Ruben Van Gucht vertelt in De Morgen dat hij slechts acht jaar oud was, toen hij voor het eerst met het idee speelde om wielercommentator te worden.

Ik droomde tijdens de zomer - zoals elk kind - weleens dat ik ooit een coureur zou zijn”, gaat het tv-gezicht van start. “Maar mijn broers en ik speelden alle drie voetbal, en logistiek was het voor mijn ouders natuurlijk veel handiger om ons alle drie één sport te laten doen. Dus bleef het bij een kinderdroom.”

Naarmate de jaren vorderden, groeide de overtuiging om wielercommentator te worden bij Van Gucht. “Ik keek al van jongsaf naar wielrennen en probeerde alle grote coureurs bij naam te onthouden én te herkennen.”

Sommige kwatongen beweren dat Ruben wielercommentator is geworden omdat hij het niet kon maken als renner, een cliché dat niet klopt volgens de presentator. “Het is niet omdat je geen goeie voetballer was, dat je voetbalcommentator wordt. Die twee hebben voor mij niets met elkaar te maken. Ik wilde commentator worden, geen wielertalent. Je hebt voor beide een ander talent en werkkracht nodig. Met de jaren word ik alleen maar dankbaarder dat ik al zo jong wist wat ik professioneel wilde doen.”

Wanneer de reporter van Het Laatste Nieuws aan Katja Retsin vraagt of het tv-gezicht van het moederschap geniet, antwoordt ze met volle overtuiging ‘ja!’

“Ik heb eigenlijk altijd geweten dat ik mama wilde worden”, gaat Katja van start. “Ik heb mijn dochter al eens gevraagd of ze dat ook wil, en voor haar is dat nog een groot vraagteken, maar ik wist op mijn negentiende al dat ik kinderen wilde.”

Katja heeft zich dit ook nog geen seconde beklaagd, al merkt ze meteen op dat het soms ook heftig kan zijn. “Ik heb veel hulp gehad van mijn ouders, die hier ook wonen, maar de rollen zijn aan het keren, en ik begin nu stilletjesaan voor hen te zorgen. Ik denk altijd eerst aan de kinderen, dan aan mijn mama en papa, en dan pas aan papa en mezelf. Dat is soms moeilijk, en je verlangt soms naar de dag dat je weer meer tijd voor jezelf zal hebben, maar ik zou het nooit anders gewild hebben. Familie is belangrijk voor mij.”

Het leukste aan moeder zijn is volgens het tv-gezicht het feit dat de rol door de jaren heen verandert. “Eerst doe je niks anders dan zorgen, dan geef je dingen door, en nu zijn ze er bijna twintig, en zijn wij op sommige vlakken bijna vriendinnen. Dat vind ik heerlijk.”

Lang geleden dat we nog iets gehoord hebben van Maartje Van Neygen. Het is al een tijdje stil rond de zangeres en er kwam weinig muzikaal nieuws.

Maar nu lijkt Maartje toch iets van plan te zijn. Op Instagram doet ze namelijk heel geheimzinnig rond 25 oktober 2025.

"Wacht niet af, wacht mee. Zet je op de lijst voor iets bijzonders op 25 oktober."

Als je naar de opgegeven link gaat dan kom je op een ticketpagina uit voor een concert in de Theadrôme in Antwerpen.

Het ziet er dus naar uit dat Maartje in oktober een bijzonder concert zal geven. Wat er zo speciaal aan zal zijn, dat maakt ze ongetwijfeld binnenkort bekend.

 

 

 

 

Dit bericht op Instagram bekijken

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Een bericht gedeeld door Maartje Van Neygen (@maartjevanneygen)

Niet alleen Devon, de zoon van Francesco Planckaert en z’n vrouw Magali, maar ook Mageno, de zoon van Christopher en Stephanie Stephanie Planckaert, is net als zijn beroemde grootvader Eddy nog steeds in de ban van de fiets.

“Hij traint veel en is gemotiveerd om in de toekomst nog stappen te zetten”, zegt Christopher, die het in zijn jonge jaren zelf een tijdje als coureur probeerde, .in Dag Allemaal “In het wielrennen moet je echter al zeer goed zijn om jezelf in de schijnwerpers te rijden. Mageno is geen slechte renner, hij heeft een goede motor, maar om mee te draaien met de top komt hij momenteel te kort”, beseft Christopher.

“Aan zijn discipline en karakter ligt het zeker niet, maar wij willen hem op een rustige manier laten groeien.” En die kans krijgt hij ook bij zijn ploeg: “Door te koersen weet Mageno wat pijn en afzien is en dat maakt hem sterker als mens. Mageno heeft een droom, maar die gaat niet ten koste van alles. Wij hopen in de eerste plaats dat hij opgroeit tot een fijne jongeman”, besluit Christopher.

Op de Grote Heideweg in Olmen vindt op zaterdag 9 augustus de Kempense Schlagernacht plaats.

Het terrein opent om 16.30u. Bekende en minder bekende artiesten treden die avond op. Met Glenn Goossens, Gebruurs, Sammy Baker en de Nederlandse Senna Willems wordt er al heel veel sfeer in de tent gebracht. Met Luc Steeno, Dennie Christian, Johan Veugelers, Die Schnappers, De Romeo's en Christoff is de affiche helemaal compleet.

Voor info en tickets kun je terecht op kempenseschlagernacht.be.

Tekst: Nico Vanaken

Met maar liefst drie nieuwe singles: ‘Ordinary Love’, ‘Wrong Reasons’ en ‘O.D. on You’, maakt zangeres Kim Kay na zowat twee decennia een muzikale comeback om ‘U’ tegen te zeggen. En dat terwijl de Belgische muziekindustrie haar comebackplannen enkele maanden geleden nog onrealistische dromen van een vergeten popsterretje met heimwee naar het verleden noemde.

Al tempert de zangeres zelf meteen wel de verwachtingen. Live optreden blijft immers iets wat Kim nooit meer zal kunnen. Aanhoudende medische problemen houden haar dan ook nog steeds aan haar bed gekluisterd. “Dat is het eerste wat iedereen vraagt die bij de promotiecampagnes betrokken is: ‘Wanneer kunnen we concerten aankondigen?’ Jammer genoeg zal dat er niet in zitten', zegt ze zacht tegen Dag Allemaal.

En dan, bedachtzaam: “Kijk, als je zo lang ziek bent als ik, wordt je kringetje steeds kleiner. Dus ik heb hier plezier in en daarom laat ik het ook los op de wereld. Vooral als inspiratie voor andere mensen. Er is altijd hoop, als je ergens je gedacht op zet en je gaat erachteraan, dan is het ook mogelijk. Dus geef niet op en laat niemand zeggen: ‘Dat kan jij niet!’”, rondt Kim strijdvaardig af.

Wie vanaf nu ’s nachts de radio op Qmusic zet, krijgt misschien wel een bekende stem te horen.

Milo-actrice Antje De Rop gaat er aan de slag als presentatrice en presenteert heel de zomer lang op maandag en dinsdag op de populaire zender.

Het zijn nog maar enkele dagen dat ze te horen zal zijn, maar misschien betekent het wel de start voor een carrière als radiopresentatrice. En dat zal Antje ongetwijfeld heel leuk vinden.

Dit bericht op Instagram bekijken

Een bericht gedeeld door ANTJE DE ROP (@antjederop)

Tijdens zijn gloriedagen stond Jean-Marie Pfaff bekend als trainingsbeest. Al werd het volgens sommigen misschien zelfs te extreem.

“Het kan nooit té zijn. Ik wilde mijn supporters en familie niet teleurstellen. Ik ben ook altijd een winnaar geweest en deed er alles aan om beter te worden. Maar wat ik in Bayern meemaakte, op trainingsgebied, dat was ongezien. Ik heb nooit in mijn leven zoveel gelopen als daar, in Duitsland”, lacht hij in Primo.

Ooit mocht Jean-Marie een openingswedstrijd spelen in Camp Nou in Barcelona. Daar waren zo’n 100.000 toeschouwers. Maar Pfaff was niet onder de indruk.

“Ik had er al gespeeld, met Beveren, in de halve finale van de Europabeker voor Bekerwinnaars. We verloren zowel thuis als daar met 1-0. Twee keer een strafschop. Het waren de enige twee tegengoals die ik binnenkreeg op acht wedstrijden. Penalty's dan nog!”

Bart Herman heeft ooit een jaar lang gezongen op een cruiseschip dat in de Caraïben ronddobberde. Het leven aan boord beviel hem uitstekend.

“Voor mij was het vooral de complete vrijheid en het gevoel van ontsnapping. Zodra het schip de kade loslaat, lijkt het alsof er een soort navelstreng wordt doorgeknipt. Tegenwoordig zijn er moderne communicatiemiddelen, maar toen ik jong was, was je aan boord werkelijk afgesneden van de buitenwereld. Er viel dan een ongekende rust over je heen, alsof je op een onbewoond eiland zat. Je leven werd trager en zorgelozer”, zegt hij in Tv Familie.

Op een cruiseschip verblijven, zorgt er ook meteen voor dat je een pak diplomatischer wordt. Je kan er niet zomaar met slaande deuren vertrekken.

“Ik ga nog altijd regelmatig varen en mijn telefoon blijft dan lekker thuis. Helemaal off- line zijn heeft iets magisch.”

Als we Steffi Quisquater mogen geloven, dan heeft haar vader Sergio Quisquater best vaak donkere gedachten. Sergio vindt dat niet donker, maar eerder realistisch. Hij kan niet de hele dag positief zijn.

“Ik heb ook reden van spreken, hé? Plus: iederéén kan morgen dood zijn. Dat is de realiteit. Op twee gasten na, zijn al mijn jeugdvrienden al dood: zelfmoord, ziekte, drank, noem maar op. Hoe ouder ge wordt, hoe dichterbij het ook komt”, zegt hij in Het Laatste Nieuws.

Sergio kreeg een tijdje geleden te horen dat hij de ziekte met een K had. Dat hij vaak over de dood praat, dat is voor hem iets alledaags. Maar zijn dochter Steffi vindt dat allesbehalve prettig.

“Ik geloof ook écht dat ge er beter over zwijgt, want hoe meer ge erover babbelt, hoe meer ge het uitlokt. Ik ben daarin kei-bijgelovig. Het verschil tussen hem en mij is ook dat al die negatieve dingen bij mij veel harder binnenkomen. Als ik te vaak over de dood of zo begin na te denken, dan ga ik daar veel te hard mee inzitten, dus vermijd ik dat. Ik kijk weg, om mijzelf te beschermen. Hij wéét dat, dat ik daar gevoelig voor ben, maar toch doet hij voort.”