Onlangs nam hij afscheid van de radio en zondag is hij al terug. Jawel, op zondag 9 september 2018 is Jan Hautekiet van 10.00 tot 12.00 de gast van Kris Wauters in Zot Gedraaid op Joe. Kris duikt tijdens de uitzending in de platenkast van Jan en ontdekt samen met de Joe-luisteraars de muziek die belangrijk is geweest in zijn leven.
Bart Anneessens Cops organiseert samen met Willy De Lantsheer het Groot Leeuws Festival. Bart heeft ondertussen heel wat singles uitgebracht, al dan niet in duetvorm met andere artiesten. Onlangs bracht hij nog Trouw niet voor je tachtig bent uit. Eén week na dit festival neemt de sympathieke organisator deel aan de Gemeenteraadsverkiezingen met zijn eigen partij Gemeentebelangen.
Op vrijdagavond om 19 uur start het driedaagse festival met Willy Sommers, Paul Severs, Dean, Gene Thomas en Noa Neal.
Zaterdagmiddag wordt er vanaf 14.30u gestart en komen Les Copines, Steve Tielens, John Horton, Jeason, Benny Michiels, Rene Scohy, Andy Swingstar, Michel Dumont en Luc Jones.
Op zondag is er vanaf 14.30u voor iedereen wat wils met optredens van Sam Gooris, Lindsay, Laura Omloop, Nijntje, de jonge opkomende Nina Butera van wie we ongetwijfeld nog veel van gaan horen, Clown Jaspie en als afsluiter DJ Bjorn Verhoeven.
Samen met zijn danseressen zal Bart Anneessens Cops mee de tent, in de Groot Bijgaardenstraat te 1601 Ruisbroek, in vuur en vlam zetten.
Zondag zal er tevens een klimmuur en springkasteel worden opgesteld ten voordele van de MS Liga (via Manuel Blogie).
Dagtickets kosten € 12 per stuk in voorverkoop. Aan de kassa bedraagt de prijs € 14. Een weekendticket kost € 15 in voorverkoop.
Inkomtickets zijn te koop in Taverne De Gareelmaeker, Café's De Vierhoek, La Siësta en De Kiekefretter te Halle of via telefoonnummer: 02/377.38.45.
(Nico Vanaken)
Robbie Williams en zijn vrouw Ayda Field hebben er een dochter bij. Dat nieuws kwam plots helemaal uit het niets. Het blijkt dat ze een beroep hebben gedaan om een surrogaatmoeder. Robbie en Ayda staan momenteel volop in de belangstelling omdat ze jurylid zijn in The X Factor in het Verenigd Koninkrijk. Het meisje heet Colette, en haar handje is te zien op Instagram. Het koppel had al twee zonen, Teddy en Charlie.
Eline De Munck kennen we als een vrolijke, speelse spring-in-t-veld, maar binnenkort gaat ze een nieuwe uitdaging aan waarin ze zich heel kwetsbaar zal opstellen. In een nieuwe muziekvoorstelling zal ze het hebben over zelfdoding. Die ook in haar gezin diepe wonden naliet. Eline De Munck zal met de muziekvoorstelling “Te Gek!?” toeren langs de sector Welzijn en Geestelijke Gezondheid. En de voorstelling zal draaien rond zelfdoding, een moeilijk thema waarmee Eline De Munck ook zelf geconfronteerd werd.
Het project “Te Gek!?” wil geestelijke gezondheid bespreekbaar maken en het brede publiek een juiste kijk geven op mensen met psychische problemen. Voor hun nieuwe muziekvoorstelling “Open Geest 3” deden ze beroep op Eline De Munck die de impact van zelfdoding ook zelf ervaarde in haar gezin. Het tragische familieverhaal van Eline De Munck gaat een generatie terug in de tijd. Haar moeder was amper 15 jaar toen Elines oma door zelfdoding om het leven kwam. In de voorstelling “Te Gek” zal Eline een brief voorlezen aan haar grootmoeder. Een grootmoeder die ze nooit gekend heeft. “Ik weet niet wie ze was, welke mopjes ze vertelde, welke liedjes ze zong, welke gerechten ze klaarmaakte. De mama van mijn mama heeft helaas geen rol kunnen spelen in mijn leven,” vertelt Eline De Munck tijdens de voorstelling. “Ik word al emotioneel als ik er nog maar aan dènk,” getuigt Eline in De Standaard. Eline De Munck schreef de brief niet alleen voor haar grootmoeder maar evenzeer voor haar eigen moeder die in de zaal zal zitten. “Ik wil vertellen welke gevolgen de zelfdoding voor haar had, en hoe wij dat tot in de volgende generatie hebben ervaren.” Want ook Eline voelde als kind nog steeds de impact die de zelfdoding op de familie had gehad…
Eline zal nog andere brieven voorlezen en telkens blijkt dat zij die achterblijven zich vaak schuldig voelen. “Je denkt altijd dat je dit of dat nog had kunnen doen,” getuigt ook Judith, van wie Eline een brief zal voorlezen aan Judiths vader die ook door zelfdoding om het leven kwam. Met deze voorstelling wil Eline ook taboes doorbreken. Met deze voorstelling toert Eline De Munck in psychiatrische centra. “Psychiatrie wordt nog te vaak gezien als een gekkenhuis. Afschuwelijk,” klinkt het bij Eline De Munck die het eerder ziet als “een kuuroord waar je geestelijk tot rust kan komen.” Voor Elines mama had de zelfdoding van haar moeder een enorme impact. Elines opa was immers tien jaar eerder al overleden waardoor Elines mama bij haar oudere zussen en broers is gaan wonen, die nog maar pas getrouwd waren en hun weg nog aan het zoeken waren in het leven. Toch was de zelfdoding van oma De Munck nooit een taboe...
Ook al kregen Eline en haar tweelingbroer een erg open en vrije opvoeding en was de zelfdoding van hun oma bespreekbaar, toch weet Eline niet veel over wat voorafging aan de zelfdoding van haar oma. Daar sprak haar moeder zelden over. Was het te emotioneel? Misschien, klinkt het bij Eline De Munck, al was er misschien ook een andere reden. De mama van Eline De Munck was immers slechts 15 jaar toen het gebeurde en misschien is ze veel vergeten van wat eraan voorafging. Misschien heeft ze dat trauma volledig moeten afsluiten om verder te kunnen in haar leven. Maar Eline staat achter haar mama dus wil ze geen zaken aankaarten die zij eventueel te moeilijk vindt om te bespreken. En daar heeft ze een bijzondere reden voor. “Ik voel geen behoefte om op zoek te gaan naar wat niet mijn pijn is,” vertelt Eline in De Standaard. “Maar ik weet wel dat mijn moeder altijd min of meer op zoek is gebleven naar haar roots, haar kern.” En dat had ook voor Eline rechtstreekse gevolgen…
Vragen die Eline zich als tienermeisje stelde kon haar moeder niet beantwoorden omdat ze zelf geen voorbeeld had gehad op die leeftijd. En zo voelde Eline, een generatie na de zelfdoding van een oma die ze nooit gekend heeft, nog steeds de gevolgen van die tragische gebeurtenis. Bovendien was het voor Elines mama en familie extra zwaar omdat er veertig jaar geleden nog helemaal geen hulp bestond voor nabestaanden. Gelukkig vonden ze steun bij elkaar en zijn er tegenwoordig allerlei instanties, zoals Te Gek, waardoor psychische problemen bespreekbaar(der) zijn geworden.
De muziekvoorstelling “Te Gek?! Open Geest 3” met Eline De Munck speelt vanaf 19 september. Meer informatie op www.tegek.be Bij vragen over zelfdoding kan je altijd terecht op www.zelfmoord1813.be
Vier singles verliezen deze week hun plaats bij de 50 best verkochte singles van Vlaanderen. Dat is het geval voor Zeeland van De Geest, Barbara Dex met Hier voel ik me thuis, Handbagage met de gelijknamige titel Handbagage en Ik loop de muren op van Guy Neve.
Op 48 komen we een eerste gloednieuwe single tegen. Doeget na (veur dat het te laat is is van Faith. 44 is voor Berlaen en Oltijd blijv'n goan. De Elitesoldaat in Bart Herman belandt op 39. Michiel De Meyer heeft opnieuw een single uit. Zo schoon is zelfs de hoogste nieuwkomer op nummer 27.
Günther Neefs is al een paar weken terug van zijn roadtrip Route 66, die hij samen ondernam met Guy De Pré. Günther's single Roadtrip van mijn leven springt van 11 op 10. Van 13 naar 9 gaat het met Luc Steeno en Hoe doe je dat? Hij kent het antwoord op deze vraag beter dan wij. Celien blijft ter plaatste trappelen op 8 met Ritme in mij. Jij kent me beter dan ik van Sabien Tiels klimt van 9 naar 7. Slongs feat. Jack Parow gaat er vier plaatsen op vooruit, van 10 naar 6 met De zon. Laat ons hopen dat ze nog wat mag schijnen. Alle volgende singles staan op dezelfde plaats dan vorige week. Op 5 is dat Twijfel niet en dans met mij van Bart Peeters. 4 is voor Gloria van Niels Destadsbader. Zoutelande van Blöf feat. Geike Arnaert staat mooi geparkeerd op 3. 2 is opnieuw voor Verover mij van Niels Destadsbader. Bazart heeft met Grip (Omarm me) de nummer 1 stevig vast en dit al voor de derde week op rij.
De Vlaamse Top 50 is zondagmiddag van 16 tot 18 uur te beluisteren op Radio 2.
(Nico Vanaken)
