cornelia voorlopig meer een side hustle . Dan maak ik enkel hoeden op aanvraag, en voor mezelf natuurlijk. Dat zal ik altijd blijven doen. Ik heb wel nog altijd grote dromen voor het project, hoor. Voor een Belgisch merk gaan ontwerpen bijvoorbeeld.” 

Een programma over Menopauze, hebben we dat nodig om het taboe wat te kunnen doorbreken? Als het van Tine Embrechts afhangt wel. Zij is binnenkort op VRT te zien met ‘Menopauzia’.

“Het was met enige schroom dat ik met het idee aanklopte bij Woestijnvis. Wilde ik wel met de menopauze geassocieerd worden? Wij kijken naar oudere vrouwen als afgedankt, onzichtbaar, niet langer aantrekkelijk. Of zoals Nikkie van Lierop in Menopauzia zegt: oudere vrouwen worden geschorst”, zegt Tine in De Morgen.

Waarschijnlijk zit niet iedereen op een programma te wachten over menopauze, maar heel wat vrouwen boven de veertig misschien net wel.

“Ik ben overstelpt met reacties van vrouwen die zeiden: o god, eindelijk! Ik heb ook heel veel berichten gehad van vrouwen die hun verhaal wilden doen. We hebben drie afleveringen gemaakt, vertrekkend vanuit mezelf, een vrouw die ervoor staat en stilaan die hormonale schommelingen begint te voelen, maar eigenlijk hadden we tien afleveringen kunnen vullen.”

Hoewel Jacotte Brokken nog niet zo heel lang op onze televisieschermen te zien is, lijkt het alsof het nooit anders is geweest.

Zij heeft sinds kort ook een eigen podcast ‘Niemand vindt u leuk’ waarin ze terugblikt op haar pestverleden. Dat doet ze niet alleen. Ze praat er ook met bekende en minder bekende gasten.

“De reacties op de podcast zijn als een golf over me heen gespoeld. Ik had op voorhand eigenlijk niet stilgestaan bij wat dit project mogelijk zou teweegbrengen, maar de podcast heeft duidelijk een gevoelige snaar geraakt. Veel mensen sturen me nu via sociale media of mail hun eigen ervaringen met pesten door”, vertelt ze in De Morgen.

Elk bericht beantwoorden, dat kan Jacotte niet omdat het er zoveel zijn. Maar ze verzekert de mensen er wel van dat ze alle berichten leest.

In de podcast horen we fragmenten uit de tienerdagboeken van Jacotte. En die zijn soms behoorlijk confronterend. Zo leek Brokken vaak heel erg eenzaam.

“Daar had ik op voorhand niet echt over nagedacht. Sowieso vind ik het vreemd wanneer mensen me alleen als die spring-in-'t-veld zien. Ik ben natuurlijk wel gewoon een positivo, maar ik ben ook meer dan dat. Ergens was dat ook mijn doel: ik wilde tonen dat de eerste indruk die je van iemand krijgt nooit het hele verhaal vertelt. Achter de façade zitten vaak onzekerheden of worstelingen.”

Chris Lomme is 85, maar staat nog altijd op de planken. Ze blijft spelen omdat het haar passie is en haar leven. Ze leeft voor het publiek en daar krijgt ze nog altijd veel energie van. 

“Vaak krijg ik de vraag waar en wanneer ze me nog eens op een podium kunnen zien. Ik heb de indruk dat de mensen gelukkig worden van mij te zien. Ik beleef daar veel plezier aan, ook al blijf ik een perfectionist. Ik blijf de lat hoog leggen voor mezelf”, zegt Chris in Primo. 

Een voorstelling spelen op je 85ste, het is natuurlijk niet niks. Het is behoorlijk intensief. Maar ze blijft spelen en wordt gedreven door goesting en adrenaline. 

“En ik hou van het publiek. Het is zo fijn als ik hun warmte voel. Al is zo'n voorstelling wel fysiek belastend, maar ik verkeer in goeie vorm, ook al heb ik last van artrose. Soms voel ik ook wat pijn van mijn val van de scène vier jaar geleden tijdens de monoloog 'Reverence'. Ik heb twee jaar niet kunnen lopen, maar ben helemaal gerecupereerd. De Lommes zijn een sterk ras. Het zit in de genen.” 

In 1978 was er ooit een Poolse zeilster die als eerste vrouw solo de wereld rond zeilde. Het was voor haar een moment van ultieme vrijheid. Niemand zei haar wat ze moest doen. En dat gevoel begrijpt Clara Cleymans maar al te goed.

“Ik geloof heel hard dat wij eigenlijk nomaden zijn, die beter gedijen onder een blote hemel. Kijk naar kinderen: haal ze weg van tussen die vier muren en ze vinden alles leuk. Ik ben deze zomer voor het eerst met de kinderen gaan kamperen; je kunt mij niet gelukkiger hebben dan op een camping. Alles wordt 'een ding'”, zegt Clara in Het Nieuwsblad.

En dat gevoel heeft de zee haar ook gebracht. Je wordt even weggehaald uit het dagelijkse leven en dat kan veel deugd doen.

“Zeker als volwassene worden we heel vaak blootgesteld aan dingen die moeten en niet anders kunnen. Ik hou van mijn job, maar ik denk heus niet elke keer 'joepie' wanneer ik naar een cultureel centrum rijd om op te treden.”

Een miskraam verwerken is een van de moeilijkste dingen die je als vrouw kan doormaken. Je moet daarna door een periode van verdriet, rouw en gemis. Maar bij Frances Lefebure was het vooral schaamte die haar overviel.

“Mogelijk kwam het voort uit het feit dat ik eerder bescheiden ben. Maar door die zwangerschap was ik zo tróts: echt waar, ik voelde me een pauw. Niet alleen trots op mezelf, maar ook op het vrouw-zijn: kijk eens wat wij kunnen, hoe mooi is de natuur”, zegt ze in Het Laatste Nieuws.

De presentatrice heeft altijd gedacht dat ze moeilijk zwanger zou geraken. Maar werd na het stoppen van de pil al heel snel zwanger. Helaas kende het geen goede afloop.

“Ik vóélde me keizwanger, maar ik was het al twee weken niet meer. Mijn borsten waren nog groter, die hormonen zaten nog in mijn lijf. Maar niet veel later werden ons de opties uitgelegd: een curettage of pilletjes die het vruchtje zouden afdrijven. We kozen voor de pilletjes. Boris en ik hebben dat samen gedaan, in het weekend. De twee dagen ervoor moest ik nog gaan filmen, met een dood vruchtje in mijn buik. Dat waren de meest surreële dagen van mijn leven."

Om programma’s te maken heb je niet alleen budget en een goed team nodig, ook het hebben van geduld en tijd is heel belangrijk. Dat heeft Bruno Wyndaele de voorbije jaren meermaals ondervonden. 

“Ik ben een zeer geduldige mens. En tijd heb ik mezelf gekocht. Pas op, ik werk graag, hoor. Het leven zit eigenlijk niet goed in elkaar, hé? Naarmate je ouder wordt, heb je de tijd om het allemaal wat kalmer aan te doen. Maar er is geen reden om het kalmer aan te doen, toch? Je hebt al wat opzij kunnen zetten, je weet steeds beter wat je kan en wat je niet kan, de kinderen gaan stilaan de deur uit, dus je hebt net meer tijd om te werken. Maar het wordt minder van je verwacht. Terwijl je in je jonge jaren alles - werk, gezin, hobby's, sociaal leven - maar moet zien te combineren. Dat klopt ergens niet”, klinkt het in Primo. 

Wat velen misschien ook verrast is dat er met Bruno een 50plusser op televisie te zien is. Die zie je volgens velen niet zo vaak meer. 

“Daar ben ik inderdaad zeer blij om. Het is slim van VTM om niet alles door 22-jarigen te laten doen. Je moet die 22-jarigen hebben, maar je hebt ook de 50-plussers nodig. Ik vond het prettig dat ik de vraag kreeg om 'The Floor' te presenteren en ik heb direct 'ja' gezegd.” 

Wat staat er deze week zoal in Dag Allemaal?
Julie De Donder, dochter van Water De Donder openhartig na hervallen in eetstoornis
De échte reden van haar mentale problemen: "Ik werd misbruikt door een leraar"

Weer geen plekje in Liefde Voor Muziek
Liliane Saint-Pierre is boos
'Barbara Dex wel en ik niet?'

Herboren na zware operatie
Manou Kersting ontsnapt aan kanker
"Ik dacht dat ik een burn-outje had..."

Al 20 jaar gaybashing
De maat is vol voor Riadh Bahri
Zo rekent hij af met z'n haters

Bruno Wyndaele zet de puntjes op de i
"Mijn bedrijf is helemaal niet failliet!"

Astrid Stockman schrikt van zichzelf in 'De Verraders'
"Ik ben zo wantrouwig..."