’t Is Gebeurd. Maandag deden James Cooke en Karen Damen beter dan Koen Wauters. Camping Karen en James haalde 516.000 kijkers en 30 procent marktaandeel. Over Winnaars sloot in mineur af: 475.000 kijkers en 22 procent. Daarna zette Spitsbroers 398.000 en 28,6 procent neer. Het moet wel gezegd dat Spitsbroers het meest van alle programma’s last heeft van uitgesteld kijken. Zo haalde de tweede aflevering destijds 405.000 kijkers, en steeg dat na een week tot 796.000, en stond de reeks plots in de kijkcijfer top tien. Nog maandag op Vier deed Gert Late Night prima zaken met 27 procent, De Kust is Veilig scoort eveneens met 343.000 kijkers en 21 procent.

Radiopresentatrice Heidi Van Tielen, zus van ‘Familie’-actrice Erika Van Tielen, is in het grootste geheim getrouwd met haar vriend Kristof. Zelfs haar collega’s bij Qmusic wisten van niets. Dat vertelt de 32-jarige blondine in Story. “Kristof en ik zijn onlangs getrouwd in zeer intieme kring. Na elf jaar voelde het goed om die stap te zetten, hoewel ik helemaal niet zo romantisch ben. Een goede relatie staat of valt voor mij niet met een huwelijk. Ik moet soms ook nog wennen aan het feit dat ik ‘mijn man’ moet zeggen, klinkt het.

De Belgische fans van Marco Borsato zijn teleurgesteld. Dinsdag zat de zanger in Gert Late Night en zoals verwacht werd, kondigde de zanger een concert aan. Heel wat fans hoopten op een concert in het Sportpaleis maar het is de AB in Brussel geworden. Tickets waren dinsdagavond al te koop en nog voor heel wat mensen de kans hadden om tickets aan te kopen, verscheen het bordje 'uitverkocht'. Geïnteresseerden hebben wel de kans om op een wachtlijst te komen. De kans is groot dat er nog een extra concert komt. Marco Borsato is ook bij ons ontzettend populair. Op vrijdag 17 november verschijnt zijn album 'Thuis', de opvolger van het in 2015 verschenen 'Evenwicht'.

Koop hier het nieuwe album van Marco

Het is vandaag de 68ste verjaardag van Luc Appermont. De presentator werd inderdaad op 4 oktober 1949 geboren. We vragen ons echt af hoe Luc vandaag zijn verjaardag zal doorbrengen want zijn partner Bart Kaëll is er niet bij. Of zou Bart toch even een bezoekje kunnen brengen aan zijn jarige vriend? Bart zit deze week op de Evanna voor Gert Late Night. Met of zonder Bart Kaëll erbij, we hopen dat Luc van zijn verjaardag zal genieten.

������

Dinsdagavond was Steven Van Herreweghe te gast in Die huis. Eric Goens heeft het met Steven over zijn carrière en het dal daarin, toen onder andere Rasters erg slecht scoorde. Ook op privévlak ging Steven door een moeilijke periode. Ik had het gevoel dat op alle niveaus in mijn leven iets van mij verwacht werd, wat ik maar voor 70% kon waarmaken.

In de jeugdkamer vertelt Steven over zijn grootvader, die als collaborateur aan het oostfront vocht. En hij praat ook over zijn gezin. Elke avond wanneer ik ga slapen, tel ik iedereen in het huis. En dan doe ik het licht uit, en dan weet ik dat het goed is.

Bij aankomst ziet Steven zijn bezoek niet meteen zitten: Ik ben benieuwd. Op dit soort momenten besef ik echt hoe hard ik een controlefreak te zijn. En net daarom vind ik het interessant om nu eens hier te zijn. Om eens helemaal uit mijn comfortzone gehaald te worden.

Stevens carrière beleefde hoogdagen tijdens De pappenheimers, dat op meer dan 2 miljoen kijkers kon rekenen. Na zijn overstap naar VIER ging het echter bergaf. Dat was een groot contrast. Er is een extreme onzekerheid over mij neergedaald. En onzekerheid is gezond, maar wie werd heel ongezond, eigenlijk. Ik begon aan alles te twijfelen. En dan verlies ik mijn evenwicht. Steven kwam zichzelf in die periode echt tegen: Dat was een periode waarin in mijn leven alles heel intens was. Ik was aan kinderen begonnen, net een huis gekocht, net een groot contract getekend... Ik had het gevoel dat op alle niveaus in mijn leven iets van mij verwacht werd, wat ik maar voor 70% kon waarmaken. Het was een grote confrontatie met mezelf: ik dacht altijd dat ik onoverwinnelijk was. Ik merkte dat ik even kwetsbaar was als iedereen.

Steven is nu 40 jaar en heeft al heel wat meegemaakt. Toch blijft hij een speelvogel: Ik vond 30 worden heel erg: toen had ik echt het gevoel dat ik in de grotemensenwereld moest terechtkomen. Maar eigenlijk had ik pas toen ik 40 werd, het gevoel dat ik naar de grotemensenwereld ging. De speeltijd is strafstudie. In de kinderkamer wordt Steven stil bij foto's van zijn zoontjes. Toen Lenny geboren werd, zag ik ineens heel zijn leven voor me. Hup, tot een oud manneke worden. Dat ontroerde mij heel hard. En de gedachte dat ik die niet tot de laatste dag ga kunnen ondersteunen, dat vind ik verschrikkelijk.

Steven vertelt ook over zijn grootvader, die een collaborateur was: In zijn context was dat logisch: hij was een arbieder, in Aalst, 16, kwam uit een Vlaamsgezinde familie die al generaties lang het gevoel hadden dat ze onderdrukt werden. Ik sprak achteraf met enkele mensen die samen met hem aan het front zaten. Ze zeiden: Hij was een schande voor de oostfronters. Ik vroeg waarom. Omdat hij achteraf spijt had. Omdat hij dat niet kon plaatsen. En dat was voor mij wel een grote troost.

Steven was ooit zanger van een boyband, het resultaat van een weddenschap voor Ketnet. Ik kon daardoor in een wereld komen die van mij niet was. Een wereld vol vedetten. En kwaad dat die waren! Steven werkt sinds enkele maanden weer aan een programma voor Eén. Is hij opgelucht? Ja. Als je tv maakt, maak je iets voor een breed publiek. Of dat is toch mijn definitie van televisie maken. Ik was wel wat bang om terug te keren. Maar het voelt juist aan. Op de kunsthumaniora moet Steven verplicht dansles volgen: We hadden op de kunsthumaniora 3 uur dans per week. Dat was aanvankelijk mijn grootste nachtmerrie. Komende van een klassieke school was dat het beste wat me kon overkomen. Ik werd uit mijn comfortzone getrokken, dat was heel goed.

Al van kleins af aan maakte Steven graag video's. Overal had hij zijn camera mee naartoe: Ik amuseer me daar ongelooflijk mee, en ik hoop daarmee andere mensen ook te plezieren. Dat zijn de twee voornaamste redenen om dat te doen.



Die huis: elke dinsdag om 20.40 uur op Eén.

Het boek is een verzameling van snelle en eenvoudige recepten die voor iedereen toegankelijk zijn. Ze zijn specifiek bedoeld voor mensen met weinig tijd, een klein budget en weinig keukenspullen. Studenten dus. In dit boek geen ingewikkelde kookmethodes, moeilijke keukentermen, afwegen tot op de gram of honderd en een stappen. De focus ligt op lekker, soms gezond en altijd gemakkelijk. Met dit boek wil Loïc bewijzen dat koken geen taak hoeft te zijn. Het is genieten en ontspannen. Het boek bevat 55 snelle recepten, mét bijhorende filmpjes. Loïc Van Impe (1993) won bijna het tv-programma The Taste en werkt als monteur bij productiehuis Lecter. Hij gooide wat rock-'n-roll in de kantine en kreeg de kans om zelf kookfilmpjes te maken onder de namen #kotfood en #blokfood. The rest will be history! (or at least Some Serious Fun.)

De afgelopen maanden was Astrid Coppens in het land. Opnames voor een film, de voorstelling van haar nieuwe kledingcollectie, een weekje bij Gert Late Night en nog véél meer. Maar Astrid heeft dinsdag het land verlaten en is vertrok met het vliegtuig naar het verre Los Angeles. Terug naar het land van Trump en terug naar de zon. Héél lang zullen we Astrid echter niet moeten missen want later dit jaar komt ze terug naar Vlaanderen voor de première van haar eerste film.

Dinsdag werd uitspraak gedaan in de zaak waarin Boek.be en GAU (Groep Algemene Uitgevers) voor de rechtbank waren gedaagd door Egmont, een vzw afhankelijk van het Vlaams Belang, om deelname aan de Antwerpse Boekenbeurs af te dwingen. De rechter gaf Egmont vzw gelijk.

Boek.be en GAU zullen dit vonnis vanzelfsprekend respecteren én professioneel uitvoeren. Anderzijds zullen wij zeker beroep aantekenen. Deze gerechtelijke stap werkt echter niet opschortend voor het huidige vonnis en dus zal Egmont dit jaar aanwezig zijn op de Boekenbeurs, klinkt het in een persbericht. .

Wij delen de mening van de rechtbank niet. Het is de eerste keer in 81 jaar dat alle regels voor het standhoudersschap overboord worden gegooid. Naar onze mening zonder geldige reden. Aan de Boekenbeurs nemen twee types standhouders deel. De grootste groep zijn logischerwijze onze leden. Dat zijn altijd uitgevers en/of boekhandelaars. Egmont is dat officieel niet. Anderzijds nemen ook enkele zgn. ‘niet-leden’ deel. Dat waren tot op vandaag steeds mediapartners, structurele sponsors of ngo’s die alle actief betrokken waren bij de Boekenbeurs.

De rechtbank heeft vandaag geoordeeld dat Egmont kan deelnemen als niet-lid aan de Boekenbeurs. Ten gronde is Egmont geen uitgeverij. Het is een politiek instrument dat boeken drukt. Haar maatschappelijke zetel is dezelfde als de van het Vlaams Belang. De juridische stappen werden ondernomen door de juridische dienst van de partij, de bestuurders zijn allen actieve politici voor diezelfde partij. De facto wordt vandaag een vzw, direct afhankelijk van een politieke partij, toegelaten tot de Boekenbeurs. Dat kan naar onze mening niet de bedoeling zijn.

De grond waarop deze uitspraak is gebaseerd is zgn. discriminatie. Ook daar knelt het schoentje. Twee problematieken zijn – gewild en juridisch handig - door elkaar gehaald: het recht op standhoudersschap en het recht om met je boeken aanwezig te zijn op de Boekenbeurs.

Boek.be is niet happy met de uitspraak. De realiteit is eenvoudig: Egmont en haar auteurs kunnen al jaren op de Boekenbeurs aanwezig zijn via een boekverdeler en/of een boekhandelaar. Aan exact dezelfde voorwaarden als die die gelden voor gelijk welk ander boek, fonds of auteur.

Concluderend zijn wij dus formeel: de Boekenbeurs en Boek.be discrimineren noch auteurs, noch inhoud. Boeken van alle soorten, voor elke leeftijd en van alle inhoudelijke strekkingen zijn welkom.

De juridische procedure wordt dus verdergezet maar we keren nu terug naar de essentie: de Boekenbeurs. We hebben een fantastisch programma en hopen dat het, los van deze verwonderlijke uitspraak, een feest voor jong en oud mag worden. Een feest dat lacht, en leeft, en leest.