Wanneer Christoff naar optredens rijdt dan zit hij nooit zelf achter het stuur. Hij heeft altijd een roadmanager mee en dat is meestal zijn ex-vriend Ritchie. 

“Ritchie rijdt, maar ik zit zelf ook vooraan, hoor. Niet achteraan. Soms werk ik ook nog een beetje. Het gebeurt dat ik mijn boekhouding meeneem in de wagen. Ook dat ontspant me. Een autorit, dat is voor mij pure ontlading, zeker na een optreden”, klinkt het in Primo. 

Christoff moet zowat de enige zijn die ontspant terwijl het hele land in file staat. Het is niet abnormaal dat iedereen zich ergert aan het verkeer. 

“Het is een ramp geworden. Veel erger dan vroeger. Als ik een afspraak heb, probeer ik die te plannen tussen de files door, maar tegenwoordig kan je dat steeds moeilijker inschatten. Vroeger was er een ochtendspit en een avondspits, maar tegenwoordig is het de hele dag door.” 

Een tijdje geleden moest Joke Van de Velde onverwachts afscheid nemen van haar zus Belinda. Haar dood kwam heel onverwachts en kwam erg hard aan bij Joke. 

“Ik ben afscheid gaan nemen van mijn zus, hoewel ik mij had voorgenomen zoiets nooit meer te doen. Toen ik een laatste groet bracht aan mijn peter, vond ik het echt niet mooi om een dode mens te zien liggen”, blikt Joke terug in Dag Allemaal. 

Maar toch heeft Joke de stap gezet en is ze wel afscheid gaan nemen. Al was de belangrijkste reden misschien wel omdat het haar zus was. 

“Ik herinner mij dat ik haar hand nog eens wilde vasthouden, maar ik kon het gewoon niet. Het was te moeilijk. Zij lag daar met haar kleine handjes. Belinda had echt kleine handen en kleine voeten. Het is een groot gemis, een stukje van mezelf dat weg is.” 

Als kind hebben we het waarschijnlijk allemaal wel eens gedaan: een slechte toets achterhouden omdat hij zo slecht was dat je hem thuis niet durfde te tonen. 

Ook Vincent Fierens heeft dat als kind gedaan, en meer dan eens. Hij bewaarde ze allemaal in een map, tot zijn ouders die map vonden. 

“Dat was een héél nare ervaring. Vanaf dan moest ik inventiever uit de hoek komen”, lacht Vincent in Tv Familie. “Ik bedacht dat het een goed idee zou zijn om mijn slechte toetsen te begraven. In de tuin van onze bejaarde buurvrouw. Omdat het bewijsmateriaal stilaan vernietigd zal zijn, durf ik ein-de-lijk dit verhaal te vertellen.” 

Voor de rechter verschijnen, je hoopt het nooit te moeten meemaken. Maureen Vanherberghen, radiopresentatrice bij MNM is ooit al in contact gekomen met het vredegerecht. 

“Normaal gesproken raak ik nooit iets kwijt en vergeet ik zelden iets. Maar uiteraard overkomt iedereen het op een dag. Toen ik nog in Leuven studeerde, moest ik de waarborg van mijn kot terugkrijgen. De firma van kotbazen was ‘niet te bereik’ en ondanks dat het om een paar hond euro ging, besloot ik uit principe een brief naar het vredegerecht te sturen”, begint Maureen haar verhaal in Tv Familie. 

De tegenpartij kwam niet opdagen en Maureen kreeg haar gelijk. Alleen vergat ze de documenten van de rechtbank in de trein. 

“Gelukkig hebben ze in het station de conducteur kunnen bereiken en mocht ik de volgende dag mijn documenten ophalen.”