Leuk nieuws voor de fans van de sympathieke Yannick Bovy.

Terwijl iedereen volop singles aan het lanceren is, laat Yannick weten dat ook hij mee op de kar springt voor het lanceren van een single.

Op 29 mei 2026 lanceert hij zijn nieuwe nummer ‘Faithful Friend’.

Het nummer gaat over zelfvertrouwen, mentale gezondheid en de druk die we voelen om perfect te zijn. Maar vooral dat we onze eigen grootste supporter moeten zijn in deze tijden.

 

 

 

 

Dit bericht op Instagram bekijken

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Een bericht gedeeld door Yannick Bovy (@yannickbovy)

Iets om naar uit te kijken dus!

Waar is de tijd dat we Juan Gerlo om de haverklap met 'Ghost Rockers' zagen optreden? Die tijd ligt al een hele tijd achter hem, door de jaren heen zien we hem steeds vaker acteren, zowel op tv als in het theater.

En daar spotten wij Juan onlangs, Juan was één van de bekende Vlamingen die naar de Deep Bridge-productie Roodkapje kwam kijken, een voorstelling die later dit jaar nog hernomen zal worden wanneer het weer minder goed weer is. Waar de voorstelling speelt, kan je op de website van Deep Bridge vinden.

Bekijk hier de foto's van de bekende Vlamingen op de rode loper van Roodkapje

Je zou het misschien niet verwachten van een popster als Camille, maar ook zij heeft haar onzekerheden.

Er zijn dagen waarop ze zich niet helemaal lekker in haar vel voelt en waarop ze liever niet te veel mensen ziet.

“Op zo'n moment keer ik terug naar de basis: naar de mensen die mij het liefste zien. Ik zal nooit onzeker worden door anderen. Vroeger had ik dat wel”, zegt ze in Billie.

Camille kon erg onzeker worden van wat er op sociale media verscheen. Gelukkig kan ze zich daar steeds beter overzetten.

En om zichzelf helemaal te kunnen geven op een podium, gaat ze ook vaak sporten. Ze wil in topvorm zijn.

“Ik voel me slecht als ik eens een dag geen work-out heb gedaan. Of geen 10.000 stappen heb gehaald. Ik probeer verder gezond te eten, maar ik zal ook weleens een taartje eten."

Dennie Christian mag dan wel 70 zijn geworden, je zou het niet zeggen. Hij voelt zich ook lang nog geen 70 en staat ondertussen ook al 50 jaar op het podium.

“Al méér dan vijftig jaar zelfs. In 1973 bracht ik mijn eerste single uit: 'Jede große Liebe hat ein Happy-End'. Ik was toen zeventien. Da's drieënvijftig jaar geleden”, zegt hij in Primo.

Vijftig jaar is veel en Dennie moet toegeven dat hij er wel eens over nadenkt over de dingen die hij toch beter stilaan zou laten.

“Kijk, mijn grote passie in mijn vrije tijd is op mijn motor zitten en samen met vrienden leuke toertjes doen. Dan denk ik bij mezelf: hoelang kan ik dit nog doen, hoelang heb ik nog de kracht om zo'n zware motor te sturen?”

Op dit moment lukt het hem nog, maar hij weet dat er ooit een dag komt dat hij ermee zal moeten stoppen.

“Een goeie vriend van mij die een paar jaar ouder is dan ik, heeft zijn motor verkocht omdat hij het te gevaarlijk begon te vinden. Hij voelde dat zijn reactievermogen anders werd.”

‘Familie’ heeft een nieuw duo opgeleverd: hartsvriendinnen Camilia Blereau en Anke Helsen staan samen op de set. In het echte leven vriendinnen, maar in de soap allesbehalve.

In Primo blikken de twee terug op hun allereerste ontmoeting. Eentje die dateert uit het jaar 1974.

“Camilia zat toen in haar derde jaar aan het conservatorium, ik in het eerste. Iedereen zei dat ze streng was, dus wij eerstejaars hadden in het begin wat schrik van haar”, lacht Anke.

Tijdens de repetities voor haar eerste examen kwam Camilia op Anke afgestapt, terwijl ze nog in haar rol zat. Ze pakte haar vast en gaf haar een knuffel.

“Dat moment vergeet ik nooit. Jij was de enige eerstejaars die kwam kijken en dat raakte mij. En het was ook een zot jaar: studeren of niet, we moesten financieel op eigen benen staan”, zegt Camilia.

Er waren heel veel studenten die toen nog gingen werken om financieel zelf dingen te kunnen bekostigen.

“Ik had soms 500 frank schuld, soms 5.000 frank. Dat maakte mij krikkel. Als een leerkracht er niet was bij het begin van de les kon ik uitvliegen: 'Jij wordt betaald of je er nu bent of niet, maar ik niet.'”

Toen Carina Clerinx te horen kreeg dat ze baarmoederhalskanker had, viel de hemel op haar neer. Maar panikeren deed ze niet. Ze probeerde kalm te blijven onder de situatie.

“Diep vanbinnen voelde ik al langer dat er iets mis was. Ik ben hoogsensitief. Het moeilijkste voor mij was om m'n leven in handen te leggen van mensen die ik niet ken”, zegt ze in Dag Allemaal.

Carina had al een biopsie gekregen en kon daarom pas eind januari geopereerd worden. Dat lange wachten vond ze vreselijk.

“Vanaf toen was ik officieel kankerpatiënt. Ik zat op oncologie. Dat voelde heel confronterend.”

Gelukkig voor Carina was er nog geen sprake van chemo en bleef het voorlopig bij een operatie.

“Ze gingen eerst mijn baarmoeder wegnemen, want die had ik toch niet meer nodig. Dat klonk hard, maar het gaf mij ook rust.”

Ze kreeg ook een mammografie, maar daar kreeg ze gelukkig alleen maar goed nieuws te horen. Al bleef de baarmoederhalskanker wel een feit.

“Ik was al alles aan het regelen voor mocht de operatie slecht aflopen. De papieren van m'n uitvaartverzekering lagen klaar.”

Nu Ruben Van Gucht zelfstandige is, werkt hij niet langer alleen voor VRT. Hij kan vanaf nu bij alle zenders aan de slag en presenteert deze zomer een programma over de Tour de France voor VTM Go+.

Dat betekent dat Ruben de rechtstreekse concurrentiestrijd aangaat met ‘Vive Le Vélo’, een programma van VRT. Hij maakt het samen met Mark Uytterhoeven.

“Mark en ik zijn televisiemakers genoeg om te beseffen dat willen concurreren met een instituut als 'Vive le vélo' een verloren strijd zou zijn.”

Maar Ruben en Mark zagen toch potentieel om iets vernieuwends op de markt te brengen.

 Maar net omdat 'Vive le vélo' al twintig jaar hetzelfde is, biedt dat de kans om met een fris, nieuw alternatief te komen”, zegt hij in Humo.

Opvallend is wel dat hij de hele groep van ‘Wielerclub Wattage’, de podcast op VRT, ook meteen meeneemt naar VTM.

“Tja, als de VRT niet wil dat ik voor andere zenders dit soort programma's maak, hadden ze dat in mijn contract moeten opnemen, of via een vergoeding afdekken. Dat geldt trouwens ook voor de andere leden van de podcast: de VRT had zoiets perfect kunnen stipuleren.”

Dat Amy De Winter en Natassia Van Kerkvoorde nooit beste vriendinnen gaan worden, dat is een zekerheid. Dat hoeft voor haar ook niet.

Maar ook de andere Antwerpse huisvrouwen hebben Amy behoorlijk gekwetst. Vooral hun persoonlijke aanvallen deden pijn.

“Zelfs buiten draaidagen werd ik aangevallen. Ik heb heel wat tranen gelaten tijdens het eerste seizoen. Ondertussen heb ik het wel een plaats gegeven en kan ik terug met verschillende van de dames door één deur, al moet die deur soms wel breed genoeg zijn.”

De onderhandelingen van het tweede seizoen liepen niet van een leien dakje. Die hebben ook best lang geduurd. Amy wilde sommige dingen toch anders zien.

“In het eerste seizoen liet ik me te veel doen, ik sta soms wat naïef in het leven. Ik bekeek alles door een roze bril, maar zo werkt de wereld helaas niet.”

Wat er ook is veranderd is de vergoeding die de housewifes nu krijgen. Die is er uiteraard op vooruit gegaan.

“Er is een hoger bedrag voorzien omdat we ons leven volledig blootleggen. We hebben totaal geen privacy meer, daar mag wel iets tegenover staan.”

Tijdens de slotavond van het Festival van Cannes zijn de hoofdrolspelers van Lukas Dhonts derde speelfilm Coward, Emmanuel Macchia en Valentin Campagne, bekroond met de Prijs voor de Beste Mannelijke Acteerprestatie. 

Lukas Dhont schrijft met deze prijs Vlaamse filmgeschiedenis in Cannes. In 2018 won hij er de Caméra d’Or met zijn speelfilmdebuut Girl, in 2022 werd opvolger Close bekroond met de Grand Prix. 

Coward ging donderdag in première in Cannes, met een lange staande ovatie en positieve reacties van het aanwezige publiek. Internationale filmjournalisten van IndieWire, Deadline, Screen International en The New Yorker schreven positieve recensies, en ook de Belgische pers reageerde positief.
In Coward komt Pierre in 1916 als nieuwe soldaat aan het front, gedreven om zich te bewijzen in de strijd. Hij ontmoet Francis, die met geïmproviseerde shows de moraal van de troepen probeert hoog te houden. Terwijl de oorlog onverbiddelijk voortwoedt, proberen ze allebei aan de realiteit te ontsnappen, al is het maar voor even.

Minister van Cultuur Caroline Gennez: "Lukas Dhont is een uitzonderlijk cineast én een genereuze ambassadeur van onze filmscène. Hij bewijst met Coward opnieuw hoe belangrijk de investeringen in onze filmmakers zijn. Zijn cinema durft kwetsbaarheid groots te maken, en geeft jonge mensen een waardige stem. Dat hij in Cannes erkenning krijgt, mag ons allemaal trots maken. Aan het hele Coward-team: bravo!"

De productie van Coward is van Michiel Dhont voor The Reunion, in coproductie met het Belgische Versus (Opus), het Franse Lumen en het Nederlandse Topkapi Films. Regisseur Lukas Dhont omringde zich voor zijn derde film opnieuw met een aantal vertrouwde partners. Het scenario schreef hij samen met Angelo Tijssens. Frank Van den Eeden tekende opnieuw voor de cinematografie, Alain Dessauvage was verantwoordelijk voor de montage en de muziek werd net als voor Girl en Close gecomponeerd door Valentin Hadjadj.

Net voor de start van het Festival van Cannes kon de internationale sales agent The Match Factory al aankondigen dat de rechten op de film werden verkocht aan Mubi voor belangrijke territoria als Spanje, Italië, Latijns-Amerika en het Verenigd Koninkrijk.
Distributeur Lumière zal de film dit najaar in de Benelux in de bioscopen brengen. In Frankrijk wordt de film door Diaphana verdeeld.

Jani Kazaltzis houdt er wel van om thuis te zijn. Toc laat zijn agenda dat niet altijd toe.

“Maar ik vind het wel heel fijn om op een zondag een hele dag thuis te blijven en helemaal tot rust te komen. Al hoeft dat niet elk weekend. Ik ga ook graag op stap”, zegt hij in Story.

Sinds Jani samen is met Jens is zijn partner ook bij hem ingetrokken. En hij had ook zijn zeggenschap in het interieur.

“We hebben het interieur toen aangepakt zodat hij ook zijn accenten kon leggen en zich huis kon voelen. Een likje verf aan de muren, een nieuwe tafel en zetel... Maar we hebben dezelfde smaak, daar hebben we geen discussies over.”

Dankzij ‘Blind Gekocht’ heeft Jani al heel wat verschillende huizen gezien, waaronder een kangoeroewoning.

“Ik heb altijd gezegd: als er ooit iets gebeurt met mijn ouders, mogen ze bij mij komen wonen. We hebben hier plaats zat, dus dat moet zelfs geen kangoeroewoning zijn. Ik denk ook dat we perfect onder één dak zouden kunnen wonen.”